دخلت وهى بعينيها بكاء تريد ان تفجرة فى هذا العالم
دخلت الغرفة وجلست بجوار اختها
نيرة : انتى صاحيه
نورهان : اه
نيرة : مالك
نورهان : مفيش
نيرة : سمعت انك مش بتاكلى ولا بتشربى ولا تتكلمى
نورهان : اممممم
نيرة : الواد عمر مزعلك
نورهان : بقالو يومين مش بيكلمنى ولا بيسال بالموبايل
نيرة : امممم مش يمكن مشغول
نوهان : ولو كان بيكلمنى قبل الشغل وبعدة وقبل ما ينام واول ما يصحى من النوم
نيرة : ورينى موبايلك
اعطتها الهاتف
نيرة : ايه دة
نورهان : فى ايه
نيرة : موبايلك مقفول يا حجة
نورهان : بجدددد
نيرة : ايوة فاصل شحن انا هحطة ع الشاحن وافتحة ولو كان اتصل اليومين دة وهو مقفول هيبان
نورهان : حطية ع الشاحن بسرعة
وضعتة ع الشاحن وفتحتة وظلت منتظرة رساله واو مكالمة منة طوال اليومين ولكن لم يظهر اى شئ
نورهان : اتصل فى اليومين دول
قالتها بلهفة وفرحة تنتظر كلمة اه
نيرة : لا .... ااا.... اه اتصل ياخرابى اتصل 20 مرة و فيه رسائل اهو
نورهان : بجد
نيرة : اه اهو
قالتها لكى ترفة عن اختها ولا تكسر فرحتها ولهفتها
نيرة : يلا بقا خلى الموب يشحن وتعالى ناكل
نورهان : مااااشى

عمر : خلاص بقا يا ماما وهاتى الموبايل
يسرى : مش هديك حاجة عايزو دور عليه
عمر : يا ماما انا مش عيل صغير عشان تخبى الموبايل يومين وبعدين انا مش حافظ الارقام اللى عليه
يسرى : احسسسن كويس
عمر : ماما انتى مش وافقتى عليها سيبيها ف حالها البنت مش بتعملك غير كل خير
يسرى : اصدك انى شرانية عليها وهى غلبانة صح
عمر : مقصدش كدة يا امى والله ابدا ... هاتى الموبايل بقا
يسرى : لو مش عجبك اشترى واحد جديد
عمر : امممم طيب بصى انا مش هتخانق ولا هتحايل ولا هتعصب ولا هزعق كل االلى هعمله هلم شنطة هدومى وهمشى ومش هتعرفيلى مكان
يسرى : انت بتهددنى
عمر : معرفش والله
يسرى : اتفضل موبايلك اهو كلمها براحتك



وفى اليوم التانى

عمر : الو
نيرة : ازيك يا عمر
عمر : تمام .... نورهان حصلها حاجة
نيرة : لا متقلقش هى تمام
عمر : الحمدلله
نيرة : بقولك نورهان بقالها يومين ولا بتاكل ولا بتشرب وعلى طول قاعدة لوحدها ومش بتتكلم مع حد
عمر : ليه كل دة
نيرة : عشان انت بقالك يومين مسألتش عليها
عمر : والله موبايلى كان ضايع والشغل واخد وقتى كله
نيرة : تمام اسمعنى كويس انا دلوقتى بتكلم من وراهم .... انا لقيت موبايلها مقفول فى اليومين دول جبتها خحجة عشان متزعلش منك وقولتلها انك اتصلت بيها 20 مرة وبعتلها رساله فى اليومين دول
عمر : كويس والله مش عارف اقولك ايه شكرا بجد
نيرة : الشكرلله ....
عمر : اممم عايزة تقولى حاجة صح
نيرة : بصراحة اه
عمر : لو هتسألينى عن يوسف والله بقاالو يومين مختفى معرفش عنة اى حاجة
نيرة : عمر انت متعرفش
عمر : معرفش ايه
نيرة : يوسف قى المستشفى من امبارح بليل
عمر : هاااار اسوح ليه
نيرة : اتنين ضربوة بالمطوة فى جمبة
عمر : يااالهوى وهو مالو بيهم لازم يتخانق
نيرة : اصل هو كان بيدافع عنى
عمر : اااااه وهو عامل ايه دلوقتى
نيرة : معرفش عنة حاجة
عمر : لييه اتخانقتوا
نيرة : لا باباه قالى ...
عمر : ها سكتى ليه
نيرة : بقولك ايه ياعمر .... هو يوسف خاطب
عمر : خاطب ؟! لا ليه
نيرة : اصل باباه قالى ابعدى عنة وهو خاطب ومش قايلى
عمر : هههه لا ياستى كل الحكايه ان باباه عايز يتحكم فيه وهو اللى ياخدلوة قراراتة ويتجوز دى ودى لا اشتغل معايا فى الشركة وسيب المحاماة كل الموضوع قصادة كلمة حاضر بس
نيرة : ماشى شكرا جدا يا عمر
عمر : المفروض انا اللى اشكرك
نيرة : لا شكر ع واجب .... متطرة اقفل ناو سلام
عمر : سلام
خالد : بتكلمى مين يا نيرة
نيرة : اوووف خضتنى يا اخى
خالد : يبقى بتعملى حاجة غلط
نيرة : خالد انت بقالك يومين بتكلمنى بطريقة وحشة فى ايه
خالد : انتى ايه حكايتك مرة تكلمى عمر ومرة يوسف حرام عليكى دة خطيب اختك
نيرة : انت عبيط يا خالد... عمر اتصل بيا عشان يطمن ع اختك
خالد : طب ومتصلش بيها ليه
نيرة : عشان موبايلها بقالو يومين مقفول
خالد : امممم طيب يلا البسى عشان نروح ليوسف
نيرة : ما بلاش دلوقتى ... اقصد خليها وقت تانى
خالد : لا دلوقتى عشان مش فاضى عليا دروس ومذاكرة
نيرة : اوووف... اوك داخله البس


فى المستشفى
يوسف : وحشتنى يااه
عمر : وانت كمان ... الف سلامة عليك
يوسف : عرفت منين
عمر : العصفورة بتاعتك قالتلى
يوسف : تقصد العصفورة دى تبقى نيرة
عمر : اه بالظبط كدة
يوسف : امممم بقولك ايه هى خطبتك عيد ميلادها امتى
عمر : بتسال ليه
يوسف : عشان عايز اجيب لنيرة هدية وهم مولودين فى يوم واحد
عمر : 8/22
يوسف : يعنى بكرة
عمر : اه
يوسف : لا انة لازم اطلع من المستشفى انهاردة
عمر : يابنى خليك انت تعبان
يوسف : لا انا تمام ... بقولك ايه تعملى خدمة كدة
عمر : سدادة
يوسف : اسمع ....
عمر : اوكية نص ساعة يكون كلة تمام بس قبل اى حاجة قولى اجبلها ايه معنديش خبرة
يوسف : يعنى انا اللى عندى خبرة
عمر : انت هتقولى
يوسف : المهم اعمل اللى قولتلك عليه وفى اسرع وقت ممكن

فى محل الزهور
خالد : يابنتى اسمعى الكلام اركزى ع حل
نيرة : امممم خلاص هات اللون الاحمر والبينك والبنفسجى وحط 2 ابيض فى النص ووزود بقا الاحمر كتير ولفهم حلو
البائع : تؤمرى بحاجة تانى
نيرة : لا ميرسى
خالد : اووف حرام عليكى بقالنا نص ساعة واقفين عشان حضرتك تختارى الالوان
نيرة : الله يعنى اجيب اى حاجة وخلاص
البائع : اتفضلى يا برنسس
نيرة : ميرسى
اخدت منة الزهور واعطتة النقود وذهبه
فى الشارع
وجد زميلتة المحببة والمقربة اليه امامة فنظر ارضا وقال
يوسف : احم احم
نيرة : مالك يابنى
اوقفتة الفتاه واقبلت بهم
نيرة : ايه ياخالد مش تعرفنا
خالد : نيرة لارا زميلتى المقربة لارا نيرة اختى الكبيرة
لارا : اهلا وسهلا
نيرة : اهلا بيكى ... تشرفانا
لارا : الشرف ليا انا .... ايه يا يوسف مجتش الدرس ليه امبارح
خالد : كح كح كح كح ... كح كح كح
لارا : الف سلامة عليك انت تعبان
قالتها بخضة واضحة
خالد : لا انا كويس
نيرة : ماترد عليها يا خالد
خالد : ايييه انتى كنتى بتقولى حاجة
لارا : لا لا مكنتش..... هتيجى الدرس انهاردة
خالد : شور ان شاء الله
لارا : اوك ان شاء الله

اخذت تتابع حديثهم وتتذكر ايام طفولتها عندما قابلت حبيبها وصديقها المراهق الذى كان بجانبة فتاه بذيئة بمعنى الكلمة
الذى كرهتة منذ عرفتة عن حقيقتة انسان خادع وكذاب ووقح الذى فضل الفتاه عنها لكثرة مالها .... حتى الان يريد الحديث معها ودائما تبتعد حتى لا يراها ابدا
تفيق ع صوت اخاها خالد
خالد : ايه يابنتى روحتى فين
نيرة : هاا ... لا ابدا مروحتش ولا حاجة
خالد : طيب يلا نلحق نوصل
نيرة : يلا.... الا قولى يا خالد
خالد : نعم
نيرة : مين البنت دى
خالد : ماانا قولتلك زميلتى لارا معايا فى الدروس ودايما انا وهى بنافس بعض
نيرة : ايوة مانا عارفة انها زملتك وكل حاجة بس هى بالنسبالك ايه
خالد : زميلتى اكيد
نيرة : بس
خالد : اصدك ايه يعنى

نيرة : ع فكرة مش عيب لو كنت بتحبها الحب مش حرام ولا غلط ولا عيب الغلط انك تستخدم الحب فى حاجات غلط باسم انك بتحب
خالد : وانا مالى بالكلام دة
نيرة : متحورش وقول الحقيقة ... انت بتحبها
خالد : ايه اللى انتى بتقوليه دة
قالها بتوتر وخوف
نيرة : انا متأكدة انك بتحبها ... شكلك وانت بتكلمها باين ونظراتك ليها قول واعترف
خالد : ايوة .. ايوة بحبها
نيرة : انا لما اقول حاجة لازم تطلع صح هههه
خالد : احنا وصلنا يلا ادخلى
دخلوا المشفى ووصلو الى السكرتيرة
خالد : سلام عليكم
السكرتيرة : وعليكم السلام اؤمرى حضرتك
خالد : ااا جايين زيارة ليوسف اسامة ممكن اعرف الاوضة رقم كام
السكرتيرة : ثانية واحدة
خالد : خدى وقتك
نظرت الى الكشف واخذت تبحث عن اسمة ولم يوجد اسمة هذا
السكرتيرة : انا اسفة جدا مفيش حد بالاسم دة هنا عندنا فى المستشفى
خالد : نعم
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الثاني والعشرون

فى المستشفى
خالد : نعم
نيرة : ازاى
السكرتيرة : ممكن حضرتكو تكونوا غلطتوا فى الاسم
نيرة : لا انا متاكدة ... طيب ممكن تدورى تانى بليز
السكرتيرة : اوكيه
بحث عن اسمة مرة اخررى ولم يوجد
السكرتيرة : للاسف مش هقدر افيد حضرتك
نيرة : انا جيت بية امبارح هنا فى المستشفى دى بس انا مكنتش شايفة قدامى فنسيت اوضة رقم كام
السكرتيرة : انا اسفة جدا بس وقفتكوا دى ممكن تسببلى مشاكل عن اذنكم اتفضلوا
خالد : خلاص يا نيرة يلا نمشى
نيرة : لا يا خالد انا متاكدة انا مش مجنونة .. لو سمحت اخر مرة دورى ع اسمة تانى او شوفى حد اسمة متشابه بية
السكرتيرة : طيب قوليلى هو بقالو هنا من امتى
نيرة : امبارح بليل ع الساعة 8 او 9 فالحدود دى بالظبط
السكرتيرة : اه فى واحد اسمة حمزة اسامة وهو دة الاسم المشابة واوضتة رقم 102 مش هقدر افيدك اكتر من كدة
نيرة : حمزة اسامة ... طيب شكرا

خالد : هنعمل ايه
نيرة : مفيش حل غير اننا نطلع ونشوف
خالد : ماشى ... سلم ولا اسانسير
نيرة : هههه اسانسير
ركبوا الاسانسير واتجة نحو الغرفة رقم 102 ودخلو الغرفة وكانت المفأجاه
انو هو
نيرة : ايه دة
خالد : لا حول ولا قوة الا بالله
يوسف : نيرة وخالد يا اهلا
نيرة : احم ازيك يا يوسف
يوسف : اه .. الحمدلله عن الاول.... ازيك ياخالد منور والله
خالد : الحمدلله والف سلامة عليك
يوسف : الله يسلمك ... الله الورد دة ليا
نيرة : اه ... اتفضل
يوسف : ربنا يخليكى.

خالد : انت قاعد هنا لوحدك فين اهلك
يوسف : لا انا صممت انهم يروحوا مش بحب حد يعاملتى اكنى طفل
نيرة : المهم كلت ولا لسه
يوسف : لا لسه
نيرة : تؤ تؤ معقوله ثوانى واجبلك الاكل
ذهبت وخرجت
خالد : الا قولى يا يوسف .. انت اسمك الحقيقى يوسف ولا حمزة
يوسف : لا حمزة عرفت ازاى
خالد : .............. (حكى له عما حدث)
يوسف : هههههه اه ضحكتنى يا خالد والله شكل الجرح اتفتح
دخلت وهى تحمل صنية اطعمة
نيرة : بتضحكو على ايه ضحكونى معاكو
خالد : تصورى يا نيرة طلع اسمة الحقيقى حمزة.

نيرة : بجد والله
يوسف : اه والله حمزة احلى صح
نيرة : اه... امال ايه يوسف يوسف
يوسف : دة الدلع
نيرة : اممممم طيب ... الاكل اهو
يوسف : شكرا
حاول ان يمسك الملعقة و يأكل ولكن دون جدوى
نظرت لاخيها ثم له وقالت
نيرة : خلاص متتعبش نفسك انا هأكلك
نظر لها بأستغراب وبفرحة
جلست امامة واخذت تطعمة بالملعقة وهو ينظر لها ويبتسم وهى تتحاشى نظراتة ولكن قلبها فرح جدا
ظل ع هذا الحال
حتى رجع الى بيتة.

اخذت الاختان والام والاخ يستعدون لتجهيز مظهر البيت ويعلقون البلالين والزينة
حتى رن جرس الباب فتحت نيرة ولم تجد احد سوى هدية جميله ملفوفة اخذتها ودخلت بها واعطتها لاختها لانها اعتقد انها اتية لنورهان من حبيبها
نيرة : ايوة بقا اعم جالك هدية من عمر
نورهان : بجد جاب ايه
قالتها بفرحة وبعين دامعة ??

نيرة : استنى افتحها
فتحتها ووجدتها حاسوب محمول ( لاب توب )
نيرة : الللللله لاب توب
نورهان : ايه دة لاب توب اعمل بية ايه
نيرة : يا بت دة تحفة استنى انا هشغله
نورهان : كان نفسى يجيب هدية احلى من كدة ... هدية تكون رخيصة وحلوة وبسيطة
نيرة : اتصلى بية واشكرية انتى لو تعرفى دة بكام هتصوتى
نورهان : مهما كان السعر ... بس اكيد لازم اشكرة
هاتفت حبيبها
اخذت الاب توب ودخلت بة الغرفة
وفتحتة وما ان فتحتة حتى رات صورتها وهى فى حفله لتوزيع هدايا للمتفوقين فى الثانوية العامة عندما رات صورتها ضحكت كتير وادركت ان هذة الهدية لديها.

عمر : حببتى كل سنة وانت طيبة
نورهان : وانت طيب يا حبيبى ... شكرا ع الهدية بجد بس دة غالى اوى
عمر : هدية ايه انا لسه ماضى ع توصيلها
نورهان : نعم يعنى ايه
عمر : حببتى هديتك فى الطريق لسه موصلتش ..... والهدية اللى جت دى مش بتاعتى
نورهان : امممم جبتلى ايه
عمر : بصى هى هدية صغيرة هى مش هدية واحدة بس كذا هدية بس طبعا دى حاجة صغيرة عشان اعبر عن حبى ليكى ياقلبى
نورهان : ماشى هتيجى العيد ميلاد اكيد
عمر : ان شاء الله
نورهان : هستناك
عمر : وانا هاجى ... مع السلامة.

يوسف : كله تمام
الرجل : ايوة طبعا واستخبيت ع جنب كدة وهى طلعت وخدت الهدية
يوسف : اوصفلى شكلها
الرجل : هى بيضة ورفيعة وطولها متوسط وشعرها بنى
يوسف : هى بالظبط اشطا شكرا ياسطى
الرجل : الشكر لله.

وعدت ساعات حتى جاءو جميعا ليحتفولون بعيد الميلاد
جلسوا جميعا
عمر : عجبتك الهدية
نورهان : ايه كل دة.... شكولاتة وورد ودبدوب وسلسه وخاتم وماج عليه اسمى
عمر : حببتى مفيش حاجة تغلى عليكى
نورهان : ربنا يخليك ليا
عمر : عارفة نظرت عنيكى بتنسينى الهم والتعب .... ولو عنيا هتبص لحد غيرك ...عمرى ماهفتحها ... ولو حد حط نفس برفانك ...انا هعرفها
واى كلمة مش منك ... مش هسمعها.

نورهان : ايه الشعر دة
عمر : عايزك تلبسى السلسة والخاتم ودى وصيتى واوعى تقلعيها فى يوم مهما زعلنا من بعض
نورهان : ربنا مايجيب زعل
خالد : بخخخخخ
نورهان : بسم الله
خالد : هههههه اتخضيتوا صح
عمر : لا ياعم ماتخضناش
خالد : معلش هقطع اللحظة الرومانسية دى .... اتفضلى هدية بسيطة جدا
نورهان : ربنا يخليك يا حبيبى
خالد : انتى عارفة زميلتى لارا انا عزمتها عشان تحتفل معانا هى زمانها جاية
نورهان : طبعا وانا مستنيها.

نيرة : شكرا ع الهدية
يوسف : ايه رايك
نيرة : بس مكنش ينفع تتعب نفسك
يوسف : تعبك راحة
نيرة : عامل ايه دلوقتى بتاخد الدوا
يوسف : خلاص خفيت وبقيت تمام
خالد : عووووو
يوسف : يااامة عفريت
خالد : معلش هقطع عليكم اللحظة الرومانسية دى .... خدى دى هدية بسيطة منى ليكى يا حببتى وكل سنة وانت طيبة
نيرة : وانت طيب يا حبيبى بس جبت ازاى الموبايل دة غالى اوى.

خالد : مفيش حاجة تغلى عليكى يا حببتى
نيرة : جبت فلوسة منين يا خالد
خالد : حببتى بعدين دلوقتى احنا فى العيد ميلاد
يوسف : مش ملاحظ حببتى كترت اوى يا خالد
خالد : دى اختى ياااعم
يوسف : يلا امشى من هنا
رن جرس الباب ذهب خالد ليفتح ويجد لارا
دخلت لارا واخذت تتحدث قليلا معة وسلمت عليهم جميعا واعطتهم الهدايا.

سامية : يلا يا جمااااعة هنولع الشمع
كلهم : هاااابى بار زى تو يو .... هابى بار زى تو يو .... هابى بار زى تو يو نورهان ونيرة هابى بار زى تو يو .... سنة حلوة يا جميل .... سنة حلوة يا جميل .... سنة حلوة يا نور ونيرة .... سنة حلو يا جميل
يلا حالم بالم يحيا ابو الفساط هيه ... هيكون عيد ميلادة الليلة اسعد الاعياد هيه .... ابو يحيا الفساط هييييييه
كلهم : كل سنة وانتو طيبين
ساميه : خدى يا حلوة انتى صاحبة نيرة ولا نورهان
لارا : لا انا زميله خالد فى الدرس وهو عازمنى
ساميه : ماشى يا حببتى .... الواد دة عامل ايه فى الدرس معاكو بيجى فى ميعادة
لارا نظرت اليه ثم قالت
لارا : اه كويس يا طنط ربنا يخليهولك.

خالد : انا متشكر اوى ع فكرة
لارا : انا معملتش حاجة تشكرنى عليها بس اتمنى تكون فى الايام اللى مش بتيجى فيها تكون بتعمل حاجات صح مش اللى بيحصل الايام دى
خالد : لا طبعا صدقينى انا مبعملش حاجة غلط واسالى يحيى
لارا : طيب متختفى بتروح فين
خالد : فينا من يكتم السر
لارا : متخفش سرك فى بير
خالد : اابير الناس كلها بتشرب منة
لارا : ههههه بتكلم بجد مش هقول والله.

خالد : زى ماانتى شايفة كدة بالظبط احنا ناس ع قد حالنا ومحدش بيصرف علينا ماما بتشتغل يوم وعشرة لا ونيرة ونورهان فى الجامعة ومستحيل طبعا هيشتغلو احنا اسرة بسيطة وعشنا ايام مايعلم بيها الا ربنا عشان كدة انا قررت اشتغل واجيب فلوس اصرف ع دروسى والباقى احوشة عشان نجمع فلوس نعمل بيها عمليه نورهان
لارا وقد تاثرت من كلامة : انت طيب اوووى بس كنتو بتصرفو منين طول الوقت دة
خالد : بابا الله يرحمة كان سايبلنا مبلغ فى الوصية كل واحد بأسمة بس انا فلوسى خلصت ومش قايل لحد
لارا : اممم ان شاء الله ربنا هيفرجها بس عايزاك توعدنى انك متهملش فى دراستك احنا عايزين طب ع طول فاهمنى
خالد : حاضر اوعدك وان شاء الله نحقق اللى نفسنا فيه ...سوا.

عمر : معلش بقا يا طنط انا هخرج البنتين دول معايا شوية
ساميه : الوقت اتاخر يا عمر مينفعش
عمر : ليه يا طنط والله متخافى دول ياكلو بلد
نورهان : نععععععم ؟!
ساميه : طيب الساعة تيجى 10 تيجوا 10 و5 مفيش دخول البيت
كلهم : هههههههههههههه
خرجوا سويا فاريحين
عمر : اى خدمة عملت اللى قولت عليه عد الجمايل.

يوسف : ربنا يخليك ليا حببيبى وربنا
نورهان : ايه دة فى ايه
عمر : ولا حاجة ... بص يا جو احنا هنقعد هنا عند البحر وانت وهى هتقعدوا فى نفس المكان بس ع ديسك جمبنا فاهمنى مفيش مرواح هنا ولا هنا سامعنى يا جو
يوسف : وحفظت والله
اخذها وجلسوا ع ديسك امام البحر
ثم جلست كلا من نيرة ويوسف ع ديسك اخر بجانب ديسك الحبيبين الاخرين.

عمر : قوليلى يا ستى نفسك فى ايه
نورهان : نفسى فى حاجات كتير اوى
عمر : اهمها ايه
نورهان : اعمل العمليه عشان اشوفك
عمر : ان شاء الله تعمليها يا حببتى وربنا يقدرنى واعملك اللى تطلبية
نورهان : ياااااارب يا عمر
عمر : بالمناسبة نفسك فتى احلامك اللى هو انا طبعا يبقى شكله ايه
نورهان : ابيضانى وشعرة اصفر وعينة خضرا وعندة غمازات زيى انت كدة صح.

عمر : واضح انك حلمتى بحسين فهمى ههههه
نورهان : ههههه ع فكرة انا حلمت بيك
عمر : حلمتى بأية
نورهان : حلمت نفس الحلم دة انا وانت قاعدين ع ديسك قدام البحر وانت ماسك ايدى زى كدة بالظبط بس الفرق انى كنت شايفة
عمر : امممم طيب جتلك فى الحلم شكلى ايه
نورهان : شفتك امحاوى وعينك خضرة وشعرك ناعم وعندك غمازات وطويل
عمر : سبحان الله انت تعرفى انى كدة فعلا
نورهان : بجد يعنى انا شوفتك
عمر : ايوة يا حببتى.

يوسف : احلى عيد ميلاد فى الدنيا
نيرة : شكراا
يوسف : بحبك
نيرة : بلاش الكلام دة يا يوسف انا مش متعودة ع كدة
يوسف : هو احنا مش هنتجوز بقا
نيرة : امممم بقولك ايه ايه موضوع حمزة دة احكيلى
يوسف : هو انا ليه كل مااجبلك سيرة الجواز او اجى اتقدملك بتهربى من الكلام ليه
نيرة : وانا ههرب ليه يا يوسف ماحنا بنتكلم اهو
يوسف : فى حد تانى.

نيرة : فى واحد بس .... جوا قلبى وشاغلنى طويل الليل مبعرفش انام .... ومبيجيش يوم ويعدى غير لما احلم بية من ساعة ما عرفتة
يوسف : مين دة بقا
قالها بخوف وغيرة واضحة وقد زادت ضربات قلبة لدرجة انها سمعتة
نيرة : الشخص اللى شاغلنى دة يبقى انت يا يوسف
نظر فى عينها حتى قلقة اختفى وهدائت ضربات قلبه ثم ظفرت دمعة من عينية
ازالت دمعتة وهى تبتسم وتضع يديها ع وجهه
كادت ان تغير الحديث فقالت
نيرة : تحب اقولك ايه يوسف ولا حمزة
يوسف : متقوليش غير حبيبى
نيرة : هااا.

يوسف : ايه هى صعبة
نيرة : لا مش صعبة بس
يوسف : نتفق اتفاق انا اقولك حببتى وانت قوليلى حبيبى اشطا
نيرة : موافقة .... احكيلى ايه موضوع حمزة دة
يوسف : عايزة تعرفى ايه
نيرة : قولى ليه بيقولولك يوسف وانت اسمك الحقيقى حمزة مع ان حمزة احلى بكتير من يوسف.

يوسف : بصى يا حببتى الحوار بيبدا لما ماما قاالت لبابا هنسمى البيبى ايه جاات اختى حبيبة ثم اخذ نفس طويل وتابع جات حبيبة الله يرحمها قالت نسمية حمزة وبابا يقول يوسف وحبيبة تقول حمزة وبابا يقول يوسف وبعدين جت يوم ولادتى وبابا كان مسافر شغل برة بعد مااتولدت جة عمى وليد قال لماما هروح اعمل شهادة الميلاد وخد حبيبة معااه ونسى يسال ماما هيسمة البيبى ايه راحت حبيبة قالتله بابا وماما اتفقوا ع اسم حمزة بس وعمى صدقها وكتب اسمى حمزة هههههه
نيرة : ههههههههه يااااه يا حبيبة الله يرحمك
يوسف : يارب يرحمك يارب
وانتهى هذا اليوم ع ذلك.

وفى اليوم التانى

نيرة : خالد انت جبت الهدية منين
خالد : من محل فى وسط البلد
نيرة : مبهزرش انا بقولك جبت فلوسها منين
خالد : من فلوسى
نيرة : انت معاك فلوس اصلا
خالد : اه محوش فلوس
نيرة : كداااب
دخلت ساميه وقالت
ساميه : فى ايه يا نيرة
نيرة : جبت فلوس الهدية منين يا خالد
خالد : ....

ساميه : مترد ع اختك يا خالد
خالد : بقولكم ايه انا مش صغير ع المحكمة دى غيرو الحوار
نيرة : ماشى يا خالد متجيش تقولى يا نيرة وتكلمنى وانا مش هكلمك غير لما تقول جبت الفلوس منين
ظهرت نورهان فى الكلمة الاخيرة وقالت
نورهان : يا جماعة براحة عليه خالد حوش من فلوس الدرس بتاعة معايا وقالى خدهم منك يوم مااطلب
تفأجى خالد من الحديث
نيرة : ماشى بس كونوا عارفين انا مش مصدقة الحوار دة
ثم ذهبت نيرة وساميه.

وجلست نورهان ع الاريكة وجلس جمبها خالد
خالد : ليه قولتى كدة
نورهان : عشان اخلصك من كلامهم حسيت انك مدايق
خالد : انا متشكر
نورهان : عيب انا اختك بس مش هتقولى جبت الفلوس منين
خالد : هقولك بس متقوليش لحد
نورهان : قول
خالد : انا بشتغل
نورهان : فين بقا
خالد : والله انا قولت هتزعقى
نورهان : حبيبى انت راجل ومش هينفع نقعدك جمبنا كدة
خالد : ربنا يخليكى انتى الوحيدة اللى رافعة معنوياتى
نورهان :هههههه
وظل هو الحوار حتى بدا الترم الثانى

اول يوم فى الترم الثانى

فى الجامعة

نيرة ونورهان واقفين تحت شجرة كبيرة وماسكين كوباية عصير فراوله
نييررة : نهااار اسوووح
نورهاان : ايه اللى حصل
نيرة : العصير اتدلق عليا
نورهان : مش تخلى بالك
نيرة : حصل خير بصى انا هدخل الحمام امسح العصير دة لحسن حد يفتكر دة دم
نورهان : تمام متتأخريش والنبى
نيرة : متقلقيش وكمان عقبال ما اروح زمان عمر وحمزة جايين
نورهان : اوك
ذهبت الى الحمام وتركت نورهان وحدها تحت شجرة كبيرة
نورهان : الله حمزة مين دة اللى جااى يمكن انا سمعت غلط
الشااب : ايه يا جميل واقف لوحدك ليه
نورهان : ......

الشاب : وكمان تقيل ومش بترد ياااا بس قمر وحيات القمر
نورهان : عااارف لو قربت زيادة اقسم بالله لصوت والم الناس عليك
الشاب : ايه دة وكمان صووتك حلو الله
وظل يقترب منها
ضربتة ضربة بحقيبتها ع قلبة جعلتة يبكى بشدة من شدة الضربة
واخذت تمشى بسرعة بخوف ولا تعلم الى اين ستذهب تفاجت بشخص يحتضنها ويقول لها
ايه يا حببتى ماشية لوحدك ليه
لم تعلم من هذا الشخص لكن عرفتة من صوتة
نورهان : لا يا عمر مفيش بس نيرة راحت الحمام وانا قولت اتمشى كدة
عمر : لا فى حد دايقك.

نورهان : لا لا مفيش بس انت اتأخرت ليه
عمر : متأخرتش يا حببتى بس انتى الى مستعجله عليا شوية
نورهان : طيب تعال نقعد عشان تعبت
يوسف : اييووة بالظبط كدة تعبت وربنا من الوقفة وانتو عمالين مشاهد رومانسية
نورهان : ههههههه يوسف اهلا معرفش انك واقف
عمر : خلاص يا خويا نقعد فين
نورهان : لا طب نيرة متعرفش احنا فين
يوسف : لا متقلقيش انا هروحلها
وذهبوا وجلسوا فى الكافتيريا وذهب يوسف الى امام حمام الفتيات
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الثالث والعشرون

الشاب الاول : مالك يا زميلى
الشاب التانى : البت بنت الجزمة بكلمها ضربتى ضربة
الشاب الثالث : يااانهار ابيض اكيد كنت بتعكسها
الشاب التانى : اه بعكسها واللى غايظنى انها عامية بنت العاميه
الشاب التالت : اوعى تكون قصدك ع البنت اللى كانت واقفة عند الشجرة
الشاب التانى : ايوة هى مالها يعنى
الشاب الثالث : دى نورهان خطيبة الواد اللى انت اتخانقت معاه السنة اللى فاتت
الشاب التانى : انا اتخانقت مع الجامعة كلها تقصد مين الواد المحامى
الشاب الاول : هااار ابيض الواد المحامى لا اعم ابعدونا عنة
الشاب التانى : استنى انت يا هانى دة يودينا فى داهيه
الشاب التالت : بص بقا عشان هى خطيبة عمر انا هاخد حقى منها وهخليه يندم ع اليوم اللى عرفنى فيه مش كدة يا حسن
حسن : كدة وابو كدة لازم تاخد حقك
هانى : بقولك ايه يا تامر بلاش احسن واصلا شهتعرف تعمل حاجة
تامر : لا هعرف طبعا دة انا تمووور وارهنك
حسن : اشطا اعم انا معاك خد اللى انت عاوزة منها وانا هديك 3 مليون جنية
هانى : انا مليش دعوة انا مش اراهنك ع حاجة
تامر : براحتك حبيب قلبى هيراهنى بس الموضوع دة عايز سنتين ع الاقل

فى نفس اليوم
ذهبوا الثلاثة الى شقة وطلب منه تامر ان يصور الرهان بينة وبين صديقة حسن كى لا يتراجع عن فكرتة ولم يعطى لصديقة النقود المتفق عليه فوافق تامر رغما عنة واخذ يصور كلامهم والفيديو اصبح بيد الثلاثية 3 نسخ
بعد مرور 3 ايام
ذهب تامر الى عمارتهم وسال البواب جميع الاسئله واصبح يعرف عنها كل شى ثم اعطى للرجل نقود كثيرة وحرد عليه الا يقول لاحد
واخيرا ظهر ابراهيم الذى قال لزوجتة انة سافر بلدهم شهور لكى يأخذ بتار العائله
ساميه : ابراهيم اخيرا جيت اتاخرت اوى هناك
ابراهيم : معلش بقا يا ساميه ظروف والطار وكدة امال الولاد فين
ساميه : خالد فى درسة ونيرة راحت لزميلتها ونورهان قاعدة فى اوضتها
ابراهيم فى نفسة : ههههههه كويس انك جوا ماشى يانورهان
ابراهيم : ماااشى انا هدخل اشوفها وحشتنى اوى البت دى
ساميه : ماشى يا براهيم انا هروح السوق اجيب الاكل اللى انت بتحبة
ثم ذهبت ساميه ودخل اوضة نورهان


نورهان : نيرة اخيرا جيتى
ابراهيم : لا مش نيرة دة انا
احست من صوتة انها قد تحترق
نورهان : هو انت حضرتك جيت امتى
ابراهيم : لسه واصل ..... صح فى واحد متقدملك وشكله بيحبك اوى وع فكرة عارفك كويس يعنى مش همة ظروفك
تفأجت من كلامة ثم
قالت بزعيق : انت اتجننت ازاى يعنى انت نسيت انى مخطوبة ولا ايه
ابراهيم : يابت يا هبله دة معاه فلوس كتيرة اوىاوى وهيظبطك وهيعملك العمليه وسيبك من خطيبك دة فقير
نورهان : انت ازاى تقول كدة انت اكيد مش طبيعيى عايزنى اسيب خطيبى عشان الفلوس تتحرق هى واللى بيحبها وانا اللى كنت فكراك بقيت انسان بجد طلعت شيطان كبير امشى مش عايزة اسمع صوتك دة تانى اخرج برة
ابراهيم بضحك : هنههههه ماشى يا قطة فكرى كويس سلام
اخذت تبكى بشدة ثم خرجت من غررفتها وفتحت باب الشقة وهى لاتدرى ماذا تفعل ثم نزلت من الدرج وخرجت فى الشااارع
وظلت تبكى ولا تعلم هى فين
عمر اشترى سيارة جديدة من مبلغ اعطاه له عادل بية لانة ناجح فى عمله وسيصبح مكانة فى نهاية العام كان ذاهبا يفرحها ولكن وجدها تبكى فى الشارع مزلت من السيارة بخضة وجرى عليها واحتضنها بشدة
عمر : مالك يا حببتى اننى ايه اللى نزلك كدة وبتعيطى ليه
نورهان : ابراهييم

عمر : جوز مامتك هو رجع
نورهان : اه رجع وبيقولى فى عريس متقدملك وعمال يقولى سيبك من خطيبك وشوفى الغنى
عمر : بقا كدة طييييب وحيات امة ماانا سيبة .... متخافيش يا حببتى انا هتصرف
واخذها وركبت السيارة ثم وصلو الى الشقة
دخل الشقة ماانا راة حتى امسك بياقة قميصة واخذ يضرب بة ونورهان تبكى
ابراهيم : انت اازاى تمد ايدك عليه
عمر : انت لسه شوفت حاجة بقا انت يا زباله تقولها جايبك عريس غنى وسيبك من خطيبك
ابراهيم : مين دة انا ... البت خطبتك كدابه .. اوعى ايدك دى
عمر : انت اللى واطى وكداب وحيوان
ابراهيم : انت متعرفش ان انا اللى خليتكو تتخطبو ووممكن انا اللى افرقكو عن بعض
عمر : واطى وتعملها يا حيوان
دخل عليهم خالد بعد انتهاءة من الدرس
خالد : ايه دة فى ايه وانت ايه اللى رجعك مش كنا خلصنا منك
عمر : تعال شوف الاستاذ بيقول ايه لاختك عايزاها تسبنى وتتخطب لواحد غنى حيوووان اكيد قابض
خالد :: اه يا واطى يا زباله سيبة ياعمر وسبيهولى دة كلب وانا نفسى اربية


ثم لكمو لكمة
ابراهيم : ااااااه اااااه اصبر عليه
خالد :انت لسه شوفت حاجة
عمر : اوعى يا خالد خلاص انا هتصرف
كل هذا ونورهان تبكى دون كلام
اخذها عمر الى غرفتها واجلسها ع السرير ثم مسح دموعها وقال
عمر : شوفتى يا حببتى عربيتى الجديدة
نورهان : بجدد انت اشتريت عربية
عمر : اه اللى انتى ركبتيها واحنا جاايين
نورهان : انا افتكرتها بتاعت يوسف
عمر : خلاص يا حببتى معتدش هستلف حاجة من حد انا شغلى اتحسن جدا وفلوسى كترت وكمان بحوشلك عشان العمليه
نورهان : بجد يا عمر
عمر بدموع : بجد يا حببتى
ثم حضنها


تانى يوم فى الجامعة
نورهان رفضت الذهاب للجامعة لان عمر مش هيروح فى اليوم دة
نيرة فى الجامعة ولقت حد بينادى عليها
..... : نييييرة
نظرت خلفها وجدتة تفأجات كثيرا
نيرة : هييثم
هيثم : اه .... عامله ايه
نيرة : احم الحمدلله وانت
هيثم : ببقى كويس لما بشوفك
نيرة : دايما.... هستأذن انا دلوقتى
هيثم : لا رايحة فين ماصدقت شوفتك
نيرة : خيرر يا هيثم
هيثم : كنت عايز اعتذر ليوسف وعمر وعايزك تساعدينى
نيرة بأستغراب : من امتى الكلام دة
هيثم : انا خطبت
نيرة : بجد مبررووك
هيثم : الله يبارك فيكى .... انا بحب خطيبتى وهى اللى طلبت منى اعمل كدة
نيرة : بجدد طييب كويس يوسف زمانة جاى حالا
هيثم : انا مش مستعجل ...
نيرة : اهوو جة اهوو
نظر يوسف اليها وعندما راى هيثم معها غضب كثيرا وذهب اليهم
يوسف : اهلا اهلا يابنى انت مش بتحرم
نيرة : استنة بس يا يوسف انت مش فاهم حاجة
يوسف : ششششششش اسكتى انتى ...ايه اللى موقفك معاه اصلا
هيثم : استنة يا يوسف انت فهمت غلط انا هعرفك الحكاية
يوسف : ايييوة انا بقا عايزك تعرفنى الحكااية قبل مااارتكب جريمة
هيثم : انا كنت جاى انهاردة عشان اعتذرلكو كلكو انا اسف بجد ع اللى عملتة
يوسف : وانت من امتى دة
هيثم :من لما خطبت حببتى ... ع فكرة هى معانا هنا فى الجامعة وعارفة عمر كمان ع قد معلووماتى وعايزةة تتعرف عليكم
نيرة : ان شاء الله تيجى الفرصة اللى تجمعنا تانى عن اذنك دلوقتى


تانى يوم
عمر : زى ماقولتلك امى لو شافت الفلوس دى فى البيت هتخدها تصرفها وانا عايز اعمل لنورهان العمليه السنادى
يوسف : انا مش موافقك خالص ع اللى بتعمله دة ماتتجوزو الاول ولعدين اعملها العمليه براحتك
عمر : عايز اعملها مفاجاة كفاية اللى شفتة وعشتة وهى كمان نفسها تشوف حببها زيها زى اى بنت افرض اتخمت فيا زى مابيقولوا
يوسف : والله يا عمر انا مش مطمن خالص للموضوع دة لكن هسمع كلامك واشيل فلوسك معايا ووقت ماتحب تاخدهم قولى ولو مش واثق فيا انا ممكن اكتبلك عقد
عمر : اخص عليك يا جوو وهو انا لو مش واثق فيك كنت قولتلك ع موضوع الفلوس دة
يوسف : حبيبى يا عمر


فى نفس اليوم بليل
ابراهيم واقف فى البلكونة وبحذر وبيتكلم بصوت واطى
ابراهيم : الو ايوة يا باشا انا عملت اللى قولتلك علية بس البت دماغها ناشفة وراحت قالت للواد خاطبها
......: ياااه دة انا قولت انت قدها وهتعرف تتصرف لكن طلعت....
ابراهيم : لا ياباشا انا قدها واقدر اعمل اى حاجة بس الخطة مش حلوة ومش هتنفع معها ياباشا انا عارف دماغها وعارف هتيجى بانهى خطة
......: طب ماتقول خطتك مستنى ايه
ابراهيم : وانا هقولك الخطة كدة بلوشى لا طبعا عايز فلوس الاول ياباشا
.....: طماع زى ماقولولى عايز كام
ابراهيم : اقل من 2.000 جنية مش هاخد
.....: 2.000 جنية مرة واحدة دة انت طماع اوى يا هيما ... كتير ع خطة واحدة هديك 1.000 جنية مردى يابا
ابراهيم : ماشى يا باشاً

......: ابعتلك الفلوس ازاى
ابراهيم : ابعتلى الفلوس ع عنوان البيت وياريت يكون دلوقتى عشان امان
......: تمام بس عارف لو خدت الفلوس وهربت كدة ولا كدة هيجيبك
ابراهيم : عيب ياباشا دة انا هيما بردو
بعد نص ساعة الباب خبط
جرى ابراهيم عشان يلحق يفتح الباب
ابراهيم فتح الباب وخد الفلووس ودخل استخبى فى الاوضة وقعد يعد الفلوس ورقة ورقة وبعدين شالهم فوق الدولاب
...... : الفلوس وصلتلك
ابراهيم : اييوة يا باشا بس ناقصة 50 جنية
...... : ايه دة معقووله اووو اكيد غلطة منى .... وبعدين طلعت ناصح وبتعد كمان الفلوس
ابراهيم : طبعا ياباشا اصل ولامؤاخذة محبش حد يضحك علية
.....: المهم هديهالك يوم مااقابلك ايه هى الخطة بقى
ابراهيم : عندى شرط تانى
...... : وبعدين معاك يا ابراهيم انت غبى اوى اتفضل عايز ايه
ابراهيم : براحة يا باشا كنت عايز بعد ماالعمليه تكمل اخد نصيبى واللى انا عاوزة
..... : هديك 10.000 جنية مردى كدة
ابراهيم : لا ياباشا قليل انا عايز مليون جنية
...... : كتير اوى
ابراهيم : العمليه مش ساهله اباشا
..... : موافق اخلص بقا
ابراهيم : اسمعنى يا باشا...



بعد مرور عدة ايام

نورهان عماله تتصل
بعد انتهاء الترم التانى ونجاح عمر ويوسف ونورهان ونيرة بتقدير امتياز وخالد جاب 98

عمر ماشى رايح يطمن ع عربيتة فى الجراج واحد كان هيخلطة بالعربية
عمر : ماتحاسب يا اخ ايه اعمى
...... : عن جااد بعتذر منك كتير
عمر : انت بتشتم ولا ايه يا حيوان
..... : لا انا ماعم بشتم انا بترجاك تسامحنى
ونزل من العربية ورايح لعمر
...... : مو معقول هيدا انت
عمر : نعم حضرتك تعرفنى
..... : عمر اشتقتلك كتير مو عم تتذكرنى
عمر : انا مش فاهم حاجة
..... : اييه يا عمر انا يوهان
عمر بفرحة : يوووهاان
يوهان : اييه يوهان
عمر : حبيبى تعالى فى حضنى
قعدو يحضنو ويسلموا ع بعض
يوهان : وينا حمزة

عمر : مش فاهم... انت يابنى مش كنت فى امريكا ايه لغة اللبنانى دى
يوهان : اييه انا روحت امريكا والمانيا ولبنان وسوريا
عمر : سوريا فى حد يروح سوريا فى البهدله دى
يوهان : راح احكيلك ع كل شئ بس نروح بالاول تعال نروح البيت اللى بيجمعنا احنا تلاتتنا
عمر : ياااه انا بقالى كتير اوى مرحتش البيت دة تعالى نروح يلا فاكر العنوان
يوهان : ايببه طبعا انا بتذكر كل شئ
ركبوا العربية ووصلوا الشقة اللى وهم صحاب فى ثانوى بيقعدوا فيها ودخلوا وقعدوا وكانت الشقة مليانة تراب ومتوسخة اوى
يوهان : انت اتصل بحمزة وخبرة انة يجى هون بس ماتقوله انى هون
عمر : ماشى
عمر : الو

يوسف : ايه ياعمر مش باين من اخر مرة
عمر : معلش يا زوما بقولك ايه فاكر شقتك الى كنت ماجرها من واحنا فى ثانوى ونيجى نقعد فيها
يوسف : اكيد بس ليه فى حاجة
عمر : نفسى نتجمع تانى انا موجود فيها تعالى مستنيك
يوسف بفرحة : طيييييارة
وصل يوسف للشقة ودخل وسلم ع عمر وقعدوا
عمر : عملك مفأجاة
يوسف : ايه هى
عمر : احم احم اطلع يا سمسم
وطلع سمسم
يوسف : ايه مين دة
يوهان : عن جاد مابتعرفنى
يوسف : ايه بيقول ايه دة
عمر : ركز وانت تعرف فى ملامح متغيرتش
يوسف : تقصد مين
يوهان : اتطلع فينى
يوسف : انت ببتكلم بلغة غريبة اوى مين دة ياعم
يوهان : انا بكون يووهان يا حمزة
يوسف بص ومتفاجئ
يوسف : يوووهان بتاع الثانوية
يوهان : اييه بالظبط
يوسف : حبيبى
وقعدوا يبوسوا فى بعض ويحضنوا فى بعض
سيبك انت من الكلام بتاع التحاية والبوس والاحضان ندخل فى المهم
يوسف : انت سافرت فين العربى ضاع
يوهان : ايه انا راح احكيلكو كل شئ
وفجأة موبايل عمر رن وكانت نورهان
يوهان : لا هدا اليوم مافى حدا راح يفرقنا عن بعضنا وين هاتفك يا حمزة
يوسف : اهو خد
يوهان : فرجينى اياه ... وين تليفونك يا عمر
عمر : استنة ارد وخدة
يوهان : لا مافى مكالمات اليوم
وخد منهم الموبيلات وقفلهم وقفل موبايله هو كمان
نورهان قعدت تتصل كتير عشان تقوله انها مسافرة بكرة تعمل العمليه بس دون رد
ابراهيم اتفق مع شخص مجهول ع خطة من تاليفة والشخص المجهول اللى هتعرفة بعدين وافق بمقابل فلووس طبعا وابراهيم طبعا فهم البيت كله بان واحد اتبرع بفلوسة وكل حاجة عشان تنقل دراستها فى المانيا هى واخواتها
وطبعا البيت كله وافق وحضرو الشنط وودوا ورقهم مع الشخص دة وكل بقا تمام مفيش غير هو يوم واحد وهيسافروا وطبعا محظش لحق يتصل باتانى لان نورهان كانت لسه عارفة

وفى اليوم التالى
كانوا فى البيت ونيرة عماله تحاول الاتصال ببوسف بس مغلق بعتتله ماستدج فيها بتقوله انا مسافرة هتوحشنى
ونورهان بتحاول تتصل بية بس مغلق وقعدوا يعيطو وودعو بيتهم وسافروا
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الرابع والعشرون

نورهان : ماتستنى شويه يا ماما يمكن عمر يجى
ساميه : هو هيعرف منين اننا فى المطار
نورهان : مش عارفة ... طيب محدش قله ليه
ساميه : معرفش بقا يا نورهان
نورهان : طيب احنا هنقعد هناك اد ايه
ساميه : شهر شهر
نورهان : ياااه كتير اوى
ابراهييم : يلااا يا جماعة نركب الطيارة
نورهان : بليز يا انكل خلينا شويه يمكن عمر يجى
ابراهيم : احنا ممكن نستنا لكن الطيارة مش هتستنى
خالد : خلاص يلا يا نور
نيرة واقفة مش بتنطق وباصة ع المطار يمكن يوسف يجى وعندها امل ان حد يجى يودعهم
ساميه : يلا يا نيرة اركبى
ركبوا الطيارة والطيارة اتقفلت
نيرة قاعدة جمب الشباك بتاع الطيارة وباصة منة


يوهان : هيك اصتى
عمر : يااااه قاعدين من امبارح بليل وعمالين نحكى ومحسناش بالوقت
يوسف : استنى يا عمر بقولك ايه وحببتك دى فين فى سوريا بردو
يوهان : لا هيا مو من سوريا هيا من مصر من هون
عمر : بجد والله طيب وانت سافرت وسبتها ليه
يوهان : مشان هيا عندها ظروف صعبه كتير وطلبت منى اروح
يوسف : ظروف مادية يعنى
يوهان : مو بالظبط يعنى هيا عندها ظروف مادية وعندها ظروف صحيه
عمر : بس الظرروف عمرها مابتفرق اتنين بيحبو بعض
يوهان : مين قالك هيك
عمر : انا اللى بقولك انا وخطبتى عندنا ظروف صعبة جدا بس هى اصعب والحمدلله انا بقيت محامى وظروفى المادية اتحسنت بس هى ظروفها لسه وان شاء الله هتخف


يوهان : ان شاء الله حبيبى ان شاء الله
يوسف : انا بقا احكيلكو قصتى ... انا بحب اخت خطيبة عمر وهى كمان بتحبنى اوى بس كل مااجيب سيرة الجواز او انى اروح اتقدملها بتتهرب منى لسه مش عارف السبب
عمر : يا يوسف انا شاكك فى سبب بس مش متاكد هو دة سبب هروبها ولا لاء
يوسف : قول
عمر : باباك كلمها يوم ماكنت فى المستشفى ووصلها فى عربيتة قالها ابعدى عنة عشان خطبتة هتزعل لو عرفت وعمل حوار
يوسف : ومقولتليش ليه ياعمر
عمر : محبتش اقلقك
يوسف : ودة كلام بردو ياعمر
يوهان : اهدوا ما تعملوا هيك فى بعضكم
يوسف : وهى اكيد صدقت مش كدة
عمر : لا هى سالتنى وانا فهمتها كل حاجة بس هى مش موافقة عشان اكتشفت ان باباك مش هيوافق عليها
يوسف : انا لازم اتصل بيها وافهمها ع كل حاجة
عمر : ماشى وهات موبايلى انا كمان اكلم خطبتى لحسن تزعل منى
عمر : مش بترد عليا
يوسف : ونيرة كمان
عمر : اكيد زعلت منى انا هروحلها
يوسف : انا جاى معاك
يوهان : بدكوا تتروكونى لحالى هون
يوسف : نعم بيقول ايه دة
عمر : مش عارف
يوهان : بقصد بدكوا تتروكونى لحالى
عمر : اه انت بتخاف ولا ايه
يوهان : عن جااد بدكوا تتروكونى
يوسف : بص انا مش فاهمك انا نازل وانت ارغى معاه يا عمر
عمر : يوهان انت راجل خليك ساعة كدة وهنيجى اشطا
يوهان : اوكية
ومشيوا ووصلوا بيت نيرة ونورهان
عمر ويوسف عمالين يخبطوا ومحدش بيفتح
البواب : اييه يا بية
عمر : هو محدش هنا
البواب : لا الجماعة سافروا
يوسف : سافروا فين
البواب : مش عارف جسم البلد لكن اللى اعرفة انها بلد اوروبية
عمر : نعم بلد اوروبية ازاى انا كنت افتكرتهم فى البلد
البواب : يا بية هم راحوا عشان يعملوا العمليه لانسة نورهان ربنا يجويها يارب
وصلوا لارض المانيا بخير وسلامة ودخلوا فندق وطبعا كل دة ع حساب الشخص اللى عايز نورهان واللى ابراهيم مفهمهم انة واحد متبرع لها خير
ودخلوا الغرف نيرة ونورهان فى غرفة وابراهيم وساميه فى غرفة وخالد فى غرفة
وتانى يوم طبعا فى الدول الاوروبية لازم اى مريض يروح لدكتور نفسى لمدة شهر قبل العمليه
عند الدكتور


طلب منها تقعد ع الشازلونج
الدكتور : How are you ?!
نورهان : Im fine
الدكتور : always ... can you speak Arabic
نورهان : yes .. sure
الدكتور : مش ملاحظة انى بكلمك انجلش مش المانى
نورهان : لاحظت كدة
الدكتور : طيب كويس انت مصرية مش كدة
نورهان : اه مصرية
الدكتور : وانا كمان مصرى
نورهان : تشرفنا
الدكتور : الشرف ليا ... بصى عايزين نتعرف على بعض فى الاول
نورهان : اوك انا نورهان عندى 20 سنة لسه بتعلم بس تعليم الكفيفين
الدكتور : عظيم .. انا دكتور حازم قوليلى حازم بس احنا صحاب اكيد .... انت انهاردة جاية عشان تحكيلى كل حكايتك من ساعت الحادث لغاية اخر يوم اللى هو انهاردة الصبح وهسالك شويه اسئله وتردى عليها جاهزة
نورهان : جاهزة
قعد ادمها ومسك ورقة وقلم وبدا يكتب كلامها
حازم : ايه سبب مرضك
نورهان : بسبب حادثة
حازم : ادينى تفاصيل اكتر عن الحادثة


نورهان : كانت حادثة عربية من خطا سواق بسبب تزويد سرعة العربية
حازم : انا عارف ان اى حد فى الوضع دة مبيحبش يتكلم فى الموضوع دة بس لازم تحكى متخافيش براحة ادينى اكتر
نورهان : حضرتك عايز تعرف ايه اكتر من كدة
حازم : قوليلى كنتى رايحة فين ساعتها
نورهان : كنت رايحة لزميلتى افرحها بنتيجة الثانوية العامة عشان مجموعنا كبير ولما وصلت لبيت صحبتى اختى نيرة اتصلت بيا وقالتلى بابا تعبان اوى وعايز يشوفنى طبعا روحت لاى تاكسى كان قدامى وحظى اللى بيسوقة راجل كبير فى السن وطبعا فضلت اتحايل هليه يسوق بسرعة اكبر وللاسف لما على السرعة عملنا حادثة
حازم : ايه اكتر حاجة بتفكرك بالحادثة
نورهان : لما اكون محتاجة حاجة وعاجزة عن عملها ااو لما حد يسألنى عن سبب المرض
حازم : مع ان مرضك مش سهل ايه اللى خلاكى متمسكة بتعليمك
نورهان : دى وصية بابايا
حازم : بعد الحادثة ايه اكتر حاجة فرحتك
نورهان : يوم خطوبتى
حازم فى نفسة : اه يابن الجزمة يا عمر هاخد حقى منك وهتشوف
حازم : فين خطيبك
نورهان : فى مصر
حازم : مجاش معاكى ليه
نورهان : لانة ميعرفش
حازم : ممكن اعرف السبب
نورهان : لان الموضوع جة فجأة ومقولتلوش على حاجة
حازم : احسسن
نورهان : نعمممم
حازم : سورى مقصدش



وبعد مرور شهر
يوم العمليه
حازم ونيرة وساميه وخالد وابراهيم واقفين برة ونورهان فى غرفة العمليات وبعد وقت كتير خرج الدكتور وقالهم لازم يستنوا حوالى ع الاقل ساعة عشان يعرفوا العمليه نجحت ولا لاء

وبالفعل بعد مرور ساعة دخلوا جميعهم والدكتور حاطط ع وش نورهان شاش وحازم بيتكلم معاها والدكتور بيشيل الشاش
حازم : زى ما فهمتك يا نورهان العمليه لو نجحت دة يبقى خير من عند ر ولو بعد الشر منجحتش دة بردو خير من عند ر وزى ما انت عارفة ر لو اذن بحاجة هتحصل من غير ماحد يوقف قدام طريقك ودة دينك وعلمك كدة ومفيش استسلام وزى ما دينك علمك دة قضاء وقدر و....
كل دة وحازم واقف قلقان وخايف وبيتكلم مع نورهان وهى بتسمع وبس والدكتور بيشيل الشاش وعيلتها واقفة خايفة للعلمليه متنجحش وبعد انتهاء الدكتور من ازاله الشاش بداءت تبص عليهم واحد واحد وبدات تبتسم وتضحك بهسترية
نورهان : لا مش مصدقة انا شايفة انا شايفة بجد دة مش حلم صح قولولى ان دة مش حلم وانة حقيقة
الدكتور : تقدرى تعدى كام صابع
نورهان بفرحة : خمسة
وقامت من ع السرير واراحت لاخوها وحضنتة وراحت لنيرة ومامتها وحضتنتهم وفضله يعيطو وبعدين راحت لابراهيم
نورهان : عمرى من ساعة الحادثة ما شوفتك وكنت بكرهك بس من انهاردة انا غيرت راى تسمحلى اقولك يا بابا
ابراهيم بخبث : ماشى يا .. بنتى
حضنت ابراهيم وراحت لحازم وقالت
نورهان : متشكرة جدا يا دكتور انت وقفت معايا كتير وانت بجد بقيت صديقى المقرب



فى مصر
فى بيت عمر كلهم متجمعين
عمر : خلاص هتجنن يا بابا بدور عليها فى كل حتة روحت المطار وشوفت السجلات واللى سافر لكل دوله مش ظاهر لها اى اثر
يسرى : انا قولتلك من الاول دى بنت مش ساهله وقليلة الادب وادى اخرتها شوف عملت فيك ايه
عمر ببكاء : ابوس ايدك يا ماما انا فيا اللى مكفينى انا بقالى اكتر من شهر بدور عليها والاول مكنتش بترود ودلوقتى الموبايل مقفول مش عارف اوصلها ازاى
يوسف : وانا كمان تعبت انا دورت كتير انا تعبت بجد انا مش عارف اعمل ايه اكتر من كدة وطيب هما عملة فينا كدة ليه
يوهان : اجت على بالى فكرة

عمر : ابوس ايدك قولها
يوهان : مو انا صحفى انا راح انزل منشور بالجرنال باسمها
عمر : مينفعش لانها برة ومنعرفش فى انى دوله بالظبط
يوسف : الفيسبوك هو دة
عمر : ايوة صح
جرى عمر وجاب الاب توب وفتح الفيس بوك وجاب اميل نيرة وبعتلها رساله لكن شاف اخر ظهور وكان من حوالى شهر ونص
يوسف : مفيش فايدة
يوهان : لا تشغلوا بالكو بهدا الحكى وركزوا بالشغل بالاول
عمر : بلا شغل بلا زفت انا نفسيتى ضاعت هى ليه بتعمل فيا كدة
وهو بيتكلم وقع اغم عليه
لحقوة صحابة وفوقة
يوهان : فى حدا بيعمل فى حاله هيك شى ...انت ما كلت من الصوبح
يوسف : استغفر الله العظيم يارب
وفضل ع هذا الحال لغاية شهرين كمان

حازم : مبروك يا حببتى
نورهان : الله يبارك فيك يا حبيبى
حازم : بحبك بقا
نورهان : بموت فيك بقا
حازم : انا زى ما قولتلك كتبتلك الشركة باسمك ومن بكرة تنزلى شغلك عشان اعلمك الشغل بيمشى ازاى
نورهان : ماشى يا حبيبى
حازم : تعرفى انا بحبك قد ايه
نورهان : قد ايه
حازم : قد ما بحب الدنيا كلها واكتر
نورهان : بعشقك
حازم : انا بعشق امك
نورهان : ههههههه
حازم : اتغيرتى اوى
نورهان : للاحسن ولا للاوحش
حازم : حببتى انت مستحيل تعملى حاجة وحشة
نورهان : ايوة كدة
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الخامس والعشرون

ويوم راس السنة
كلهم بيحتفلوا بعيد راس السنة الا عمر ويوسف
عمر ويوسف بداو يركزو فى شغلهم اوى وحياتهم كلها شغل
نورهان نسيت حاجة اسمها عمر
حتى حرقت كل الهدايا اللى جبهالها فى عيد ميلادها وورمت السلسة
نيرة لسه عايشة ع الايام اللى كانت بتجمعهم سوا
وفى يوم نيرة كانت فى النادى وهى خارجة خبطت فى واحد
الشخص : انا اسف
نيرة : ولا يهمك
الشخص : مصريه ياااه بقالى كتير نفسى اتكلم عربى
نيرة : عن اذنك
الشخص : ثوانى كدة مين نيرة
نيرة : حضرتك تعرفنى
الشخص : ايوة انا هشام
نيرة : ايييه
هشام : اخيرا قابلتك يا نيرة
نيرة : اه صدف ممكن امشى
هشام : ارجوكى استنى انا عايزك تسامحينى يا نيرة انا عرفت غلطى وبحبك والله بحبك
نيرة : افندم
هشام : يا نيرة ابوس ايدك بلاش الطريقة دى انا والله العظيم حبيتك بس بعد ماعرفت غلطى دى بنت مش محترمة وغلط لما حبتها وكنت اعمى لما مشوفتكيش قدامى
نيرة : انت فمهت غلط انا محبتكش انا كنت معجبة بيك مش اكتر
هشام : لا حبتينى وانا حبيتك ولما لقيت مفيش فايدة جيت هما عشان انساكى بس مقدرتش نيرة انا مش عارف اعيش حياتى من غيرك
نيرة : امانة عليك يا هشام انا مش عايزة افتكر الماضى خلينى عايشة ع الايام الحلوة اللى بتفكرنى بالسعادة مستكتر عليا السعادة عشانى سبنى امشى
هشام : مش هسيبك تضيعى منى تانى مستحيل اتخلى عنك ابوس ايدك ادينى فرصة اعرفك فيها انى غلطان وانى لحبك بجد
نيرة : بس انا كدة هعذبك معايا


هشام : مش مهم شويه من اللى كنت بعملوة فيكى واحنا فى ثانوى
نيرة : بس انا مرتبطة
هشام : مفيش دبله فى ايدك
نيرة : احنا بنحب بعض وفترة صغيرة وهنبقى فى بيت واحد
هشام : يعنى مفيش فايدة
نيرة : للاسف مفيش وانا كنت قدامك بس انت ضيعتنى منك
هشام : انا عارف وكل يوم بحاسب نفسى والله بس اطلب طلب منك اخير
نيرة : اتفضل
هشام : حاولى تسامحينى
نيرة : انا سامحتك من زمان
هشام : يابختو بيكى يابختو بجد


فى الفيلا فى المانيا
نيرة : احنا مش هنرجع مصر بقا
نورهان : لا
نيرة : ليه بقا انت فترة علاجك انتهت واحنا والحمدلله بقينا اغنياء جدا ومش محتاجين حاجة ولو رجعنا مصر هنستريح
خاالد : وانا عايز ارجع مصر
ابراهيم : فى حد يسيب الجنة ويروح لجنهم
خالد : بقولك ايه يا راجل انت .. انت تخرس خالص اوف
نورهان : خالد رد ع بابا عدل
خالد : بابا مين ياختى ... انت خلاص اتجننتى ولا ايه
نورهان : انت حيوان ازاى تكلمنى بالطريقة دى
خالد : لا العفو يا انسة نورهان انا اسف
وطلع غرفتة
ابراهيم : لسه عايزة تروحى مصر
نيرة : اه
نورهان : ليه بقا
نيرة : مش مستريحة فيها خاسها مش بلدى انا بحب مصر ووحشنى يوسف اوى وانت نسيتى خلاص نسيتى عمر اللى بيحبك بجد وساعة ما يحب يفرحك يفضل يشتغل عشان يجيلك هدية يفرحك بيها
نورهان : متفكرنيش بالكائن دة تانى
نيرة : حازم عرف يضحك عليكى ويخليكى تنسى عمر بالفلوس للاسف اتغيرتى اوى
وطلعت غرفتها
ابراهيم وهو نام وبياكل تفاحة : ناويه ع ايه
نورهان : هكلم حازم


فى مصر
عمر فى مكان زكرياتهم
فى شجرة الامنيات المكان اللى كان بيجمعهم سوا وجاب سلم وطلع مسك فروع الشجرة ومسك الشريط ويفتكر كانت ايه الامنية دى ونزل تانى وقعد تحت الشجرة وضم رجله وحط دماغة ع رجله وفضل يعيط وبيكلم نفسة
عمر : مبقتش عارف اعيش يا نورهان ليه سبتينى وسافرتى ياترى انت دلوقتى عامله ايه وحشتينى اوى وحشنى كل حاجة فيكى حتى لما كنتى بتعيطى ولنا بتضحكى ولما بتزعلى لما انسى اتصل بيكى بحبك اوى اه لو اعرف انت فين كان زمانى جتلك اااااه يااااارب ياااارب رجعها ليا تانى وحشتنى اوى انت اللى عالم بحالنا يااااارب
فضلوة ع هذا الحال ونورهان نزلت الشغل واتعلمت وحازم قدر يعوضها عن ايامها مع عمر وهى نسيت عمر وكرهتة لانة فهمها لو كان بيحبها هيعافر عشان يوصلها هشام بيتعذب عشان نيرة ونيرة بتتعذب عشان يوسف ويوسف مبيعملش حاجة غير شغله عشان يحاول ينساها لكن عمرة مانسيها
وبعد حوالى 3 سنين


العيله كلها اتفقوا يرجعو مصر وبالفعل كلهم رجعوا مصر
وفى يوم
نورهان لالسة جيبة قصيرة فوق الركبة لونها كحلى وبدى كت لونة اصفر وجزمة ومسيبة شعرها وحاطة مكياج وماسكة الكلب بتاعها وعمر وحمزة فى نفس المكان
بص يوسف عليها وقال
يوسف : نهاااار اسوووود
عمر : ايه يابنى
يوسف :الحق نورهان اهى
عمر سمع اسمها وبص ع المكان وقال
عمر : اووف الله يخربيتك قلبى وقف
يوسف : يابرودك البت اهى مش انت هتتجنن عليها
عمر : نورهان مستحيل تلبس كدة وبعدين نورهان كفيفة انت نسيت
يوسف : البلاد الاوروبية بتغير يا صاحبى وممكن تكون عملت العمليه
عمر بخوف : ابوس ايدك يا يوسف متعلقنيش بحبل يوقعنى ع الارض اكيد مش هى بص انا همشى ها مش عايز اتصدم اكتر من كدة وزى ما قولتلك مش هى
مشى عمر من خوفة وراح يوسف لنورهان
يوسف : نورهان
نورهان : نعم
يوسف : نورهان انت نورهان صح
نورهان : نعم
يوسف : انت نورهان اخت نيرة مش كدة
نورهان : ايوة انت مين
يوسف : انا يوسف مبررروك ع العمليه
نورهان : اووووف انت بتفكرنى بالايام الزفت دى ليه وسع لو سمحت
يوسف : نورهان طيب ردى عليا انتو لسه فى بيتكو هو هو ولا اتغير
نورهان ببرود : ياااى ايه الهبل دة يا حاازم
حازم : ايه ياقلبى
نورهان : بص شوف الحيوان دة
حازم : فى حاجة يا اخ
يوسف : ولا حاجة متشكر جدا يا نورهان
وبصلها نظرة استحقار ومشى


فى بيتهم القديم
نورهان : ييياااى ازاى احنا كنا قاعدين هنا اووف كلها اسبوع ونروح الفيلا الجديدة استريحتى لما رجعنا مصر يا نيرة
نيرة : اه بس انا عايزة اقعد فى بيتنا دة
نورهان : نو مستحيل انا سمحتلك اننا نرجع مصر بس نقعد هنا لا
نيرة : فعلا سمحتيلى نرجع مصر بعد طلبى ب3سنين مش كدة
وسابتها ودخلت اوضتها


عمر : ايييه انت ايه اللى بتقوله دة
يوسف : زى ما قولتلك يا عمر نورهان هى دى الشخص اللى كان واقف هناك وانت مشيت وخفت
عمر : مستحيل
يوسف : للاسف انا مكنتش مصدق
عمر : انا لازم اروحلها
يوسف : بلاش يا صاحبى هتندم اوى
عمر مسمعش كلامة وراح لهم وخبط ع الباب فتحت ساميه وقالت
ساميه : انت ايه اللى رجعك تانى
بص عمر لساميه اللى شعرها لونة اصفر والميك اب ولابسها وقال
عمر : جاى اشوف خطيبتى
ساميه : امشى من هنا نورهان فرحها بعد اسبوعين
عمر : اوعى كدة دخلينى
ودخل عمر بدون ارادة والدتها
طلعت نورهان وهى لابسه بنطلون جينز اسود ضيق وبدى كت ابيض
عمر ببكاء : نورهان
نورهان : مين دة يا ماما
ساميه : دة دة .... دة حسام ابن خالتك رجع من امريكا
حسام دة اخو نورهان ونيرة فى الرضاعة وكان فى امريكا ونورهان بتحبة جدا)(
نورهان : حسام
جريت عليه واترمت فى حضنة وبدات تعيط
بصتله وبصلها واىاتنبن بيعيطوا
نورهان : اخيرا رجعت من امريكا
عمر : انا مش حس....
ساميه : ايوة ايوة هههه بجد وحشتنا يا واد
وبصتله بمعنى انة ميقولهاش حاجة
نورهان : شكلك وصوتك اتغيروا
عمر بحزن : السفر بيغير ... بيغير كتيير اوى
مسكت ايدة ودخلت قعدت معاه فى البلكونة وهو حزين ومش عارف يعمل ايه
عمر : مبروك ع العمليه
نورهان : كان نفسى افضل عاميه
عمر : ليه كدة
نورهان : مش عارفة حاسة انى مش عايشة
عمر : ازاى وانا جمبك
نورهان : انت اللى هتعوضنى عن اللى ضاع ياريتك رجعت من زمان يا حسام
وفضلوة يتكلمو


نيرة سألت عن مكان يوسف وعرفت مكان شركتة وراحتله وطلبت من السكرتيرة متقولش اسمها ودخلت وكان بيبص فى الورق اللى قدامة وبيقول اتفضلى حضرتك
بصلتة بابتسامة شوق وقالتله
نيرة : مش هتبصلى
بصلها يوسف واتفاجى
يوسف : انت انت انتى
نيرة : ال3سنين نسوك اسمى
فرك عينة ويبصلها تانى وقام من ع الكرسى ومسك ايديها وهو مش مصدق
يوسف : مستحيل نيرة
نيرة : وحشتنى اوى
حضنها يوسف وهو بيعيط
يوسف : كنتى فين يا حببتى
نيرة : انا اسفة جداا بعتذرلك سامحنى
يوسف : انا مسامحك بس تعالى نشرب حاجة وتحكيلى ع اللى حصل
وراحوا كافية

خالد : انا اسف جدا بس مش دى بيت انسة لارا والعائله
البواب : اييوة يا بية
خالد : طيب متعرفش رقم لارا
البواب : لا مؤخزاة يابية فى حاجة
خالد : لا انا صاديقها المقرب وكنت عايزها فى حاجة كدة
البواب : ايوة هى وبنتى فى سن بعض وواخدين ع بعض اوى اكيد معها رقمها ثوانى كدة
ودخل البواب وخد موبايل بنتة وجاب الرقم واداة لخالد

نيرة : بس هى دى الحكايه
يوسف : يااااالله ياااااالله
نيرة : وحشتنى اوى
يوسف : وانت كمان وحشتينى جدا جدا مستحيل اتخلى عنك تانى
نيرة : طب وباباك
يوسف : بابا مات يا نيرة
نيرة : اييييه انا اسفة
يوسف : ولا يهمك انا بابايا مات وكتب كل حاجة بأسمى ووصانى وقالى متخدش غير اللى قلبك يختاره
نيرة : الله يرحمة
يوسف : يااارب
وتانى يوم نزلت كالعادة نيرة عشان تقابل يوسف
وخالد راح يكلم ويقابل لارا
خالد اتصل بلارا وطلب منها يتقابلوا وهى وافقت ونيرة راحت ليوسف فى الشركة ونورهان مع حازم فى الشارع بيتكلموة
حازم : حبيبتى انا عملت دعوات الفرح
نورهان : بجد يا حبيبى
حازم : حتى شوفى
نورهان : انت كاتب حرفى ليه مكتبتش اسمى ليه
حازم : عشان مبحبش حد يعرف اسم حبيبتى
وقرب منها وبص فى عنيها ومسك ايديها
ومن سوء حظهم كان فى نفس ااشارع عمر معدى وشافهم حاول يستخبى عشان متشوفهوش
شافتة وندلتة راحلها وهو مدايق
نورهان : اعرفكو ببعض ... حازم حسام ابن خالتى .... حسام حازم خطيبى
حازم : اهلا بية
قالها بتريقة وبقرف
عمر : دى اختى مع بعض من صغرى اوعى تدايق او تغير منى
نورهان : كويس انك جيت فى وقتك خد دعوة فرحى
عمر ادايق اووووى ونزلت دمعتة ومسحها بسرعة ومشى

روح عمر بيتة وهو بيعيط وطلع اوضتة
يسرى : عمر مالك
عمر : سيبيى يا امى فى حالى
يسرى : لا مش هسيبك انت بتعيط ليه
عمر : قولتلك سيبينى فى حالى
يسرى : يا عمر انت راجل ايه اللى يخيليك تبكى كدة
عمر : ممكن تقفلى الباب والنور وتطلعى
يسرى : حاضر
فضل يعيط ويفتكر المشهد

شوفتها مع حبيبها
كانت ايده في ايدها وكانت عينه في عينها شوفته فيا
دموعي نزلت علي طول قولت لنفسي مش معقول
قومت من المنظر موهوم راحت علياااا
شوفتها مع حبيبها
كانت ايده في ايدها وكانت عينه في عينها شوفته فيا
دموعي نزلت علي طول قولت لنفسي مش معقول
قومت من المنظر موهوم راحت علياااا
ابتديت ابصلها حست اخدتت بالها قولت امشي يبعيد عنها
بصيتلي
ابتديت ابصلها حست واخدت بالها قولت امشي بعيد عنها نادتني
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه
روحت اكلمها عشان خاطر حبيبها مايشكش فيها وفيا وعشان الناااااس
روحت اكلمها عشان خاطر حبيبها مايشكش فيها وفيا روحت وخلالالالالاص
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه
قالتله اعرفك بيه قالها اهلا بيه بتريقه كده وحرجني موتني
قولتله دي اختي مع بعض من صغري يعني اوعي تغيرمني صدقني
اديتني دعوه فرحها موت بجد وانا بشوفها محدش غيري كان حسيسها صدمتنيىىى
مقدرتش امسك نفسي محدش غيره جرحني دموعي نزلت علي خدي عشان هتوحشني
شوفتها مع حبيبها



وتانى يوم نزلت كالعادة نيرة عشان تقابل يوسف
وخالد راح يكلم ويقابل لارا
ونورهان جالها اتصال من شخص غريب واتفق معاها ع مكان يقعدوا فية وراحت نورهان وفضلت مستنية الشخص دة لحد ماجة
الشخص : انا فاعل خير وجاى اوريكى فيديو يهمك اوى
نورهان : نعم
الشخص : ثوانى
وشغل الفيديو واتفرجت عليه نورهان
نورهان : مش فاهمة حاجة
الشخص : انا هانى زميل وصاحب تامر وحسن اللى فى الفيديو
نورهان : وانا مالى
هانى : مش الشخص اللى فى الفيديو دة يكون خطيبك حازم
نورهان : ايوة هو
هانى : دة زميلى واسمة الحقيقى تامر والفيديو دة كان بيتراهن عليكى مع حسن عشان ينتقم منك فى عمر خطيبك الاولانى
نورهان : مستحيل
هانى : لا مش مستحيل اى حاجة فى ايد تامر مش مستحيل تامر دة مش سمعتى صوتة قبل كدة الشخص دة هو هو اللى خطبتك وانت واقفة عند الشجرة من 3 سنين وضربتية ومردتيش تقولى لخطيبك حاجة تامر عرف عنك كل حاجة وسأل عنك وعرف ابراهيم جوز والدتك وعرف كمان انة بيحب الفلوس واتفق معاه انة يسفرك برة واكنة دكتور نفسى ويهملك العمليه ويكتبلك كل حاحة باسمك وكل دة عشان الحاجات دى مش متسجله باسم الحكومة ولو الحكومة شمت خبر هيشموعها وطبعا هيقبضةة ع اللى باسم الحاجات دى ةطبها انت اللى صاحبة الاملاك دى كلها

كل دة ونورهان مصدومة
نورهان : يعنى هو زى مابتقول كدة ايه اللى هيخليه يعملى العمليه
هانى : دى الحاجة الوحيدة اللى حقيقية فى الموضوع بس هو عمل كدة عشان تحبيبة
نورهان : ازاى واحنا هنتجوز والدعوات اتعملت
هانى : صدقينى دة كان هيجيب ناس ويقولك عليهم شهود ومأذزن
روحت نورهان وهى مش مصدقة وقررت مش هتقول لحد الموضوع
وفى بيتها دخلت اوضتها شافت موبايلها القديم مسكتة لقتة مقفول حطتة ع الشاحن وشافت اخر مرة لما عمر اتصل بيها وشافت الرسايل ودخلت ع تفاصيل رقمة وبصت فى رقمة لقتة نفس رقم حساام اللى قابلها امبارح استغربت اوى
نورهان : ههههه شكلى هتجنن .... طيب اتصل بيك يا عمر ياترى هتسامحنى وترجعلى ولا زمانك خطبت ولا اتجوزت .. تصدق غلط لما كرهتك بس والله انا مكرهتكش انا كنت بقول كدة لكن قلبى بيحبك ياااارب ترجعلى تانى بس ازاى وراحت اتصلت بحسام اللى هو عمر وقالتله عايزة تشوفو ويجيلها البيت
رواية جراح الحب النهاية

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل السادس والعشرون النهاية

عمر جة ومكنش فى حد فى البيت غير ساميه الباب خبط راحت تفتح
ساميه : انا مش قولتلك متجيش تانى
عمر : انا جاى عشان خطيبتى طلبت منى اجى
ساميه : انت لسه بتقول خطبتك هه يابنى ريح نفسك وريحنا بنتى فاضلها ايام وتبقى فى بيت جوزها
عمر : خااالتى والله وحشتينى فين عيالك
نورهان : تعال يا حسام نتكلم مع بعض شويه
دخلو البلكونة وقعدوا يتكلموة
نورهان : عايزاك تساعدنى
عمر : فى ايه
نورهان : عاايزة اشوف عمر خطيبى الاولانى
عمر اتصدم
عمر : احم طب مش انت مخطوبة وهتتجوزى
نورهان : لا كله طلع كدب وحكتله ع كل حاجة
عمر : طيب لو كان حازم طلع كويس كنتى بردو هتفكرى ترجعى لعمر
نورهان : تصدقنى لو قولتلك انى كنت بتعذب كل يوم ومش بيبين
عمر : وانا واثق انة كان بيتعذب زيك واكتر بس هتعملى ايه
نورهان : عايزة اوصله هو اكيد اتغير وبقا محامى كبير بس خايفة يكون اتجوز او خطب
عمر : لا عمر لسه بيحبك وعمرة ما فكر انة يحب حد غيرك
نورهان باستغراب : وانت عرفت منين
عمر : نورهان انا مش حس...
الشخص : اوعى يا خالتى عايز اشوفهم وحشوونى يا نوووورهان
الشخص : اسف معرفش ان حد معاكى بس لو تسمحلى اخدها منك دقتين اسلم عليها
نورهان : انت مييبن
حسام : ايبه نستينى يا وحشة انا حسسام ابن خالتك
نورهان : نعمم امال دة يبقى مين
حسام : نعم انا لسه راجع من اوروبا حتى شنطتى اهى اكيد ملامحى متغيرتش
عمر : نورهان انا هفهمك كل حاجة انا عمر بس والدتك منتعتى اقولك
نورهان قعدت تعييط


تانى يوم
نورهان مش بتنطق ولا بتتكلم
ونورهان بتفتكر
فلاش بااااك
نورهان : حتى انت يا ماما كنتى عارفة وساكتة منكوا لله بتستعمونى كلكوا انا بكرهكو وبكرهك انت كمان امشى اطلع برة
عمر بصلها بدموع وخرج من غير كلام
بااااااك
نورهان لبست ورراحت لخطبها
نورهان : ازيك يا تامر
تامر اتصدم بس مش بيبين
تامر : حببتى نسيتى اسمى انا حازم
نورهان : امممم صح حازم الدكتور ولا حازم اللى بينتقم منى ولا تامر الواد الصايع اللى متراهن عليا عشان فلوس عشان تثبت لصاحبك انك راجل وتاخد منى اللى انت عاوزة وتخلع انهو رجوله دى عمرى ماقريت عنها ادينى الكتاب
تامر : نورهان انا كنت هقولك ع كل حاجة بس خفت تسبينى والله انا حبيتك بجد كانت نيتى انتقام بس قلبت حب والله العظيم واتغيرت اوى
نورهان : طلعت شيطان كبير اوى با تامر
تامر : لا كنت شيطان قبل مااعرفك بس بعد ماعرفتك اتغيرت وانت كمان اتغيرتى
نورهان : برافو عليك لعبتها صح انت محتاجة جايزة نوبل
تامر : انت اللى محتاجة جايزة نوبل لانك عرفتى تخرجى حنان من شخص شيطان
نورهان بعصبية ودموع : انت لسه بتكدب
تامر : لا والله العظيم مابكدب حبيتك بجد ومستعد اعملك اى حاجة عشان اثبتلك
قربت منة وفجأه ضربة قلم على وشة لدرجة انو وقع ع الارض
نورهان : لو عايز تثبتلى فعلا انهى علاقتنا ورجع كل اموالى ليك
تامر ببكاءوهو واقع ع الارض : حاضر بس مش هقدر اسيبك يا نورهان
نورهان : للاسف معدش ينفع ضيعتنى منك
ورتمله الدبله فى وشة ومشيت
راحت لعمر

نورهان : لو سمحت ممكن اشوف عمر
يسرى : انت نورهان رجعتى امتى
نورهان :انا عارفة انك بتكرهينى بس خلينى اشوفه
يسرى : حاضر تعالى ادخلى يابنتى

دخلت نورهان وقعدت
نورهان : هو هنا
يسرى : بصراحة لا اصل احنا عزلنا بس ابوة عمر مرداش يسيب الشقة دى وانا كل كام يوم باجى هنا اروقها ونقعد شويه ونمشى
نورهان اتبسطت لما لقتها بتكلمها كدة
نورهان : طيب هو مش جاى
يسرى : لا تعال معايا ننزل نروحله المكتب اكيد هناك
نورهان : بسرعة بليز
وراحوا المكتب
عمر : ايه اللى جابك يا ماما فى حاجة حصلت
يسرى : فى حد عايز يوصلك ومش عارف قولت اساعدة
عمر : مين بقا
دخلت نورهان وهى مبتسمة
نورهان : انااا
عمر بصلها ومش مصدق نفسة
عمر بفرحة : نوووورهان
يسرى شافتة فرحان بيها ضحكت وطلعت وقفلت الباب
نورهان : انا اسفة ع اللى حصل امبارح بس انت اكيد مش زعلان منى صح يا خطيبى
عمر : خطيبك؟!
نورهان : ايوة يا عمر انت رجعت فى كلامك ولا ايه
عمر : طب وحازم
نورهان : سبنا بعض عشانك وحشتنى اوى
عمر : انا مش مصدق نفسى
نورهان : محتاجة مساعدتك
عمر : فى ايه
نورهان : عايزة ارجع نورهان بتاعة زمان اللى الناس كلها بتحبها واللى لبسها كان محترم وحنينة وطيبة الروح الجميله مش عايزة فلوس ولا شركات ولا مصانع انا مش عايزة غير بيت صغير وباب مقفول علينا
عمر : اخيييرا يا نورهان يااااه مش مصدق ... بصى احنا لازم نتجوز الشقة موجودة وكله تمام
نورهان : بجد يا عمر


تانى يوم فى البيت
تامر : ارجعيلى يا نورهان والنبى
نورهان : انت ايه اللى جابك هنا مش موضوعنا خلاص اتنهى
تامر : بس انا مش هقدر اسيبك ارجوكى ارجعيلى انا مستعد اعملك اى حاجة بس ترجعيلى
نورهان : اوووف انا هرجع للى يستحقنى بجد
تامر : هترجعيله بعد ما سابك
نورهان : انا اللى سبتة وانا اللى هرجعله
تامر : لا اوعى تعملى كدة
نورهان : يلا ورينا همتك انت مش محتاج عزومة الفرح بعد اسبوع
تامر : هتتجوزية يا نور وتسبينى هى دى اخرة نهايتى معاكى
نورهان : النهاية دى انت اللى كتبتها فى روايه وحطتها فى كتاب ومحدش هيقرا الروايه دى لانها كلها خيانة وكدب
تامر : لو اتجوزتية هقتله
نورهان : انت اكيد مجنون
تامر : نهههههه هقتلهولك ههههه هقتلهولك وهتشوفى
ومشى تامر


ابراهيم : نورهان انت ازاى تعملى فى خطيبك كدة
نورهان : منك لله حسبى الله ونعم الوكيل فيك انت السبب فى كل اللى حصى دة
ابراهيم : انت عبيطططة
نورهان : فعلا كنت عبيطة ومغفله كمان انا لمفروض قد بنتك انا هونت عليك
ابراهيم : انت قصدك ايه
نورهان : ياما قولت عليك انسان واطى وبردو هتجوز اللى بحبة


نيرة : احلى حاجة ان فرحنا انا واختى فى يوم واحد ومع اللى بنحبهم
يوسف : ياااه اخيرا هنتجوز خلاص خلال ايام
نيرة : اه
يوسف : احبك يا سونة
نيرة بكسوف : احم


خالد : اول مااجوز اخواتى تانى يوم هاجى اتقدملك
لارا : وانا هستناك
خالد : بتحبينى
لارا : لا
خالد : نعممم
لارا : انا بعشقك
خالد : هيييبح ??


هيثم : الواد دة مجنون طالع لامة
هبه : يا سلام وليه متقولش طالعلك
هيثم : خلاص يا حبيبتى ولا تزعلى مجنون زيى
هبه : ايوة كدة
هيثم : طب هاتى بوووسة بقا
هبه : هيثم عمر قاعد
هيثم : هو مش واخد باله
عمر : مامى بابى بتعملوة اييه
هبة : رود عليه
هيثم : طب يا بسبوسة انا عندى شغل مهم جدا ردى عليه انت سللام
هبه : اه يا جزمة هههههه تعال بقا يا عمورى اغيرلك


يوم الفرح
عمر ويوسف واقفين قدام الكوافير
وطلعوا من الكوافير ووالدة عمر ويوسف بيزغرطو
راحلها عمر ويوسف
عمر : ايه القمر دة
نورهان : شكرا
عمر : خلاثى ^^ يا طماطم
نورهان : نعممم
عمر : خلاص فراوله ولا تزعلى
نورهان : ههههه
عمر : طب مش يلا
نورهان : يلا ع الفرح


نيرة : متنح كدة ليه
حمزة : ايه القمر دة
نيرة : احم احم
حمزة : ايه عندك حموضة ولا ايه
نيرة : هيهيهي رخم
حمزة : ايه دة مين دى خلاص انا غيرت راى
نيرة : خد هنا رايح فين
حمزة : يلا يا حبيبتى ع الفرح
نيرة : يلا


فى النادى
عمر ونورهان بيرقصوا سلوو
ونيرة وحمزة بيرقصوا سلو ع اغنية لمستك

لمستك نسيت الحياه وانتا الى بحلم اعيش يوم معاه
والليله هيا البدايه وخليك معايا دا عمرى الليلادى ابتدا
لمستك نسيت الحياة وانت اللي بحلم اعيش يوم معاه
والليلة هيا البداية وخليك معايا ده عمري الليلادي ابتدا
ولازم نعيش يلا قرب كمان
تعالى حبيبى ل ابعد مكان
ننسى الى ضاع من ايدينا
نعيش بس لينا خلاص
اللى جوانا مااات
سرحت بعيونك ل فين
ايوا انتا جمبى وهعيشلك سنين
وحياتى قرب عليا
يا عمرى وعينيا نعيش الحياه لو يومين
سرحت بعيونك ل فين ايوة انت جمبي وهعيشلك سنين
وحياتي قرب عليا يا عمري وعينيا نعيش الحياة لو يومين
ولازم نعيش يلا قرب كمان تعالى حبيبى
لابعد مكان ننسى الى ضاع من ايدينا نعيش
بس لينا خلاص الى جوانا مات
ولازم نعيش يلا قرب كمان تعالى حبيبى
لابعد مكان ننسى الى ضاع من ايينا
نعيش بس لينا خلاص الى جوانا مات
ولازم نعيش يلا قرب كمان
تعالي حبيبي ل ابعد مكان
ننسي اللي ضاع من ايدينا نعيش بس لينا
خلاص اللي جوانا
ماااات


نيرة : حلوة اوى الاغنية دى
حمزة : اووى
نيرة : امممم
حمزة : مالك
نيرة : فيش
حمزة : فيييش ؟! مش قولت غيرت راى
نيرة : هههههه
يوسف : بحبك

عمر : نفسك فى ولاد اد ايه
نورهان : 2 بنت وولد
عمر : بس
نورهان : اه بحب البساطة
عمر : بس انا عايز دستة عيال وشايب وكومى وجوكر ووو...فى حاجة تانى
نورهان : هههه
عمر : يارب يا نور املى الدنيا كلها عيال بس يكون منك انت ولما اموت اموت ع ايدك دى
نورهان : بعد الشر عليك
وهم بيتكلموا سمعو ضربة رصاص
كل اللى فى الفرح صوتو وجريو حتى نيرة وحمزة
بس للاسف الرصاصة جت فى عمر
نورهان : عممممر عممممر
وقع على الارض ونورهان وقعت وحطت دماغة ع رجليها وهى بتعيط وتصوت
عمر : م .. مش مش قولتلك نفسى اموت ع على ايدك
نورهان ببكاء : لا ااااااا انت مش هتمووت انت هتعيش
عمر : خلااص رب ربنا ربنا بيندهلى .. خلى بالك من نفسك
نورهان : لاااااااا لااااااااا يا عمر انت هتعيش .... يا جماعة اسعااااف بسررررعة
عمر : هتوحشينى يا نور خلى بالك من نفسك
تامر : هههههههههه مش قولتلك هقتلهولك
نورهان : منك للللله منك لله
نورهان : لااااااااااا عمر عمر ياعمررررررررر مش هتموت مش هتمووووت
:( :(

نيرة ويوسف اتجوزو وخلفو عمر ونورهان
وخالد اتجوز لارا بس مخلفوش
وابراهيم اتشل بسبب حادثة وطلق ساميه بناءا ع طلبها بس فضل عايش طول عمرة فى المستشفى
ونورهان حصلها صدمة عصبية وفقدت النطق
وتامر اتجنن وبقا فى مستشفى المجانين

iklan banner

Abdulrhman Sayed
كاتب المقالة
كاتب ومحرر اخبار اعمل في موقع قصص وروايات .

جديد قسم :