رواية ما بعد الرحيل الفصول 21-30





رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل الحادي والعشرون

مايسه كانت نايمه فى المستشفى بعد ما الكل سابوها فتحت عينها لقت جاسم جنبها ومحاوطها بدراعاته ومستغرق فى النوم فضلت تتأمله وهو نايم ولعبت فى شعره وهى بتدعى ربها انه يخليه لها جاسم فتح عينه شويه وظبطها وهى متلبسه بتأمله بعشق وعمل نفسه نايم وبعدين ضمها بقوة ودفن وشه فى رقبتها ولما حس انها عرفت انه صحى ابتسم لها وهى بادلته ابتسامتها وهى لسه فى حضنه وفضل باصص لها بحب جارف.


جاسم: عامله إيه النهاردة .

مايسه دفنت وشها فى صدرة واتمسكت بيه اوى من هدومة وجاسم رفع وشها وهو لسه بيتأملها وهو ساكت:أنا كويسه ياجاسم صحيح اللى حصل أمبارح فى العزبه ماكنش سهل عليا وكنت هاموت من الخوف ساعه لما قربت العفريته اوشبح الست المرعبة دى واللى أنا عندى يقين أنها داليا بس الحمد لله وجودك جنبى هدانى وحسيت بالأمان معاك.

جاسم وهو بيملس بايدة على وشها وهو مبتسم:روح قلبى طول ما انتى معايا ومهما حاولوا يعملوا هاتفضلى هنا...... وشاور بايدة على قلبه: مهما حاولوا يبعدونى عنك مش هأبعد ابدا وهافضل جاسم حبيبك وانتى حبيبتى وكل ماليا وبس .


مايسه بخوف :أنا خايفه آوى ياجاسم الأيام تبعدنا وتفرقنا عن بعض خايفه أوى.

جاسم بهيام وقرب شفايفه وباسها برقه من جانب شفايفها ورجع ملس بايدة على شفايفها برقه :متخافيش لا يمكن أسمح لحد أنه يفرقنا عن بعض مهما حصل.

مايسه بأمل:ربنا يخليك ياجاسم وتفضل تحبنى طول العمر.

جاسم حضنها أوى وغمض عينه:ويخليكى ليا ياقلب جاسم.
شويه والباب خبط وجاسم بعد عنها وإذن للطارق بالدخول.
جاسم:أدخل.
الكل دخل علشان يطمنوا على بنتهم.
طه:إزيك دلوقتى يابنتى.
مايسه:الحمد لله يابابا أحسن الحمد لله.

فوزيه بحزن :ياعينى عليكى يابنتى دايما يحصل لك كل شويه حاجه كدة.

جاسم بثقه:اطمنى ياطنط أنا بعت واحده ورا داليا تعرف عنها كل حاجه وتراقبها كويس وفى خلال يومين على الاكتر هاعرف بنفسى إيه اللى حصل.
مايسه:طيب وليه ماقلتليش ياجاسم.

جاسم:مايسه أنا من أول ماشوفت الصوابع معلمه على رقبتك وبعدها قلتيلى أنك عندك شك أنها داليا وأنا كلفت واحده تدخل الفيلا على أنها خدامه وتراقبها وتقولى على كل حاجه بتحصل أول بأول بس اطمنى لان لو طلع احساسى صح والله ماهعتقها .

مايسه بخوف:لا ياجاسم ارجوك بلاش أبعد عنها علشان خاطرى.
جاسم بضيق:ولحد إمتى هافضل ساكت عليها يامايسه أنا لازم أعلمها إنها ماتجيش جنب حاجه تخصنى وانتى تخصينى يامالكه قلبى.
شويه وتليفون جاسم رن فتحه ورد على طول.

جاسم:أيوة ياست فاطمه وصلتى الفيلا ولا لسه.

فاطمه:أيوة ياسعادة البيه لسه وصله حالا.

جاسم:تمام اوى وزى مااتفقنا أمبارح تطلبى منها أنك تشتغلى خدامه عندها على اساس الوظيفه اللى نشرتها فى الجرنال وتسمعى كل كلمه هاتقولها وتبلغينى بكل حاجه اول باول مفهوم.

فاطمه :حاضر ياسيدى.
جاسم قفل معاها وبص لمايسه:خلاص الست اللى كلفتها راحت الفيلا دلوقتى وبعدها بيومين هاتبلغنى بكل حاجه وياويلها منى لو اتاكدت شكوكى وظنى طلع فى محله ........سكت شويه وبعدها وكمل كلامه: المهم تستريحى انتى وماتشغليش بالك خالص.

فى فيلا السويفى .

الجرس رن وفتحت داليا بقميص نوم زهرى قصير وعليه روب خفيف وبصت لفاطمه من فوقها لتحتها واتكلمت بعجرفة.
داليا :أيوة.
فاطمه:أنا خدامتك فاطمه ياستى.
داليا: اه أنتى الشغالة الجديدة.
فاطمه:أيوة ياستى وحضرتك كنتى بتدورى فى الجرنال على خدامه تخدم عندك قرأت الخبر وجيت علشان أشتغل .
داليا بعجرفه واستعلاء:طيب ادخلى اغسلى المواعين وامسحى الفيلا وحضريلى الفطار.
فاطمه:أمرك ياستى.
بعد شويه تليفون داليا رن وكان المتصل شريف أخدت تليفونها وفتحت الاسبيكر وردت عليه وراحت اوضه نومها وقفلت الباب وراها بس سابته مفتوح شويه .

داليا:أيوة يا شريف عرفت حاجه ريح قلبى بقى.

شريف باسف :للأسف ياداليا لسه عايشه ولما كنتى بتخنقيها فقدت وعيها بس لكن مامتتش.
داليا كان فى ايدها كوبايه عصير وبكل الغل اللى جواها راحت رمياها على اخر دراعها ومرايه التسريحه اتكسرت كلها.
داليا بغضب وغل:لا كده كتير ازاى عايشه ازاى ده أنا كنت بخنقها بايدى الإتنين دول أنا هاتجنن ياشريف هاتجنن.
شريف:أهدى ياداليا خلينا نفكر بالراحه وبالصح.

داليا بكرة:أنا عاوزة اقتلها يا شريف عاوزة افش غلى منها.

شريف بعصبيه :وبعدين معاكى ياداليا قلتلك أهدى مش كده.
داليا وهى لسه بتتكلم بعصبيه وغل:غصب عنى يا شريف بجد أنا اتخنقت كل ماافكر فى مصيبه اعملها علشان أخلص منها تنجى منها برضه.
شريف بمكر:أنا هاخلصك منها.
داليا بحماس:ازاى؟ .
شريف:هاقولك بعدين سلام ياقمر.
داليا:أوك سلام يا شريف.

فاطمه كانت قريبه من اوضه داليا وسمعت الحوار اللى بينها وبين شريف وبدأت تسجل كل كلمه بتقولها ولما خلصت داليا كلام فاطمه بعدت عن اوضتها وعملت نفسها أنها شغاله فى البيت وبتنظفه. فات يومين وفاطمة على الحال دة بتراقب داليا حاولت بعد كدة تسمع اى حاجه بينها وبين شريف لكن داليا كل مكالماتها بعد كدة كانت بالهمس علشان محدش يسمعها.وبعد اليومين فاطمه طلعت فى جنينه الفيلا و بعدت بعيد واتصلت على جاسم.


جاسم فتح فونه ورد:أيوة ياست فاطمه عرفتى حاجه؟

فاطمه:أيوة يابيه الست داليا فعلا كانت فى عزبه حضرتك هى وسى شريف وسمعتها وهى بتقوله انها كانت بتخنق الست مايسه علشان تخلص منها وحاجات كتيرة كدة حاولت افهمها لكن للاسف معرفتش لانها كانت بتقفل على نفسها باب اوضتها وتقريبا كل كلامها كان بالهمس .

جاسم بغضب:كنت شاكك أنها هى بس خلاص اتاكدت شكرا ياست فاطمه كفايه عليكى كدة المهم عاوزك تخرجى حالا من الفيلا وتعاليلى العزبه علشان تاخدى أجر اليومين اللى اشتغلتى فيهم عند داليا.

فاطمه:خيرك سابق يابيه .
جاسم:معلش ياست فاطمه تعالى علشان خاطرى .وآه ماعنتيش تروحي الفيلا تانى.
فاطمه:حاضر يابيه أى خدمه تانيه.
جاسم:لا متشكر ياست فاطمه.
جاسم قفل فونه وبص لمايسه واتكلم بثقه:هى اللى كانت بتخنقك يامايسه وهى اعترفت بلسانها على كدة هى الجانيه على نفسها...لسه هايقوم بس مايسه مسكت ايدة برجاء.

مايسه:جاسم داليا بتعمل كده علشان تروح لها لانها بتستفزك أرجوك حبيبى بلاش انفعال وتهور علشان الامور مش تتعقد اكتر.

جاسم:اللى زى داليا دى لازم تتربى علشان تبعد عنك وعنى.
مايسه برجاء:علشان خاطرى بلاش.

جاسم:متخافيش أنا مش هاعمل لها حاجه أنا هاخوفها بس...سكت شويه وبعدين بص لهانى:هانى.خدوا مايسه ورجعوها العزبه على مااجى.

هانى بص لجاسم واتكلم بتأكيد على كلام اخته:جاسم مايسه معاها حق بلاش تهور.
جاسم:صدقونى ياجماعه أنا مش هاعمل لها حاجه دى يدوبك هاتبقى قرصه ودن بس علشان تبطل تاذى حبيبتى.
محمد:خد بالك منها يابنى دى شرها فاق الحد.
جاسم:ماتقلقش يابابا أنا هاعرف أتصرف كويس أوى معاها المهم لما الدكتور يجى يكتب لمايسه على خروج خدوها علشان تستريح على مااروح اادب داليا وراجع على طول.



فى فيلا السويفى .

جرس الفيلا رن وكانت الخادمه الجديدة جت بعد ما فاطمه ما سابت الفيلا وقالت لداليا أن فى واحده جديدة هاتيجى تخدم لها بدلها لأن بنتها تعبانه ولازم تفضل جنبها فتحت الباب وكان جاسم واقف بكامل اناقته وهيبته واتكلم بصوت رجولى.
جاسم:ستك هنا.
الخادمه:أيوة ياسيدى موجوده تحب نقول لها مين.
جاسم:قولى لها جاسم المنصورى.

الخادمه :حاضر اتفضل أقعد وأنا هاطلع ابلغها.

الخادمه طلعت الدور التانى من الفيلا ووصلت لحد اوضه داليا خبطت وداليا اذنت لها بالدخول.
الخادمه:فى واحد تحت ياستى بيقول إسمه جاسم المنصورى.
داليا بكره وغل وحقد:طيب أنا نازله اهوة.

داليا نزلت بقميص قصير أسود بحملات وفردة شعرها ومخبيه اثر خربشه مايسه اللى رقبتها وهى بتدافع عن نفسها وظهر على جانب شفايفها ابتسامه سخريه وشماته.

داليا بتريقه:والله زمان ياجاسم نورت فيلتى.
جاسم قرب منها والشر طالع من عينه ووجه سبابته لها بتحذير.
جاسم بغضب:أنا بحذرك ياداليا وده هايبقى آخر تحذير لكى لو فكرتى تيجى جنبى او جنب مايسه تانى مش هايحصلك كويس وقد أعذر من أنذر.

داليا فضلت باصه له بغل واتكلمت بتريقه : قال وأنا اللى فاكره أنك جاى تعتذرلى عن ضربك ليا وكمان وسبتنى.خلاص نسيت حبك ليا نسيت وعدك ليا أنك عمرك ماهتتخلى عنى ......سكتت شويه وكملت بفحيح افعى:اه صحيح نسيت أن فى واحده تانيه حلت فى قلبك محلى وبعدين أنا مش فاهمه أنت بتتكلم عن إيه؟.


جاسم اتكلم بحدة :إنتى عارفه كويس آوى إنا بتكلم عن ايه عن إنك مجرمه كنتى عاوزة تخلصى من مايسه على طريقة افلام الرعب الامريكيه وأنك لبستى لبس واحده فى فيلم مرعب وإنك كنتى بتخنقيها علشان تموتيها وتحرقى قلبى عليها.


قرب منها وبعد خصله من شعرها وظهرت الخربشه اللى فى رقبتها ابتسم بخسريه وكمل : واكيد الخربشه اللى على رقبتك دى اكبر دليل على ان مايسه كانت بتحاول تدافع عن نفسها وانتى بتخنقيها .وقبلها واللى أنا متأكد منه أنك برضه ورا حادثه الاسطبل وبعدها كلفتى حد يحط لها التعبان فى الأوضة اللى بتنام فيها فى العزبه علشان تخلصى منها زى ماحاولتى تخلصى منى انتى وشريف يوم مسابقه الخيل تحبى أعد لك المصايب اللى أنتى وراها ولا كفايه كدة على فكرة سايبك بمزاجى بس صدقيني صبرى عليكى هايخلص وساعتها هدوقك من نفس الكأس اللى عماله تشربيه لنا وهاتشوفى منى وش عمرة ماهايعجبك فبلاش تلعبى لعبه أنتى مش قدها ماشى ياداليا.


داليا بارتباك :إيه حيلك حيلك كل دى اتهامات ليا وبعدين إيه اللى يثبت أنى ورا كل ده ها .....سكتت شويه وبعدها وبلعت ريقها بصعوبه :اما الخربشه اللى على رقبتى دى فدى كانت خربشه القطه اللى بربيها عندى خربشتنى اما بالنسبه للكلام اللى قلته دة فكله كلام مرسل .


جاسم ابتسم بسخريه لانه فاهم الاعبيها كويس وطلع من جيبه شريط تسجيل وحب يسمعها الحوار اللى دار بينها وبين شريف....جاسم :ماشى تحبى تسمعى اوك أسمعك.... فتح شريط التسجيل وهى سامعه ومصدومه ازاى عرف؟ هاسمعتى كويس الشريط اللى ضدك عن محاولتك خنق مايسه وأن خطتك فشلت واللى قالك أنها عايشه هو شريف بنفسه وانك طلعتى اكبر كدابه.ها فى دليل أكتر من كده؟


داليا بصدمه وارتباك وكانت لسه بتبلع ريقها بصعوبة بعد مااتاكدت ان جاسم اكتشف كدابها:بص انا هاقولك على كل حاجه انا فعلا لبست اللبس المرعب وحاولت فعلا انى اخنقها بس ده كان تأديبا لها مش أكتر علشان اخدتك منى وسبق وقلتلك انى كنت بعيد عن اللى حصل يوم مسابقه الخيل اما عن حادثه الاسطبل وحكايه التعبان اللى انت بتتكلم عنها فأنا معرفش حاجه ومش هاسمحلك أنك تتهمنى بحاجات مافيش أى دليل واحد ضدى أنى عملت حاجه من دول.


جاسم كان بيتفحص ملامحها وهو عارف أنها لسه مستمرة فى كدبها واتكلم بزهق:ماشى ياداليا انا هاعمل نفسى مصدقك ولو أنى متأكد انك لسه بتكدبى كدبه ورا التانيه وأنك ورا اللى بيحصل ده من يوم ماسيبتك وارتبطت بيها بس للمرة الاخيرة بحذرك اهوة ابعدى عنى وعن مايسه ياداليا احسنلك .......سابها ومشى ورزع باب الفيلا بعنف.


داليا بحقد وغل :ولو برضه مش هاسيبك تتهنى بيها يا جاسم و هاندمك وهاتدفع التمن غالى أوى وهاخليك تجيلى راكع ومذلول مش داليا السويفى اللى تنهزم أبدأ.

بعد شويه اتصلت داليا بشريف وطلبت منه يجى لها الفيلا.
داليا:شريف عاوزاك ضرورى.

شريف:وبعدين معاكى ياداليا انا قلتلك قبل كدة ان التحقيق بخصوص واقعه الطيارة لسه شغال معايا.

داليا : وهما لسه بيحققوا معاك ؟
شريف : ايوة لسه بالاضافه ان مصلحه الطب الشرعى قدامهم وقت طويل اوى على ما يجيبوا دليل ضدى ان موت مجد لانى كنت بعيد عنه وقت القطار مادهسه.
داليا : طب انت فين دلوقتى ؟
شريف : عاوزة ايه ؟

داليا بحقد دفين: تعالى علشان عاوزاك ومن غير أى مناقشه.

شريف بقله حيله:طيب .
بعد شويه وصل شريف الفيلا رن الجرس وفتحت له الخادمه ودخل وقعد بعدها داليا جت عليه وقعدت معاه.
شريف:افندم .
داليا بمكر وخبث :عاوزاك المرة دى تخليه يشك فيها أنا عاوزة أشوفه وهو ييموتها بايدة.
شريف:والمطلوب.

داليا :عاوزاك تروح العزبه و................

شريف:أنتى شيطان ياداليا.
داليا وملست بأيدها على وش شريف زى التعبان :ههههههههه تلميذتك يا استاذ
شريف:طيب ربنا يسترها بقى وجاسم مش يقتلنى انا.

تانى يوم شريف راح العزبه واستغل انشغال الكل وشاف مايسه لوحدها عند حوض الورد وكانت معطيه ظهرها له قرب منها وحاوطها بايدة مايسه افتكرته انه جاسم .

مايسه ضحكت ببراءة:جاسم بس بقى يامجنون.
شريف بخبث:أنا مش جاسم أنا شريف ياحبيبتى.

مايسه بخضه والتفت له وبعدته عنها واتكلمت بعصبيه:أنت؟ أنت هنا بتعمل إيه؟ ماكفكش المصايب اللى بتحصل كل يوم من وراكم انتى والهانم داليا ماكفكش اللى عملته فى هانى وكنت عاوز تلبسه تهمه وتخلص منه هات من الآخر يا شريف أنت عاوز منى إيه بالظبط.

شريف بشهوة:عاوزك ليا.

مايسه زقته بقوة واتكلمت بحدة :أنت أكيد مجنون أنا على ذمه جاسم ولا يمكن اخونه أبدأ فاهم مش ممكن اخونه.

شريف بخبث:سيبك منه أنا أولى بيكى منه.

مايسه اتعصبت من كلامه و مسكت فى ايدها حاجه تشبه الشوكة بيحروصوا بيها الأرض بس كانت كبيرة وضخمه حاولت تبعده بيها بس شريف بعد عنها المغرزة وهجم عليها فجأة وفضل يبوسها بعنف حاولت تقاومه بكل قوتها ودافعت عن نفسها و كانت بتصدة وتبعدة عنها على قد ماتقدر وكل ده وشريف كان متعمد يعمل كدة علشان جاسم يشوفه وكأن كل دة بيتم بمزاجها وبرضاها اما جاسم فكان بيراقب المشهد من بعيد والدم غلى فى عروقه مايسه أخيرا بعدته عنها وضربته بكل قوتها فى بطنه واتالم.


مايسه بتحذير:إذا قربت منى تانى هاقتلك فاهم هاقتلك.

شريف:ماشى يامايسه بكره هاتندمى وتجيلى بعد ماجاسم يرميكى رميه الكلاب مع السلامه يا حلوة.

شريف قبل مايمشى كان جاسم راح وهو بيغلى من جواة والغيرة ماليه قلبه وعقله وعينه كانت بطق شرار وضاغط على ايدة بقوة لحد مامفاصله ابيضت من كتر الضغط عليها وكان بيجز على اسنانه بقوة لدرجه من كتر جزة عليها صدرت صوت خفيف وزعق فيه بكل قوته.


جاسم بغيرة وصوت جهورى : ابعد عن مراتى ياشريف ولو شوفت خلقتك هنا تانى مش هايحصلك كويس فاهم ولالا.

شريف ماشى وجاسم بص لمايسه والغضب والغيرة ماليه عينه .
جاسم بغيرة :ما لسه بدرى ياست هانم كنتى سيبته يكمل فيكى بوس.
مايسه بصت له بصدمه ودمعت وحست ان كلامه وجعها وجرحها :أنت تقصد إيه ياجاسم بكلامك دة.
جاسم :أقصد البيه شريف اللى نازل فيكى بوس عينى عينك وكأنك ملكه .
مايسه باستغراب : انت بتشك فيا ياجاسم ؟ ده أنا مايسه مراتك وحبيبتك ومش ممكن اخونك ابدا على فكرة كلامك دة وجعنى اوى

جاسم بتريقه:لا ماهو واضح بدليل أنك سيبته يبوسك.

مايسه بصتله بعتاب واتكلمت بحدة شديدة:على فكره أنا ضربته وكنت بحمى نفسى منه بس الظاهر أنك مش بتحب تشوف غير اللى عاوز تشوفه وبس...سكتت شويه بس لقت فى عينه برود وجمود. وبعدين كملت كلامها: بس أنا بقى مش هاسمحلك أنك تتهمنى فى شرفى أنا لو كنت عاوزه أعمل حاجه غلط كنت هاعملها فى الخفى ومن وراك مش من قدامك أنا أشرف من أن اى حد يلوث سمعتى. ومادمت أنك شاكك فيا فياريت نسيب بعض بالمعروف وكل واحد يروح لحال سبيلة.

جاسم شدها من دراعها وقربها منه بعنف وبصلها بتحذير واتكلم بغضب:دة على اساس انى هاسمحلك انك تسيبنى لاوالف لا يامايسه ولعلمك أنا مش هاستنى أسبوعين على جوازنا...... قربها منه أكتر واتقابلت عيونهم فى نظرة طويله نظرات كتيرة اوى مليانه حب وغيره وكمان عتاب ولوم.


مايسه بعدته عنها واتكلمت بعند وتحدى :ماشى ياجاسم بس صدقنى أنت بكده بتخسرنى........سابته ومشيت ودموعها على خدها بس قبل ماتبعد عنه كان جاسم بيكلمها بكل عصبية.

جاسم: مش هاسمحلك أنك تكونى لغيرى يامايسه.مش هاسمح ان حد تانى ياخدك منى هاقتله قبل مايفكر انه يجى جنبك .

مايسه دخلت عند أبوها وأمها وهى بتعيط وبتشهق بعنف.

فوزيه بخضه:مالك يابنتى.
مايسه:مسحت دموعها بألم :مافيش يا ماما.
فوزيه:لا فى آمال دموعك دى ليه.
مايسه:مافيش حاجه يا ماما أنا وجاسم شدينا مع بعض بس شويه ماتشغليش بالك.
طه:فوزيه سيبك من بنتك هى وجاسم أحرار هى مراته وهو جوزها يتخاصموا يتصالحوا مالناش أننا نتدخل ما بينهم.
فوزيه:أيوة يا طه بس.
طه:مافيش بس يافوزيه اطلعى أنتى منها ماتتدخليش فى حياة بنتك.وسبق لما يهدوا هما هايتصافوا لوحدهم.

جاسم ملس على شعرة بعنف واتنهد بقوة لانه مش حمل سخارتها وبعد شويه راح لحماة خبط وطه فتح له وقابله بترحاب ودخل وقعد فترة كبيرة ساكت ووشه فى الارض وكان باين فى عينه الحزن ومش عارف يعمل ايه اوحتى يتصرف ازاى وطه ومراته منتظرين منه انه يتكلم وبعد مدة رفع وشه اتكلم بمرارة واصرار.


جاسم:عمى لو سمحت أنا قررت أعمل الفرح الأسبوع الجاى.

طه بصدمه من تسرعه دة :أيوة يابنى بس.
جاسم:عارف ياعمى حضرتك عاوز تعرف اخواتك لك عليا حاضر ابلغهم بنفسى.
طه:والله يابنى اللى تشوفه بس أحنا كنا متفقين أن الجواز بعد أسبوعين مش الأسبوع الجاى.
جاسم: مفرقش من أسبوع ياعمى.
مايسه بصتله بعتاب وعرفت انه بيشك فيها لكنها ابدا مش هاتسمح ان كرامتها تتذل واتكلمت بتحدى:وإنا موافقه ياجاسم.
جاسم ببرود بعكس اللى جواة من غيرة .

جاسم:تمام يبقى الفرح الخميس الجاى.

محمد كان بيتمشى فى العزبه ومر بالصدفه من الشقه اللى فيها طه ومراته وسمع الحوار اللى دار بين جاسم وحماة راح لهم واستاذن ودخل واتكلم مع ابنه بحدة:إيه الكلام الغريب اللى بسمعة دة يعنى إيه الفرح الأسبوع الجاى أحنا مش اتفقنا أنه كمان أسبوعين هو لعب عيال ولا ايه.

جاسم:لا يابابا مش لعب عيال ولاحاجه .......سكت وبص لمايسه ببرود. وقرب منها وحاوطها من خصرها بعنف وكمل كلامه :بس أنا عاوز مايسه تبقى معايا وفى حضنى فى اقرب فرصه وأبتسم لها ابتسامه صفرا:مش كده ياروحى.

مايسه بنفس الابتسامه الصفرا :كده ياحبيبى.
محمد بغضب :والله أنتو عيال وتفكيركم اعيل منكم هو مش المفروض ان فى ترتيبات بتتعمل الاول دة احنا لسه معملناش حاجه بالاضافه اننا معزمناش حد ولاحتى جيبت لها اوضه نوم.

جاسم:هايحصل يابابا هما يومين بس وتكون الأوضة موجوده وجاهزة مافضلش غير حبيبتى تنورها معايا.

جاسم قرب وهمس فى ودنها:أما ربيتك من اول وجديد مابقاش أنا جاسم المنصوري يا بنت البحراوي
مايسه ببرود وعند وبنفس الهمس:هانشوف إذا كنت هاتنفذ تهديدك دة ليا ولالا يا ابن المنصوري.

عدى الأسبوع بسرعة وكان فاضل يومين بالظبط على حفل زفاف مايسه على جاسم كانت حزينه ومهمومه كانت بتتمنى ان فرحها يبدأ من غير اى شك من ناحيتها اما جاسم فكان اللى معصبه انه شاف شريف بيبوسها وحب يعجل بالجواز علشان الامور مش تتعقد اكتر من كدة .




فى الشركه

جاسم كان قاعد فى مكتبه شارد وسرحان وحاطط ايدة على خدة دخل عليه أمجد المكتب وشافه وهو سرحان وفى دنيا تانيه.
أمجد :ههههههه طبعا ياعم مين قدك كلها 48 ساعه وتدخل قفص الزوجيه برجليك.
جاسم بضيق :والنبى ياامجد سيبنى فى حالى دلوقتى الله يخليك أنا فيا اللى مكفينى.
امجد:مالك ياجاسم فى إيه شكلك مش كويس.
جاسم:فعلا ياامجد أنا مش كويس خالص.
أمجد :ممكن أفهم ليه.

جاسم:من أسبوع لقيت الزفت اللى اسمه شريف فى العزبه وكان بيبوس مايسه جن جنونى ساعتها وروحت وحذرته انه لو قرب منها تانى مش هايحصله كويس ومشى ولما واجهتها قالتلى أنها ضربته فى بطنه ودافعت عن نفسها.

أمجد :طالما دفعت عن نفسها يبقى انت زعلان ليه؟
جاسم: الموقف نفسه كله على بعضه عصبنى وضايقنى.
أمجد بتحذير:أوعى تكون بتشك فيها ياجاسم؟
جاسم:لا طبعا أنا مستحيل اشك فيها بس كنت عاوز اقتله ساعتها أنا بحبها أوى ياامجد وبغير عليها لدرجه مش هاتتخيلها.

أمجد :بس خد بالك لما تتحول الغيرة لشك بتبقى العواقب مش كويسه.

جاسم:عارف الكلام ده كويس وبعدين بينى وبينك أنا تعبت ياامجد أنا عاوزها معايا النهاردة قبل بكرة أنت ماتعرفش أنا بحبها وبعشقها قد إيه. ده كفايه لما بتضحك والغمزتين اللى فى خدودها بتبان ولا عينها الخضرا اللى بيسكرونى .

أمجد :طب وهو اللى بيحب واحده يغير عليها لدرجه الشك ياجاسم.

جاسم: ياعم إيه المشكله لما أفرح بحبيبتى بدرى إيه بلاش يعنى.
أمجد بضحك:لا طبعا ألف مبروك ياصاحبى.
جاسم:الله يبارك فيك ياامجد عقبالك .
أمجد : أن شاء الله قريب.

جاسم رجع العزبه بعد يوم طويل من الشغل.والكل فرحان واللمه الحلوة موجوده ومايسه برغم خوفها من عقاب جاسم وحزنها أنها هاتتجوز وهو شاكك فيها إلا أن القاعدة الحلوة ماكنتش بتخلو من خفه دم ندى وضحكها مع مايسه.


جاسم دخل وقعد معاهم ومايسه كانت زعلانه منه وبتتجنبه .

جاسم بصلها ببرود:اعملى حسابك تلبسى وتجهزى علشان تنزلى معايا تنقى هدوم لكى علشان فرحنا بعد يومين ولازم تبقى حاجتك موجودة وجاهزة .
مايسه باصرار وبعند :مش نازله ومش جايبه حاجه.
جاسم بص لحماه:بعد إذنك ياعمى عاوز اتكلم مع بنتك شويه.
طه:اهى قدامك إهى يابنى.

جاسم آخد مايسه وطلعوا جنينه العزبة وشدها من دراعها وقربها منه لحد التصقت بصدرة القوى وانفاسه السخنه لفحت وشها وبصلها بتحذير.

جاسم بتحدى :كلامى هايتنفذ وهايتسمع يامايسه ومش هاكررة تانى.

مايسه بعند انثى وبالرغم انها كانت مستمعه بقربه منها اوى لكنها تمالكت نفسها واتكلمت بتحدى واضح على كل ملامحها:قلت مش هاجيب حاجه يعنى مش هاجيب حاجه.

جاسم بصلها بهيام لكن حاول انه مش يبين ضعفه لها واتكلم باصرار:وأنا قلت كلامى هايتنفذ سواء كان بمزاجك أو غصب عنك بلاش لعب عيال انا مش هاتجوز طفله اتفضلى يلا اجهزى علشان اجيب لك هدوم جديدة ومش تخلينى اتعصب عليكى .

مايسه بغيظ:أوعى بقى تكونش فاكر نفسك اشترتنى بفلوسك لا فوق مش مايسه البحراوى اللى يتلوى دراعها أبعد عنى ياجاسم وسيبنى فى حالى.

مايسه جت تبعد عنه لكنه قربها منه وتقابلت عينهم من تانى بحب:أنتى ملكى فاهمه ملكى أنا .
مايسه بعتاب :مش بلوى الدراع ياجاسم عن إذنك .
سابته ومشيت وهى غضبانه منه حتى مش اعطت له فرص للكلام.
جاسم ابتسم وبمكر:كلها يومين ياماسه قلبى وتبقى ملكى ومش هاتطلعى من حضنى ابدا.

نزلت مايسه هى وندى وأمها وكان معاهم جاسم واشتروا أحسن لبس وهدوم لها وهو كان فرحان بس الفرحه كانت ممزوجه بشىء من الخوف والقلق من الجاى.
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل الثاني والعشرون

فلاش باك للفصلين العشرين والواحد والعشرين


قبل فرح جاسم ومايسه باسبوع وبعد ماطلع شريف من العزبه وركب عربيته علشان يرجع بيته راح لقى عربه بوكس كبيرة واقفه قدام بيته وفى انتظارة فهم ان النيابه العامه استوفت كل الاستجوابات معاة بشأن قضيه الطيارة وان التحقيقات انتهت ركب معاهم العربيه من سكات ووصل واخد 4 أيام على ذمته التحقيقات بعدها اتحول على محكمه الجنايات اللى صدرت ضدة حكم ب25 سنه سجن اشغال شاقه مؤبدة بتهمة اتلاف ممتلكات عامه وخاصه وتعريض حياة الركاب للخطر اما بالنسبه لقضيه مقتل مجد فمصلحه الطب الشرعى لسه مش بتت فيه اتسجن شريف وبعد يومين كان فى استراحه للسجناء وكان من شروط السجن استخدام الموبايل لمدة 5 دقايق فقط وبعد كدة بياخدوة منه تانى اتصل بداليا واول مارن اتنهدت بارتياح لانها كل ماكانت بترن عليه محدش بيرد.


داليا :ايوة ياشريف انت فين عماله ارن عليك ومش بترد .

شريف : انا فى السجن ياداليا .
داليا بصدمه: فى السجن ؟ انت مش كنت قلت لى ان الاستجواب هايطول معاك ؟
شريف : انا فعلا قلت كدة لكن اول ما طلعت من العزبة بعد ماجاسم شافنى وانا بتحرش بمراته وركبت عربيتى وانا راجع لقيت عربيه بوكس واقفه مستنيانى طبعا ركبت معاهم ولما وصلت القسم بت فى التخشيبه وتانى يوم حولونى لمحكمه الجنايات وصدر قرار ضدى ب25 سنه سجن المهم سيبك من الكلام دة كله وتعالى حالا السجن احنا دلوقتى فى فترة الزيارة محتاج اقعد معاكى علشان اقولك على اللى المفيد.

داليا : ماشى ياشريف نص ساعه واكون عندك

داليا طلعت من الفيلا وركبت العربيه ووصلت السجن وهناك قابلت شريف راحت له وقعدت معاة .

شريف بهمس علشان محدش يسمعة : اسمعينى ياداليا مافيش وقت كتير للكلام خدى الظرف اللى انتى كنتى طلبتينى بيه اهوة انا عملت لك اللى انتى عاوزة قبل مااتسجن وكان المفروض انا اللى انفذ المهمة دى المهم بعد ما تطلعى من هنا وتركبى عربيتك هاتروحى لكافيه......... وهناك هتقبلى واحد اسمه بعد المنعم الراجل دة انا كنت اعرفه وبتعامل معاة على طول لما تروحى اتصرفى علشان تقابليه وألفى اى حاجه من دماغك المهم بعد ما عبد المنعم مايسمع لك اعطيه الظرف دة واطلبى منه انه يروح لجاسم يوم فرحه ويحط الظرف دة فى جيبه ولما هايفتح الظرف كل حاجه هاتم زى ماكنتى عاوزة .


داليا : ايوة ياشريف طب وانت؟

شريف : معرفش ياداليا المهم سيبك منى دلوقتى واعملى اللى قلتلك عليه .

انتهت الزيارة وطلعت داليا ووصلت لحد الكافيه اللى وصفه شريف لها ونزلت من العربيه وعملت نفسها داخيه وبتترنح لحد مادخلت وقعت على اقرب كرسى لها وهى لسه بتمثل انها تعبانه لحد ماشافها المدعو عبد المنعم وراح لها وقعد قدامها فى الكرسى المقابل وهى لسه مستمرة فى تمثيلها لحد ما عبد المنعم اتكلم .


عبد المنعم : انتى كويسه يامدام .

داليا وعملت نفسها بتعيط وبتشهق وهو طلع من جيبه منديل واعطاة لها . واخدته منه ولسه بتعيط بدموع التماسيح .
عبد المنعم : ارجوكى كفايه عياط انا مش بستحمل العيون الجميله دى انها تعيط .
داليا بخبث:غصب عنى مش بايدى اصل الخاين الغشاش جوزى هايتجوز عليا بكرة نسى حبى له .
عبد المنعم : لا ملهوش حق طبعا معقوله يسيب القمر دة ويتجوز عليها واحدة تانيه المهم قوليلى ايه اللى اقدر اقوم بيه لكى ياست الكل ؟
داليا بمكر وطلعت من شنطتها ظرف واعطته لعبد المنعم.

عبد المنعم بص باستغراب للظرف وبعدين اتكلم :حكم لامؤاخذة مش فاهم ايه الظرف دة ؟

داليا : بص الظرف دة فى جميع ذكريتنا مع بعض وجوابات الحب اللى كانت بينا كل المطلوب منك انك تروح بكرة القاعة اللى فيها فرحه واعطيه الظرف دة اكيد لما هايفتحه هايفتكر حبنا ويمكن يرجع لى تانى .
عبد المنعم : ممكن تعطينى صورته اشوفها .
داليا بمكر : اه طبعا ...... طلعت من شنطتها صورة لجاسم واعطت له الصورة.واتكلمت بدموع مزيفه : هو دة جوزى .
عبد المنعم بذهول : يادين النبى دة جنتل مان خالص لكى حق تغيرى عليه المهم هاتى الظرف اعطيه له وربنا يصلح الحال وترجعوا لبعض .
داليا بخبث افعى : يسمع من بوقك ربنا المهم عاوزاك تحط الظرف دة فى جيبه وتمشى من سكات اتفقنا .
عبد المنعم : انتى تأمرى ياقمر .

ظهرت ابتسامه شر على وش داليا وهى فرحانه ان خطتها هتنجح .


إنتهى الفلاش باك


الفصل 22


بدأت تجهيزات الفرح وجاسم راح قبل فرحه بيوم علشان يعزم عم وعمه مايسه وهناك قابلوة بترحاب الكل بيبارك ويهنى ألا عمه مايسه لأنها كانت غضبانه من طه لأنه أتجوز من بره عليتهم بس إسماعيل أخوة هو اللى كان مستقبله وفاتحله بيته بترحاب وقوة. وكان أول بيت يدخله جاسم هو بيت عمها.


جاسم:السلام عليكم ورحمه الله وبركاته.

إسماعيل :أهلا أهلا وسهلا ياجاسم يابنى خطوة عزيزة نورت البلد فينك من زمان .
جاسم:معلش ياعم إسماعيل الدنيا مشاغل بس ادينى جيت اهوة وكمان بالمرة علشان إعرفك أن فرحى على مايسه بكره أن شاء الله وحبيت اعزمكم ياترى هاتنورنى وتحضر الفرح؟

إسماعيل بسعادة :يا الف نهار أبيض أكيد طبعا يابنى ده يوم المنى لما أشوف بنت أخويا بتتجوز.

جاسم:خلاص يبقى حضرتك تيجى بكره فى قاعه......... أكيد تعرفها.
إسماعيل :طبعا يابنى أعرفها دى قاعه من كبيرة جدا لعمل الأفراح بس غاليه فمحدش بيدخلها أو بيعمل فيها فرح غير الأغنياء وبس.
جاسم طبطب على كتف عمها:عم إسماعيل الغنى غنى النفس ياراجل ياطيب وإحنا صحيح أغنياء ومن أكبر العائلات لكن مش متكبرين.

إسماعيل :ربنا يحرسك من العين يابنى ويكفيك شر طريقك.

جاسم:ربنا يخليك استأذن أنا أبقى.
إسماعيل :مالسه بدرى يابنى على الأقل تاخد واجب الضيافه......... وندة على بنته :بت ياهنيه أنتى يابت.
هنيه راحت لهم بسرعه ووشها فى الارض واتكلمت بخجل:أيوة يابا الحج.
إسماعيل :حضرى الوكل يابت.
جاسم:لا معلش أنا مضطر أمشى علشان أبلغ عمتها.
إسماعيل بتردد وبان الاسف فى عينيه :أيوة يابنى بس.
جاسم:بس إيه ياعم إسماعيل.

إسماعيل :معرفش إذا كانت عمتها هاترحب بيك ولالا.

جاسم:أنا جاى علشان اعزمكم كلكم وفى الاخر انتو ضيوفنا حابين تيجو تشرفوا اهلا وسهلا مش حابين دى حاجه ترجع لكم فى الاخر.
إسماعيل :لا طبعا أنا عن نفسى هاحضر فرح بنت الغالى ربنا يسعدكم يابنى ويهينكم ببعض.
جاسم:متشكر ربنا يخليك بعد إذن حضرتك.
إسماعيل :مع السلامه يابنى انست وشرفت.

جاسم طلع من عند إسماعيل وهو متردد يروح لعمتها ولالا وبعد تفكير طويل قرر يروح يعزمها راح على بيتها ونزل من عربيته وخبط على الباب وعمه مايسه فتحت له وقابلته ببرود ووجوم.

جاسم:حضرتك عمه مايسه.
عمتها أمينه :أيوة أنا ؟
جاسم:أعرفك بنفسى انا جاسم المنصورى وابقى خطيب مايسه.
أمينه بصت له بحاجب مرفوع واتكلمت بتعالى:أهلا وسهلا يابنى شرفت بس عرفت عنوانى منين؟

جاسم:عرفت عنوانك من عم اسماعيل اما جيت ليه فعلشان اعزمك على فرحى من بنت اخوكى مايسه.

أمينه مصمصت شفايفها بغيظ وعقدت حاجبها :هو حضرتك بقى اللى هاتتجوز المحروسه بنت اخوي؟
جاسم:أيوة حضرتك انا اللى هاتجوز مايسه.
أمينه فى سرها :بيضلك فى القفص يابت أخوي هه يعنى سى جاسم دة يفرق إيه عن ابنى يلا فعلا يدى الحلق للى بلا ودان.
جاسم:ها ياطنط هاتشرفينا وتيجى.

أمينه بتريقه:طنط هه لا والله ياجاسم بيه مجدرش أصل ركبى وجعانى والدكتور حدنا مانعنى أروح أو إجى فى اى مكان البركه بقى فى إسماعيل أخوى وباقى أهل البلد.

جاسم:على العموم براحتك بعد إذنك. جاسم طلع من عند عمتها وهو على آخره منها واستقبلها البارد له ركب العربيه وكان بيكلم نفسه .
جاسم فى نفسه :عمتها دى ست صعب التعامل معاها أنا بلغتها وخلاص.......بعد شويه طلع من صمته وكلام السواق :.يلا ياعم مهدى علشان نرجع العزبه أكيد الجماعه فى مستنينا على نار .
مهدى:حاضر يابيه .

ركب جاسم العربيه وهو كل تفكيرة فى مايسه ازاى يصالحها وخصوصا انه عارف انها زعلانه منه وقرر انه يروح لاقرب جواهرجى علشان يشترى لها سلسله جميله كعربون محبه لها وبيتمنى انها تعجبها نزل فعلا من العربيه وراح للجواهرجى وطلب انه يعمل له سلسله عموله وبعد فترة استلمها وابتسم لانه عارف انها هاتبقى سعيدة لما تشوفها وبعدها راح على اقرب مول تجارى واشترى لها فستان جميل علشان الحنه وفستان الزفاف وبعدين ركب العربيه من تانى علشان يرجع العزبه وكله امل انها تسامحه .


فى العزبه الكل كان موجود وفرحان ماعدا مايسه اللى المفروض فرحها بكره على حبيبها ألا أنها كانت على طول خايفه وقلبها مقبوض .... وأبوها لاحظ ده.


طه:مالك يابنتى من ساعه ماصحيتى وانتى ساكته ده شكل عروسه فرحها بكره.

مايسه بحزن وانتبهت:ها لأ أبدأ يابابا مافيش.
طه:على ابوكى برضه يابنتى.ده المفروض أن النهاردة حنتك وبكره فرحك يعنى المفروض تكونى اسعد واحدة ومبسوطة .
مايسه ابتسمت رغم حزنها:يابابا ما انا فرحانه أهو.

طه بصلها قوى وشاف فى عينيها الحزن:مش باين يابنتى مايسه أنتى لما بتزعلى او تفرحى بيبان فى عنيكى احكيلى يابنتى مالك متخانقه مع جاسم ولاايه؟

مايسه :لا يابابا أبدأ جاسم بيحبنى وبيخاف عليا أنا بس زيى زى أى عروسه بتبقى قلقانة ومرتبكه صدقنى يابابا أنا كويسه ماتقلقش عليا.
طه طبطب على بنته وباس راسها بحب ابوى:ربنا يسعدك يابنتى ويريح قلبك يارب.
مايسه ابتسمت غصب عنها:ويخليك ليا يا أعظم واحن آب.

فوزيه جت عليهم.

فوزيه:مايسه تعالى معايا عاوزة اتكلم معاكى شويه.
مايسه:حاضر يا ماما أنا جايه اهوة.
مايسه سابت باباها وراحت مع ماماتها.
فوزيه:مايسه أنا حاسه أنك مخبيه حاجه مضايقكى يابنتى قوليلى أنا أمك وهاكون بير لاسرارك متخبيش عنى حاجه قوليلى بالظبط إيه اللى حصل بينك وبين جاسم ومالكم بتتكلموا بتحفظ ليه وبقالك أسبوع وانتى زعلانه ودبلانه احكيلى يابنتى يمكن أقدر اساعدك.

مايسه:مافيش حاجه والله يا ماما ده مجرد سوء تفاهم بينى وبين جاسم وخلاص خلص

فوزيه:على راحتك يابنتى بس لما تحسى أنك مخنوقة وعاوزة تتكلمى تعالى واتكلمى معايا أنا أمك يامايسه وصدقينى اللى هاتقوليه مش هايطلع بره لجنس مخلوق.
مايسه حضنت امها واترمت فى حضنها:ربنا يخليكى يا ماما.
فوزيه ضمت بنتها وطبطبت عليها وابتسمت:ويخليكى ياحبيبتى.

ندى كانت بتتمشى فى العزبة وحبت تروح لحماها علشان تطمن على مايسه وخصوصا انها عرفت من اخوها انها لسه زعلانه منه خبطت على الباب وطه فتح لها ودخلت وبعدين استاذنت من حماها علشان تشوف مايسه وطه وصلها لحد فى اوضه بنته خبطت عليها وحمحمت بحرج وفوزيه فتحت لها وابتسمت.


ندى بحمحمه: احم أنا أسفه ياطنط لأنى جيت فى وقت مش مناسب.

فوزيه:لا ياندى عيب تقولى كده أنتى زى مايسه وعاوزاكى تقعدى معاها تشوفيها زعلانة ليه.على أما أروح أجهز لها الأكل بتاعها.
ندى:ياطنط ماتشغليش بالك أحنا عندنا الطباخ والسفرجى والخدامين هما اللى هايعملوا كل حاجه.
فوزيه بضحك:أكل الطباخ والسفرجى ملهوش طعم لازم أعملها الأكل اللى بتحبه من إيديا اسيبكم بقى مع بعض علشان تخدوا راحتكم فى الكلام.

مشيت فوزيه وندى قعدت جنب مايسه وفضلت تبص لها وحبت تطلعها من جو الحزن اللى هى فيه.

ندى :بقى بذمتك دى شكل عروسه فرحها بكره.
مايسه عيطت غصب عنها :للاسف الشديد اخوكى بيشك فيا ياندى.
ندى : ايوة عارفه حكى ليا معلش حبيبتى هو بس علشان بيحبك فبيغير عليكى .
مايسه:لا ياندى اخوكى مش بيحبنى ولو بيحبنى ماكنش يشك فيا أبدأ.
ندى:علشان يعنى شاف شريف وهو بيبوسك.

مايسه:أيوة وسبق قبل كدة وقلتله انى دافعت عن نفسى بس هو غيور بجنون.

ندى:بصى يامايسه طبيعى أن أى راجل مش جاسم بس لما يشوف حبيبته ومراته مع حد تانى بيبوسها غيرة أنه يغير عليها وانتى غاليه عندة أوى يامايسه ماتتصوريش هو بيحبك قد أيه ده مش بس بيحبك ده بيعشقك كمان.

مايسه بخوف:أنا خايفه آوى ياندى أنتى ماشفتيش جاسم كان عامل ازاى يوم ماكان شريف فى العزبه وباسنى بالغصب مش بمزاجى ومن يومها وكل واحد فينا بيتجنب التانى.

ندى ضحكت ومردتش.
مايسه:ممكن إفهم بقى أنتى بتضحكى ليه انا مقلتش حاجه تضحك على فكرة؟
ندى: انا اسفه بس اللى ماتعرفيهوش انك بعد ما دخلتى علشان تنامى جاسم فضل يتكلم ويرغى كتير اوى عنك وبصراحه كل كلامه ليا أمبارح بياكد أنه بيتنفس حبك وهو لسه واصل حالا العزبه وطلب منى إنى اتكلم معاكى وكمان اعطانى العلبه دى.

مايسه بذهول:إيه ده ياندى.

ندى:افتحيها وانتى تشوفى بنفسك.
مايسه فتحت العلبه ولقت سلسله جميله على شكل قلب وفيها صورتين لجاسم ولها.
مايسه ابتسمت لأنها حست أن جاسم فعلا بيحبها.
مايسه :الله حلوة أوى ياندى.
ندى بضحك:اشكرى جاسم مش تشكرينى أنا.
مايسه :تعرفى ياندى بالرغم أننا مع بعض فى العزبه ألا أنى حاسه أننا بعاد عن بعض وحشنى أوى ياندى خصمنا من بعض بيألمنى وبيوجعنى.

جاسم كان فى المزرعه وواقف عند حوض الورد ومبتسم لاسمه اللى على شكل ورد بعد شويه خرجت ندى ومايسه يتمشوا مع بعض وهما لسه بيتكلموا عن حب جاسم لها وهو شافهم من بعيد قرب منهم و شاور لأخته علشان يعرف يتكلم معاها.


ندى:امممم طب عن إذنك يامايسه علشان أشوف الحاجه اللى نقصاكى ايه ارتبها لكى قبل الفرح علشان لما تروحى القصر تبقى كل حاجتك جاهزة وبالمرة أكلم هانى أشوفه فين.

مايسه:ماشى حبيبتى اتفضلى.
مايسه كانت واقفه حزينه ومهمومه بس لقت اللى جه من وراها وحاوطها بدراعته بحب.
جاسم قرب شفايفه وباسها من رقبتها بعشق وكمل:وحشتينى بقالك أسبوع مخصمانى يعنى ينفع نبدأ حياتنا وانتى مخصمانى كده؟
مايسه شهقت والتفت له وبحزن مالى عينيها واتكلمت بعتاب:أعمل إيه مش إنت عاوز كده مش انت اللى شكاك وبتشك فيا؟

جاسم:ده مش شك دى غيرة ياحبيبتى أنا راجل غيور جدا ومابحبش حد يجى جنب حاجه تخصنى .

مايسه:اللى بيحب مايشكش ياجاسم.
جاسم:وحياتى عندك ماهو شك أد ماهو غيرة .وبعدين خلاص فكيها بقى ده بكرة يوم مهم فى حياتنا بكره فرحنا وهاتبقى ملكى على طول المهم ماقلتليش ايه رأيك فى السلسلة عجبتك؟
مايسه ببرود:امممممم كويسه مش بطال.
جاسم بغيظ:ماشى يعنى مش عجبتك.
مايسه بضحك:حبيبى أنت أى حاجه بتجبهالى لازم تعجبنى أنا بهزر معاك بس .

جاسم بمكر:بقى كده ماشى أبقى ورينى ياشاطرة مين هاينجدك منى....جاسم شدها لحد مابقت فى حضنه وضمها بكل قوته وفضلت فترة طويله وهى دافنه وشها فى صدرة.

جاسم بعد عنها:لا أنا لازم أمسك نفسى لحد بكرة ههههه لأنى بصراحه ماعنتش قادر أصبر اكتر من كده.
أنا بحبك يامايسه بحبك أوى.
مايسه:وأنا كمان ياجاسم بحبك اوى....سكتت شويه وبعدين كملت كلامها:إلا بالحق عملت إيه فى البلد بلغت عمى وعمتى؟
جاسم:أيوة بلغتهم بس ياباى عليكى عمه أعوذ بالله ست شرانيه كدة.
مايسه بضحك:ههههههههه إشمعنى.

جاسم:وشها يقطع الخميرة من البيت ست أستغفر الله العظيم يارب أيه ده يابنتى أنتى متأكده أن دى عمتك أخت ابوكى.

مايسه:أيوة متأكده بس ليه.
جاسم:تصورى روحت اعزمها على فرحنا لقيتها بتكلمنى وهى قرفانه كأنى رايح أقعد على نفسها مش رايح اعزمها.
مايسه:معلش هى طبعها كده مش بتحبنا علشان بابا أتجوز ماما من برة بلدنا وعلشان كمان أبنها تصرفاته ماكنتش ولابد معايا.
جاسم بغيرة :آه مش أبنها ده اللى هو كان عاوز يغتصبك ولولا أنى جيت وضربته كان زمانه عمل عملته فيكى وهرب.
مايسه:أنت مابتنساش حاجه ابدا.

جاسم بعشق:ما انا لسه قايلك مابحبش حد يجى جنب حاجه تخصنى وانتى تخصينى يامايسه قلبى.

المهم سيبك علشان عاوز أعمل حفله صغيرة كده بمناسبه أن جوازنا بكره عاوز أعمل حنه وشويه اغانى وحبه فرفشة كده..... آه بالمناسبة.
مايسه:إيه حبيبى.
جاسم:أنا جيبتلك فستان جميل جوة فى الأوضة اللى بتنامى فيها عاوز أشوفه عليكى.
مايسه :فستان؟
جاسم:أيوة يلا بقى البسيه علشان أشوفه عليكى انتى النهاردة وبكره لازم تكونى جميله ومتألقه.
بعد شويه مايسه لبست الفستان اللى كان جابه جاسم لها وكان عبارة عن فستان سماوى والطرحه كانت من نفس اللون وحطت مكيب آب بسيط وكانت فى منتهى الرقه والجمال.وجاسم تنح من جمالها.

جاسم:مش ممكن أنا بحلم صح أيه الجمال والرقه دى كلها يارب صبرنى بس لحد بكره الله يسامحك يامايسه وبتقوليلى ليه بغير عليكى ماهو لازم اتنيل وأغير علشان محدش يبصلك خالص .

مايسه بضحك:يعنى عجبتك.
جاسم بغمزة:أنتى تعجبى الباشا ياقلبى.
مايسه:ههههههه والله أنت مجنون.
جاسم بهيام:أنا مجنون بحبك ياماسه قلبى.

بعد شويه هانى جه من ميعاد رحلته علشان يحضر فرح أخته وشاف جاسم ومشاعرة ناحيه اخته ابتسم وراح حب يغيظه .

هانى: انا جيت اهو انت ياعم انت ايه انت مابترحمش اعتقها بقى لوجه الله.
جاسم:ملكش دعوة ياهانى وبعدين ماتسيبك منا وروح دور على ندى.
هانى بضحك:بتزحلقنى يعنى ماشى بكره اذلك يوم فرح أختك وأقولك أمشى من وشى.
جاسم:طب أمشى من وشى بقى ياهانى بدل مااقوملك.

هانى بضحك:طيب طيب متزقش كده أنا ماشى ياعم أروح ادور على مراتى انا كمان .


هانى راح يدور على ندى وهى كانت وافقه و بتشرف بنفسها على الانوار اللى فى العزبة وكانت بتعطى الاوامر للعمال على اظهار جمال العزبة علشان حنه مايسه وكانت لبسه فستان دهبى رقيق وطرحه برضه من نفس اللون وقف هانى فترة منتح فى جمالها وراح لها وبصلها بهيام .


هانى بنبهار من جمالها :ندى ماشاء الله عليكى قمر 14.

ندى اترمت فى حضنه وهو ضمها أوى وبعدها بصتله بحب:وحشتنى ياهانى وبعدين تعالى هنا هو انا مش كنت لسه مكلماك وقلت لى انك مش هاتيجى غير بكرة.
هانى بحب:حبيت أعملها مفاجأه لكى و قلت إجى النهاردة علشان أبقى معاكى وجنب أختى.
ندى:أنت بتنور حياتى كلها ياهانى.
هانى بعشق:وانتى القمر اللى بينور عليا دنيتي ياندوش بحبك.
ندى:وأنا كمان.

هانى:طب تعالى علشان عاوز أقولك كلمه فى بوقك.

ندى:تؤتؤ لما أبقى فى بيتك.
هانى بضيق:نعم يااختى لما تبقى فى إيه سمعينى كده تانى لأنى ماسمعتش كويس.
ندى:بقولك لما أبقى فى بيتك ياهانى.
هانى:ندى أنتى مراتى فعلا أنتى نسيتى أننا مكتوب كتابنا؟
ندى :لا مانستش بس برضه البوسه لما تبقى فى بيتنا هايبقى لها مذاق خاص.
هانى بضيق:لا والله وسيادتك بقى بتحددى طعم البوسه وياترى طعمها فانيليا ولافراوله.
ندى:أنت بتتريق ياهانى؟

هانى:اعملك إيه بس ماهو أنتى كلامك غريب بتعاملنى كأنى واحد غريب عنك مش جوزك.

ندى:حبيبى أنت زعلت.
هانى:طبعا ماهو كلامك فور دمى.
ندى:طب أعمل أيه.
هانى شدها لحضنه وباسها برقه وندى استسلمت له بحب.
ندى:خلاص بقى ياهانى علشان محدش يشوفنا حبيبى.
هانى:مايشوفو ياندى أنتى مراتى يابنتى.
ندى:طب أهدى كده ومن غير نرفزة ويلا علشان حنه مايسه.
هانى:ماشى يلا.

الحنه كانت جميله جدا وهانى وندى رقصوا مع بعض وجاسم ومايسه رقصوا مع بعض وكانت حفله فى منتهى الروعه وكانت الفرحه سايعه الكل بوجود محمد وطه وفوزيه.

محمد:ياااااااااه الولاد كبرونا وعجزونا ياعم طه.
طه بدموع:أخيرا أمنيه عينى أنى أفرح ببنتى اتحققت.
محمد طبطب على كتفه بحنان :وشويه وتشوف عيالهم بيطنطوا حواليك ربنا يديم عليك الصحه وتفرح بعيال عيالهم.
طه :يا مين يعيش يامحمد بيه.
محمد:ربنا يخليك ياراجل ياطيب.
طه:ويخليك لنا ياسعاده البيه.

إنتهت الحنه بسرعه وسط فرحه الجميع إلا أن لسه مايسه خايفه وقلبها مقبوض وماتعرفش ليه.

فى الاوضه كانت مايسه نايمه وأمها نامت جنبها الليله دى وكانت بتعيط.
مايسه:مالك يا ماما بتعيطى ليه حبيبتي.
فوزيه:دى دموع الفرح يامايسه دى دموع الفرح ربنا يسعدك يابنتى.
مايسه:ربنا يخليكى يا ماما .
فوزيه:ويخليكى يا قلبى. مايسه نامت فى حضن أمها باستسلام فى النهاية

تانى يوم الكل صحى من بدرى ليوم الفرح اليوم الممزوج بالفرح والتقرب وخوف وقلق وكمان بالشوق واللهفه.

جاسم:هانى يلا خد مايسه وندى عند الكوافيرة.
هانى بص لندى ومايسه:أوك يلا يا بنات.
ندى:أنا جهزت اهوة.
مايسه:وأنا كمان جهزت .

هانى أخد مايسه وندى وراحوا الكوافيرة علشان تلبس مايسه وتجهزها وندى لبست فستانها والكوافيرة عملت لهم مكيب آب خفيف اما جاسم وابوة راحوا القصر وكانوا بيلبسوا وبيجهزوا علشان يروحوا يجبوا ندى ومايسه من الكوافير ويطلعوا على القاعه جاسم أول ما وصل علشان ياخد حبيبته تنح من جمالها للمرة العشرة لأنها كانت فعلا جميله بفستانها الأبيض والطرحه.


جاسم:بسم الله ماشاء الله هو أنتى القمر ولا القمر اللى شبهك.

مايسه بخجل:بطل تكسفنى بقى ياجاسم.
جاسم:قلب جاسم أنتى ياماسه قلبى.
مايسه :طب يلا نركب علشان الكل بيبص علينا.
جاسم بحب وحط دراعها فى دراعه وركبوا مع بعض العربيه وراحوا القاعه.

فى فيلا السويفى

كانت داليا جواها نار مشتعله تحرق أى بلد واتصلت على أبوها.
داليا:شوفت يابابى البيه فرحه على الست مايسه النهاردة.
محمود:بقولك إيه ياداليا أنا ورايا شغل كتير ومش فاضى لوجع الدماغ دة.
داليا:أيوة يابابى بس كده كل حاجه طارت من ايدنا.
محمود :أوعدك فى أقرب فرصه هانخلص منها ونبعده عنها أنا عاوزك بكره تحجزى على أول طيارة للندن تعالى اقعدى معايا لحد مااخلص شغلى وبعدين لما نرجع نشوف هانعمل إيه اتفقنا.
داليا بضيق:اوك يابابى على بكره هاحجز واجيلك على أول طيارة.
محمود:تمام اتفقنا.

بعدها اتصلت على شريف وكان فى استراحه للمسجاين بيطلعوا يتمشو شويه وبيرجعوا تانى الزنزانه فتح ورد عليها .

داليا : ازيك ياشريف .
شريف :انا كويس ازيك انتى ياداليا .
داليا : بتعمل ايه؟

شريف بتريقه : هاكون بعمل ايه يعنى ادينى بتمشى فى فترة استراحه السجن وبعدين بنرجع تانى الحبس المهم انتى كويسه وعملتى اللى قلتلك عليه ؟

داليا : ايوة قابلت الراجل اللى كلمتنى عنه واعطت له الظرف وهو قال هايتصرف بس حبيت اعرفك انى مسافرة بكرة لندن .
شريف باستغراب : لندن؟ اشمعنى يعنى لندن.
داليا: معرفش بابى قالى انه وراة شغل كتير ومش هايرجع دلوقتى علشان كدة طلب منى اروح له وبعدين نبقى نرجع مع بعض.
شريف : ماشى ولما توصلى ابقى سلمى على باباكى مع السلامه يادودو.
داليا : الله يسلمك ياشريف.

فى القاعه الكل دخل بيبارك ويهنى والقاعه اتملت بالمعازيم من أهل مايسه والبلد واقارب محمد المنصورى.

عم إسماعيل راح يبارك لجاسم ومايسه:مبروك ياولاد . مبروك يامايسه يابنتى ربنا يسعدك ياحبيبتى.
مايسه وجاسم فى نفس واحد:الله يبارك فيك ياعمى.
إسماعيل وكلامه موجه لجاسم:شد حيلك كده ياعريس عاوزكم تخلفوا دسته عيال.
مايسه بضحك:دسته مره واحده ياعمى دة أنا لو جيبت عيل ولا أتنين يبقى رضى أوى.

جاسم بصلها ورفع حاجبه باستغراب:وليه أن شاء الله ماتجبيش دسته عيال أنا الحمد لله مقتدر وأعرف اصرف عليهم كويس أوى.

مايسه:حبيبى يامين يعيش وبعدين لسه بدرى على موضوع الخلفه دى.
جاسم بإصرار :طب لعملك بقى أنا نفسى يكون ليا عيل منك وبسرعه كمان.
مايسه: جاسم بالراحه عليا أنا لسه عروسه عاوزة أفرح بنفسى الأول وبعدين نبقى نفكر فى حكايه الخلفه دى وبعدين أنا عاوزة أشبع بيك ومنك قبل ماالعيال يلخمونى بتربيتهم.

جاسم :بس تعرفى هايطلعوا حلوين زيك كده.

مايسه بضحك: بس بقى لأحسن بتكسف.
إسماعيل :ربنا يهنيكم ببعض ياولاد.
جاسم:ربنا يخليك يا عم إسماعيل.
إسماعيل :ويخليك يابنى .
إسماعيل راح يبارك لاخوة بمناسبة جواز بنته
إسماعيل :ألف مبروك يا طه ياخويا عقبال هانى .

طه:فى حياتك يااسماعيل آمال فين أمينه مجاتش معاك ليه.

إسماعيل ارتبك :آه أمينه هى كانت عاوزة تيجى بس تعبت شويه.
طه بيأس من تصرفات اخته:لا سلامتها ألف سلامه لها ولو أنى متأكد أنها حجه علشان ماتجيش.
إسماعيل :ادعيلها ربنا يهديها وتنسى الماضى.
طه :ربنا يهدى الجميع يا اسماعيل ياخويا.

شويه ودخل أمجد وراح علشان يبارك لجاسم وسلم عليه بحرارة بارك له.

أمجد :مبروك ياجاسم ألف مبروك ياانسه مايسه..
جاسم:حبيب قلبى ياامجد تعرف ولو ماكنتش جيت كنت هازعل أوى منك.
امجد:وهو معقول مااجيش فرحك ده أنت صديق عمرى ياجاسم.
جاسم:ماهو ده من عشمى فيك ياامجد
امجد حضن صاحبه بحب وباركله وقعد وكان مبسوط علشانة.

عند ندى وهانى فى القاعه.

هانى:عقبالنا ياحبى.
ندى:أن شاء الله حبيبى.
هانى:يااااااااه ياندى لو تعرفى أنا بعد الأيام قد إيه أمتى بقى هايجى اليوم اللى هاتبقى فيها مراتى وملكى.
ندى:ما انا فعلا مراتك ياهانى ولاانت نسيت.
هانى بحب :حبيبتى أنا أقصد لما تبقى فى بيتى.
ندى:أن شاء الله حبيبى وقريب.
هانى:إمتى بس يجى اليوم دة أنا مستنية بفارغ الصبر.
ندى بدلع:اللى يصبر ينول ياحبى.
هانى:يارب يكون قريب ياندى يارب يكون قريب.

شويه ودخل المدعو عبد المنعم واول ماشاف جاسم اتاكد انه الشخص المطلوب راح له وجاسم استغربه لانه مش يعرفه وراح سلم عليه واخدة على جنب بعيد عن مايسه.

جاسم : مين حضرتك انت تعرفنى ؟
عبد المنعم : فى الحقيقه لا انما سمعت عنك كتير ..... قرب منه وحط فى جيب بدلته الظرف اللعين وبعدين اتكلم .
عبد المنعم : بس الظرف دة لما هاتفتحه هاتعرف كل حاجه على العموم الف مبروك ياعريس ...... وسابه وماشى بعدها جاسم فتح الظرف وقرا اللى فيه وكان جواب من شريف بخط ايدة وكان كالاتى .

شريف بكلام كله كدب: الف مبروك ياجاسم فرحت لك كتير والله كان نفسى اجاى ابارك لك بنفسى لكن الشرطه كانت اسرع منى وقبضت عليا وانا دلوقتى فى السجن واكيد بتسال نفسك انا ليه بعت لك الظرف دة علشان اعرفك ان الهانم اللى انت هاتتجوزها النهاردة عشت معها الحلو كله وتقريبا اخدت منها كل حاجه وانت يامسكين مش تلاقى منها غير الباقى دة اذا لقيت حاجه اصلا مراتك لذيذة اوى ياجاسم هاتقولى طيب امتى حصل دة اقولك انه حصل قبل مااتسجن بحاولى اسبوعين كانت باجى كل يوم العزبة من وراكم وهى ماكنتش بتمانع على العموم معلش تعيش وتاخد غيرها واه بالمناسبه هتلاقى صورها كلها واحنا فى احضان بعض ........ امضاء شريف البنهاوى.


جاسم كان فى حاله ذهول وصدمه من كلام شريف اللى فى الجواب وفضل يفكر هل فعلا كلامه صح هل فعلا مايسه بتخونه هل فعلا زى ما قال أنه اخد منها كل حاجه ولو كلامه صح طب ليه مايسه كدبت عليه وامتى حصل مابينهم دة كان جاسم فى حاله تخبط ومش عارف الحقيقه فين انتهز أن الكل كان مشغول بالاغانى وبالرقص وشاف الصور وكان من هول الصدمة أنه لقى مراته فى أحضان شريف وكمان فى أوضاع مش تمام رجع الصور بسرعة من تانى فى الظرف وجواب شريف وحطه فى جاكت بدلته ورجع لمايسه وهو بيبص لها بصات ناريه كفيله أنها تحرقها وهى مكانها وهى مش فاهمة هو ماله وليه بيبص لها كده.


مايسه باستغراب:مالك ياجاسم بتبصلى كده ليه.

جاسم ببرود والشر طالع من عنيه :مافيش حاجه.
مايسه:عليا أنا برضه ده آنا مايسه حبيبتك قولى مالك ومين الشخص اللى كنت واقف معاة وكان عاوز منك إيه؟
جاسم:ابدا دة واحد كنت اعرفه من زمن وبقالى فترة مش شوفته وكنت ناسى اسمه وفكرنى بيه وكان جاى يبارك لى .
مايسه:بس .
جاسم ببرود:أيوة بس.
مايسه الخوف والقلق كانوا مسيطرين عليها وهاجز خوفها من جاسم بيتصاعد وهى شايفاه بيبص لها بشك وغيرة سيطروا عليه بجنون.
أنتهى الفرح بسرعه وحماه راح له.
طه:مش هوصيك تاخد بالك منها ياجاسم دى بنتى الوحيدة معنديش غيرها.
جاسم وبالرغم أنه كان مخنوق بسبب الصور وكلام شريف ألا أنه وعده أنه هايحافظ على بنته :أوعدك ياعمى أنى آخد بالى منها.

انتهى الفرح بسرعة البرق و جاسم وصل هو و مايسه القصر وبالرغم أن مايسه دخلت القصر قبل كده بس عمرها ماحست بالخوف والقلق زى ماهى حاسه دلوقتي دخلت القصر وهى مرعوبه وكمان نظرات جاسم القاتله لها خوفتها أكتر.

جاسم بتريقه:مبروك ياعروسه اتفضلى ادخلى برجلك اليمين ماهو زى بيتك برضه.
دخلت مايسه والكل رحب بيها من الخدم.وبعدين محمد شاور لهم علشان يحضروا الأكل.
جاسم بسرعة :لا يابابا مش دلوقتى اصلنا شبعانيين مش كده يامايسه.عن إذنك يابابا هاخد مايسه عاوز اتكلم معاها شويه .
مايسه بصتله باستغراب :بس أنا بقى جعانه وعاوزة أكل.

جاسم ببرود وجمود:نبقى نطلب من الخدم يطلعوا لنا الأكل فوق ..شدها من دراعها واستاذن من ابوة وطلعوا اوضتهم أول مادخل جاسم قفل الباب وراه بالمفتاح.وكان بيقرب منها والغضب والغيرة ماليه عينيه.

مايسه بخوف:مالك ياجاسم؟

جاسم قرب منها اكتر وهو عينه ونظراته لها كافيه انها تدوب العضم فضل باصص لها وساكت لكن عيونه كانت ابلغ من اى كلام وهى استغربت سكوته ففى الاخر اتكلمت .


مايسه : فى ايه مالك بتبصلى كدة ليه ؟

جاسم بغضب وعصبيه : فى انى اتجوزت واحدة خاينه بتبيع نفسها وجسمها للى يدفع اكتر ؟
مايسه باستغراب : انت بتقول ايه انا انا اخونك لاطبعا مش ممكن.
جاسم والغضب والشر طالع من عينيه وطلع الظرف اللى فيه الصور اللى كان اعطاها المدعو عبد المنعم له ورماها فى وشها .

جاسم بحدة وغضب : تقدرى تفهمينى ايه دول ؟

مايسه مسكت الصور واستغربت لانها مش ممكن تكون بالوضاعه دى : لا مش ممكن اكون كدة ابدا وهاخونك مع مين ؟ مع شريف اللى كان عاوز يخلص من اخويا وكان بيتحرش بيا لا مستحيل طبعا؟

جاسم بعصبيه وقرب منها وانفاسه السخنه لفحت وشها والغضب لسه فى عينيه : اسمعينى كويس يابنت عم طه انتى مش هاتخرجى من القصر دة غير على جثتى فاهمه ومش بس كدة دة انا هاعذبك زى ماعذبتنى وضحكتى عليا انا فعلا كنت مغفل لما صدقت إنك بتحبينى بس لا انا بقى هاخليكى زى البيت الوقف لاانتى متجوزة ولا مطلقه هاخليكى تندمى على خيانتك ليا .


جاسم سبها ورزع الباب وراه وهى قفلت على نفسها الباب وانهارت وقعدت على السرير تبكى وتعيط وبعدين فتحت ادراج الكومودنيو اللى جنب السرير لحد مالقت علبه حبوب منومه اخدتها وبلعتها كلها بمياة وفضلت تعيط لانها حست ان جوزها رجع يشك فيها من تانى فمقدرتش تتخيل انها هاتبقى فى جحيمه طول العمر فقررت انها تخلص من حياتها قبل ما يفكر انه يأذيها اوحتى انه يبعد عنها رمت نفسها على السرير وهى فى حاله بكاء هستيرى وانكمشت على نفسها.


جاسم طلع من الاوضه وهو مخنوق مش عارف يتصرف ازاى نزل قعد مع ابوة واخته وهما استغربوا وجودة معاهم .


محمد : مالك يابنى ليه سيبت مراتك ؟

جاسم : ابدا يابابا هى طلبت منى اسيبها ترتاح فسيبتها على راحتها .
محمد بص لابنه بعدم اقتناع: انا مش مقتنع ماتفهمنى فى ايه ؟
جاسم : صدقنى يابابا هو مافيش غير كدة
اتنهد بضيق عن اذنكم هاشوف اوضه تانيه انام فيها

جاسم طلع من تانى وراح الاوضه التانيه ودخل وسند راسه على الباب وهو بيعيط لانه حاسس انه اتطعن فى شرفه بعد شويه ندى راحت لحد اوضه مايسه علشان تتطمن عليها لما لقت الوضع متوتر ومش طبيعى خبطت لكن محدش رد فضلت تخبط لكن من غير اى فايدة راحت لابوها وحكت له .


ندى : بابا انا عامله اخبط على مايسه ومحدش بيرد عليا والباب مقفول عليها وجاسم قافل على نفسه الباب الاوضه التانيه وبرضه محدش بيرد .

محمد بقلق : طيب وبعدين حاولى تخبطى على اخوكى تانى .
ندى رجعت خبطت على اخوها وبعدين فتح الباب ووشه كان يغنى عن اى سؤال واتكلم بضيق .
جاسم : نعم ؟ بتخبطى عليا ليه ؟
ندى : بقالى ساعه بخبط على مايسه مش بترد .
جاسم اتنهد حاول يفتح الباب اكتر من مرة وفى الاخر كسرة وصعق لما شاف منظرها وهى مغمى عليها على السرير ووشها كله عرق وشفايفها باهته وعلبه المنوم فاضيه ومرميه على الارض.

جاسم عينه وسعت على اخرها وقلبه انقبض وراح يهز فيها: مايسه ردى عليا اوعى تموتى أوعى تسبينى لوحدى أنا مقدرش أتخيل حياتى من غيرك هايبقى شكلها ازاى.

محمد : ماتفهمنى يابنى ايه اللى حصل مابينكم من شويه.
جاسم:مش وقته يابابا لازم اخدها على المستشفى حالا وبعدين هابقى أقولك كل حاجه بعدين.

جاسم شال مايسه واخدها وطلع بيها على المستشفى وكان معاه ابوة واخته وراح بيها على الدكتور وكان القلق والخوف ملي عينه

جاسم بخوف وقلق:دكتور الحقنى مراتى بتموت ارجوك اتصرف اعمل اى حاجه .

الدكتور بص له بشك :واضح من شفايفها انها اخدت حبوب منومه بكترة ولازم يتعمل لها غسيل معدة حالا.

الدكتور دخلها الاوضه وعمل لها غسيل معدة ونجت بأعجوبه وبعد نص ساعه الدكتور خرج واتنهد بارتياح
جاسم بخوف وقلق:ها يا دكتور طمنى مراتى عامله إيه دلوقتى.
الدكتور : هى حاولت الانتحار بس الحمد لله بقت كويسه وحالتها اصبحت مستقرة جدا لكن للاسف الشديد جالها حاله انهيار عصبى حاد والحقيقه انا معرفش ايه اللى حصل بينكم بس اطمن عن اذنكم.

جاسم أنهار تماما هو خايف انه يخسر مراته بسبب شكه فيها .

ندى : ماتفهمنا ايه اللى حصل ياجاسم .

جاسم بتعب وحزن اخترق قلبه:ارجوكى ياندى انا تعبان جدا ومش حمل اى كلام دلوقتى هابقى اقول لكم كل حاجه بعدين.

ندى:ماشى ياجاسم أنا هاسيبك لحد ماتهدى وبعدين نبقى نتكلم.
جاسم:أن شاء الله ياندى أن شاء الله ........... جاسم قعد على اقرب كرسى وحط ايده على راسه وفضل يبكى كتير اوى وبيدعى ربنا ان مراته تسامحه .
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل الثالث والعشرون

فى اليوم التالى كان جاسم قاعد على كرسى فى استراحه المستشفى ومغمض عينه وساند دماغه على الحيطه وضامم دراعاته على صدرة وفجأة ابوة طلع من الأوضة اللى كانت مايسه نايمه فيها وراح قعد جنبه.


جاسم صحى فجأه مفزوع وبص لابوة وحب يطمن على مراته:ها يابابا طمنى أرجوك مايسه عامله ايه النهارده؟

محمد اتنهد بحزن: والله لسه زى ماهى بل اسوء.... بص لابنه وهو بيتفحص ملامحه الحزينه وبعدها اتكلم : برضه مش هاتحكى لى ايه اللى حصل بينكم امبارح وليه مراتك حاولت تنتحر.

جاسم غمض عينه بألم وبعدين فتحهم تانى ودمعة كانت بتهدد بالانهيار نزلت من عينه وطلع من جيبه الصور اللى كان المدعو عبد المنعم اعطاها له وأعطاها لابوة .

جاسم:شوف يابابا الصور دى .

محمد فتح الظرف اللى فيه الصور اللى كان شريف مصورها بطريقه محبوكه لمايسه وهى فى أوضاع مخله معاه او زى ماخيل لجاسم كدة فضل يقلب فيها وبحدس اب فاهم وله خبرة عرف ان الصور مفركبه .


محمد ظهرت على شفايفه ابتسامه جانبيه بسخريه واتكلم بتريقه: ايه يعنى شوية صور ومتفبركه فوتو شوب وأى حد سهل انه يعملها وأنت طبعا صدقت حبه صور خايبين زيك وشريف نجح بامتياز أنه يزرع بذرة الشك فى قلبك من ناحيه مراتك مش كده؟


جاسم:يابابا لما يقولى فى الجواب دة أن مراتى لذيذة وانه اخد منها كل اللى نفسه فيه وأنى هاخد الباقى منها وأنى عايش فى وهم وسراب حبها ليا وكمان لما اشوف الصور دى كنت عاوزانى اعمل ايه انا كل اللى عملته انى سيبتها لحد ماالامور تهدى بينا واعرف افكر صح بس ماكنتش اعرف انها هاتتهور وتحاول انها هاتتخلص من حياتها بالطريقه دى .


محمد : وتفتكر انها كدة ممكن تسامحك بعد شكك فيها؟

جاسم بص لابوة واتنهد بالم:أنت تقدر تخليها تسامحنى يابابا.
محمد بحدة:اسمعنى ياجاسم أنت غلطت ولازم تتحمل تبعات شكك دة وللعلم بس أنا هاقف فى صف مراتك ضدك.
جاسم بص لابوة بصدمه ومش مستوعب الكلام كله وفضل مستغرب معقول فعلا ابوة هايقف فى صف مراته ضدة الصمت خيم عليهم فترة كبيرة وبعدها بلع ريقه بصعوبه شديدة واتكلم بضيق :يعنى إيه يابابا؟

محمد اتكلم بمنتهى الثقه :يعنى هاقف فى صفها طالما انت انسان شكاك ومش بتثق فيها.

جاسم وهو لسه فى حاله ذهول:حضرتك بتتكلم بجد ؟ طب افرض انها طلبت الطلاق هاتوافقها على كده؟
محمد بمكر :والله لو هى أصرت على كده هاعملها اللى هى عاوزاة دى بنت اغلب من الغلب وانت كملت عليها لا وكمان سيبتها ولاهمك حاجه.

جاسم برجاء :بابا ارجوك.

محمد بص لابنه بعتاب ورد عليه بحدة:جاسم بقولك إيه ماتتعبش نفسك البنت دى عانت كتير أوى من يوم ماخطبتها لحد مااتجوزتها وأنا بقول لك اهوة من دلوقتى أنا معاها فى أى قرار هتاخدة سواء دلوقتى او بعد كدة وسيبنى بقى علشان عاوز اروح الشركه أخلص حبه حاجات فى الشغل.

جاسم:بابا أرجوك أنا أبنك.

محمد بعند:لما يكون ابنى غلطان يبقى لازم يتحمل نتيجة غلطه ....وآه بالمناسبة مراتك رافضه اى كلام من اى حد وعلى طول ساكته والدكتور قال انها هاتفضل كدة فترة من الوقت وهى على الحال دة الله اعلم لحد امتى شوفت بقى عمايلك وصلتها لاايه ووصلت انت كمان لاايه .

جاسم: بس أنا كنت محتاج اطمن عليها .

محمد بعد ماكان ماشى رجع ولف لجاسم ومسكه من هدومه.
محمد بغضب:هو أنت البعيد مابتفهمش بقولك تعبانه ومش بتنام ومش حابه تتكلم مع حد لو صحيح بتحبها ولسه عندك ذرة حب فى قلبك لها سيبها دلوقتى .

جاسم بضيق:يابابا أنت ماتعرفش من ساعه اللى ماحكيتوهلك وأنا حالتى شكلها ازاى.

محمد: ماهو علشان انت مابتحبهاش اللى بيحب بجد بيخاف على حبيبه مش ياذيه ياجاسم وانت اذيتها بطعنها فى شرفها وبعدين بطل كتر كلام وغلبه علشان أشوف الشغل ماشى ازاى.

جاسم:ماشى يابابا بس لازم تعرف انى بحبها.وهاعمل المستحيل علشان مش تسيبنى..... محمد سابه علشان ماينفعلش عليه وجاسم قلبه وجعه عليها نفسه يشوفها ويطمن عليها بس كان فى مشوار مهم لازم الأول يعمله وبعد كده يرجع يطمن عليها طلع من المستشفى وركب عربيته وقرر يروح لشريف السجن وفى قلب زنزانته .




فى سجن ليمان طرة

جاسم وصل القسم وطلب من المأمور انه يقابل شريف لانه عاوز يتكلم معاة فى امر شخصى ومأمور القسم سمح له بذلك وطلب من العسكرى يأخدة ويوصله لحد زنزانه شريف وبعد دقيقتين كان وصل لجاسم وكانت المواجهة مابينهم وشريف بص له ببرود وشماته

شريف بغل:نعم افندم.

جاسم انتهز انه هو وشريف لوحدهم وزقه لورا لحد مازنقة فى الحيطه ورفع جسمه شويه عن الأرض وفضل يخنق فيه بأيد واحده.
جاسم بغضب:ياكلب ياندل ياجبان أنطق مين اللى حرضك تعمل صور متفبركه وقالك تقول الكلام ده ليا أنطق لأحسن ويمين الله اخنقك واموتك فى أيدى دلوقتى.
شريف وهو بيتخنق بسبب جاسم .
شريف:ما ما معرفش أنت..أنت أنت بتت بتتكلم عن ..ايه.
جاسم وهو بيضغط على رقبته أكتر :أنطق يا شريف قدامك بالظبط 30 ثانيه ونفسك يروح وتموت على أيدى مخنوق أنطق مين اللى طلب منك تعمل كده؟

شريف:أنا. ..أنا. .معر. ...معرف....معرفش ...أنت. ..بتتكلم.. عن ..ايه.

جاسم عمال يضغط على رقبه شريف أكتر وأكتر لدرجه أنه وشه احمر اوى وكان بيموت فعلا بين ايدين جاسم.
جاسم بعصبيه وحدة وانفعال :بص بقى ماهو أنا كدة كدة حياتى خلاص إنتهت بسببك وحياتى اتدمرت برضه بسببك يعنى لو قتلتك ديتها ايه غير انك هاتموت وانا هادخل السجن مكانك مش مشكله فاتكلم احسنلك بدل مااموتك وارتاح منك.
شريف وهو بيختنق :حا....حا. ..حاضر....هت. ..هتكلم ..بس...ارجو. ...أرجوك. ..تسي. ..تسيبنى
جاسم بعد عنه وشريف وقع على الأرض وهو بيحاول ياخد نفسه بصعوبه .
شريف وهو بينهج وبيملس بايدة على رقبته وبص لجاسم بغل :منك لله يامفترى إيدك تقيله على رقبتى .

جاسم بتهديد:ولو ماتكلمتش دلوقتى وحالا هاكررها تانى واخنقك بس المرة الجايه هاخلص عليك وللمرة المليون بقولها لك مين اللى حرضك على كده.داليا مش كده؟

شريف بقله حيله:أيوة ارتحت.
جاسم مسكه من دراعه ولوها وقومه وفضل يضرب فيه لحد مااستكفى من الضرب.
جاسم بتوعد :آه يا بن ال********* أنطق يلا ليه ساعدتها على كده أنطق بدل مااخليك عبرة لغيرك ووالله هاتشوف منى يوم أسود على دماغك ودماغ اللى خلفوك.

شريف بتعب ومسح فمه اللى كان بينزف دم من ضرب جاسم له:داليا كانت عاوزة تنتقم منك علشان سيبتها واهنت كرامتها وضربتها حبت تخلص تارها منك طلبت منى خدمه وأنا نفذتها .


جاسم ظهرت على شفايفه ابتسامه سخريه:وأنت طبعا ماصدقت مش كده بس وكتاب الله ماهارحمك لا انت ولا هيا.

شريف بتريقه:مش ها تقدر تعمل حاجه.

جاسم قرب منه وبصله بتوعد:ليه أن شاء الله يعنى مش اقدر اموتك مثلا هنا لا ياشاطر أنا ممكن اخليك تندم على اليوم اللى اتولدت فيه بس أنا هاكون أكرم منك لأنى معنديش أى استعداد انى أوسخ أيدى بواحد قذر زيك.


شريف بخوف: انا أقصد مش هاتقدر تعمل حاجه لداليا.

جاسم بتوعد :ليه أن شاء الله مش هى التعبان اللى سلطتك عليا وأنت الخدام المطيع بتاعها؟
شريف:أنا بقولك مش ها تقدر تعمل لها حاجه لأنها سافرت لندن عند أبوها.
جاسم عدل من هدومه واتكلم بثقه:مش مشكله لما ترجع أبقى اربيكم من أول وجديد ياكلاب.

شريف بتحدى:أنت بتهددنى أنا ممكن أقول لمأمور السجن دلوقتى أنك اعتديت على إنسان مسالم زيى محبوس فى زنزانته بدون وجه حق.


جاسم بتهديد ووعيد:وعلشان أنا عارف أنك إنسان واطى وممكن تعمل أى حاجه ساعتها هاعمل أنا كمان بلاغ ضدك لمأمور السجن أنك تحرشت بمراتى عينى عينك كده وأنا اضطريت أدافع عن شرفى بسبب واحد خسيس زيك.......قرب جاسم من شريف أكتر وكمل بنفس نبرة التهديد.


جاسم:شريف اتقى شرى احسنلك وياريت تبلغ الحربايه اللى حرضتك عليا أنها تبعد عن سكتى نهائى لأنى ممكن ادفعكم التمن غالى وغالى اوى كمان مفهوم ياحيله أمك........... وبصق عليه وسابه ومشى


جاسم طلع من عند شريف وقرر يرجع القصر ركب عربيته وكان كل يشغله ازاى يقدر يرجع ثقه مراته فيه احساس موحش اصاب قلبه وخصوصا انه بيتألم لما ابوة قال انها رافضه اى كلام من اى حد طول الطريق ومايسه شغله الشغال واخد قرار على نفسه انه لازم يتمسك بيها مهما كان رد فعلها وهيحاول بكل الطرق انه يصالحها لانه مش مستعد انه يطلقها حتى لو هى طلبت كدة فضل مشغول وسرحان فى التفكير فى حبيبته اللى سرقت قلبه وعقله لحد ماوصل القصر نزل من عربيته وراح ورن الجرس والدادة فتحت له الباب.


جاسم:صباح الخير يادادة عامله ايه.

أم ايمن: صباح النور يابنى انا الحمد لله ازى الست مايسه عامله إيه دلوقتى.
جاسم اتنهد بضيق:تعبانه أوى يادادة ادعيلها والنبى .
أم أيمن :ولما أنت بتحبها أوى كده يابنى ازاى تصدق انها ممكن تخونك.
جاسم غمض عينه بألم :غصب عنى يادادة المهم انتى ادعيلها بس أنها تخف بسرعه وادعيلى انا كمان .
أم أيمن :ربنا يهدى سركم يارب بس تعرف ياجاسم يابنى.
جاسم :خير يادادة .

أم أيمن طبطبت على كتفه بحنان :أنا عندى إحساس أنها هاتسامحك فى الآخر أنت ماتعرفش أنت بالنسبة لها إيه وإنا عارفه كمان أنها بتحبك هى أكيد هاتنسى وتسامحك دى بنت طيبه جدا والله العظيم بس انت أصبر عليها شويه .

جاسم:يارب يادادة يارب ..........سكت شويه وبعدين كمل كلامه :دادة.
أم أيمن :نعم يابنى
جاسم:بعد إذن حضرتك أنا هادخل اخد شاور سريع وهانزل تانى المستشفى ممكن حضريلى هدوم نضيفه البسها علشان أروح اطمن على مايسه.

أم أيمن :حاضر يابنى بس مش لما تاكلك لقمه الأول.

جاسم بحزن:ماليش نفس يادادة أنا اهم حاجه عندى دلوقتى أنى اتطمن على مراتى .
أم أيمن :حاضر يابنى اللى تشوفه.
جاسم دخل واخد دش وكانت المياة نازله على جسمه كأنها جمرة نار مش مياة وكان بيعيط بألم وحزن وحرقه على شكه فى حبيبته ومراته .طلع من الحمام بفوطه كبيره حوالين خصرة وفوطه صغيرة على شعرة .ونده على أم أيمن.
جاسم:يادادة فين الهدوم.
أم أيمن جت بسرعه واتكلمت بكسوف :اتفضل يابنى الهدوم اهى.
جاسم:متشكر يادادة بتعبك معايا.

أم أيمن :ولا تعب ولاحاجه أنت زى ابنى أيمن وفى غلاوته وربنا يعلم.

جاسم ابتسم وطبطب على كتفها وسألها عن ايمن.
جاسم:الا قوليلى يادادة هو أيمن ابنك خريج إيه.
أم أيمن :خريج كليه تجارة بس من يوم ما تخرج وهو بيشتغل أى شغلانه وخلاص.
جاسم ابتسم أكتر :طب لما اطمن على مايسه وارجع الشغل عاوزة يجى مكتبى علشان عاوز سكرتير ضروري.
أم أيمن :بس كده كتير يابنى انت وابوك جمايلكم مغرقانى.

جاسم::مافيش حاجه تكتر عليكى إنت ست طيبه وتستاهلى كل خير.

أم أيمن فضلت تبوس فى ايدة وفضلت تدعيله وجاسم بعد عنها.
جاسم اتحرج منها واتكلم بضيق :أستغفر الله العظيم ليه بتعملى كده بس .
أم أيمن بدعوات خالصه من قلبها:ربنا يسترها معاك يابنى دنيا وآخرة وتطمن على مراتك ويحنن قلبها عليك.
جاسم اتنهد واتكلم بأمل:يارب يا دادة.

جاسم قرب من اوضه نومه هو ومايسه وفضل يسترجع شريط ليله دخلتهم اللى اتحولت لليله كئيبه غمض عينه بالم وام ايمن لاحظت دة طبطبت على كتفه بحنان ام وهو اتنبه لوجودها وبصلها واتنهد بحرارة.


جاسم بضيق :لو سمحتى يا دادة توضبى الاوضه لحد ماترجع مايسه القصر.

أم أيمن :ماتقلقش يابنى من عينيا الاتنين.
جاسم:ربنا يخليكى يارب عن إذنك بقى علشان هارجع المستشفى.
أم أيمن بدعاء:فى حفظ الله يابنى ربنا يهدى سركم.

بعد ماجاسم طلع من السجن شريف إتصل على داليا من لندن.وداليا اول ما شافت رقمه ظهرت على شفايفها ابتسامه شماته ظنا منها ان خطتها نجحت فتحت فونها وردت عليه على طول.


داليا:أيوة يا شريف ها طمنى برد قلبى ها طلقها ولالسه؟

شريف بضيق :خطتك فشلت ياداليا وبدل ماجاسم يطلقها عرف أنها كانت لعبه منا وقلب عليا وعليكى وهى جات على دماغنا إحنا الإتنين.
داليا بتحذير:اوعى تكون فتنت عليا.
شريف بتريقه:وهو أنتى كنتى عاوزنى أعمل ها ده كان هايموتنى لو ماتكلمتش.
داليا بحده:غبى وهاتفضل طول عمرك غبى.
شريف:أهو اللى حصل بقى.

داليا بعصبيه مفرطه:اقفل يا شريف لأن عفاريت الدنيا بتتنطط قدامى.

شريف:طب ادينى حتى أسلم على عمى قبل ماارجع الزنزانه تانى.
داليا بحدة:مش دلوقتى .سلام ......وراحت رزعه التليفون فى وش شريف.
شريف بوعيد:بقى كده ياداليا ماشى بكره هاتعرفى مين هو شريف .

فى لندن فى شقه فاخرة دخل محمود بعد يوم طويل من الشغل أو ممكن نقول عليه يوم طويل من البيزنس المشبوه شاف بنته بتكلم حد وبعدين قفلت الفون .

محمود باستفهام :مين اللى كنتى بتكلميه ياداليا.
داليا:ده شريف يابابى.
محمود باستغراب:شريف؟ اشمعنى انتى مش كنتى قلتى انه محبوس على ذمه قضيه الطيارة ؟
داليا بارتباك :اه يابابى بس هو كان بيطمن عليا وصلت لندن ولالسه وبيسلم عليك.

محمود: لا والله فيه الخير .... طيب ياحبيبه بابى أنا راجع تعبان وعاوز أنام عاوزة حاجه منى.

داليا بحزن مصطنع :هاتسيبنى وتنام من دلوقتى يابابى.
محمود:ماهو أنا بشتغل علشان خاطرك يا عيون بابى .
داليا عقدت حاجبها واتكلمت بزهق:أيوة يابابى بس أنا هنا حسه أنى محبوسة.
محمود بضيق:لحقتى تقولى محبوسة ده انتى لسه وصله لندن يدوبك من يومين وعلى العموم ياستى لندن فيها ديسكو ورقص اطلعى ومتعى نفسك وارقصى واعملى كل اللى نفسك فيه.

داليا باست أبوها من خده بدلع :حبيبى يابابى بس سؤال أخير.

محمود اتنرفز على بنته:اخلصى ياداليا أنا راجع هلكان وعاوز أنام.
داليا بمكر افعى:أحنا كده خلاص.
محمود بعدم فهم:مش فاهم يعنى ايه خلاص .
داليا:أقصد يعنى بالنسبه لجاسم هانقفل الباب من ناحيته وكل حاجه تضيع علينا.
محمود ضيق عينه واتكلم بفحيح افعى:مين قالك كده أنا هارجع أنا وانتى مصر وهانلعبه كويس بس لازم أخلص الكام الحاجه اللى هنا الأول وبعدين لما نرجع يبقى ربنا يعدلها.
داليا:أوك يابابى اللى تشوفه عن إذنك بقى ألحق الديسكو سلام.
محمود:ربنا يهديك ياداليا لأحسن أنتى مش بيجى منك غير وجع الدماغ.

ونرجع تانى لجاسم اللى طلع من القصر وقرر يرجع تانى المستشفى لأنه كان مصر يشوف مراته .ركب عربيته وراح المستشفى ووصل لحد الأوضة اللى كانت فيها مايسه خبط بالراحة وندى اذنت للطارق بالدخول.

ندى:أدخل.

جاسم دخل وهو باصص لمايسه بحزن وقلبه اللى وجعه عليها.شافها قاعدة على السرير وباصه للسقف وساكته وهو استغرب حاله مراته قعد جنبها بس للأسف حاله مايسه كانت تصعب على الكافر جه يمسك ايدها لكنها بعدت ايدة عنها وبصت له بعتاب ودموعها بس هى اللى كانت بتتكلم ودة زود الالم فى قلبه قرب منها وباس جيبنها وهى لسه على حالتها ساكته ورافضه اى كلام


جاسم ملس بايدة على شعرها واتكلم بحزن :سامحينى يامايسه أنا السبب ياحبيبتى فى اللى أنتى فيه دة كان لازم مصدقش شريف الكلب دة وانك اشرف واحدة عرفتها فى حياتى ياريتنى أقدر اخفف ألمك وحزنك بسبب غيرتى كنتى هاتموتى بسببى .

ندى:معلش ياجاسم هى أكيد هاتسامحك بس انت اصبر عليها.

جاسم بص لأخته وقال بتريقه :تسامحنى على إيه ولا ايه ياندى هاتسامحنى على شكى فيها وانى سيبتها لوحدها ومافكرتش حتى انى اطمن عليها غير لما انتى قلتى انك بتخبطى عليها ومش بترد ولولا انى فتحت الباب كانت زمانها ماتت وضاعت منى للابد انا عمرى ماهاسمح نفسى ابدا ..... بدأ جاسم يعيط كتير وصوت شهقاته بتعلى وكمل : ياترى هتسامحنى ولالا


ندى طبطبت على كتف اخوها:جاسم أرجوك هون عن نفسك اى راجل غيرك كان هايكون تصرفه اكتر من كدة اهدى واطمن هى هاتبقى كويسه .


جاسم:مش بايدى ياندى مش بايدى.أنا بحبها أوى وبغير عليها موت.

جاسم وهو بيتكلم مع أخته تليفونها رن وكان المتصل ابو مايسه.ارتبكت ومعرفتش تعمل ايه
ندى :ده عمى طه تلاقيه بيرن بيسال عن مايسه ومش عارفه أرد عليه ولالا.
جاسم: طب ردى عليه .

ندى باستغراب من كلام اخوها :نعم أرد عليه ؟ ارد عليه اقوله ايه بنتك فى المستشفى لالا ياجاسم لاحسن يظن انك عملت فيها حاجه .

جاسم بعد تفكير طويل:طب والحل ايه
ندى:معرفش بقى ياجاسم......سكتت شوية وبعدين اتكلمت : استنى انا جتلى فكرة.
جاسم:إيه هى؟

ندى:هاقول له أنك سافرت أنت ومايسه تقضوا شهر العسل بره لمده أسبوع او اسبوعين لأنه بالتأكيد عاوز يزور بنته بعد جوزاها ومش هاينفع يزورها وهى بالحاله اللى عليها دى لإنه ساعتها هايعرف أن فى حاجه مش مظبوطه حصلت.

جاسم:اللى يريحك قوليه وأنا هافضل قاعد جنبها على ماتخلصى كلام.
ندى أخدت تليفونها وطلعت بره الاوضه اللى فيها مايسه وفتحته وردت.
ندى:إزيك ياعمى.

طه:الله يسلمك ياندى يابنتى أنا عمال ارن على تليفون مايسه بيدينى مغلق أو خارج التغطيه.

ندى:معلش ياعمى أصل جاسم صحى بدرى وأخد مايسه وسافروا برة يقضوا شهر العسل واحتمال يقعدوا أسبوع او اتنين.
طه:سافروا بالسرعه دى طب كانت تقولى على الأقل أبقى عارف.
ندى:معلش ياعمى أصل بابا حجز من امبارح تذاكرتين له ولمايسه وجاسم لما صحى الصبح فرح واخد مراته يقضوا شهر العسل المهم ياعمى ماتقلقش هى كويسه.
طه:طب والنبى يابنتى لما تتصل بيكم أبقى بلغيها سلامى.
ندى:حاضر أن شاء الله.

طه قفل تليفونه بس حس بانقباض قلبه هو مش عارف ايه السبب لكنه ماكنتش مطمن وبالرغم ان كلام ندى طمنه لكن احساسه كانت حاجه تانيه خالص شافته مراته واستغربت سكوت جوزها راحت له وطبطبت عليه.


فوزيه:مالك يا طه.فى ايه ؟

طه:مش عارف يافوزيه قلبى مقبوض وخايف مش عارف ليه.
فوزيه:كنت بتكلم مين.
طه:كنت بكلم ندى لأن تليفون بنتك مقفول .
فوزيه:طب ليه مايسه مردتش من تليفون جاسم؟

طه :ندى قالتلى أن جاسم اخد بنتك بدرى وسافروا برة يقضوا شهر العسل ويمكن القعدة تعجبهم ويفضلوا أسبوع أو أتنين.

فوزيه:طب ماهو ده الطبيعى يا طه واحد مع مراته بنتك كبرت يا طه معدتش صغيرة.
طه:بس كان الواجب يبلغونا أنهم مسافرين مش يمشوا كدة من غير ما نعرف عنهم حاجه.
فوزيه بضحك:أطلب من ربنا إنهم يكونوا سعداء فى حياتهم.
طه بأمل :ربنا يسعدهم يافوزيه .

جاسم كان لسه قاعد جنب مايسه حاول انه يكلمها جه يقرب منها راحت زقاة وصرخت فى وشه واتكلمت بحدة .

مايسه بغضب : من فضلك ابعد عنى .
جاسم بحزن وحب يكلمها لكنها صرخت تانى وكملت بنفس الحدة .
مايسه : اطلع برة ياجاسم مش عاوزاك ومش عاوزة اسمع منك اى كلام .
جاسم : مايسه ارجوكى اسمعينى .
مايسه بغضب وعتاب: افهم بقولك مش قابله منك اى كلام من فضلك اطلع برة لو لسه عندك اى ذرة حب اواهتمام ليا سيبنى فى حالى.
جاسم بحزن : ماشى يامايسه على كيفك .

جاسم طلع من الاوضه وسند براسه على الباب وغمض عينه بحزن والم كانت ندى خلصت كلام مع حماها وشافت اخوها واقف برة الاوضه اللى فيها مايسه وحزنت علشانه حس بوجودها ففتح عينه وبصلها بدموع واتنهد بحرقه .


جاسم:ها ياندى بلغتيهم باللى قلتى عليه؟

ندى:أيوة ياجاسم حصل ..... شويه والتليفون رن من تانى وكان هانى المتصل بعدت عن اخوها وردت عليه.
هانى:صباح الهنا والفل لحبيبه قلبى.
ندى: صباح النور إزيك ياهانى عامل إيه وأخبار رحلاتك إيه؟
هانى:تمام الحمد لله ادينى من بلد لبلد بس ماقولكيش على بنات برة ياندى مزز يابنتى.

ندى بغيظ وغيرة:بقى كده ماشى ياهانى اتفضل روح يلا للمزز بتوعك يمكن ينفعوك.

هانى بضحك:أنتى بتغيرى يابطه أوعى تزعلى أبدأ ياحبيبتى دول مزز صناعى المهم أنتى الأصلى ياحبى.
ندى بدلع:بكااااااش وبتاكل بعقلى حلاوة صح.
هانى:بكاش بكاش بس برضه بموت فيكى .
ندى بضحك خطفت قلب هانى:هههههههه ثبتنى أنت صح.

هانى بضحك:الصراحه آه إنما قوليلى آمال جاسم ومايسه فين أنا عمال ارن علي تليفونتهم محدش بيرد.

ندى بارتباك:أصلهم. ..أصلهم بيقضوا شهر العسل برة.
هانى بمكر: عقبالنا ياقمر.
ندى:يارب ياهانى يارب.
هانى بضحك :وانتى ماصدقتى هههههههههه.
ندى بزعل:تصدق أنك رخم طب أقفل بقى.

هانى بهيام:ندى .

ندى:نعم.
هانى:بحبك.
ندى :وأنا كمان ....يلا روح لرحلاتك علشان ماتتعطلش.
هانى:حاضر ياحبى.

ندى قفلت مع هانى ورجعت لاخوها اللى كان قاعد وحاطط ايدة على وشه والهم مالى قلبه قعدت جنبه وحاولت تخفف عنه وطبطبت على كتفه وهو رفع وشه لها واتنهد بحزن على الحل اللى وصل له ووصل مراته كمان له لانه حس انها صعب انها تسامحه بسهوله .


جاسم بحزن : رافضنى ياندى رافضنى ورافضه اى كلام منى ...... وعيط بحرقه .

ندى : معلش ياجاسم انا قلتلك انك لازم تصبر عليها شويه صدقنى مايسه مافيش اطيب من قلبها بكرة تسامحك وتبقوا انتو الاتنين احلى زوجين .
جاسم بأمل : اتمنى ان دة يحصل فعلا .

بعد يومين مايسه بدأت تهدى وبدات كمان تكلم حماها وندى بس كانت بتتجنب جاسم او حتى تلمحه اوتكلمه كانت زعلانه منه بسبب شكه فيها.


محمد:عامله ايه دلوقتى يابنتى .

مايسه بحزن: انا الحمد لله احسن ياعمى بس عندى رجاء من حضرتك.
محمد : قولى يابنتى وانا مش هتاخر عليكى .

مايسه برجاء : ابوس إيدك ياعمى أنا عاوزة اتطلق.معنديش اى استعداد انى اكمل مع ابنك

محمد بصدمه :إيه الكلام الغريب اللى بتقوليه ده يابنتى ماينفعش طبعا.
مايسه عيطت كتير بحرقه والم :أرجوك ياعمى علشان خاطرى لو بتعتبرنى زى ندى طلقنى من جاسم انا مقدرش اتخيل انى ممكن افضل معاه بعد شكه فيا وبعد ماطعنى فى شرفى وهددنى انه هايعذبنى.

جاسم دخل على صوتها واتكلم وبحده:وأنا آسف مش ها اطلقك أنا ماكنتش بتجوزك علشان اطلقك فاهمه ولالا.

مايسه استخبت فى ظهر محمد وانكمشت على نفسها بخوف.وهو بص لابنه واتكلم بتحذير.
محمد بحده:مين سمحلك بالدخول هنا اصلا أطلع برة ياجاسم أطلع برة وماشوفش وشك.
جاسم بص لمايسه بغيظ وخرج ورزع الباب بعنف ومحمد طبطب عليها ومسح دموعها.
مايسه برجاء ودموع:أرجوك ياعمى طلقني منه أبوس إيدك.

محمد:اسمعينى يابنتى مافيش حاجه عندنا اسمها طلاق فكرة الطلاق دى أصلا فكرة مرفوضة شكلا وموضوعا لعده أسباب.

مايسه:إيه هى.
محمد:أنك لسه متجوزة والناس لسانها مابترحمش وساعتها أول حاجه هايقولوها أن جوزك اكتشف أنك مش تمام او ان مشيك بطال وحتى بلدكم الناس اللى فيها مش هاتسكت ثانيا وده الأهم أنى عاوز اربى جاسم من أول وجديد علشان مايرجعش يشك فيكى بعد كدة .
مايسه باستفهام :ازاى؟

محمد اتكلم بمنتهى الثقه:هاترجعى معنا القصر وتلبسى أحسن لبس وتعملى كل اللى نفسك فيه وتبقى قدامة ومش طايلك وأنا وندى هانساعدك فى ده بس ارجوكى يابنتى بلاش كلمه طلاق اتفقنا.

مايسه:حاضر ياعمى ربنا يسهل.
محمد:كويس أوى يلا ياندى لبسيها واجهزوا علشان نرجع للقصر.

ندى:حاضر يابابا يلا ياحبيبتى البسى علشان نسيب المستشفى وقرفها.

محمد وجاسم خلصوا إجراءات خروج مايسه من المستشفى و ركب العربيه هو وابوة قدام وندى ومايسه ورا وهو عينه مانزلتش من عليها وهى اتجاهلته تماما لحد ماوصلوا القصر وندى أخدتها اوضتها علشان ترتاح .
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل الرابع والعشرون

فى قصر المنصورى مايسه صحيت على صوت أذان الفجر ولقت نفسها فى اوضه ندى وندى نايمه جنبها ومستغرقه فى النوم مايسه اتعدلت وقعدت على السرير وصحتها علشان يصلوا مع بعض.


مايسه طبطبت على ندى بحنان :ندى ندى.

ندى بنعاس:أيوة يامايسه فى إيه ياحبيبتى.
مايسه:أصحى علشان نصلى الفجر حاضر.
ندى بنوم:طيب طيب سيبنى كمان شويه عاوزة أنام
مايسه بضحك:قومى بقى ياكسلانه ههههه.

ندى قامت وهى عماله تفرك فى عينيها واتنهدت بزهق:عاوزة إيه يامايسه بتصحينى ليه.

مايسه :قومى علشان نصلى الفجر .
ندى:بس انا يعنى.
مايسه:أنتى إيه.
ندى:أصلى أنا مش بداوم على الصلاه على طول.
مايسه:لا حبيبتى لازم تداومى على الصلاة علشان ربنا يرضى عنك وتبقى كل الأبواب والسكك مفتوحه قدامك.

ندى بصت لمايسه باستغراب ومردتش لكن كل مدى كل مابتعرف انها بتملك قلب طيب معدش فيه منه فى الزمن دة وفضلت باصه لها كتير.

مايسه بابتسامه:إيه مالك بتبص لى كده ليه؟

ندى:أصلك أنتى طيبه أوى يامايسه كل مابعرفك اكتر بحس انك أكتر من مجرد مرات أخ أنتى بالنسبه ليا أخت وأخت عزيزة أوى على قلبى.

مايسه:طب بما أنى زى أختك يبقى لازم تسمعى كلامى ويلا بينا نصلى أما موضوع مرات اخوكى فاركنيها على جنب لأنى مش هاستمر معاه خلاص أنا أخدت قرار بالرحيل وهاسيبه بس مش دلوقتى بعد فترة من جوازنا علشان محدش يلسن عليا بالكلام.

ندى اتنهدت واتكلمت بضيق:تانى يامايسه يعنى كلام بابا مش عاجبك .

مايسه:بعد ما جاسم ما شك فيا مش ممكن أكمل معاه .
ندى:طب ممكن أسألك سؤال؟
مايسه:أكيد اتفضلى.
ندى:مايسه أنتى لسه بتحبى جاسم صح ولاغلط؟
مايسه دموعها نزلت وفضلت السكوت.
ندى:يعنى ماجوبتنيش على سؤالى.

مايسه:أنا عمرى ما حبيت حد قد ما حبيت اخوكى بس للأسف هو كسر فرحتى فرحه أى بنت بتتجوز واحد بتحبه وبتموت فيه وبسبب شكه فيا كنت هاموت والانسان الشكاك هايفضل طول عمرة شاكك.

ندى:طيب ياحبيبتى وهو مش المفروض اللى بيحب بيسامح.
مايسه:طب ممكن أسألك نفس السؤال وتجوبينى عليه بكل صراحه لو هانى اتخانق معاكى يوم فرحك واتهمك صرحه فى شرفك وسابك ومشى وكنتى هاتموتى وفضلتى فى المستشفى 4 ايام بسبب شكه فيكى هاتقدرى تسامحيه؟

ندى:معرفش يامايسه أنا نفسى مفكرتش فى كده خالص مش ممكن هانى يشك فيا خالص.

مايسه:ولو افترضنا أنه شك فيكى واعطاكى صور مش حقيقيه هاتقدرى تكملى معاة عادى ولاكأن حاجه حصلت.

ندى:بصى حبيبتى هو جاسم معذور المدعو عبد المنعم اللى دخل الفرح واللى مانعرفش هو مين واغلب الظن انه واحد تبع شريف اعطاة الظرف اللعين يوم فرحكم وشريف كاتب فى الجواب انه فى بينك وبينه حاجه ولما جاسم شاف الصور دى اتجنن عارفة لو حد تانى غير جاسم وشاف الصور دى يوم فرحكم اما انه كان هايضربك او يطلقك ويرجعك لبيت اهلك من تانى يوم بس هو معملش كدة لكن للاسف صدق واحد حقير زى شريف هو كل اللى عملة انه سابك بس لحد ماتهدوا وبعدين مش تزعلى منى انت كمان اخطأتى لما اخدتى علبه الحبوب المنومه كلها انتو الاتنين غلطانين انا عارفه ان اللى حصل بينكم صعب لكن طلاق لاياحبيبتى أنتى ماشفتيش حاله جاسم وانتى تعبانه كان شكله عامل ازاى.


مايسه بتنهيدة كلها آسى وحزن :هايكون شكله عامل ازاى يعنى.

ندى:يابنتى ده كان هايتجنن عليكى وبابا كل مايشوفه يتعصب عليه ويطردة برة الاوضه اللى كنتى فيها مايسه ارجوكى أدى لنفسك ولجاسم فرصه والله العظيم انا مش بدافع عنه لانه اخويا بس هو فعلا بيحبك بس هو اللى غيور حبتين .

مايسه بتريقه:غيور لالا قولى مجنون لكن غيور دى مستبعده فى فرق كبير بين الغيرة والشك الغيرة أنك تبقى غيرانه على حبيبك أما الشك فإنك مش بتثقى فيه أصلا وده مايبقاش إسمه حب اخوكى مريض بداء الشك ومع كل حركه هاتحركها ها يبقى شاكك فى كل خطوة بخطيها


ندى قامت من مكانها وفتحت درج الكومدنيو بتاعها وطلعت صور تانيه واعطتها لها.

ندى:شوفى دى كمان على فكرة جاسم مرضيش يرويكى كل الصور اللى كانت فى الظرف .

مايسه فتحت الظرف وكان فى صور تانيه لها فضلت تفر فى الصور صورة ورا التانيه وهى مش مصدقه نفسها.

مايسه بدموع:الصور دى مش صحيحه ياندى وسبق وقلت لاخوكى انى لا يمكن أكون بالسافله دى اكيد فيها حاجه غلط ........ مايسه وهى بتفر فى الصور لقت صورة لها وهى لابسه فستان أسود سهرة بكم والكم التانى عريان وكان الصور دى فيها شريف وهو حضنها وحاطط أيده على دراعها.

مايسه باستغراب: ثوانى ياندى الفستان ده بتاعى صحيح بس.

ندى باهتمام:بس إيه يامايسه .
مايسه :الفستان ده أنا كنت اشتريته فعلا بس ماما كانت معايا ازاى يبقى شريف فى الصور دى ألا اذا كان.
ندى وكأنها بتقولها كملى كلامك:إلا إذا كان إيه يامايسه اتكلمى.

مايسه:إلا إذا كان فى حد موجود فى المول اليوم دة وكان بيصورنى فى التوقيت اللى كنت بختار منه هدومى اللى اشتريها قبل الفرح بيومين واكيد اللى عمل كدة كان شاطر اوى فى لعب الصور دى والصور اللى شوفتها قبل كدة والاكيد انه عملها فوتوشوب ودى سهله وبسيطة جدا أى حد يقدر يعملها.


ندى:ومش بس الصور يامايسه.

مايسه:فى إيه تانى ياندى مخبياه عليا.

ندى:شريف كدب عليه وقاله أنه داق منك كل حاجه وإنك كنتى بتخونى جاسم معاه وانك سلمتى نفسك له برغبتك وانك كنتى بتخدعيه وهايفوق على صدمه عمرة وانه يعنى هايكتشف انك مش بنت بس جاسم مرضيش يعطيكى الجواب دة.

مايسه بحدة:وهو أى حد يقوله اى حاجه يصدقها وخلاص بصراحه أنا مش مقتنعة بكل الكلام ده ولو قلتى الكلام ده لأى عيل صغير هايضحك عليه.

ندى:كلامك مظبوط بس سبق وقلتلك جاسم معذور واى راجل مكانه كان هابقى ردة اقسى من كدة.

مايسه:مش قادرة ياندى ده أنا حتى مش طايقه أبص فى وشه ازاى عايزانى اسامحه.
ندى:بصى أنا مش هاجبرك على حاجه بس كل اللى طلباه منك خدى وقت للتفكير وبلاش تتسرعى فى طلب الطلاق.
مايسه:ربنا يسهل ياندى يلا قومى بقى علشان نلحق نصلى الفجر.
ندى:اوك يلا .... طبعا كل ده كان جاسم صاحى ومش عارف ينام كان مشتاق جدا لها نفسه لو يضمها لصدرة كان قريب منهم وسامع الحوار كله بس فضل أنه يكون بعيد شويه .

مايسه وندى صلوا الفجر فى اوضه نومها هى وجاسم ندى خلصت صلاه ومايسه لسه قاعده على سجاده الصلاه وهى بتعيط وبتبكى وبتفتكر كل اللى مر بيها من لحظه ما عرفت جاسم لحد مااتجوزها ولحد ليله فرحها ندى لفت لقت أخوها واقف على باب الأوضة شاور لها انها تمشى وفضل هو بيراقب فى حبيبته اللى بتعيط بحرقه وألم قلبه وجعه عليها ودموعها بتقتله ببطء استجمع نفسه وقرر أنه يكلمها حتى ولو من بعيد.


جاسم بحنان :تقبل الله.

مايسه أول ما سمعت صوته لفت له واتكلمت وبحده :أنت إيه اللى جابك هنا ها.
جاسم:أنا جاى هنا لأن دى اوضه نومنا يامايسه وثانيا لأنى نسيت هدومى فى الدولاب واستنيت لحد ماتخلصى صلاه.
مايسه استغبت نفسها لانها من حزنها وهمها نسيت تماما أنها كانت بتصلى فى اوضه نومهم قامت من على سجاده الصلاة ولسه هاتطلع علشان تسيب له الاوضه بس جاسم مسك دراعها برجاء.
مايسه لفت له وبصت لاايدة اللى لسه ماسكه دراعها واتكلمت بحده:أبعد إيدك عنى ماتلمسنيش .

جاسم بعد ايدة عنها واتكلم بحزن :أنا آسف معلش مااخدتش بالى بس ارجوكى يامايسه بلاش طلاق اعملى فيا كل اللى انتى عاوزة خصمينى اتخانقى معايا أنا هانتظر منك أى عقاب بس ارجوكى بلاش طلاق ...،جاسم قرب منها وبصلها بعشق وحب :أنا بحبك أوى يامايسه أوى فوق ماتتخيلى آه مجنون غيرة بس ده من كتر حبى فيكى.


مايسه بحزن:أنت اذيتنى بشكك ياجاسم وجعتنى بكلامك.

جاسم:عارف انى غلطت ومش طالب منك غير انك تسامحينى.
مايسه بصت له بغيظ:أنت إنسان مغرور وغرورك ملهوش حدود.
جاسم ابتسم لها بهيام واتكلم بثقه :يمكن اكون فعلا مغرور بس مغرور بحبك بتنفس وبعشق كل ما فيكى.
مايسه بعند:جاسم لو سمحت كلامك ده مش هايغير من اصرارى على الطلاق.
جاسم بعند مماثل:وأنا مش هاطلقك يامايسه.

مايسه ببرود:خد بالك أنا ممكن ارفع قضيه ضدك وأطلق منك بسهولة وساعتها هايبقى عندى حق.

جاسم بعصبيه :مش هاتقدرى وأعلى ما فى خيلك اركبيه طلاق مش هاطلقك اعقلى كده وبطلى الكلام الهبل اللى بتقوليه ده...... جاسم سابها وهو على اخرة.
مايسه بغيظ :بقى كده ياجاسم ماشى هاتشوف أنا هاعمل إيه.

جاسم طلع من القصر وهو مخنوق ومش عارف يروح فين أو يجى منين قرر يروح لصاحبه إتصل عليه وبعد فتره أمجد رد عليه.

جاسم:إيه يابنى روحت فين عمال ارن عليك مابتردش ليه.
أمجد بنعاس :معلش ياجاسم أصلى كنت نايم ويدوبك لسه سامعه بس دلوقتى خير.
جاسم :وراك حاجه ولا فاضى.
أمجد :ورايا كام مشوار كده أنا ونجلاء علشان اجيب لها حاجاتها قبل الفرح وبعدها هانتغدا مع بعض انما انت بتسأل ليه؟
جاسم:عندك مانع تعزمنى على الفطار النهاردة.
أمجد باستغراب من كلام صاحبه:أنت بتتكلم بجد؟

جاسم:أيوة.

أمجد :يابنى فى حد يسيب عروسته ويطلب من صاحبه يعزمه على الفطار.
جاسم بضيق:بقولك إيه ياامجد لو مش عندك إستعداد خلاص ها صرف نظر.
أمجد :جاسم عيب عليك تقول كده ده إنت صاحبى الانتيم من زمان وأكيد يعنى مش هتاخر عليك تحب اقابلك فين.
جاسم:فى المكان اللى يعجبك.
أمجد :طب ادينى نص ساعه أنت فين دلوقتى؟
جاسم:أنا لسه فى العربيه بره القصر كنت ناوى أجي لك البيت بس طبعا محبتش اسببلك إحراج.

أمجد بزعل:أخص عليك كده برضه ياجاسم بقى بتسمى مجيئك ليا إحراج طب أنا كده زعلان بجد تعالى أنا مستنيك فى البيت .

جاسم:تمام هاعدى عليك .........بعد نص ساعه جاسم وصل لحد بيت أمجد رن عليه وامجد رد.
أمجد :أيوة يا جاسم أنت فين.
جاسم:أنا تحت قدام بيتك انزل.
أمجد : طيب ثوانى ونازل لك اهوة.
جاسم:ماشى........ أمجد نزل وركب جنب جاسم وكان الصمت مخيم على الاتنين لحد ماوصلوا لأقرب مطعم وطلب لنفسه ولصاحبه الفطار وطول القاعدة جاسم قاعد سرحان ومهموم وحاطط ايدة على خدة وأمجد لاحظ ده وفجأة قرر انه يقطع الصمت ده.

أمجد :مالك ياصاحبى من ساعه ماطلبنا الفطار وأنت ساكت مابتتكلمش فيك إيه .

جاسم بنتهيدة حارة:أمجد أنا بجد محتاج افضفض ومش عارف أعمل أيه او أتصرف ازاى؟
أمجد :ماتتكلم يابنى فى إيه قلقتنى.
جاسم بدأ يحكيله كل حاجه من أول مااتقفل عليه هو ومايسه باب اوضتهم ولحد ماسابها وطلع من القصر وراح مع أمجد.
أمجد بضيق : ازاى تشك فى مراتك ده أنت بتقول انك بتحبها وبتموت فيها ازاى تسمح لواحد حقير وجبان زى شريف أنه يلعب بعقلك ويوهمك بحاجات مش حقيقيه وأنت تصدقه ازاى تفسد العلاقه الجميلة اللى بينك وبين مراتك ازاى.

جاسم عقد حواجبه واتكلم بضيق:أهو اللى حصل ياامجد وأنا محكتلكش علشان أنت كمان تقطمنى.

أمجد بعتاب:ماهو أنت لما تشك فيها وتتخانق معاها وتوريها الصور وتسيبها وتمشى فى اللحظه دى مش حاجه سهله يعنى ولاايه .
جاسم:عارف كل ده أنا حكيتلك علشان أنت صاحبى المقرب منى ولجأت لك علشان تنصحني أتصرف ازاى أنا بحبها ياامجد ومقدرش أتصور أنى أصحى فى يوم مش القيها جنبى ده أنا أموت لو بعدت عنى.

أمجد :خدها بالطف ياجاسم هاتكسبها صدقنى الست مهما كانت زعلانه بكلمه حلوة من جوزها هاتنسى كل حاجه .

جاسم:فى حاله مايسه لا لأنها مصرة ومصممة على الطلاق.
أمجد بتفكير:امممممم طب تحب أقول لنجلاء تتدخل وتروح لها تحاول تقنعها تتراجع عن حكايه الطلاق دى؟
جاسم بارتباك :لالا أنا مش عاوز حد يتدخل ومش عاوزاها تعرف أنى حكيتلك حاجه.

أمجد :يبقى لازم تصبر عليها ولو بتحبها بجد يبقى لازم تاخدها بالراحة وباللين وصدقنى هى هاتيجى لوحدها لحد عندك وتقولك خليك جنبى ماتبعدش عنى.

جاسم:ربنا يسهل ياامجد أنا هامشى بقى.
أمجد :طب مش هاتفطر.
جاسم:لا معلش ماليش نفس وكمان هاروح علشان عاوز أنام عن إذنك.

جاسم ساب صاحبه فى حاله ذهول ورجع تانى القصر طلع لحد الاوضه اللى بينام فيها وأخد شاور يمكن يخفف النار اللى جواة طلع من الحمام بفوطه حوالين خصرة وافتكر أن هدومه فى اوضته هو ومايسه نفخ بضيق وطلع بصدرة العريان ومش عارف يعمل إيه اوحتى يتصرف ازاى قابلته اخته وهى بتضحك.


ندى:هههههههههه مش ممكن .

جاسم بغيظ:ممكن إفهم سيادتك بتضحكى على إيه شايفه قدامك ارجواز.
ندى:لا بس مش من عوايدك أشوفك طالع بفوطه حوالين خصرك وغرقان فى شبر مياه كدة .
جاسم اتعصب على اخته واتكلم بزهق :ندى بطلى ضحك مش وقته خالص وبعدين أنا نسيت هدومى جوة الاوضه وانتى عارفه أن الأمور بينى وبين مايسه مش تمام بعد أذنك هاتيلى هدوم من جوة .

ندى بتغيظه:وأنا مالى هى كانت اوضتى ولااوضتك .

جاسم اتكلم بحدة:وبعدين معاكى أسمعى الكلام وخليكى شاطرة وهاتيلى هدوم.
ندى بقله حيله:أوك أمرى لله...... ندى خبطت ومايسه اذنت لها بالدخول.
ندى: احم أنا أسفه يامايسه بس أصل جاسم كان عاوز هدوم وكده يعنى.
مايسه ببرود:عندك الدولاب بتاعه اهوة خدى كل هدومه لأنى مش عاوزة اى حاجه تخصه هنا.
ندى بصت لها بغيظ منها:اعقلى يابت أنتى بقولك جاسم بيحبك.

مايسه بنفس البرود:جاسم مابيحبش غير نفسه وبس بيحب يفرض سيطرته وبس.

ندى: لا خالص على فكرة جاسم بيحبك وبيعشقك كمان بس أنتى اديله فرصه تانيه مايسه أنا صعبان عليا تضيعى حبك له وحبه لكى بسبب العناد دة ياريت ياحبيبتى تفكرى فى كلامى كويس أنا سبق وقلتلك اللى بيحب لازم يسامح.
مايسه بضيق:ارجوكى ياندى اقفلى بقى على الموضوع ده وخدى الهدوم اللى عاوزاها وبلاش تيجبى سيرته.

ندى حركت راسها بيأس:أوك يامايسه على راحتك .......... ندى أخدت هدوم لجاسم وحاول يسألها بس هى شاورتله برأسها بلا وهو فهم أن مراته لسه مصرة على رأيها وأنها أخدت قرار مصيرى بس هو كمان أخد على نفسه قرار أنه لازم يفضل وراها لحد ماترجع له وتسلم حبها له بكامل رغبتها.


فضل الوضع ده لمده أسبوع تجاهل من جانب مايسه لجاسم وهى وحشته بدرجه كبيره وفى يوم جاله أتصال من أبوها علشان كان عاوز يزورها وكان لازم يروح يبلغها إن أهلها جايين يزورهم.


جاسم كان لسه طالع من الحمام بصدرة العريان ولافف فوطه كبيرة حوالين خصرة وراح لاوضه نومه علشان ياخد هدوم له خبط بالراحة علشان يدخل بس محدش بيرد عليه.


جاسم:مايسه ممكن أدخل ....بس برضه محدش بيرد عليه القلق والخوف اتملك من قلبه خاف انها تعمل حاجه فى نفسها زى ماحاولت قبل كدة فتح الباب بشويش ودخل مش لقاها بس سمع صوت المياة فى الحمام وده طمنه شويه فتح دلاوبه علشان ياخد هدومه وبعد شويه وهو مشغول بالبحث عن هدوم مناسبة له علشان يقابل أهلها لمحها طالعه من الحمام وهى لابسه برنس على جسمها ولفه شعرها بفوطه صغيره وهى اتفاجأت بيه.


مايسه بارتباك:أنت ؟ أنت بتعمل إيه هنا ومين سامحلك تدخل هنا ها.

جاسم تنح من جمال مراته وكان بيبلع ريقه بصعوبه بعد حرمان منها أسبوع ونص وافقه قدامه وكأنها حوريه جميله طالعه من البحر فضل باصص لها بعشق.جاسم قرب منها وهى بتبعد.

مايسه بتحذير:عندك أوعى تيجى جنبى أنا بقولك اهوة.

جاسم بيقرب أكتر وهى بتبعد أكتر لحد مازنقها فى الحيط وسند بدراعاته الاتنين حولها علشان ماتعرفش تهرب منه وقرب بشفايفه من شفايفها وفضل يبوس فيها وبعدين نزل بشفايفه على رقبتها وهو بيبث شوقه لها وهى حطت ايديها على صدرة العريان علشان تمنعة وتبعدة عنها لكنها تاهت فى عشقه جاسم فضل يداعبها بمشاعرة وبعدين شد البرنس من عليها ووقع على الأرض وهى شهقت بخجل.

مايسه بارتباك: لو قربت منى أكتر من كده ها صوت والم عليك الدنيا.

جاسم بتريقه:وياترى هاتقولي لهم إيه جوزى بيبوسنى يالهوى الحقونى.
مايسه بعند:اطلع بره ياجاسم.

جاسم مش اعطاها فرصه للكلام وراح شايلها زى البيبى ونايمها على السرير وشفايفه بس هى اللى اتكلمت وبدأ يصك ملكيته وبكل الحب اللى جواة لها وهى بتحاول تبعده وتقاومه بس مش اعطى لها اى فرصه للكلام كل بوسه منه كان بيشعل جواها مشاعر متأججه جواها لكن عقلها رافض تماما.


مايسه برجاء:كفايه ياجاسم.

جاسم بعشق:وحشتينى يامايسه وحشتينى أوى.
مايسه:طب كفايه بقى وأبعد عنى لو سمحت .
جاسم بصلها بهيام وحب:وحياتك عندى ما قادر أبعد عنك اكتر من كده أنتى ماتعرفيش أنا اتعذبت قد إيه فى بعدك عنى كفايه خصام يانور عينيا دة حتى البت ندى هى اللى بتجيبلى هدومى لو لسه فى اى ذرة حب فى قلبك من ناحيتى كفايه عذاب وبعاد.
مايسه بحدة:أنت نسيت انك اتهمتنى فى شرفى.

جاسم:عارف وغلطان لكى بس ارجوكى تسامحيني. ...مايسه حاولت تبعده عنها بس هو كان زى الصخرة مش عارفه تحركه وكمل صك ملكيته الخاصه لها لحد ماحصونها والجدار اللى كانت بنياه حوالين نفسها اتهد وبعد ماكان جاسم هو بس اللى بيبث مشاعرة لها فجأه وبدون مقدمات هى كمان بادلته مشاعرة وتاهت فى عشقه وبعد فترة سبحوا هما الإتنين فى بحور حبهم كان كل واحد بيسبح فى بحر وعشق التانى.بعد فترة مايسه انتبهت أن جاسم بقى فى حضنها قلبا وقالبا ولعنت نفسها وقلبها على استسلامها له.


مايسه بعياط :مش خلاص كده أخدت حقك منى اتفضل أبعد عنى بقى.


جاسم بحزن وبصلها بعتاب:أنتى بتسمى حبى لكى حق ....جاسم اتضايق واتعصب من كلامها وبعد عنها و حس أن كلامها جرحه ووجعة وبعدين كمل كلامه:أيوة يامايسه دى حقى الطبيعى على فكرة أنتى مراتى ولا نسيتى وبعدين اللى حصل بينا من شويه تم برضاكى مش غصب عنك انا يدوبك بس قربت منك وانتى وهبتى نفسك ليا وبمزاجك بس لو هاتسمى حبى لكى حق فأنا آسف أنى فرضت نفسى عليكى وأسف أنى جيت هنا من اساسه واوعدك أنها هاتكون آخر مرة عن إذنك. ....قام من جنبها والحزن باين على ملامحه وبعدين أفتكر أنه جاى علشان يقول لها أن أهلها عاوزين يشوفوها ويطمنوا عليها.بصلها ببرود وجمود وكمل:آه نسيت ابلغك باباكى ومامتك جايين كمان شوية علشان يباركولنا ياريت لو سمحتى ماتجبيش سيرة لهم بالزعل اللى بينا لو عاوزة تتطلقى معنديش مانع لو ده هايريحك .... وبحزن ولمعت عيونه بالدموع وضرب بايدة على قلبه وكمل بالم : بس تأكدى انا قلبى هايتوجع اوى عن إذنك بقى اسيبك تفكرى فى كلامى كويس .


جاسم سابها ودخل الحمام اخد شاور سريع وطلع وهو متجاهلها تماما فتح دولابه ولبس ترنج رياضى وبعدين سابها وهى فضلت تعيط كتير هى ماتنكرش أنها بتحبه لا دى بتعشقه كمان بس مش قادرة تنسى كلامه الجارح لها وشكه فيها بس كمان ماتنكرش قد إيه هو كان حنين ورقيق جدا معاها فى علاقته بيها وكان حريص كل الحرص على انها ماتتألمش فضلت تأنب نفسها ليه جرحته بكلامها مش هو ده جاسم حبيبها اللى كان فى حضنها من شويه وكانت حنيه الدنيا فيه بس برضه هو جاسم اللى بسببه رقدت فى المستشفى كانت مايسه فى حرب عنيفه بين قلبها وعقلها قلبها اللى بيحبه أوى ومتمسك بيه وعقلها اللى كان رافض وبشدة كل اللى حصل بينهم لملمت نفسها ودخلت الحمام أخدت شاور وطلعت صففت شعرها وفتحت دولابها ودورت على عبايه جميله سودة مطزة بفصوص مدهبه لبست ونزلت علشان تقابل أهلها بعد شويه أهلها جم علشان يباركولهم الباب خبط والخادمه فتحت لهم.


الخادمه :أيوة حضراتكم مين.

طه :أحنا أهل مايسه البيه الكبير والصغير موجودين.
الخادمه:أيوة دقيقه واحده هانده لهم اتفضلوا على مااديلهم خبر.
طه:ادخلى يافوزيه.
فوزيه شقهت لما شافت جمال القصر.
فوزيه:بسم الله ماشاء الله شوفت يا ابو هانى العز اللى بنتك عايشه فيه.
طه نفخ بغيظ من كلام مراته :ياوليه إحنا جايين نشوف بنتنا ولا جايين نحسدهم.
فوزيه مطت شفايفها بضيق:يووووة وهو أنا قلت حاجه ياراجل .
طه:طب اسكتى بقى علشان محدش يسمعك.
فوزيه:حاضر ادينى سكت اهوة.

طه:أحسن برضه . شويه ومحمد وجاسم نزلوا علشان يرحبوا بأهل مايسه.

محمد:أهلا وسهلا أهلا وسهلا نورتنا والله اتفضلوا.
طه:يزيد فضلك ياسعاده البيه.
جاسم:أهلا وسهلا ياعمى أهلا وسهلا ياطنط.
فوزيه بحنان ام :قولى يا ماما لو معندكش مانع لأنى بعتبرك زى هانى ابنى.
جاسم:وربنا يعلم حضرتك فى مقام أمى.
فوزيه :تسلم وتعيش يارب إنما صحيح هى مايسه فين.
جاسم:ثوانى وهاتكون نازله
شويه ونزلت مايسه والعبايه اللى كانت لابساها كان مخليها زى الملاك وراحت سلمت على أبوها وأمها.
طه:بقى كده يابنتى تسافرى مع جوزك تقضوا شهر العسل ومانعرفش عنكم حاجه.

جاسم بسرعه قبل ماهى ماتتكلم:معلش بقى ياعمى أصل بابا جحز لنا طيارة لباريس واتفأجات أنا ومايسه بالتذاكر والسفر جه بسرعة وادينا جينا أهوة.

فوزيه:حمدا لله على سلامتكم يابنى ...قربت من بنتها وحضنتها بحب:مبروك يا قلب ماما.
مايسه:الله يبارك فيكى يا ماما.
طه قرب من بنته وحضنها جامد:مبروك ياحبيبتى تعيشى وتتهنى مع جوزك.
مايسه:ميرسى يابابا ربنا يخليك.
فوزيه اخدت بنتها على جنب واتكلمت بهمس:طمنينى يابنتى عامله ايه مع جوزك أنتو كويسين مع بعض.
مايسه بصوت عالى وبصت لجاسم:هو فى زى جاسم يا ماما حنيه إيه وأخلاق إيه ده أنا محظوظه بحبه يا ماما.

جاسم رفع وشه لها وبصلها وفضل ساكت.

فوزيه:ربنا يسعدكم ويخليكم لبعض يابنتى.
مايسه:تسلميلى ياماما.

طه وفوزيه قضوا يوم ممتع وجميل مع بنتهم وفى آخر اليوم رجعوا العزبه تانى بعد مااطمنوا عليها .

جاسم أخد بعضه وطلع الأوضة اللى بينام فيها زى كل يوم ومايسه دخلت اوضه نومهم وكل واحد حاول ينام بس معرفوش جاسم بيفكر فيها مفتقدها بشدة وهى كمان بتفكر فيه ومفتقداة بقوة وفى لحظه واحده الإتنين قاموا وفتحوا باب اوضهم لأن الاوضتين قدام بعض.

جاسم باستغراب:مانمتيش ليه؟

مايسه: مش جايلى نوم وأنت مانمتش ليه؟
جاسم بضحك:مش جايلى نوم.
مايسه:طب عن إذنك بقى.
جاسم رفه حاجبه واتكلم باستغراب:رايحه فين؟
مايسه :هاطلع أتمشى فى الجنينه شويه ولاعندك مانع؟
جاسم:أنا كمان عاوز أتمشى فى الجنينة شويه تعالى معايا.

جاسم ومايسه طلعوا يتمشوا فى جنينه القصر وكانوا ساكتين بس أبوه كان مراقبهم وهو واقف فى التراس وبيدعى من جواة أن ربنا يسعدهم ببعض جاسم لاحظ أن مايسه بدأت تبرد وكانت بتحاول تدفى نفسها بايديها مترددش وخلع الروب اللى كان لابسه وحطه على دراعتها.


جاسم بحنان:بردانه.

مايسه:شويه.
جاسم:تحبى نرجع.
مايسه:لأ أنا عاوزة أفضل هنا شويه.
جاسم:أوك زى ماتحبى. ......جاسم ومايسه قاعدوا على الارجوحه فى جنينه القصر وفضلوا مع بعض لحد ماراحت هى فى النوم وراسها على كتفه ابتسم على حال مراته قد ايه برايئه حتى وهى نايمه تشبه الاطفال فى براءتهم عدلها وشالها ودخل القصر وطلعها اوضه نومهم ونايمها على السرير وغطاها كويس بالغطا وفضل يتاملها بعشق وهو مبتسم ولف دراعاته حوالين خصرها وضمها اوى لصدرة لحد ماراح هو كمان فى النوم معاها.

تانى يوم الصبح مايسه حست بالدفىء رمشت بعيونها وفتحتهم وشافت حبيبها نايم جنبها وهو محوطها بدراعاته بعدت ايدة عنها وقامت بشويش من جنبه ودخلت الحمام اللى موجود فى الاوضه واخدت شاور وبتحاول توقف نبضات قلبها اللى بيصرخ باسمه وعشقة طلعت من الحمام وصففت شعرها وبعدها قامت وفتحت دولابها علشان تدور على حاجه تلبسها تغرى بيها حب حياتها اللى نايم على السرير والقابع كمان جوة قلبها حاولت تقسى عليه لكن مقدرتش وفى النهايه اختارت قميص أسود قصير بحملات ولبسته بس قبل ماتخرج من الاوضه لمحت رساله من ابوة موجودة على التسريحه وكانت الرسالة عبارة عن نصايح لهم هما الإتنين فتحتها وقرأت مضمونها.


محمد:بنتى العزيزة مايسه أنا عارف ومتاكد أنك بتحبى ابنى وشوفت فى عنيكى الشوق واللهفه إمبارح وانتم مع بعض فى جنينه القصر هو كمان بيحبك أوى بس هو مجنون غيره جاسم ابنى عرف بنات كتير بعدد شعر راسه بس صدقيني يابنتى عمرى ماشوفت حد بيحب مراته قد ماحبك أنتى أنا مش بدافع عنه لإنه ابنى لأ بس أنتى ماشوفتهوش كانت حالته عامله إزاى وانتى تعبانه خوفه وقلقه عليكى أثبت أنه مش بس بيحبك لأ ده كمان بيعشقك ايديله فرصه تانيه علشان خاطرى وصدقينى لو ضايقك تانى أنا بنفسى اللى هاقف فى صفك ضده وساعتها هاخدلك حقك منه تالت ومتلت المهم انسى اللى حصل منه والبسى واغرى الواد اللى جنبك ده بدل مايزهق منك ويدور على غيرك ههههه حماكى العزيز محمد.


مايسه بعد ماخصلت قراءة الجواب ابتسمت وطلعت علشان تحضر الفطار لها وله.

بعد شويه جاسم صحى ملس بايدة جنبه بس ملاقاهش قام مفزوع وقلبه قلق عليها فتح باب اوضتهم وفضل يدور بعينه عليها يمكن تكون سابت له الاوضه وراحت اوضه ندى بس الاوضه فاضية وندى كمان مش موجوده أول حاجه فكر فيها أنها ممكن تكون قاعدة معها فى جنينه القصر رجع تانى علشان ياخد شاور بس لقى رساله من ابوة فتحها وقرأ مضمون الرسالة.

محمد:ابنى الغالى جاسم جه الوقت اللى المفروض تاخد بالك من مراتك كويس اوى اتمسك بيها أنت متجوز جوهرة غاليه صعب تلاقى زيها فى الزمن دة أوعى تفرط فيها أبدأ لأنك لو فرطت فيها عمرك ماهتعرف تعوضها أبدأ ولازم تثق فيها كويس لأنك أنت مش كنت بتتجوزها علشان تشك فيها الشك يابنى نار بتاكل فى صاحبها إياك ثم اياك وسوء الظن واديك شوفت بنفسك الشك وصلك لا ايه انك كنت هاتخسرها فى ثانيه أدى مساحة ثقه لمراتك واوعى كمان مرة تفرط فيها....آه بالمناسبة أنا فى الشغل مكانك وياريت تعرض عليها أنكم تقضوا شهر عسل بجد برة غيروا جو وعيش ياجاسم وعيش الغلبانه اللى معاك شهر عسل حلو وبالنسبة لندى نزلت راحت النادى علشان أنت ومراتك تاخدوا راحتكم مع بعض.أبوك .


جاسم:حبيبى يابابا إنت اللى فاهمنى والله.........جاسم آخد الجواب بتاع ابوة وحطه فى هدومه وطلع يدور على حبيبته لحد ماسمع صوتها جاى من المطبخ وهى بتغنى وبتدندن راح لها وكان حاطط ايدة فى جيوبه وساند على الحيطه وبيبصلها بعشق وهى لابسه القميص الأسود القصير اللى كان مبين رجلها ودراعتها.


جاسم بحمحمه:أحم تحبى اساعدك فى حاجه.

مايسه بصتله واتقابلت عيونهم فى نظره طويله مليانه عشق وحب ورغبه جاسم قرب منها وحوطها بدراعته حوالين خصرها.
مايسه:جاسم وبعدين معاك.
جاسم قرب بشفايفه وباسها من رقبتها وبعدين شالها وقعدها على ترابيزة المطبخ وبدأ هو اللى يحضر الأكل بنفسه.
مايسه:أنت بتعرف تعمل فطار؟
جاسم بضحك وغمز لها بشقاوة:أنا إعرف أعمل أكل ولااجدعها شيف واحسن منك كمان وهاتشوفى بنفسك دلوقتى.
مايسه بضحك:ربنا يسترها ومش يجيلى تلبك معوى .

جاسم بمشاكسه: فشر دة انا هاعملك أكل تاكلى صوابعك وراه .....جاسم عمل الفطار وفطروا وهو عينه منزلتش من عليها وايدة رايحه جايه على رجلها وبعدين خلصوا فطارهم وشالها مابين دراعاته ودخل بيها اوضه نومهم وقفل عليهم الباب.

جاسم بطريقه تمثيله وضحك :اكلك منين يابطه ههههه ......وفجاة شال مايسه ونايمها على السرير بالراحة وبدأ يصك ملكيته الخاصه لها لحد مارحوا وتاهوا هما الاتنين فى أحضان بعض وعشق وحب وجنون لاينتهى وبعد فترة طويله أوى .
جاسم بعشق:بحبك اوى يانور عينيا.
مايسه بعشق انثى دابت فى حبها لجوزها:وأنا كمان .

فى التوقيت ده كان محمد رجع من شغله وندى رجعت من النادى جت علشان تدخل اوضتها لقت رسالة من اخوها لها محطوطه على باب اوضه نومه .

جاسم بتحذير لاخته:ندى أنا عارفك أنك فضوليه فمن فضلك ماتخبطيش على الباب خالص تحت أى ظرف من الظروف ماشى ياندوش.
ندى بضحك:ماشى ياعم العاشق.
محمد بحدة :بتعملى إيه عندك ياندى.
ندى:ها لاابدا يابابا مافيش.
محمد بتحذير:طب اتفضلى على أوضتك يلا أجيال آخر زمن بصحيح.
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل الخامس والعشرون

جاسم ومايسه أخيرا الأمور هديت ما بينهم وبعد أسبوع قرروا يحضروا فرح أمجد صاحبه.

مايسه فتحت دولابها علشان تختار فستان لها تحضر بيه الفرح وحبت تغيظ جوزها بأنها طلعت فستان السهرة الضيق اللى بكم اه وكم لا .

مايسه:حبيبى إيه رأيك أروح بالفستان دة.

جاسم ضيق عينه وبصلها بصه كان هياكلها بيها.
جاسم بضيق:انتى عاوزة تلبسى الفستان ده انت بتهرجى صح .
مايسه بضحك:طب والله الفستان حلو جدا وشيك جدا طب أقولك على حاجه ايه رايك لو ناخد رأى عمى فى موضوع الفستان ده.
جاسم اتكلم بعصبيه:مايسه قدامك بالظبط ربع ساعه نقى فستان محترم ومقفول وواسع وألا قسما بالله مااخدك معايا فى حته.
مايسه بصت لها واتنهدت بقله حيله:آه منك ومن غيرتك دى اللى ملهاش سبب.

جاسم مسح وشه بايدة واتنهد بغيظ:.مايسه ياروح قلبى من جوة الفستان دة مش هايتلبس خلاص وآه بغير عليكى حتى من نسمه الهوا لما بتلمس خدودك ما بالك بقى بالفستان اللى فى إيدك ده ضيق عليكى صحيح أنتى رفيعه جدا بس لو لابستيه هايبقى مجسم جسمك وبعدين تعالى هنا انتى مش محجبه هاتلبسيه ازاى بالاضافه إنك عاوزانى أخدك معايا وكل واحد فى الفرح يندب فى عينه رصاصة يفضل يبصلك وانتى جميله كدة اسف مش هايحصل.


مايسه حركت راسها بيأس واتنهدت :حبيبى خلاص أهدى ريلاكس خليك جنتل مان أوك حاضر هاختار اللى أنت عاوزة ارتحت كدة .

مايسه فضلت تدور على أى فستان كويس ومظبوط عليها ولكن الفساتين كلها معجبتش جاسم .
جاسم:ولاواحد من اللى اختارتيهم ينفعوا يامايسه بصى البسى أى حاجه وتعالى اجيب لك فستان واسع ومحترم بدل اللى عندك دول ........ سكت شويه وبعدها اتكلم بحيرة :أنا نفسى أفهم بس الفساتين دى من اللى اختارهم معاكى؟

مايسه :أنا وندى.

جاسم:كلها ضيقه ياحبيبتى ....قرب منها وبصلها بعشق وكمل كلامه بثقه:وبعدين أنا راجل دمى حامى وماأحبش حد يبص لمراتى..........مال على رقبتها وباسها برقه وبعدين قرب منها اكتر وشفايفه عرفت طريق شفايفها ومابعدش عنها الا علشان بس يقدروا ياخدوا نفسهم.

مايسه بصوت ضعيف بعد بوسته لها وهى بصه له بهيام وحب:خلاص ياجاسم اللى تشوفه صح اعملة.

جاسم بسعادة: ايوة اهو انا احبك لما تبقى مطيعه كدة وتسمعى الكلام.
جاسم أخد مايسه وطلع بيها على اقرب مول واشترى لها فستان جميل وشيك جدا وهى كانت جميله فيه.
جاسم بضيق:اووووف.
مايسه:مالك بس متضايق ليه دلوقتى.

جاسم:ماليش يامايسه الفستان حلو اوى عليكى ومخليكى بدر منور مش عارف الصراحه هأخدك ازاى الفرح بجمالك ده.

مايسه ضحكت والغمزتين اللى فى خدودها بانوا فزادها جمال.
مايسه بحب:دى علشان عيونك اللى شايفانى كده.
جاسم:طب يلا علشان مانتاخرش على الفرح علشان بعد مانرجع .......وهمس فى ودنها ومايسه وشها جاب ميه لون.
مايسه بضيق من تصرفات جوزها:جاسم عيب عليك ايه اللى أنت بتقوله ده أنت نسيت أننا فى المول.

جاسم ضحك لها وغمزلها بشقاوة:ماهو علشان كده همست لكى علشان محدش يسمعنا يلا ياللى مجننانى فى حبك.

مايسه:أوك يلا ......... مايسه راحت مع جاسم فرح أمجد وأول ما دخلت الكل تنح من جمالها وده آثار حفيظه جاسم اوى وكان مضايق جدا وعلى اخرة لانه مش قادر حتى انه يتكلم او يعترض ومع ذلك قرر أنه يروح يبارك لصاحبه وبعدين يبقى يرجع القصر.

جاسم راح لصاحبه وسلم عليه بحرارة واخدة بالحضن :مبروك ياامجد الف مبروك ياصاحبى.

امجد ابتسم وصافحه بحرارة هو كمان : الله يبارك فيك ياجاسم نورت الفرح
جاسم : النور نورك ياصاحبى ربنا يسعدك ويوفقك .
امجد : ربنا يخليك ياجاسم ويسعدك يارب.
جاسم : مبروك يااستاذة نجلاء .

نجلاء : الله يبارك فيك على فكرة امجد كلمنى كتير عنك .

جاسم : ربنا يديم الود والمعروف والاخوة والصداقه .
نجلاء : ميرسى .
مايسه كانت واقفه جنب جاسم ومدت ايديها علشان تسلم على أمجد ونجلاء وتبارك لهم واول مارفعت ايدها علشان تسلم على امجد جاسم اضايق أوى منها وبصلها بتحذير.

مايسه عرفت ان جاسم مش هايعدى لها الموقف بسهوله بعدت ايدها بسرعه واتكلمت بارتباك وبلعت ريقها بصعوبة :ألف مبروك ربنا يسعدكم.

أمجد ونجلاء:الله يبارك فيكى تسلمى.
جاسم وهو لسه متضايق:طب عن اذنكم بقى احنا لازم نمشى علشان افتكرت مشوار مهم.
أمجد باستغراب:أنت لحقت ياجاسم ده أنت يدوبك لسه جاى طيب على الاقل اقعد خد نفسك.
جاسم: معلش ياامجد أن شاء الله ملحوقه لما ترجع أنت ومدام نجلاء من شهر العسل هانقعد مع بعض كتير.

جاسم بص لمايسه بضيق:مش يلا بينا احنا ياحبيبتى.

مايسه اتنهدت بيأس :ماشى حبيبى يلا. ..... هنأتهم مرة تانيه ولسه الارتباك على ملامحها: ألف مبروك كمان مره.

بعد ماجاسم ومايسه طلعوا من القاعه فضلت نجلاء مستغربه من طريقه جاسم وبصاته لمراته وكانت واقفه ساكته لحد ماامجد طلعها من صمتها .


امجد : مالك ؟

نجلاء بحيرة: مش عارفه ياامجد صاحبك ده غريب أوى.
أمجد :هو مش حكايه غريب هو بس غيور على مراته بيحبها لدرجه الجنون ومش بيحب حد يبصلها او حتى يسلم عليها.
نجلاء:ربنا يسعدهم ولو أنى شايفه أنه شكاك أكتر من أنها تبقى مجرد غيرة.
أمجد :تصورى أنه كان شاكك فيها بعد جوازهم وأنا طلبت منه أنه يكون لين معاها بس أنا عارف جاسم بس زى ماقلتلك هو غيور مش اكتر.
نجلاء:ربنا يسعدهم.ويصبر مراته عليه
أمجد بأمل : اتمنى .

جاسم ركب العربيه ومايسه قاعدة جنبه ومعطيه وشها لشباك العربيه ومتجاهلاة تماما وساد صمت كتير وجاسم كل شويه بيبص لها واتنهد بضيق اما هى فكانت متأكد ان اسلوب جوزها مش هايتغير وهايفضل على طول بيشك فى خطوة بتخطيها اتنهدت بحزن ودموعها نزلت على خدها ومسحت دموعها بايديها لكن جاسم شافها وزعل من نفسه علشان بيزعلها منه هو صحيح مابيحبش انه يشوفها متضايقه منه لكن غيرته الشديدة دى مابيقدرش يسيطر عليها وحب يكسر حاجز الصمت بأنه يكلمها .


جاسم بضيق:مالك ساكته ليه.

مايسه من غير ماتبص له:مافيش.
جاسم مسك ايدها وباسها بحب:انا اسف انى زعلتك منى بس انتى عارفة كويس أنى بغير عليكى.
مايسه لفت وشها له واتكلمت بعتاب :بتغير عليا من صاحبك اللى فرحه النهارده ياجاسم.
جاسم:أنا بغير عليكى حتى من خيالك .

مايسه بعصبيه:أنت ماكنتش كده قبل الجواز .....سكتت شويه وبعدين كملت كلامها:أنت اتغيرت اوى وغيرتك بقت بزيادة وده من بعد ماشوفت شريف وهو بيبوسنى بالغصب صح.

جاسم قبض بايدة على دركسيون العربيه وداس فرامل بعنف لدرجه ان مايسه جسمها اتنفض بقوة وبصتله بحده.

جاسم بصلها والشرر طالع من عينه ومسكها من دراعها بعنف:لأول وآخر مره لو سمعتك بتتكلمى عن الزفت اللى إسمه شريف دة تانى مش هايحصلك كويس سامعه ولالا.

مايسه :...........
جاسم شدد بايدة على دراعها وكمل بتحذير:بقولك سامعه ولالا.
مايسه بدموع:سامعه سامعه خلاص أبعد إيدك عنى.ايدى وجعتنى
جاسم ارخى ايدة من عليها واتحرك بالعربية ومايسه كانت بتعيط جامد لحد ماوصلوا للقصر نزلت بسرعه من غير ولا كلمه رنت الجرس وفتحت لها الخادمة ودخلت من غير ولا حرف وجاسم جرى وراها.

ندى باستغراب من حالهم:هما مالهم يا بابا ايه اللى حصل؟

محمد:أنا عارف علمى علمك يابنتى.

مايسه طلعت الاوضه ولسه هاتفقل الباب وراها بس جاسم كان اسرع منها وسند بايدة على الباب قبل ما تقفله هو عارف انه تمادى معاها لكن قلبه مش طوعة انها تنام وهى زعلانه منه قعدت على حرف السرير وهى متجنباة تماما وهو حب يلطف الجو علشان الامور ماتتصاعدش بينهم تانى قعد جنبها علشان يصالحها


جاسم قرب منها وباسها من رأسها وطبطب عليها بحنان:حقك عليا لأنى اتعصبت عليكى بس غصب عنى والله كل مابتجيبى أسم الزفت ده وانه باسك بالغصب بيجن جنونى حقك عليا ماتزعليش منى وبعدين مش أنا جاسم حبيبك وجوزك وكل حياتك.


مايسه بصتله بعتاب من وسط دموعها اللى غرقت وشها واتكلمت بحزن:للأسف ياجاسم أنت كل مرة بغيرتك دى بتحط حاجز بينى وبينك وبتصر على انك تخلى المسافه بينا بتزيد مش بتقل .

جاسم باسف:خلاص بقى قلتلك حقك عليا ولا انا مليش خاطر عندك ....لفها له وبص فى عينيها بشوق جارف وقرب شفايفه وباسها من عيونها اللى كانت بتبكى بقوة واتكلم بهيام:العيون الجميله دى مش عاوزها تبكى أبدأ ماشى.

مايسه وهى لسه بتكلمه بنبرة عتاب:أنت السبب أنت اللى بتخليها تبكى.

جاسم بضحك:طب تعالى اصالحك بقى......شالها بالراحه على السرير بحب وفضل يصك ملكيته لحد ماتاهوا هما الإتنين فى بحور من الحب والعشق وبعد فترة طويله أوى كان جاسم نايم على السرير ومايسه نايمه على صدرة وايدها راحه جايه على عضلات بطنه المشدودة.
جاسم باسها من شعرها وابتسم لها واتكلم بعشق :أنا مهما قلتلك أنا بحبك قد إيه مش هاقدر اوفيلك حقك واللى بيقوله قلبى لكى.

مايسه:والله عارفة وفاهمه الكلام ده كويس بس لو تبطل غيرتك دى.

جاسم:ماهو لو بطلت غيرة أبقى مش بحبك وغيرتى عليكى دليل حبى .
مايسه:بس غيرتك بتتحول لشك وده صعب جدا عليا.
جاسم:الحب مش محتاج تأكيد يامايسه يمكن يكون طبعى كده بس الأكيد أنى من شدة حبى لكى غيور عليكى بزيادة ولازم تتعودى على كده وبعدين تعالى هنا انتى لو شوفتى واحده بتتغزل فيا أو بتقول كلام حلو ليا قدامك هاتعملى إيه ها.

مايسه بغيرة :كنت كلتها بأسنانى طبعا.

جاسم ضحك لها وهو بتأملها بحب وضمها لحضنه :شوفتى بقى كلامك عامل ازاى هأتكلى واحده بأسنانك لمجرد أنها تكلمنى مابالك بقى لما حد بيكلمك او يبص لك باعجاب انا اعمل ايه ها.المهم سيبك بقى وقوليلى تحبى نقضى شهر العسل فين فى إيطاليا ولا فى فرنسا ولااقولك انا عندى فكرة احسن من كدة إيه رأيك نقضيه فى السرير أنا معنديش أى مانع خالص وجاهز على طول ههههههه.

مايسه بغيظ:جاسم وبعدين معاك أنت مابتشبعش ابدا.

جاسم بعشق:وهو حد يقدر يشبع من روحه ياماسه قلبى.
مايسه:آه يانى منك ومن حبك ده بس أعمل أيه قلبى مش ملكى قلبى ملكك أنت وبس.
جاسم بمكر:طب إيه.
مايسه:إيه.
جاسم :تعاليلى يابطه علشان أقولك كلمه فى بوقك.
مايسه:ههههههه مجنون.
جاسم ضمها بقوة وتاهوا مرة تانيه فى بحور عشقهم وبعد فترة بسيطه من حبهم كانت عينه رايحه جايه على كل منحنى من منحنيات جسمها اتنهد بحب وملس بايدة على وشها بهيام .

جاسم:قدامك 30 ثانيه قوليلى بقى هانقضى شهر العسل فين .

مايسه:لو مصر يبقى باريس.
جاسم:أوك هاتصل أحجز لنا على طيارة بكره..... جاسم إتصل وحجز وتانى يوم آخد مراته وسافر فرنسا يقضوا شهر عسلهم المتأخر.

بعد عده ساعات كان وصل جاسم ومايسه فرنسا وكانت مبهورة بجمالها.

مايسه:الله ياجاسم طول عمرى بسمع عن جمال فرنسا بس عمرى ماكنت أتخيل أنها جميله كده.
جاسم بحب:هى فعلا جميله بس أنتى أجمل منها بكتير ياحياتى.
مايسه:طب يلا ورينى جمالها بقى.

جاسم:طب مش ممكن ناجلها لبكره علشان أحنا لسه واصلين وبصراحه أنا تعبان ومهدود وعاوز أنام.

مايسه:أوك يلا نطلع ننام والصبح نبقى ناخد اليوم كله فسح.
جاسم:آه بالمناسبة عندى مفاجأه هاتعجبك أوى بكره هاتشوفيها.
مايسه:مفاجأه إيه.
جاسم:ماهو لو قلتلك عليها ماتبقاش مفاجأه خليها لبكره وانتى تشوفى بنفسك.
مايسه:ماشى.

تانى يوم جاسم ومايسه صحيوا وفطروا وبعدين نزلوا يتمشوا مع بعض وبعدها اخدها علشان تشوف المفاجأة اللى قالها عليها.راحوا ليخت كبير وشكله جميل فى وسط البحر وفضل محاوطها بدراعاته بحب.

جاسم:ها إيه رأيك بقى فى المفاجأة دى.
مايسه بذهول:يخت ياجاسم.

جاسم :ومش أى يخت دة من اكبر اليخوت فى فرنسا كلها وأنا مأجره يومين ليا أنا وانتى يلا بقى علشان نقضى اليوم من أوله وآه بالمناسبه فى مفاجأه تانيه لما تدخلى اليخت هاتعجبك اوى.

مايسه ضحكت وغمزاتها ظهرت واتكلمت بشقاوة:هههههههه ياخوفى من مفاجاتك دى.

مايسه أول ما دخلت اليخت لقت بيكنى موجود على السرير وشهقت وحطت ايدها على فمها ووشها جاب ميه لون من الخجل وجاسم جه من وراها حاوطها بدراعاته بحب وباسها من خدها برقه :بيكنى ياجاسم؟

جاسم:أيوة بيكنى وآة هاتلبسيه معايا فى البحر.
مايسه بصدمه :نعم؟ أنت أكيد بتهزر صح.
جاسم:تؤتؤ مابهزرش أنا بتكلم بجد يامايسه.
مايسه:جاسم حبيبى ماينفعش.
جاسم:لا ينفع يلا البسيه وتعالى معايا.
مايسه بتردد:أيوة بس .
جاسم شدها لحضنه:ماتخافيش طول ما انتى معايا أوك.

مايسه :ماشى. ......... مايسه لبست البكيني وكانت مكسوفه اوى من نفسها وفى الاخر وبعد تردد منها جاسم مد ايدة لها ونزلت معاة المياة وفجاه شد الرباط بتاع البكيني من عليها وقربها منه اوى وهى شقهت.

مايسه:جاسم ايه اللى أنت بتعمله ده ماينفعش خالص افرض حد عدى علينا دلوقتى وأنا وأنت كده .
جاسم ضحك وهو بتأملها بعشق ومردش.
مايسه:ممكن أفهم أنت بتضحك ليه دلوقتى ؟
جاسم:لأن المنطقه دى أنا ماجرها ومش ممكن حد يقرب من هنا طول ما انا وانتى مع بعض يعنى ماتقلقيش محدش هايشوفنا وإحنا كده.

مايسه :أيوة يا جاسم بس.

جاسم التهم شفايفها علشان تسكت بس مشاعرة لها الهبت مشاعرها وفى النهايه استلمت له
مايسه:حبيبى أنا. ..أنا.
جاسم:أنتى إيه يا كل عمرى.
مايسه:أنا بحبك اوى ياجاسم والغريبه انك مقنع جدا بتعرف تقنع اللى قدامك بطريقه غريبه.
جاسم بمكر:لا أنا بقول نكمل كلامنا الضروري فى اليخت من جواة جاسم غطاها وشالها واخدها فى السرير اللى فى اليخت وتاهوا للمرة المليون فى بحور عشقهم.
جاسم بحب:بعشقك.

مايسه:وأنا بموت فيك ربنا يخليك ليا وماتحرمش من وجودك فى حياتى.

جاسم: ويخليكى ليا ياحبيبه قلبى ....... سكت شويه وبعدين كمل: طب بصى بكره أن شاء الله هانقضى اليوم كله من اوله فسح ها نتفسخ أنا وانتى ها ايه رايك.
مايسه:بجد.
جاسم بشوق:بجد وبالليل هانسهر مع بعض أنا وانتى على انغام الموسيقى لحد الصبح.
مايسه: جاسم انت بجد بتنور عليا حياتى
جاسم:وانتى القمر اللى بيضىء دنيتى.

تانى يوم قضوا اليوم بطوله وكان يوم جميل وممتع بالنسبة لمايسه هى طول عمرها بتحلم أنها تعيش كده وتشوف كل اللى نفسها فيه لكن ماكنتش متصورة أن حلمها ده هايتحقق على ارض الواقع فى دوله بجمال فرنسا ومع زوج بيعشقها وهى بتعشقه.بالليل عزمها على العشا فى أفخم المطاعم فى فرنسا .وبعد مدة دخل شابين المطعم اللى كانوا فيه وبيتكلموا باللغه الفرنسيه وملامحهم بتدل على انهم من أهل البلد وأول مادخلوا قعدوا على ترابيزة بالقرب من جاسم ومايسه وفضلوا يتغازلوا فى جمالها وده فى حد ذاته جننه وعصبه اكتر.


[طبعا انا ترجمت لغتهم لانى مابعرفش فرنساوى]


الأول:انظر هناك ياصديقى يا لها من امراة جميله وجذابه؟

التانى:نعم جمالها يخطف الابصار والالباب .
الأول :ومن هذا الذى يجلس برفقتها .
التانى:لا اعلم ربما قد يكون حبيبها اوعشيقها.
الأول :ياله من رجل محظوظ يمتلك امراة لديها جمال صارخ .
الثانى : وضحكتها مثل الشهد وتمتلك ثغر مغرى اتمنى لو استطيع ان التهمه بشفاتى.

الاول : معك حق انها اجمل بكثير من تلك المراة البغيضه التى تزوجتها.

الثانى : اتعلم ياصديقى اتمنى لو اقضى يوم واحد فقط برفقتها ياترى كيف سيكون مذاقها .
الاول : من المؤكد انها ستكون لذيذة ومغريه هل تعلم اتمنى لو باستطاعتى ان ااخذها الان لتكون بين احضانى .
الثانى : انت محق انها فعلا جميله بكل المقاييس بجانب جسدها الممشوق وعيونها الخضراء وغمزتها التى تخطف الالباب.
الاول : فعلا انت محق انها فريدة من نوعها اغلب اظن انها اوروبيه الاصل .

جاسم بحده : وبعدين بقى فى جوز البغال دول يعنى الواحد يقوم يشتمهم ؟

مايسه:مالك حبيبى زعلان ليه بس.
جاسم بنبرة فيها شىء من العصبيه:يعنى أنتى مش شايفه البلاوي اللى بتتحدف علينا دول.
مايسه لفت بدماغها ناحيه الشابين اللى بيعاكسوها وعماله تضحك.
جاسم بصلها بتحذير واتكلم:ممكن إفهم بتضحكى على إيه دلوقتى وبتبصى على ايه؟.
مايسه بضحك:هههههههه ببص على جوز البغال اللى بيعاكسونى.

جاسم بصلها بنظره حاده ومردش وقام من مكانه وراح اتخانق معاهم وضربهم ضرب جامد وشدها من دراعها بعنف.

جاسم بعصبيه:اتفضلى يلا قدامى لأنى لو فضلت ثانيه واحده هاقتلهم فى أيدى.
مايسه بصتله ورفعت حاجبها بغيظ:لا وعلى إيه نمشى أحسن بدل مانبقى فرجه مع ناس اللى مش فاهمين أنت ليه ضربتهم يلا ياجاسم علشان الناس بتبص علينا .
جاسم أخد مراته ورجعوا على الفندق اللى بيباتوا فيه من يوم ماسافروا.طلعوا الاوضه وجاسم كان واقف فى البلكونة ومعطى ظهرة لها ومتجاهلها تماما.
مايسه بزهق:ممكن أفهم أنت زعلان ليه دلوقتى.

جاسم لف لها وعقد حواجبه وأتكلم بحدة:يعنى ماتعرفيش أنا زعلان ليه أقولك أنا زعلان ليه علشان سمحتى لاتنين من دوله غريبه قاعدين يتغازلوا فيكى وفى جمالك قدامى واحد يقول ايه الجمال دة والتانى يقول له عاوزك بين احضانه وكل ده وعاوزانى أسكت مش كده.

مايسه بحده: ليه وهو أنا اللى كنت قالتلهم تعالوا والنبى عاكسونى اما انت غريب والله وبعدين ماانت ماسكتش وشتمتهم وضربتهم وبرضه فى الآخر واحنا ماشين من المطعم عاكسونى تانى.

جاسم بحده مماثلة :يعنى أنت كنتى عارفه أنهم بيعاكسوكى و بتضحكى ولاهمك مش كده.

مايسه:يووووة خلاص ياجاسم تصبح على خير الكلام معاك فى الآخر بيقلب بنكد أنا مابقتش عارفه اراضيك ازاى .
جاسم:يعنى انتى شايفانى فى قمه ثورتى وعاوزة تسيبنى وتنامى.
مايسه بزهق:أنا بجد تعبت أنت عاوز تتخانق وخلاص.
جاسم:لا اتخانق ولاتتخانقكى تصبحي على خير.

جاسم نام هو ومايسه وكل واحد منهم معطى ضهرة للتانى. .... تانى يوم جاسم أتصل على شركه طيران وحجز على أول طيارة راجعه على مصر حتى مكملوش أسبوع من شهر العسل .ورجعوا وكل واحد منهم مش بيكلم التانى . حتى لما كانوا بياكلوا مع بعض كان كل واحد منهم متجنب التانى وابوة لاحظ دة.


محمد باستغراب من حالهم :مالكم ياولاد أنتو من ساعه مارجعتوا وكل واحد منكم متجنب التانى فى إيه مالكم.

جاسم بضيق:مافيش حاجه يابابا.
مايسه بعند:لا فى ياعمى فى أن أبنك مش هايبطل داء الغيرة والشك اللى مالى قلبه وعقله.
جاسم بحدة:اسكتى يامايسه.

مايسه باصرار وعند:لا مش هاسكت ولازم عمى يعرف كل حاجه.

جاسم زعق:قلتلك اسكتى.
مايسه:لا مش هاسكت.
محمد ضرب بايدة على ترابيزة السفرة بعنف وزعق فيهم:بس أنت وهيا يعنى قاعدين ولاهممكم وجودى اهدوا كدة وكل واحد منكم يقولى إيه اللى حصل بالظبط.

مايسه بدأت فى الكلام واتنهدت بحزن:ياعمى وإحنا فى باريس جاسم عزمنى على العشا وفى أتنين دخلوا المطعم اللى كنا بنتعشى فيه وعاكسونى أنا ذنبى إيه هو أنا اللى ارتجتهم وقالتلهم والنبى تعالوا عاكسونى طبعا أبنك اتهمنى أنى بشجعهم على كده وأنا بصراحه تعبت كل يوم شد وخناق معرفش المطلوب منى أعمل أيه ده انا حتى بحس أنه بيعد عليا الهوا اللى بتنفسه.


محمد بص لابنه بغضب:يابنى أنت تعبتنى معاك يعنى كلمتك وبرضه مافيش فايدة.

جاسم:يابابا دى كانت بتضحك لما كنت ببص لهم ولقتها بصت لهم وهات ياضحك الهانم مبسوطة أوى من المعاكسة.
محمد حرك راسه بيأس وبص لابنه بعتاب:بتغيظك يامغفل أنت هاتفضل على طول قفل كده.
مايسه:عن إذنك ياعمى لأن الكلام مع أبن حضرتك ملهوش لزوم.

مايسه سابتهم وطلعت الاوضه وفضلت تبكى على حالها.

محمد برزانه : يابنى علشان خاطرى روح صالح مراتك وهدى أللعب معاها شويه.
جاسم :حاضر يابابا.
جاسم طلع وخبط وكانت مايسه قافله الباب .:مايسه افتحى الباب.
مايسه بعياط:لا مش فاتحه.
جاسم:أنا آسف واوعدك ماعنتش هاكررها تانى.
مايسه:كل مره بتقول كده .

جاسم:طب وحياتى عندك سماح المرة دى.

مايسه:روح ياجاسم نام فى الاوضه التانيه لوحدك أنا مش هافتح يعنى مش ها فتح.
جاسم:طب أهون عليكى دة انا جوزك برضه.
مايسه بعند :أيوة تهون ونص كمان.
جاسم بضيق:خلاص براحتك يامايسه بس لازم تعرفى انى مش هاعرف انام وانتى مش جنبى ولا فى حضنى.

جاسم كان بيستعد علشان ينام فى الاوضه التانية وفجأه بص لقى باب اوضتهم أفتح ومايسه جريت على السرير وهو دخل الاوضه وقعد جنبها وتأسف لها .

جاسم :خلاص حقك عليا بقى...... وباس راسها وجيبنها بشوق قاتل .
مايسه رفعت سبابتها له تحذير:هاتبطل شك.
جاسم بثقه:مقدرش ازعلك منى .
مايسه:ده وعد.
جاسم :أيوة وعد وهانفذة.
مايسه : ماشى لما نشوف انت قد التنفيذ دة ولالا.
استقرت الأمور ما بين جاسم ومايسه وفات من عمر جوازهم 3شهور لحد مارجعت داليا وابوها مصر من تانى .

داليا رجعت الفيلا مع أبوها واول مادخلوا قعدت جنبه علشان تسأله ايه الخطوة الجايه اللى ممكن ينفذوها علشان يبعدوا جاسم عن مايسه.

داليا :ها يابابى ادينا رجعنا تانى اهوة وخلصت البيزنس اللى كان وراك بره هانعمل إيه بعد كده .
محمود بعدم فهم :هانعمل إيه فى أيه ياداليا؟
داليا:فى جاسم طبعا .

محمود بمكر وخبث:أنا بفكر فى فكرة إنما إيه هاتعجبك أوى مننا نبعد جاسم عن مراته اللى اتجوزها دى ومنه هانخليه زى الخاتم فى صابعنا بس ادينى يومين ارتاح من تعب السفر وبعدين نبقى نشوف هانعمل ايه.

داليا: قولى يابابى انت فى حاجه معينه بتفكر فيها ؟ .
محمود:تقريبا المهم مش تشغلى بالك وانا اوعدك هاجيبلك جاسم لحد عندك راكع ومذلول وبكرة تشوفى بنفسك.
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل السادس والعشرون

فى فيلا السويفى.

كانت داليا قاعده مع باباها بيخططوا ازاى يذلوا جاسم وازاى يقدروا يبعدوه عن مراته ويستولوا عن كل شىء يملكه من شركات ومصانع.

داليا:هايابابى قررت تعمل إيه.

محمود:بصى أنا بفكر أنى ابعده عن مراته اللى اتجوزها دى بس طبعا كله هايتنفذ وإحنا من بعيد لبعيد علشان مايبقاش فى أى حاجه ضدنا.

داليا بصت لابوها واتكلمت بحماس:ازاى بقى؟

محمود:قوليلى ياداليا تعرفى حد ممكن يخدمنا ويخلصنا منها ؟

داليا بعد تفكير:امممممم بس لقيتها. بصى يابابى أنا كنت اتعرفت على واحد واحنا فى لندن شغال جرسون فى صاله الديسكو اللى كنت بروح اسهر فيه هو ومراته مصريين وكمان هى بتشتغل معاه فى نفس الصالة وفى مرة كانت هاتتعرض لحاله تحرش من شويه شباب مخمور وساعتها كان فى جيبى مسدس طلعته وقلت اهددهم بيه بس الغريب فى الامر انهم سابوها وكانوا عاوزين يتحرشوا بيا المهم جه البوليس فجأه وقبض على الشباب دول واخدوهم والراجل ومراته شكرونى على اللى عملتهم معاهم وقالولى أنهم راجعين مصر فى اقرب فرصه علشان يستقروا فيها ولو احتجت منهم أى خدمه هايعملوها فى الحال .


محمود بخبث:كويس أوى معاكى أرقام تليفونتهم.

داليا:أيوة معايا بس ممكن إفهم أنت بتفكر فى ايه؟

محمود:بصى ياستى باختصار الراجل ده... وفضل محمود يحكى لابنته المؤامرة اللى هاتتنفذ بتفصيلها بالظبط وهى كانت سامعة له باهتمام شديد ولمعت عينها وظهر على ملامحها ابتسامه شماته وشر لحد ماخلص كلام وبعد صمت كتير كمل كلامه: المهم ان الراجل دة ينجح فى الخطه مظبوط واذا قدروا ينفذوها بنجاح تاكدى ان جاسم هايبقى تحت طوعنا وسيطرتنا وساعتها بس هايبقى كل شىء ملكنا وفى كل الحالات إحنا الكسبانين.


داليا:أيوة يابابى بس الكلام اللى حضرتك قلته من شويه خطير جدا وساعتها جاسم هايتسجن وانا مش عاوزة كدة انا عاوزة اشوفه مذلول لما يشوف الهانم وهى بيتخونه.


محمود:اطمنى ياحبيبه بابى وحياه غلاوتك عندى لااسففه التراب وأخد منه كل حاجه وارجعلك كرامتك اللى اتهانت بسببه .آه بالمناسبه الراجل اللى كنتى قابلتيه فى صاله الديسكو إسمه إيه.


داليا:اسمه فؤاد الجناينى.

محمود:طب ادينى رقم تليفونه علشان يجى ويفهم الخطه كويس.
داليا أعطت لابوها تليفون المدعو فؤاد.......... وبعد فتره رد واحد صوته غليظ وخشن.
محمود بعجرفه:أنت فؤاد.
فؤاد:ايوة ياسعاده الباشا. اامرنى.

محمود:عاوزك تجيلى فى العنوان ده أنت ومراتك ولما تيجى هاقولك تعمل إيه قصادك نص ساعه...... محمود أعطى له عنوان الفيلا وفؤاد اخد منه العنوان بالظبط.

فؤاد:تحت أمرك يا باشا نص ساعه بالظبط بالتمام والكمال هاكون عندك.
محمود:خلاص وأنا فى انتظارك.

بعد نص ساعه كان وصل المدعو فؤاد ومعاة مراته وكان شكله أقرب للبلطجى عن أنه يكون إنسان عادى ومراته شكلها أقرب للرقاصه وبتتكلم بمياعه .......رن الجرس والخادمه فتحت لهم الباب.


فؤاد بصوت خشن: محسوبك فؤاد الجناينى ياريت تبلغى الباشا والست الصغيرة انى وصلت.

الخادمه بصتلهم بقرف من فوق لتحت ودخلتهم : اتفضلوا ثوانى وابلغهم.
فؤاد:اتفضلى يا قمر.

مراته تنحت من جمال الفيلا ومصمصت شفايفها بغل :ماشاء الله شوفت يافؤاد الهنا بتاع الناس دول... سكتت شويه وبعدها وكملت :مش ياحسرتى مقعدنى مع أمك وأخواتك فى شقه متر فى متر.

فؤاد لمعت عينه بجشع وبصلها وكأنه بيمنيها بأمل وغمزلها بثقه:اصبرى ياتوحه الراجل ده باين عليه غنى ومتريش وعلى قلبه قد كدة وعاوزنا نعمل له خدمه ولو عملنا اللى هو عاوزة هانعلب بالفلوس لعب يابت.

توحه بتريقه :ياخوفى من قرك ده أصل أنت قرك دكر.

فؤاد:طب اسكتى لأن واضح الباشا ده جاى علينا.

محمود راح هو وداليا وقابلوا المدعو فؤاد ومراته وقعد قدامه وهو حاطط راجل على رجل وماسك فى ايدة سيجار كوبى اخد نفس عميق منه وزفرة فى وش فؤاد واتكلم بتعالى.


محمود بتعالى:أنا داليا بنتى كلمتنى عنكم كتير وبتمنى أنكم تنفذولى اللى أنا عاوزة.

فؤاد حمحم واتكلم بخبث:أحنا فى الخدمه يا باشا أنا مش هانسى معروف بنتك ليا أنا ومراتى اامرنى سعادتك.
محمود:بص ياسيدى هاقولك تعمل أيه. ......وبدأ يحكيلهم الخطه اللى المفروض أنهم ينفذوها.
توحه قربت منه وهمست فى ودنه : دة مستحيل يافؤاد ده على جثتى انت فاهم .

فؤاد بنفس الهمس: اسكتى ياعبيطه انتى مش فاهمه حاجه وبعدين ماتخافيش انا مش هاعمل لها حاجه ولا حتى هاجى جنبها انا هانفذ المطلوب منى وبس

توحه بغيرة : عارف يافؤاد لو قربت منها هاقتلك انت سامع .
فؤاد بهمس: طيب طيب اسكتى بقى خلينا نعمل المطلوب مننا ونخلص .
توحه بهمس : ماشى اما نشوف اخرتها معاك وياويلك لو لعبت بديلك .

فؤاد بمكر:بس خد بالك ياسعاده الباشا بعد ما اعملك اللى انت عاوزة أنا عاوز 500 باكو ماينقصوش جنيه.

محمود بخضه:إيه 500 ألف لا كتير مافيش أكتر من 10 آلاف .
فؤاد بجشع:هى دى شروطى يا باشا.
محمود:أنت إنسان جشع.
فؤاد غمزله بطمع:يابيه 500 ألف مايجوش حاجه جنب بسم الله ماشاء الله اللى عندك.
محمود بعصبيه:خلاص خلاص نفذ اللى اتفقنا عليه وبعدين اديلك الفلوس على بعضها.

فؤاد:الفلوس أولا بابيه.

داليا بصت لابوها علشان يوافق وهزت رأسها بالموافقة على المبلغ فى سبيل أنهم يخلصوا من مايسه وينجحوا فى مخططهم .
محمود وهو بيكتب الشيك وبصوت همس:حار ونار فى جتتك يابعيد.
فؤاد:تؤتؤ سمعتك يا باشا على العموم دى خدمه وأنا مابعملش حاجه ببلاش وياريت تخلى الشيك معاك او تصرفه ليا على ماخلص مهمتى واخد الفلوس عدا ونقدا وياريت تكمل جميلك وتحطهم فى شنطه .
محمود بعصبيه : وكمان بتتشرط .

فؤاد بثقه من نفسه: زى ماقلتلك ياباشا اعمل اللى انا عاوزة اخلص لك المهمه على اكمل وجه .

محمود بعصبيه مفرطه : خلاص خلاص المهم هاتنفذ المطلوب منك أمتى؟
فؤاد:على بكره يا باشا والبيه اللى امرتنى أنه يشوف مراته نايمه لامؤاخذة وهى فى حضنى هايبقى فى التمام وساعتها هايتاكد انها بتخونه.
محمود بص لمرات فؤاد:عرفتى هاتعملى إيه.

توحه بمياعه:عيب يا باشا زى ماقالك فؤاد كله هايبقى فى السليم.

محمود بخبث واتكلم بفحيح افعى:قريب جدا ياجاسم هاحقق حلمى واخد منك كل املاكك.
فؤاد:أى خدمه تانيه ياسعاده الباشا.
محمود إنتبه من شرودة: ها لا شكرا يافؤاد ولما تنجح خطتك تبلغنى مفهوم.
فؤاد:مفهوم يا باشا عن إذنك بقى نمشى علشان نعمل اللى امرتنا بيه.

تانى يوم كان جاسم بيفطر هو ومايسه وبعد ماخلص فطار لبس واستعد علشان ينزل يروح شغله وحط برفيوم كتير على هدومه وأول ما مايسه شمت ريحه البرفيوم دخلت الحمام ورجعت كل اللى أكلته وفضلت فترة كبيرة فى الحمام بعدها طلعت وهى تعبانه وماسكه بطنها بوجع ومش قادرة تاخد نفسها.


جاسم شافها وجرى عليها سندها بدراعاته علشان مش تقع وبصلها بخضه:مالك يامايسه فيكى إيه ياحبيبتى أنتى شكلك تعبان و مش مظبوط انتى بقالك يومين على الحال دة قوليلى مالك.

مايسه بتعب: أبدأ ياجاسم دة تلاقيني بس أخدت دور برد فى معدتى ماتشغل بالك بيا.
جاسم بعشق وضمها لصدرة بحب:يعنى لو ماكنتش هاخاف على حبيبتى ونور عينا هاخاف على مين بس ياماسه قلبى.
مايسه بصتله بهيام:حبيبى والله العظيم بموت فيك وعارفه قد ايه انت بتخاف عليا.
جاسم عينه راحه جايه على كل ملامحها وفجأة أعتصر شفايفها بشفايفه ببوسه طويله دابت مايسه فيها .
مايسه بصتله واتكلمت بعشق :حبيبى ممكن أطلب منك طلب.

جاسم:أنتى تامرى ياحياتى ياكل دنيتى.

مايسه: ممكن مش تبقى تحط من البرفيوم ده تانى اصلة بيقلب معدتى.
جاسم بحنان:حاضر يا قلب جاسم ماعنتش هاحطه علشان خاطرك بس بصراحه انا مابقدرش أقاوم نفسى معاكى بقولك إيه.
مايسه:قول حبيبى .
جاسم غمزلها بشقاوة:أنا بقول بلاش أروح الشغل النهاردة وتعالى نكمل كلامنا فى السرير.
مايسه بغيظ:جاسم بطل بقى ويلا اتفضل من غير مطرود روح على شغلك .
جاسم بحب:أنتى عندى أهم من أى شغل يانور عينيا.

مايسه برجاء :وحياتى عندك ياجاسم اسمع الكلام.

جاسم بقله حيله:يا بنت الحلال فكرى كويس دى خسارة مش هاتقدرى تعوضيها ههههههههه.
مايسه بضحك :ههههههههه فكرت خلاص يلا اتفضل أنزل بقى.
جاسم:طب مافيش بوسه واحده كدة لوجه الله تبلعى بيها ريقى.

مايسه حاولت ترفع نفسها علشان توصله وتبوسه من خده بس ماعرفتش لانها قصيرة بالنسبه له وهو رفعها لحد مابقت فى مستواة وكمل عشقه لها اللى ألهبت مشاعرهم وبعدين نزلها.


جاسم بعشق:لأ أنا ها نزل لأنى لو قعدت أكتر من كده مش هاتحرك من مكانى مع السلامه ياحبى ...وبعت لها بوسه فى الهوا وبعدين سابها ومشى.


مايسه بضحك:مجنون بس أعمل أيه بحبك وبموت فيك .

مايسه دخلت الحمام ورجعت تانى هى عندها إحساس بيراودها أنها ممكن تكون حامل وطبعا علشان تتأكد من احساسها اتصلت بالصيدليه اللى جنب القصر وطلبت منهم شريط إختبار حمل وعملته وكانت النتيجة ايجابيه أول ماشافت الشريط نطت من الفرحه وعينها لمعت من السعادة مش مصدقه نفسها انها شايله حته من جوزها وحبيبها واخدت قرار على نفسها أن أول جاسم ما يرجع من الشغل تبلغه بالخبر ده لانها متأكدة انه هايبقى فرحان زيها بالظبط.......شويه ونزلت وقعدت مع حماها .

مايسه:صباح الخير ياعمى.

محمد:صباح النور يابنتى طمنينى أخبار ابنى إيه معاكى لسه بيضايقك زى عوايدة.
مايسه :بالعكس ياعمى جاسم بيعاملنى أحسن معامله هو طيب جدا وحنيه الدنيا فيه بس مشكلته الغيرة .
محمد:ربنا يهدى سركم ويسعدكم يابنتى.
مايسه:يارب ياعمى ....سكتت شويه وبعدين كملت كلامها :آمال ندى فين.
محمد:هاتلاقيها قاعدة فى الجنينة بره.
مايسه :طب عن إذنك هاطلع أقعد معاها شويه.
محمد:اتفضلى يابنتى.

مايسه طلعت جنينه القصر وشافت ندى وهى سرحانه وباصه للفراغ اللى قدامها وساكته.راحت لها وقعدت جنبها وهى لسه على حالها شاردة وحزينه ومهمومة لدرجه انها ماانتبهتش ان مايسه قعدت جنبها مايسه لاحظت شارودها وحطت ايدها بقرب من وش ندى علشان تنتبه وضحكت.

مايسه بضحك:هييييه اللى واخد عقلك يا جميل.
ندى انتبهت وبصتلها بحيرة:ها كنتى بتقولى حاجه يامايسه.
مايسه:بقولك اللى واخد عقلك.

ندى بحزن:وهو فى غيرة هانى اخوكى.

مايسه:ماله هانى ضايقك ولا ايه.
ندى:تصورى يامايسه بقاله 3أسابيع مكلمنيش غير مرة او اتنين وكل مايكلمنى يقولى الشغل والرحلات انا زهقت بقى.

مايسه بأسف:تؤتؤ لامعندوهش حق خالص بصى لما يكلمك ملصى ودانه

ندى كانت لسه هاتكمل كلامها بس تليفونها رن وظهر رقمه وصورته على الوبايل الفرحه ظهرت فى عينيها.وابتسمت براحه
مايسه بمكر :مين اللى بيرن ياندى.
ندى :ده هانى .
مايسه :اها ياريتنا كنا افتكرنا مليون جنيه كانوا جم على طول.

ندى بزعل:أخص عليكى يامايسه هانى عندى أحسن من مليون جنيه.......عن إذنك أروح أرد عليه وهارجعلك اوك.

مايسه:ماشى يا حبيبتى وأبقى سلميلى عليه.
ندى:حاضر...... ندى مشيت علشان تكلم هانى اما مايسه فضلت تتمشى فى جنينه القصر لحد ما طلعت بره علشان تغير من حبستها وبعد تقريبا نص ساعه جالها تليفون على موبايلها من رقم غريب افتكرت أن تليفون أبوها اتسرق فقالت فى نفسها يمكن يكون اشترى تليفون جديد بخط جديد فتحت وردت.
مايسه:آلو.
فؤاد:أنت الست مايسه صح.

مايسه :أيوة أنا مين حضرتك؟ وعرفت رقمى منين؟

فؤاد بتمثيل :أهدى عليا يامدام ارجوكى هو مش جوزك رقم عربيته ............. صح.
مايسه بخضه:أيوة هو رقم عربيته إيه اللى حصل.

فؤاد بمكر وكمل باقيه تمثيله : هو عمل حادثه بالعربيه بتاعته وأنا كنت ماشى بالصدفه جنبه وشوفت العربيه وهى بتتشقلب بيه وطبعا طلعته بالعافيه قبل ماتنفجر بيه وبصراحه كدة حاله جوزك مش ولابد المهم فضلت ادور فى جيب جاكته لحد لقيت الموبايل بتاعه وكان اخر رقم متسجل بأسم حضرتك حبيبته مش هو مستجل كده عندك.

مايسه عينها وسعت على اخرها وقلبها دق وانتفض برعب واتكلمت بخوف وقلق : أرجوك قولى هو فين دلوقتى.

فؤاد بمكر:هو حاليا فى مستشفى......... حضرتك عارفاها.

مايسه:أيوة عارفه المستشفى دى.
فؤاد:خلاص قولى لنا أنتى فين بالظبط وإنا هاجى أخدك له.
مايسه ببراءة :خد العنوان....... أعطت له عنوان القصر وقفلت معاه.
فؤاد بخبث:كله ماشى كويس أوى..... بعد 10 دقايق كان فؤاد وصل فعلا لحد بوابه القصر وانتهز أن البواب نايم نزل من عربيته وراح لحد مايسه اللى الخوف والقلق مالى قلبها.

فؤاد:حضرتك مرات جاسم بيه.

مايسه:أيوة أنا.
فؤاد:اتفضلى معنا اوصلك لحد المستشفى اللى فيها جوزك.
مايسه:أيوة بس على الأقل أبلغ الموجودين فى القصر الأول.
فؤاد بارتباك:لأ حضرتك انتى هاتيجى معنا تتطمنى عليه الأول وبعدين لما ترجعى أبقى بلغيهم بنفسك.
مايسه:طيب يلا بسرعه اوام وادينى له.

فؤاد فتح باب العربيه وبصلها بخبث وركبت وأول مادخلت برجلها العربيه لقت واحده لابسه نقاب واستغربتها .

مايسه بشك:أنتى مين.
توحه:ماتخافيش ياحبيبتى أنا مرات الراجل ده وهانوصلك لجوزك لحد المستشفى ......شويه وطلعت توحه من فستانها مخدر فى بخاخه ورشت منه على وش مايسه وبعد 5دقايق كانت مايسه غابت عن الوعى تماما

توحه:يلا بسرعه يافؤاد علشان محدش ياخد باله منا ونعمل المطلوب وناخد فلوسنا ونهرب.

فؤاد:ماشى ياتوحه يلا .........فؤاد طلع بعربيته بسرعه لحد ماوصل المكان اللى بلغه بيه محمود واتصل بجاسم علشان يقول له أن مراته بتخونه.
بعد ماندى خلصت تليفونها مع هانى طلعت بس مالقتش مايسه موجودة وقلبها انقبض وخوفها زاد اكتر.

ندى بخوف وقلق: ياترى رحتى فين دلوقتى يامايسه ؟

ندى رجعت وبلغت ابوها وهى بتنهج وباين على ملامحها القلق والخوف: بابا .....بابا .
محمد بخضه: مالك ياندى بتنهجى كدة ليه ؟
ندى : مايسه مش موجودة فى جنينه القصر انا سيبتها واتكلمت مع هانى على ماطلعت مالقتهاش.
محمد : استنى لما نسأل البواب اللى برة القصر ......... محمد طلع هو وبنته ولقوا البواب فى سابع نومة هزة بقوة والبواب صحى.
محمد : عبد المتجلى ماشوفتش مرات ابنى ؟

عبد المتجلى بعناس: لا ياسعادة البيه مااخدتش بالى .

ندى بخوف وقلق اكبر: هاتكون راحت فين بس ياربى ربنا يسترها ويجيبها سلم .
محمد بخوف : استرها يارب وترجع قبل مااخوكى يرجع ومش يلاقيها والا هايعاقبها انتى عارفه اخوكى متهور وممكن يمد ايدة عليها استرها يارب.

جاسم كان فى الشغل وكان فى ميتنج مهم والتليفون عمال يرن رن متواصل.وجاسم بيكنسل على فونه ومرديش يرد

أمجد قرب منه وهمس:رد يا جاسم يمكن يكون حد أو حاجه مهمه.
جاسم:لما يخلص الاجتماع ياامجد انت ماتعرفش الاجتماع دة مهم عندى قد ايه.
أمجد :معلش رد طالما التليفون بيرن يبقى اكيد فى حاجه مستعجلة.
جاسم بص للعملاء اللى كانوا قاعدين فى الاجتماع واستاذن منهم.
جاسم:معلش ياجماعه فى تليفون مهم هارد وارجع نكمل اجتماعنا.

جاسم طلع بره مكتبه ورد:أيوة مين معايا.

فؤاد بخبث:سيادتك جاسم بيه المنصورى.
جاسم :أيوة أنا إنت مين وعاوز إيه؟
فؤاد:أنا مين أظن دى حاجه ماتخصكش عاوز إيه تعالى فى العنوان اللى هاملهولك ده علشان تشوف الهانم مراتك وهى بتخونك.
جاسم بعصبيه:أنت أكيد مجنون مراتى مش ممكن تخونى ابدا.
فؤاد:بالراحة يابيه خد العنوان وتعالى علشان تتأكد بنفسك.
فؤاد أعطى له العنوان وقفل السكه فى وشه.

جاسم بحدة وعصبيه:ألو ألو ألو ........بس محدش بيرد ساب الاجتماع ونزل من الشركه وركب عربيته والغضب والغيرة ماليه عينه وراح على العنوان اللى أعطاه فؤاد له.لحد ما وصل فعلا. جاسم لقى عمارة كبيره طلع زى المجنون لقى باب الشقه مفتوح دخل وفضل يدور على مراته لحد ما وصل لاوضه مقفوله وفضل يخبط كتير وبكل قوته كسر بابها وأول مادخل صعق من هول الصدمة مراته وحبيبته نايمه وجسمها مكشوف وبملابسها الداخلية وواحد نام جنبها ومحاوطها بايدة أول ماشاف فؤاد نايم جنبها الدم غلى فى عروقه والغضب والثورة اتملكت منه واتحولت عيونه الرمادية لعيون حاده سوداء كعيون القصر حاول يمسك بفؤاد لكنه كان اسرع منه وهرب بسرعه راح لحد مايسه وفوقها لغاية لما كانت تقريبا شبه الوعى واللاوعى وأول ماشافته حضنته واترمت فى حضنه بس جاسم كان خلاص فقد أعصابه .


جاسم بغضب وزعق فيها بصوته الجهورى:بتخونينى يامايسه طب ليه ها ليه.......... صفعها بقوة على وشها وكرر صفعه لها من غير حتى مايسمع لها.

مايسه بخوف منه:جاسم صدقنى أنا لا يمكن اخونك حرام عليك انت ليه بتعمل فيا كدة ليه؟

جاسم شدها من شعرها وهزها بقوة كمل زعيق فيها : انا كنت قصرت معاكى فى ايه علشان تخوننى بقى دة جزاء حبى لكى.

مايسه بدموع : انا مظلومه والله العظيم مظلومه ارجوك اسمعنى.
جاسم بعصبيه : أنا لسه ماعملتش فيكى حاجه ده أنا هاخليكى تتمنى الموت بنفسك ومطولهوش ياخاينه.
مايسه:وهاخونك ليه بس ده أنت حبيبى.

جاسم:اخرسى ياخاينه ماسمعش صوتك أنتى كلبه ولاتسوى وهافضل اعذبك واذلك زى ماذلتينى تعالى هنا........ جاسم شدها تانى من شعرها لحد ماخصله كبيرة طلعت فى ايدة ومايسه بتترجاه يسيبها.

جاسم:أنت اللى زيك خسارة فيها الحب اللى حبتوهلك يانكرة....... وكان هاضربها تانى بس مايسه كانت اسرع منه وراحت عضاة من ايدة بقوة وفلتت منه وطلعت تجرى من الشقه باقصى سرعتها لانها شافت ان خلاص جاسم معدش مصدقها وانها صبرت كتير على شكه فيها.

جاسم بزعيق:مااااااايسه مش هاتقدرى تهربى منى ابدا مااااااايسه .


جاسم فضل يجرى وراها وهو بيصرخ وهى بتحاول تهرب منه بسرعه نزلت على السلالم وبتعيط وخايفه ومرعوبه منه وهى نازله راحت واقعة على اخر سلمتين ولانها كانت فى اول حملها فكان سهل انها تخسره حطت ايدها على بطنها ولمحتها مرات بواب العمارة وكان طوق نجاه لها .

مرات البواب:تعالى يابنتى عندى ماتخافيش.

مايسه بخوف :أبوس إيدك خبينى منه.

مرات البواب: أنا سامعه حد نازل وبيزعق مين ده يابنتى.
مايسه بعياط:ده جوزى وعاوز يموتنى ابوس إيدك علشان خاطرى خبينى.
مرات البواب:طب أهدى خالص وحاولى تكتمى صوتك ودموعك لحد مايمشى.

مايسه حطت ايدها على فمها وبتحاول تكتم شهقاتها ودموعها انها تنزل ومرات البواب فضلت تبص على جاسم لحد مااتاكدت انه طلع من العمارة أما هو فكان فى حاله من الضياع والحزن والالم والانكسار احساس مؤلم اصاب قلبه لما شاف مراته وحب عمرة وهى فى حضن واحد تانى لكن للاسف ماحكمش عقله فضل يدور بعينه عليها لكن من غير اى جدوى ركب عربيته وساقها وهو بيعيط ومقهور تايه مش عارف يعمل ايه او يروح فين واللى كان قهرة اكتر انها هربت منه لكن ماكنش يعرف انها كانت مستخبيه منه كان بيسوق العربيه بسرعه جنونينه لدرجه انه كسر اشارة المرور اكتر من مرة .


مرات البواب بخوف وصوت همس:ماتخافيش هو مشى خلاص وهو معتقد أنك هربتى من العمارة ماتقلقيش أنتى كويسه.

مايسه وهى لسه حطه ايدها على بطنها ونزفت كتير واتكلمت بدموع: شكلى سقطت.
مرات البواب بصدمه: ايه ده أنتى حامل .
مايسه وهى لسه بتعيط:أيوة بس بعد ماوقعت على السلم ونزفت فأكيد سقطت.

مرات البواب طلعت لقت جوزها المسؤل عن حمايه العمارة فى سابع نومه وماشافش كل اللى حصل من طلوع مايسه وهى فاقدة وعيها مع الملعون فؤاد ومراته اما مراته فكانت مشغوله فى شقتها فاماخدتش بالها قربت منه وهزته بعنف وهو صحى مفزوع وبصلها وهو مش فاهم حاجه ومراته بتصحيه كدة ليه.


مسعود : فى ايه ياوليه بتصحينى كدة ليه ؟

مرات البواب : انت نايم ياموكوس طبعا ولاعلى بالك باللى بيحصل حواليك قوم اصحى كدة وبصلى .
مسعود دعك بايدة فى عينه من اثر النوم وبصلها وهو لسه مش فاهم سر عصبيه مراته واتكلم بتأفف:فى ايه ياوليه انا مش فاهم حاجه انتى بتتكلمى عن ايه ؟
مرات البواب: فى واحدة عندى فى الشقه اللى فى البدروم اللى بنام فيها تعبانه اوى تعالى معايا نشوفها

مسعود جرى بسرعه مع مراته وبص لمايسه باستغراب :هى دى ؟

مرات البواب:أيوة ومش تسأليني فى أى حاجه دلوقتى البنت حامل وبتسقط ساعدنى نوديها المستشفى بسرعة.
مسعود:أيوة بس المستشفى دى مش محتاجه مصاريف.
مرات البواب:ملكش دعوة أنا هاتصرف.

عم مسعود و مراته اخدوا مايسه وهما مسندينها وركبوا مواصله لحد ماوصلوا المستشفى وطلبوا حد يشوفها وبعدين لقى دكتورة طالعه من اوضه العمليات راح لها بسرعه يستنجد بيها .

عم مسعود:يادكتورة يادكتورة أبوس إيدك فى واحده معنا وشكلها حامل وبتنزف ارجوكى تعالى بصى عليها.
الدكتورة راحت لمايسه وأول ماشافتها أمرت بدخولها اوضه العمليات.
الدكتورة ندت على واحدة من الممرضات وجات له بسرعه:نجوى يا نجوى.

نجوى الممرضة :أيوة يادكتورة وفاء.

الدكتورة:خدى البنت دى على اوضه العمليات حالا فاهمه حالا.
نجوى بخوف:حاضر يادكتورة ......راحت نجوى لحد مايسه واخدتها نايمتها على السرير الترولى ودخولها اوضه العمليات وبعد ساعه ونص الدكتورة طلعت وهى بتبص لعم مسعود ومراته.
عم مسعود بلهفة:طمنينى يا دكتورة هى عامله إيه دلوقتى.

الدكتورة اتنهدت بارتياح واتكلمت بثقه :الحمد لله جيبتوها بسرعة لو كنتوا استنيتوا كمان حبه كانت بقت حالتها خطيره على العموم هى كانت حامل فى تؤام بس للاسف واحد نزل من كتر النزيف اللى كان عندها والتانى لسه موجود ولحقناة على اخر لحظه وطبعا اضطريت انضف الرحم كويس من الدم وعملت لها عمليه ربط للرحم علشان البيبى التانى ماينزلش بس كنت عاوزة أسألكم انتوا تقربوا لها ايه؟


عم مسعود:أحنا ناس على باب الله يادكتورة ومراتى رهنت دهبها علشان خاطر البنت المسكينة دى حضرتك شوفى دهبها تمنه كمان وخديه.


الدكتورة:لا يستحسن تعرفوا أهلها وتبلغوهم باللى حصل علشان يبقوا جنبها لما تفوق لأنها لسه تحت تأثير البنج.

عم مسعود:حاضر أن شاء الله.
فضل عم مسعود ومراته جنب مايسه لغايه ما فاقت وشافتهم معاها.
مايسه بتعب: ااااااه.

عم مسعود:حمدا لله على سلامتك يابنتى.

مايسه:الله يسلمك ياعم مسعود أنا مش عارفه لو مش إنت ومراتك معايا كان حصل لى ايه.
عم مسعود:قوليلى يابنتى معاكى رقم حد من أهلك إتصل عليه .

مايسه بتعب :أيوة فى رقم ماما اتفضل خده ......مايسه اعطت له رقم أمها علشان يتصل عليها ويبلغها باللى حصل.

عم مسعود:تمام تمام خلاص كتبته هاتصل عليها دلوقتى حالا.
مايسه:متشكرة على تعبكم معايا.
مرات البواب:ولا تعب ولا حاجه يابنتى ربنا يقومك بالسلامة أن شاء الله .
مايسه حطت ايدها على بطنها وعيطت كتير.

مايسه بحزن وألم : ماخلاص كل حاجه ضاعت ......ورجعت عيطت تانى.

مرات البواب:لا يابنتى أنتى لسه حامل.
مايسه بذهول :بس أنا نزفت كتير.

مرات البواب:أيوة ده صحيح بس أنتى كنتى حامل بتؤام واحد نزل والتانى لسه جواكى.

مايسه بدموع :أنتى بتتكلمى بجد أنا لسه حامل .
مرات البواب:أيوة يابنتى والله وانا هاكدب عليكى ليه .
مايسه بحزن:برضه كل حاجه ضاعت جوزى بقيت فى نظرة مجرمه وخاينه هايفيد بايه بقى.
مرات البواب:بكره ها يعرف أنك بريئة وهايندم على اللى عملة فيكى معلش يابنتى مش تزعلى.
مايسه بتعب:أنا تعبانه تعبانه أوى.

عم مسعود إتصل على أبوها وامها وبلغهم.

فوزيه ضربت بايدها على صدرها واتكلمت بخضه:يالهوووووووى الحقنى يا طه بنتك فى المستشفى
طه بخضه :ايه مستشفى؟ اخد منها التليفون بلهفه واتكلم بخوف: ارجوك بنتى مالها؟
عم مسعود : ارجوك اهدى بنتك كويسه وهى موجودة فى المستشفى وفى حمانا .
طه : طب ممكن تفهمنى ايه اللى حصل ؟
عم مسعود:لما تيجى أنت ووالدتها هى هاتقولكم على كل حاجه.
طه:وهى فى أنهى مستشفى دلوقتى.

عم مسعود:فى مستشفى الدكتور ........... أكيد تعرفها.

عم طه:أيوة أعرفها أنا جاى حالا.
فوزيه بدموع:ياعينى عليكى يابنتى كل ما الدنيا تضحك لك شويه ترجع تبكيكى.
طه و فوزيه طلعوا من العزبه وكان هانى رايح لهم بالصدفه علشان يطمن عليهم وشاف ابوة وأمه طالعين والحزن باين فى عينيهم.
هانى:إيه ده مالكم فى ايه؟
طه بحزن:أختك محجوزة فى المستشفى.
هانى بخضه:إيه مستشفى مستشفى إيه يابابا وليه.
طه:والله ماعارف يابنى فى إيه ولاايه اللى حصل.
هانى:طيب يلا يابابا إحنا مستنين إيه.

هانى أخد ابوة وأمه وراحوا المستشفى اللى كانت محجوزة فيها.وأول ماوصلوا ودخلوا عليها مايسه ارتمت فى حضن أمها وأبوها وعيطت بحرقه وصوت شهقاتها بتعلى وحكت لهم كل حاجه من يوم اتجوزت جاسم وشكه فيها لحد مانزفت ودخلت المستشفى بمساعدة البواب ومراته.

هانى بغيظ:وليه مقلتيش من الأول يامايسه.

مايسه بدموع وقهر:كان عندى أمل أنه يتغير بس للأسف ماتغيرش وهايفضل طول عمرة شكاك ارجوكى يا ماما أرجوك يابابا أنا عاوزة أطلق منه ومش بس كده أنا هاسيب له الدنيا كلها وهامشى.

طه:أيوة يابنتى بس.
هانى بحده: مايسه عندها حق يابابا. ....بص لأخته بحنان وكمل : طول مااحنا جنبك يامايسه ماتخافيش.
بعد شويه دخلت الدكتورة علشان تطمن عليها.
الدكتورة بابتسامه هاديه :عامله إيه دلوقتى.
مايسه بتعب وحزن:الحمد لله يادكتورة بس ممكن اسأل حضرتك سؤال.
الدكتورة:أكيد طبعا اتفضلى .

مايسه اترددت كتير انها تتكلم وبلعت ريقها بصعوبه وبعد فترة من الصمت اتكلمت بأحراج:هو فى حد يعنى ....سكتت ومقدرتش تكمل كلامها والدكتورة فهمت هى عاوزة تقول لها ايه.

الدكتورة بأبتسامه:لا خالص محدش جه جنبك ولا لمسك إلا جوزك وبس.
مايسه بارتياح :الحمد لله.
هانى كان بيكلم عم مسعود وبيتشكرله على اللى عمله هو ومراته مع مايسه.
عم مسعود:عيب يابنى أنتو زى ولادى ويمكن أكتر ربنا يقومها لكم بالسلامة.
هانى:ربنا يخليك.

فؤاد إتصل على محمود وبلغه بتنفيذ الخطه على اكمل وجه.

محمود:تمام أوى تعالى علشان تاخد فلوسك.
فؤاد بجشع :500آلف زى مااتفقنا.
محمود بمكر:المبلغ كله هاتلاقيه فى الشنطة تعالى خدها.
فؤاد:تمام نص ساعه واجى آخد الفلوس...........وقفل معاه.
داليا :أنت هاتديله 500ألف بجد يابابى.
محمود:لا طبعا أنا هاخلص منه ومن مراته علشان اللى زى دول ممكن يفتنوا عليا فلازم أخلص منهم علشان مش يفضحونى.

محمود لبس قفازات فى ايدة وحطت الفلوس فى الشنطه علشان مايسبش اى بصمات له وبعد نص ساعه فؤاد جه وآخد شنطه الفلوس وطلع من الفيلا وركب عربيته التاكسى ومشى بعيد عن الفيلا هو ومراته .

فؤاد بجشع: أخيرا بالمبلغ اللى معايا دة أقدر أدفع تمن نص الشقه اللى اخدنها وتستريحى من النوم مع أمى واخواتى.

توحه بفرحه:أخيرا ياحبيبى بس برضه ده مايمنعش أنى أشوف الفلوس واعدها بنفسى .......يدوبك فتحت شنطه الفلوس وانفجرت العربيه بفؤاد ومراته. وماتوا وجثثهم اتفحمت.


جاسم كان وصل القصر وكانت حالته حال.

محمد بقلق:الحق يابنى مراتك مختفيه من الصبح ومش لقينها.
جاسم بسخريه وعياط:مراتى مراتى خانتنى يابابا.
محمد بحدة وعصبيه: تانى ياجاسم تانى رجعت تشك فيها.
جاسم:المرة دى خانتني بجد وكانت فى حضن واحد تانى خانتني السافلة المجرمة.
محمد:وهى فين دلوقتى أنطق.

جاسم بتوعد:معرفش اكيد هربت بس ويمين الله لاادور عليها واقتلها بنفسى ومش هاعتقها من ايدى بس الاقيها.

ندى بزعيق:مايسه مش ممكن تخونك فاهم مش ممكن تخونك ابدا حرام عليك ياجاسم انت ظلمتها كتير.
جاسم هز اخته بعنف واتكلم بمرارة ودموع: خانتنى ياندى خانتنى... جاسم انهار وقعد على الارض وفضل يعيط كتير وحرقه وألم من غدر الحبيب.
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل السابع والعشرون

عدى أسبوع على وجود مايسه فى المستشفى وأهلها متواجدين معاها بأستمرار وهى شاردة وحزينه قاعدة على السرير وباصه للفراغ اللى قدامها وبالرغم من وجود اهلها جنبها الا انها كانت حاسه بالعجز حاسه بالوحدة دموعها كانت نازله من عيونها زى شلال المياة والم قلبها اللى بيمزق فيها مش قادرة تصدق ان جوزها اللى اتمنت انه يكون سندها وحبيبها وكل دنيتها فى الحياة فجأة يتهمها بالخيانه ومن غير ما يسمع لها صم اذنه وقلبه وعقله مش مصدقه ان حياتها انتهت معاة وان خلاص ماعدش هايكون له وجود فى حياتها بعد كدة ابوها شافها وقلبه بيتمزق علشانها قعد جنبها على طرف السرير وباس جيبنها وطبطب عليها بحنان.


طه:مايسه يابنتى هونى عن نفسك ..... سكت كتير واتردد يسألها هاتتصرف ازاى لكن مع حزن بنته وقلبه اللى وجعة عليها فضل السكوت.


مايسه بصت لابوها وهى لسه بتعيط لكنها قرأت نظرات عينه وفهمت هو عاوز يقول لها ايه بلعت ريقها بصعوبه واتكلمت بأسى ومرارة : غصب عنى يابابا اللى حصلى ماكنش سهل عليا صدقنى بجد ماكنش سهل عليا اما اذا كنت بتسال نفسك هاعمل ايه بعد كدة فأكيد انى هاتطلق منه ماهو مش ممكن استمر على ذمته بعد النهاردة.


طه بحزن:عارف وفاهم دة كويس بس تقدرى تقوليلى اللى فى بطنك ده هايكون مصيرة ايه؟

مايسه بألم وحسرة: مصيرة بأيد ربنا انا خلاص يابابا تعبت وزهقت واللى بينى وبين جاسم إنتهى وأنا مش هأرجع له تانى أو استمر معاه ........سكتت شويه واتكلمت بنفس المرارة :ومش بعيد لو عرف أنى حامل ساعتها هاينكر ويقول اللى فى بطنى دة مش ابنه ....رجعت بصت لابوها وعيونها المنفوخة من كتر العياط :صدقنى يابابا حياتى مع جاسم وصلت لطريق مسدود صعب الرجوع فيه أوحتى المصالحه .

هانى بضيق:بابا مايسه عندها حق كفايه عليها لحد كدة.

طه بالم وحزن: الله يسامحك ياجاسم على اللى عملته فى بنتى... سكت شوية وبعدين كمل كلامه.........أيوة يابنى بس أحنا يعنى ملناش مكان تانى نروح فيه حتى العزبه كانت قاوينا انا وامك عندك حل تانى؟

هانى: ايوة يابابا انا خلاص لقيت شقه فى مرسى مطروح ودفعت تمنها مقدم وزى ما قالت اختى إحنا هانسيب لهم البلد والدنيا كلها.


طه باستغراب:مرسى مطروح يابنى إيه اللى هايخلينا نسيب مصر ونروح لأاخر الدنيا طب ليه ملاقتش شقه هنا ؟

هانى: للاسف ماكنش فى وقت ادور وخصوصا بعد مااختى انضربت على ايد البيه جوزها صدقنى يابابا احنا لازم نبعد عنه ولازم تنسى نهائي أنها كانت متجوزة.... سكت شويه وبعدين كمل كلامه:إحنا مستنين بس الدكتوره تيجى تطمنا على مايسه وبعد كده هانطلع من المستشفى على مرسى مطروح على طول علشان أنا خلاص استلمت مفتاح الشقه وهى متشطبه من كله مش ناقص فيها حاجه.غير انها تتفرش بس يومين اتنين وتكون خلصت من كله.

طه:انا عاوز افهم إنت لحقت عملت كل ده أمتى؟ أكيد يعنى مش من أسبوع ده انت علشان بس تشطب شقه قدامك فتره مش قليله على ماتتشطب كويس.


هانى كان حاطط وشه فى الارض رفع عينه اللى كانت بتلمع بالدموع واتنهد بحزن: عندك حق أنا فعلا كنت واخدها علشان. علشان..... سكت شويه وبلع ريقه بصعوبه شديدة وكمل بمرارة وغصه أعتصرت قلبه واتنهد بحرارة : علشان اتجوز أنا وندى فيها وكنت بخلص فيها وماكنش فاضل فيها غير الوش الاخير من الدهان وتتفرش وادينى خلصتها بسرعه علشان خاطر اختى الوحيدة اللى ماليش غيرها واللى لايمكن هاسمح لجنس مخلوق انه يقرب لها تانى أو ياذيها أول ماتيجى الدكتورة تطمنا عليها هناخدها ونرحل بعيد عن جاسم وعيلته نهائى .


مايسه بحزن:طب وندى مش دى برضه مراتك ياهانى.

هانى بنفس بحزن: مش بأيدى حاجه اعملها لها يامايسه انا هاطلقها ماهو أنا مستحيل أكمل معاها حياتى بعد اللى عمله أخوها معاكى.
مايسه بضيق:حرام عليك ليه تاخدها بذنب أخوها.
هانى اتنهد بالم:نصيبى كده يامايسه المهم ماتشغليش بالك بيا ....قعد جنب أخته وطبطب عليها بحنان وملس على شعرها وباس جيبنها :أوعى تتخيلى فى يوم أننا ممكن نسيبك ياحبيبتى مايسه أنتى أختى فاهمه يعنى إيه أختى يعنى اللى يضربك ويهينك أنا هأكون اول واحد هاقف فى وشه أوعى تضعفى أو تنكسرى مفهوم.

مايسه بدموع:ربنا يخليك يااجدع أخ بس أرجوك ياهانى فكر شويه بلاش تعاقب ندى بذنب أخوها دى هى الوحيدة اللى كانت بتهون عليا لما جاسم كان بيضايقنى.

هانى بحزن:ربنا يسهل يامايسه ربنا يسهل .

شويه وجت الدكتورة علشان تشوفها.راحت لها وخبطت على الباب ودخلت

الدكتورة بابتسامه هاديه على ملامحها:طمنينى عامله إيه النهاردة.
مايسه:الحمد لله يادكتورة أنا كويسه.

الدكتورة:تمام بس برضه خلينى أكشف عليكى علشان اطمن ........ أبوها وامها واخوها طلعوا برة الاوضه والدكتورة بدأت تفحصها وحطت لها جيل وعملت لها اشعه السونار علشان تشوف وضع الجنين .


الدكتورة بابتسامه رضا انها قدرت تسيطر على الوضع من غير مامايسه تفقد جنينها التانى:لا تمام أوى كده كل حاجه مظبوطه الضغط كويس ووضع الجنين طبيعى جدا هاكتبلك بس على شويه أدويه وفيتامينات علشان تاخديها بانتظام خلال فترة الحمل وأن شاء الله هاتيجى باستمرار علشان أتابع معاكى لحد ماتولدى وتقومى بالسلامه .


مايسه بأمتنان:متشكرة اوى يادكتورة مش عارفه ازاى اشكرك على وقوفك جنبى.

الدكتورة بنفس الابتسامه:العفو على أيه ده واجبى .
بعد ماخلصت الدكتورة كشف على مايسه ندهت عليهم ودخل هانى وابوها وامها تانى وقعدوا جنبها.
هانى باستفسار:طيب يادكتورة بمآ أن حاله أختى بقت مستقرة ممكن تطلع عادى من المستشفى أقصد يعنى لو خرجت وسافرت مش هايبقى فى خطر عليها أو على البيبى.

الدكتورة:لا خالص تقدروا تاخدوها وقت ماتحبوا .

هانى:متشكر يادكتورة.
الدكتورة:العفو على إيه عن اذنكم........ الدكتورة مشيت وسابتهم ورجعت تتابع عملها.
هانى بص لابوة وامه واتكلم بتأكيد وثقه:بابا ماما أظن أن الدكتورة طمنيتنا على اختى أنا هانزل دلوقتى ادفع حساب المستشفى ونطلع على مرسى مطروح.

طه بقله حيله:اللى تشوفه يابنى.

هانى:بابا حبيبى صدقنى مصلحتنا أننا نبعد عن جاسم وعيلته وكفايه بقى اللى شوفناة من تحت راسهم.
هانى نزل تحت فى قسم الحاسبات ودفع تمن الأسبوع اللى قعدته اخته وأخد عيلته وركب العربيه علشان مايسه كانت خلاص أخدت قرار نهائي بالرحيل.

مايسه ركبت عربيه أخوها. .أبوها قعد قدام جنب هانى وهى وأمها قعدوا ورا.

فوزيه بحزن:عينى عليكى يابنتى كفايه يا قلب أمك اللى بتعمليه فى نفسك ده حرام عليكى قلبى بيتقطع عليكى بس ياحبيبتى كفايكى دموع..

مايسه بتشهق وبتعيط جامد:مش قادرة يا ماما مش قادرة اصدق لحد دلوقتى أن جاسم يعمل فيا كده.

طه:معلش يابنتى بكره تنسيه أنا عارف اللى حصلك شىء صعب وفوق مقدرتك بس لازم تنسيه ياحبيبتى.
هانى بحدة وعصبيه:أنا لو شوفته قدامى دلوقتى كنت عرفته مقامه كويس أوى مش بنات الناس اللى تنضرب بس معلش مش تقلقى حقك هايرجع.

مايسه بدموع:أرجوكم كفايه كلام فى الموضوع ده وكفايه كلام عنه وكفايه اللى حصلى بسببه.

فوزيه:حاضر ياحبيبتى المهم بلاش عياط علشانك وعلشان اللى فى بطنك ده. .... فوزيه ضمت بنتها لها فى حضنها ومايسه بتعيط بحرقه وألم وبتفتكر كل حياتها مع حبيبها وجوزها قبل مايضربها.

فلاش باك .


مايسه كانت بتستعد علشان تلبس لجاسم قميص أحمر حريرى لأنها عارفه أن ده الميعاد اللى بيرجع فيه من شغله لبست وحطت مكيب آب خفيف وعطرت الأوضة وفرشت السرير بورود حمرا وبيضا وعملت عشا رومانسي وحطت شموع واستنت جوزها لما يرجع لها ولحضنها وأول ما سمعت عربيته قلبها كان بيدق بعنف بتفرح أوى زى الأطفال بتحس أن حضن جوزها هو الملجأ والملاذ الوحيد لها ولقلبها جاسم ركن عربيته فى الجراش المخصوص له ودخل القصر لقى ابوة وأخته قاعدين فى التراس دخل وسلم عليهم.


جاسم:مساء الخير يابابا .

محمد:مساء النور يابنى.
ندى:إزيك ياجاسم..... وكملت بضحك :مش عوايدك يعنى أنك ترجع بدرى ها قولى اوام اشمعنى ها اشمعنى.
جاسم:مالكيش دعوة يالمضه بكره يااختى هاتبقى زيى لما تبقى فى حضن هانى ساعتها هاتعرفى اشمعنى.
ندى بضحك:يسمع منك ربنا.
جاسم:هههههه يابت أنتى متسربعه على إيه بكره تزهقى.

ندى بمكر:يعنى أنت كنت زهقت من مايسه.

جاسم أبتسم براحة :هو فى زى مايسه دى كفايه ضحكتها اللى بتجننى أنا مش بحبها بس لاده أنا بعشقها وبموت فيها كمان.
ندى:طب ما انا كمان زيك بموت فى هانى وبعشقه.
جاسم:حبيه يااختى حد ماسكك. .. سكت شويه وبعدين كمل كلامه:طب عن اذنكم بقى ياجماعه علشان مايستى وحبيبتى وروح قلبى وحشتنى.
محمد بتمنى:ربنا يهدى سركم يابنى.

جاسم :يارب يابابا عن اذنكم بقى اطلع اطمن عليها.

ندى رفعت ايدها بتمثيل :عقبالى بقى يارب والنبى.
محمد ضربها على رأسها بالراحة :يابت أنتى يخربيت سربعتك دى هو هانى هايطير.
ندى بضحك:الصراحه يابابا لو استنيت شويه كمان ممكن واحده أجنبيه تيجى وتلهفه منى.
محمد بضحك:يابنتى يعنى هاسيبك ليه هو حد يسيب القمر بتاعى ويدور على جمال بلاستيك أغلب الأجانب مش حلوين من غير مكياج المهم أنتى جميله من كل ناحية وبعدين بطلى لماضه وروحى شوفى أم أيمن خلصت الأكل ولالا.
ندى:حاضر يابابا .

جاسم طلع اوضته وفتح الباب لقى مراته مستنياه على احر من الجمر وكانت حوريه جميله فضل واقف مدهوش ومتنح من شده جمالها اللى خطف قلبه واللى كان بيدق بحبها بعنف.


جاسم بهيام وحب:بسم الله ماشاء الله عسل يخربيت جمالك .

مايسه بحب :عجبتك.
جاسم قفل باب اوضتهم وقرب منها وأتاملها بعشق وشفايفه عرفت طريق شفايفها وباسها برقه:أنتى تعجبى الباشا ياحبى بس قوليلى أنتى عملالى عشا رومانسى ليه مش أحنا كل يوم بنتعشى مع بابا وندى.

مايسه بعشق:علشان أبقى أنا وأنت بس ياحبيبى.


جاسم بمكر وحط ايدة على حملات قميصها الأحمر وشدة من عليها وهى شقهت بخجل وهو ضحك وغمزلها بشقاوة :هههههه ده أحنا ليلتنا فل ولا ايه النهاردة...... قرب أكتر علشان يبوسها تانى بس هى كانت اسرع منه وحطت ايدها على صدرة علشان تمنعة بس هو حاوطها بدراعاته من خصرها بقوة وتملك ورجع بصلها بعشق جارف.


مايسه بصوت مبحوح وضعيف:مش قبل مانتعشى الأول ولا انت مش جعان.

جاسم بصوت مبحوح وهمس فى ودانها:أنا جعان جعان أوى.
مايسه بضحك:جاسم أعقل بقى يامجنون.
جاسم بعشق :أنا بعشق الجنون معاكى يااحلى ماسه.

جاسم جه علشان يبوسها بس هى كانت أسرع منه وحطت الأكل فى بقه.وهو بصلها بغيظ ومردش وسابها وغير هدومه وبعدين رجع لها تانى وبدأوا ياكلوا مع بعض وهو عينه منزلتش من عليها وهى كانت بتاكل شوكولاتة وعلشان يداعبها حب يهزر معاها.


جاسم بضحك:إيه ده ياروحى.

مايسه بخضه :إيه ياحبيبى.فى ايه
جاسم هز رأسه بصدمه مصطنعة: يا خبر فى حاجه على شفايفك ياحياتى.
مايسه بخضه:فى إيه ياجاسم.
جاسم التهم شفايفها بشوق وحب كبير شويه وبعد عنها وضحك لها.

جاسم:أبدأ ياحياتى دى كانت فى حته شوكولاته جنب بوقك اكلتها.

مايسه بغيظ ورفعت حاجبها وراحت ماسكه المخده وحدفته بيها فى وشه.
مايسه:تصدق أنك رخم.وفضلت تضرب فيه بالمخده وهى متغاظه منه وعلى آخرها.
جاسم بضحك:اعقلى يامجنونه هههههه.
مايسه بعتاب:أوعى بقى .

جاسم:لأ أوعى إيه قال اوعى قال ........ شدها لحضنه وملس على شعرها وباسها برقه وكمل : تعالى بقى.

مايسه برجاء:جاسم لأ ياجاسم والنبى وحياتى عندك سيبنى أكمل أكل.
جاسم بحب:دة أنا هاكلك أنتى كلك على بعضك وهاكلك دلوقتى وحالا. ...... فضل يصك ملكيته الخاصه بيها بحب وعشق جارف لحد مامايسه استسلمت له بكل جوارحها ولفت ايديها حوالين رقبته وهو مال عليها لحد ما تاهوا هما الإتنين فى بحور عشقهم .

أنتهى الفلاش باك.

مايسه كانت بتعيط على حالها وبتسال نفسها ليه كل اللى حصل لها ده وليه جاسم دخل حياتها من اساسه وليه حبته وهو كل مرة بغيرته كان متعمد يجرحها فضلت تعيط كتير لحد ماغلبها النوم ونامت على كتف أمها.

فوزيه بحزن على حال بنتها:ياريتنى أقدر اخفف عنك حزنك ياحبيبتى بس خلاص أمر ربنا نفد ومعدش ينفع الرجوع ربنا يصبرك يابنتى ويهونها عليكى.


فى قصر المنصورى كان جاسم حابس نفسه فى اوضته ورافض يكلم حد وبيعيط والحزن مالى عينه لسه لحد دلوقتى مش مصدق أن مراته وحب حياته خانته طب ليه ده كان بيحبها حب محصلش وعمرة ماقصر معاها بالعكس كان دايما بيحاول يعوضها على قد مايقدر كان بيعشقها بجنون كان بيستنى الوقت يجرى بسرعة علشان يرجع لحضنها .


جاسم بدموع وقهر:ليه يامايسه ليه خنتينى ده أنا سيبت بنات الدنيا كلها وحبيتك أنتى ليه خنتينى ليه بعتى شرفك لواحد كلب زى ده لييييييييه. وسرح فى ذكرياته مع معاها.


فلاش باك


جاسم ومايسه كانوا بيضحكوا وبيهزروا فى جنينه القصر وبيجروا ورا بعض لحد ما تعبت من كتر الجرى ووقعت على الأرض وجاسم وقع معها وهما بيخدوا نفسهم بصعوبه.

جاسم بعشق:تعبتى صح.
مايسه بضحك:هههههه جدا قطعت نفسى حرام عليك.
بدأت شفايفه تجوب شفايفها لحد ماتاه فى بحر عشقها .
مايسه بخجل:حبيبى ماينفعش اللى أنت بتعمله ده إحنا فى جنينه القصر ياجاسم.

بس هو ماكنش معاها جاسم مشاعره مع مراته كانت بتتغلب عليه وكان بيبقى فى دنيا تانيه خالص كانت شفايفه بس هى اللى بتتكلم.

مايسه:حبيبى وحياتى عندك كفايه افرض ندى ولاباباك جم دلوقتى وشافونا واحنا كده.
جاسم :اسكتى بقى يابت أنتى صدعتينى وبعدين محدش هايشوفنا اسكتى بس وخليكى معايا.
مايسه:حبيبى ممكن تأجل اللى أنت بتعمله ده فى اوضه نومنا.

مردش عليها وهو لسه بيصك ملكيته لها وفجأة انتفضت وفضلت تزق فيه بكل قوتها.

مايسه:جاسم كفايه باباك جاى على هنا .
جاسم بصلها وبعدين اتأكد من كلامها عدلها وغطاها وابوة قرب منهم وهى وشها جاب ميه لون من الخجل.
محمد بيأس من تصرفات ابنه:يابنى أعتق البت لوجه الله ارحمها شويه.
جاسم حمحم بحرج:أحم أنا آسف يابابا بس أعمل أيه بنت عم طه سلبت منى عقلى وقلبى.
محمد حرك راسه بيأس:مافيش فايدة أنت هاتعقل إمتى بس صبرنى يارب.

جاسم:معلش بقى يابابا .......سكت وبعدين بص لمراته ورجع تانى بص لابوة.

جاسم:معلش يابابا أنا عاوز اتكلم مع مراتى على انفراد.
محمد: يابنى استنى بس فى كلام مهم بخصوص الشغل.
جاسم:بعدين يابابا بعدين ......وفجاه شال مراته مابين دراعاته ودخل القصر وطلعوا اوضتهم وتاهوا فى بحر عشقهم الذى لاينتهى .

إنتهى الفلاش باك .


جاسم كان حاسس أنه مطعون فى قلبه وفى شرفه محدش قادر يخفف عنه اللى هو فيه لبس هدومه وخرج من القصر ركب عربيته وهو تايه مش عارف هو رايح فين أو عاوز إيه.

ندى بحزن:وبعدين يابابا جاسم طول النهار يا اما حابس نفسه فى اوضته يا اما بيطلع من القصر.وبيرجع بالليل .
محمد:والله يابنتى أنا لا يمكن أصدق أبدأ أن مايسه تخونه طب هاتخونه ليه دى روحها فيه ازاى بس.
ندى:وأنا كمان مش مصدقه إن مايسه ممكن تخون جاسم أبدأ عارف يابابا أنا عندى احساس أكيد ويقين أن داليا الخبيثه دى هى ورا اللى حصل ده.

محمد:والله كل شىء وارد وفعلا يكون عندك حق بس احنا حتى مش متأكدين من كدة.

ندى:انا متأكدة من تخمينى دة أصل اللى زى داليا دى مااستبعدش أى حاجه ممكن تعملها.دى عامله زى السرطان .
محمد:برضه محناش متأكدين ولحد لما نتأكد منقدرش نحكم على حاجه مش فى ايدينا.
ندى: بكره ربنا هايفضحها وهايظهر الحق والحقيقه ميسرها تبان.
محمد:ولحد الحقيقه ما تبان هاتفضل فى حلقه مفقودة ربنا ينتقم منها لو كان احساسنا فى محله.
ندى بأمل :ياااااااااارب.

جاسم فضل سايق عربيته لحد ما وصل لبيت أمجد وبعدين إتصل عليه ........وامجد رد عليه بسرعة.

جاسم بحزن : إزيك ياامجد .
أمجد اتنهد بأرتياح:يااااااااه أخيرا أنت فين يابنى بقالى أسبوع عمال ارن عليك ومش بترد وعلى طول قافل موبايلك .

جاسم بدموع :أنا محتاجلك أوى ياامجد أنا مخنوق جدا.

أمجد قلق من صوت صاحبه واتكلم بخوف:مالك ياصاحبى فى إيه.
جاسم:ممكن اعدى عليك ولا مدام نجلاء هاترفض.
أمجد بتأكيد:لا طبعا إنت تشرف فى أى وقت أنت فين دلوقتى.

جاسم:أنا تحت بيتك ياامجد.

أمجد :خلاص تعالى نقعد وتفهمنى حصل ايه.
جاسم نزل من عربيته وطلع عند باب بيت أمجد وهو متردد يدخل ويتكلم معاه ولاينزل مكان ماجه استجمع نفسه وضرب جرس الباب وصاحبه فتح له.
أمجد :تعالى ياجاسم ادخل اتفضل.
جاسم بدموع واترمى فى حضن أمجد وفضل يعيط كتير.

أمجد بقلق:ادخل الاول وبعدين نتكلم .

جاسم مسح دموعه ودخل وقعد على أقرب كرسى له وهو حاطط ايدة على وشه وهو مهموم وحزين فضل فترة طويله وهو على الحال دة لاقادر يتكلم ولاحتى عارف يقول ايه او يتصرف ازاى لحد ماصاحبه طلعة من صمته .

أمجد :اتكلم جاسم احكيلى أنا سامعك إيه اللى فيك.

جاسم رفع راسه له وهو لسه بيعيط:مايسه ياامجد مايسه خانتنى.
أمجد بذهول:أنت بتقول إيه ؟ لا طبعا لا يمكن تخونك ابدا دى روحها فيك اكيد فى حاجه غلط حصلت احكيلى يمكن اقدر اساعدك.
جاسم بعصبيه وعينه اللى حمرا زى الدم من كتر الدموع:لا خانتنى وشوفتها بعينى كمان وهى نايمه بهدومها الداخلية وجنبها واحد عريان وحضنها كأنها ملكه.جن جنونى ساعتها حاولت أمسك الراجل اللى كان جنبها بس للاسف هرب وحاولت افوقها ولما فاقت محستش بنفسى و فضلت أضرب فيها وبعدين عضتنى وهربت منى.

أمجد فضل فترة كبيرة بيبص لصاحبه وهو بيحاول يربط الامور ببعضها وبعد تفكير كتير اتكلم بمنتهى الثقه:أنت متأكد أنها كانت نايمه فى حضن الراجل التانى ده بمزاجها.

جاسم:عندك تفسير تانى لكلامى ياامجد .
أمجد وهو بيجز على اسنانه من غباء صاحبه: جاسم يؤسفنى انى اقولك سورى غبى وأنك اتسرعت على حكمك على مايسه وصدقنى بكره هاتندم ندم عمرك لأنى من طريقه كلامك دى باكدلك أنها ماخانتكش.

جاسم:بقولك أنا شوفتها بعينى .

أمجد بغيظ وهو بيبصله بزهق:أنت شوفت جزء من الحكايه لكن مش الحكايه كلها.
جاسم:تقصد ايه؟
أمجد :قولى قبل ماتروح شغلك كان تعاملها معاك ازاى؟
جاسم: يعنى كان تعاملها معايا عادى زى كل يوم.
أمجد :يعنى كان حلو ولا تعامل بارد من ناحيتها؟

جاسم:عادى يعنى ياامجد زى كل يوم بنفطر مع بعض وبعدين بنزل أروح الشغل وارجع الالقيها مستنيانى.

أمجد سكت ومردش فضل فترة كبيرة ساكت وبعدين أتكلم.
امجد :وأنا بأكدلك لتانى مرة أنها مش ممكن تخونك .اللى أنا متأكد منه واحساسى مش ممكن يكدب فيه أبدأ ان مراتك اتعرضت لعمليه خطف مش راحت بمزاجها وكانت مجبرة كمان.

جاسم ملس بايدة على شعرة واتكلم بنرفزة : وهى هاتبقى مجبرة ليه وعن ايه.

أمجد :اسمعنى من فضلك ومن غير ماتقاطعني مايسه لو عاوزة تخونك ماكنتش كملت معاك من بعد يوم دخلتكم وشك فيها ولو كانت عاوزة تخونك كانت هاتخونك وانت ماتعرفش اى حاجه عنها بس هى مش ممكن تخون لانها بتحبك وكلنا عارفين كدة كويس ده أولا.

جاسم:وثانيا.

أمجد :وثانيا بقى أنا شامم ريحه قذرة فى الموضوع ده ريحه محمود السويفى وبنته.
جاسم:فعلا تفكيرك منطقى جدا بس انا حذرتها اكتر من مرة انها تبعد عنى وعن مايسه بالاضافه انها مسافرة عند ابوها لندن .
أمجد بصله ومسح وشه بايدة وتمالك اعصابه علشان ماينفعلش عليه واتكلم بحدة : مش يجوز تكون رجعت هى وابوها علشان يفرقوا بينكم بس الظاهر ان ذاكرتك كمان ضعفت ونسيت بسرعه مش داليا قبل كدة حطت لك المنشط الجنسى فى العصير بتاعك ولو نسيت انعش ذكراتك.
جاسم:ايوة بس.

أمجد بعصبيه :مافيش بس انت بتقاوح وخلاص صدقنى مايسه مش ممكن تخون اللى بيحب بجد لايمكن يخون حبيبه ياريت تفكر فى كلامى ده كويس.


شويه ودخلت عليهم نجلاء مراته.قدمت واجب الضيافه وقعدت جنب جوزها وبصت لجاسم واتكلمت بنبرة عتاب له .

نجلاء:أنا أسفه على تدخلى بس والله العظيم مايسه مراتك حته سكره والحب كان باين فى عينيها الإتنين لايمكن تفكر أنها تخونك أبدا.
أمجد بصلها بتحذير وكمل بعصبيه:نجلاء من فضلك ماتتدخليش فى اللى ملكيش فيه.
نجلاء بارتباك:أنا مقصدش انى أتدخل بينك وبين صاحبك بس أنا واثقه من براءة مراته.
أمجد بحدة:خلاص مش قلتى رأيك اتفضلى بقى خلينى أكمل كلامى مع صاحبى وتانى مرة ماتتدخليش فى حاجه مش تخصك.

نجلاء بأسف:أنا أسفه عن اذنكم.........نجلاء مشيت وسابتهم يتكلموا على راحتهم.

أمجد :ياريت ياصاحبى تعيد حساباتك من تانى.
جاسم بحزن:ربنا يسهل ياامجد عن إذنك وأسف لو كنت سببتلك ازعاج.
أمجد :عيب يابنى الكلام اللى بتقوله دة إحنا أصحاب وأكتر من الأخوات كمان وبيتى مفتوح لك فى أى وقت تحب.
جاسم بامتنان :عارف ربنا يديم المحبه والأخوة ........سابه ومشى ورجع القصر من تانى.

بعد أسبوع من رحيل مايسه واهلها عن جاسم وعيلته هانى رفع قضيه خلع لمايسه ضدة وكسبتها من اول جلسة وطلق ندى وبعت لها ورقه طلقها وبعت مع الورق التقرير الطبى بتاع المستشفى اللى كانت محجوزة فيه اخته طول الأسبوع بسبب اجهاضها فى واحد من ولادة باب القصر رن وفتحت الخادمه الباب وكان فى واحد محضر واقف وطالب إنه يقابل جاسم.


المحضر:جاسم بيه موجود.

الخادمة :أيوة موجود .
المحضر:طب لو سمحتى نادى عليه علشان يمضى على الاوراق دى .
الخادمة :حاضر ثوانى أبلغه.
الخادمة طلعت لحد اوضه جاسم خبطت لجاسم اذن لها بالدخول.
جاسم:فى إيه ياست هناء.

هناء الخادمة : لامؤاخذة يابنى اصل فى واحد واقف تحت وبقول أنه محضر وعاوزك ضرورى.

جاسم:طيب أنا نازل له اهوة.
جاسم الخادمه نزلت وجاسم قام ولبس ونزل علشان يقابل المحضر وطلب منه يمضى على أوراق الخلع والطلاق.
جاسم:إيه ده.
المحضر:حضرتك هاتمضى هنا على قضيه خلع من المدام بتاعتك وهاتمضى هنا كمان أو تخلى أختك تمضى على ورق طلاقها.
جاسم عينه وسعت على اخرها واتكلم بذهول:طلاق وخلع........ سكت وهو فى حاله صدمه مضى على الاوراق من غير ولاكلمة والمحضر سلم له مع الأوراق التقرير الطبى بتاع مايسه .

جاسم فتح التقرير الطبى الخاص بمراته واللى بياكد أن محدش جه ولا لمسها غيرة هو وبس بقى بيقرا التقرير ودموعه نازله على خدودة زى الشلال وايدة بترتعش وهو ماسك اوراق التقارير الطبيه ومكتوب فى التقرير ده أنها كانت حامل منه فى تؤام واحد نزل بسبب النزيف اللى كان عندها ولسه حامل فى التانى فضل مسهم ومتنح وهو باصص للفراغ اللى قدامه حس بأنه مخنوق والدنيا بتلف بيه وبتسود فى وشه .


جاسم بدموع:مش قادر أصدق يعنى مايسه كانت حامل منى طب ماقالتليش ليه ..... فتح الجواب وقرأ اللى فيه.


هانى :طبعا أنت بتسأل نفسك أنا ليه بعت التقرير ده بس كنت لازم ابعته لك علشان تصدق أن أختى أشرف من الشرف وأنها ماخانتكش ولا حاجه بالعكس دى كانت مخلصة لك لأبعد حد بس أنت للأسف شوفتها فى موضع شبهه ولأنك أنت كمان فوق كل ده إنسان شكاك فكان لازم ابعتلك مع ورقه قضيه الخلع اللى رفعتها ضدك ورقه طلاقى من أختك علشان أحط حد للمهزلة دى ولو لسه عندك اى ذرة من الإحساس ملكش دعوة بينا بعد النهاردة او بأختى وماتحاولش تعرف إحنا فين لأننا خلاص زهقنا من كل اللى حصل بسببكم وماعدناش محتاجين لكم يا ....ياجاسم بيه يا ابن الحسب والنسب ...... وياريت تبلغ سلامى لندى وبتمنى ربنا يعوضها خير عنى .....إمضاء هانى البحراوى.


جاسم بدموع:خلاص كده يعنى كل حاجه راحت حبيبتى هربت واخدت ابنى وروحى معاها .

ندى شافته وهو فى حاله لاتغنى عن أى سؤال.

ندى قعدت جنبه وهى مستغربه من حاله اخوها اللى كان مش سامع ولاحاسس حتى بوجودها جنبه:جاسم مالك و ايه الأوراق إللى فى أيدك دى.

جاسم من غير اى كلام أعطى لها ورقه طلاقها من هانى وهى فضلت تبص فى ورقه الطلاق بذهول وبتصرخ فيه بكل قوتها وبتضربه على صدرة بقوة وعيطت بشدة.

ندى بانهيار:شوفت شوفت أخرة اللى عملته فى مراتك اهى كرهتك وهانى كمان كرهنى وطلقني بسببك منك لله ياشيخ حسبى الله ونعم الوكيل فيك ....... وفقدت وعيها فى ساعتها من الصدمه جاسم وابوها نقلوها بسرعه على المستشفى والدكتور قال لهم أنها أصيبت بانهيار عصبى حاد.


محمد بزعيق:شوفت اخرة تهورك واندفاعك وصلتنا لاايه هانى وطلق أختك والبنت المسكينة مراتك زهقت وقرفت منك روح يابنى الله يسامحك على اللى أنت عملته فينا أمشى ياجاسم أمشى من هنا لانى لاعاوزك ولا عاوز أشوفك .


جاسم حس بأنه خسر كل حاجه ساب المستشفى وركب عربيته وطلع على القصر وصل وهو رجليه مش شايله طلع ودخل اوضه نومه هو ومايسه فضل يعض على شفايفه من الندم وألالم بس خلاص بعد فوات الاوان وفى النهاية دخل الحمام علشان ياخد دش وبعد ما آخد حمامه لقى شريط محطوط على تسريحه الحمام الشريط دة كان إختبار الحمل الخاص بمراته وافتكر كمان لما قالت له أن معدتها بتوجعها من ريحه البرفيوم اللى كان بيحطه على جسمه وهدومه.


جاسم بدموع:سامحيني يااغلى الناس سامحيني ياحبيبتى أنا فعلا مستهلكيش زى ماقال اخوكى أنا آسف بجد أنا آسف لكى يانور عيونى.


بعد أسبوع الأيام بتمر بطيئة على مايسه حسه انها مخنوقه كل حاجه ملهاش لاطعم ولاحياة عايشه بجسد من غير روح دموعها نازله على خدودها وعلى طول منغلقه على نفسها تفضل طول الليل صاحيه لاقادرة تنسى حبها لجوزها ولاقادرة تنسى قسوته عليها وفى يوم كانت قاعدة جنب اخوها وبتعتبه .


مايسه بتكلم أخوها وبنبرة كلها عتاب:ليه ياهانى ليه اتسرعت ورفعت قضيه طلاق ضد ندى مش انا قلتلك مش تاخدها بذنب أخوها ليه تعمل كدة حرام عليك.


هانى بحزن:ندى تستحق أحسن منى وحقك ورجعته لك خلاص كل حاجه راحت وانتهت أنتى لازم تنسى جاسم من النهاردة وماسمعكيش تيجبى سيرته تانى وربنا يقدرني وأقدر أنساها هى كمان.

طه بحزن على حال عياله :ياعينى عليكم ياولادى وعلى اللى صابكم.
فوزيه:أدعي لهم يا طه ربنا يصبر قلوبهم ويعوضهم خير.
طه:بدعيلهم من كل قلبى ربنا يعوضهم خير.

جاسم بعد كل اللى مر بيه وبعيلته أهمل شغله أهمل ابوة وأخته بدأ يروح الكباريهات ويشرب كتير لحد مايتصطل ومايحسش بنفسه أتحول لإنسان تانى خالص كل همه الشرب ويرجع القصر وش الصبح ينام طول النهار ويسهر بالليل من تانى ويرجع للنوادي والكباريهات الليليه وفى يوم وهو فى البار شافه المدعو عبد المنعم و مكدبش خبر واتصل على داليا علشان يبلغها وهى استغربت اتصاله بيها لانها من يوم ماقابلته فى الكافيه مش كلمها خالص فتحت فونها وردت بضيق.


داليا بضيق :أيوة يا عبد المنعم انت ازاى يابنى آدم تتصل بيا فى وقت زى دة ؟

عبد المنعم :لامؤاخذة ياست هانم بس انا اتصلت علشان ابلغك أنى شوفت جوزك فى البار اللى بسهر فيه.
داليا اتعدلت من نومها واتكلمت بفرحه وشماته ظهرت على وشها: أنت متأكد من اللى بتقوله ده؟
عبد المنعم:طبعا ياست الكل وانا هاكدب ليه؟
داليا:طيب أقفل أنت دلوقتى سلام.....وقفلت الفون معاة.

داليا طلعت من اوضتها وراحت قاعدت جنب ابوها فى التراس وبصت له وحكيت له كلام هذا اللعين الملقب بعبد المنعم.

محمود بمكر وخبث :تمام أوى يبقى أكيد هو كل يوم بيسهر فى البار دلوقتى بس نبدأ بتنفيذ خطتنا وقريب أوى هاستولى على شركاتهم ومصانعهم اسمعينى كويس أوى ياداليا وفتحيلى دماغك شوية بصى شايفه السائل اللى فى الازازة دى.
داليا :أيوة يابابى شايفها .

محمود:السائل ده من أكبر وأخطر المواد المخدرة هاتروحى البار اللى بيسهر فيه جاسم حاولى تحطى منه فى المشروب اللى بيشربه بس بنسبة صغيرة لأنك لو حطتى بنسبه كبيرة ممكن يموت فيها المهم خدى بالك وانتى بتحطى له من غير ماياخد باله وياريت تحطي له وهو مش موجود يعنى يكون فى الحمام مثلا وشويه بشويه هايبقى مدمن ساعتها بس هايبقى زى الخاتم فى صابعك بس أهم حاجه من غير ولا غلطه فاهمه ياحبيبه بابى.

داليا بضحكه كلها خبث وانتصار وشر:فاهمه يابابى فاهمه.
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل الثامن والعشرون

فى البار جاسم كان بيحط كل همه فى السهر والشرب كان بيحاول يلهى نفسه ومع ذلك صورة مايسه بضحكتها وبراءتها ماكنتش بتفارق خياله كان حاسس انه عايش فى كابوس وهايصحى منه بسرعه يلاقيها معاة وجنبه وفى حضنه وان اللى حصل كان مجرد حلم مزعج وبالرغم انه كان سكران الا ان شريط ذكرياته معاها كأنه اشبه بشريط سينما بيتعاد قدام عينه كان بيفتكر ايامهم الجميله قبل انفصالهم عن بعض وحبهم اللى ضيعه فى ثانيه بسبب غيرته المجنونه وعماة عن الحقيقه وقلبه بيصرخ من كتر الوجع من بعد فراقها عنه وعن شهور بسيطه جدا من عمر جوازهم عن كل ذرة حب منحها لها وهى منحته له حاله من الضياع وصل لها ونفسه اللى تاهت منه دموعة ماكنتش بتجف من عينه وعلى حال اخته وتعبها ورقدتها فى المستشفى بسببه حتى ابوة كان رافض اى كلام معاة حس انه منبوذ من الكل وهو بيشرب كان فى عيون شريرة متابعاة العيون دى عيون الملعون عبد المنعم واول مادخلت داليا البار شاورلها على مكانه وهى راحت لحد عنده.


داليا وهى بتملس على شعر جاسم بطريقه خلته ينتفض:إزيك ياجاسم.

جاسم بسكر بصلها بغل وحقد بعدها بايدة وزقها عنه بعنف واتكلم بحدة:أنتى ؟ انتى جايه هنا ليه عاوزة تشمتى فيا مش كدة؟
داليا عملت نفسها زعلانه علشانه ورجعت قعدت جنبه من تانى واتكلمت بمكر افعى لايليق الا بيها:أخص عليك ياجاسم معقول برضه أنا اشمت فيك دة أنت ماتعرفش أنت بالنسبه لى إيه.

جاسم بسكر:هىء ابعدى عنى ياداليا لان صدقينى ولو فضلت ثانيه كمان ممكن اخنقك بايدى دى واقتلك هنا فى قلب البار يستحسن انك ترجعى ماكان ماجيتى.


داليا بخبث :جاسم أنا لسه بحبك.

جاسم بسخريه وضحك بهستريه:هىء أنتى تحبى ؟ تؤتؤ انتى كدابه اللى زيك مايعرفش اى حاجه عن الحب ولاعمرة جربه.
داليا بمسكنه:استنى بس رايح فين.

جاسم: قلتلك ابعدى عنى علشان عفاريت الدنيا بتتنطط قدامى .......جاسم سابها ودخل الحمام وهى ابتسمت بشر داليا انتهزت فرصه أنه ماكنش موجود وانشغال الجرسون بتنزيل الطلبات فى البار وراحت فاتحه شنطتها بشويش وطلعت منها السائل المخدر ومسكت الكاس بتاع جاسم فى حجرها وحطت نقط بسيط منه ورجعت رجعت الكأس مكانه وحطت السائل بسرعه فى شنطتها علشان محدش يلمحها وكانت قاعدة بمنتهى البرود وكانت مستنياة لحد مايطلع من الحمام علشان يشرب الكأس بعدها بشويه طلع من الحمام ورجع قعد تانى.


جاسم ابتسم بسخريه :انتى لسه قاعدة برضه الظاهر انك عاوزانى اموتك صح.......جاسم اطبق على رقبتها بكل قوته وفضل يخنق فيها بكل قوته وبكل الكرة اللى جواة لها والجرسون والناس فى البار اتلموا عليه علشان يبعدوة عنها وهى كانت بتاخد نفسها بصعوبة شديدة وطلعت ركبت عربيتها وهى الغل مالى قلبها ......بعد ماجاسم هدى تماما اخد الكأس اللى كان فيه المخدر وشربه مرة واحده لكن للاسف مايعرفش ان الكأس فيه مخدر. فضل فترة كبيرة ساكت وملس على شعرة من غيظه منها وبعدين صفق بايدة للجرسون علشان يجيب له ازازة مشروب تانيه .


جاسم نده على الجرسون واتكلم بضيق : جرسون.

الجرسون بضيق:تحت أمرك ياجاسم بيه.
جاسم:هات لى ازازة ويسكى دوبل .

الجرسون بتأفف:ياجاسم بيه دى خامس ازازة ويسكى تشربها النهاردة.

جاسم بضيق:ويعنى أنت هاتدفع حاجه من جيبك خلص وهاتلى الازازة لحسن والله اشتكيلك لمدير البار فاهم ولا مش فاهم هىء.
الجرسون بقلة حيلة:حاضر أمرى لله...... شويه وجاب الجرسون ازازة الويسكى وجاسم بيشرب فيها بنهم وفجاه وهو بيشرب ظهرت صورة مايسه من تانى قدامه .

جاسم بدموع : فى صحتك يامايسه فى صحتك ياحب عمرى اللى ضعيته من ايدى ...... جاسم يفضل يشرب كتير لحد مانام وعبد المنعم شافه كدة طلع من البار لقى داليا قاعدة فى عربيتها وبتفرك ايدها بعصبيه مفرطه وغل فتح باب العربيه وقعد جنبها وهى لسه على حالها لحد مافى الاخر اتكلم .


عبد المنعم :صحابنا بقى طينه خالص ياهانم .

داليا ظهر على وشها علامه ارتياح واتكلمت بفرحه : انت متأكد؟
عبد المنعم :طبعا ياست هانم انا شوفته بعينى مستوى على الاخر .
داليا بغل: تعرف تجيبه لحد هنا ؟
عبد المنعم : عيووونى ياقمر .

عبد المنعم دخل من تانى وسند جاسم وطلعة من البار وركبه جنب داليا وهى اتحركت بعربيتها بسرعه لحد ما وصلت الفيلا نزلت وبعدين فتحت الباب التانى وحطت دراع جاسم على كتفها وكان بتقله كله عليها وفضلت تسند فيه لحد ماوصلت للباب خبطت كتير والخادمه فتحت لها .


الخادمه:مين ده ياستى.

داليا بعصبيه:اندهيلى بابى من غير كلام.
الخادمه:حاضر ياستى.
داليا فضلت تدخله لحد ما وقع على الأرض وشويه وجه أبوها وشاف جاسم واقع على الأرض بسبب الشرب وبسبب السائل المخدر اللى هى حطتهوله فى الكأس بتاعه .
محمود بعصبيه:أنتى اتجننتى ياداليا ولاجرى لمخك حاجه جيبه لى جاسم وهو مش فى وعيه عاوزة تلبسينى مصيبه؟

داليا:اسمعنى بس يابابى إحنا هاندخله مؤقتا اوضه لوحده وكل شويه هاحطله من السائل المخدر دة لحد مايدمن وساعتها تبقى اللعبه كلها فى ايدينا.

محمود بعصبيه:أنتى دايما بتتصرفى من دماغك أنتى عارفه لو فاق هايعمل فينا إيه؟
داليا:مش هايلحق يابابى لأن المخدر اللى حضرتك اديتهولى مفعوله جامد يومين بالكتير وهايبقى جاسم لنا على طول.
محمود:ربنا يسترها بقى من عمايلك دى.

فى مرسى مطروح كانت مايسه قاعده على إحدى الصخور وضمه نفسها ورجلها حوالين جسمها وواخدة وضع الجنين ومحاوطه ايدها ومنكسه راسها وبتعيط وحزينه ومهمومه اهلها حاولوا كتير معاها انهم يطلعوها من حاله الاكتئاب اللى وصلت لها لكن فشلوا أخوها كان شايفها وقلبه بيتمزق علشانها وفى الاخر راح لحد عندها وقعد جنبها وطبطب عليها بحب.


هانى: مايسه حرام عليكى اللى بتعمليه فى نفسك دة.

مايسه رفعت وشها له واتكلمت بقهر : مش بايدى ياهانى .
هانى بحزن بيعتصر قلبه : مايسه حبيبتى أنا عارف ومتاكد أن اللى حصل كان صعب عليكى بس انتى لازم تنسى وتتجاوزى كل ده علشان خاطر صحتك وصحة الاستاذ اللى جوة دة .

مايسه بدموع: صدقنى غصب عنى ماأقدرش أمحى كل ذكرياتى مع جاسم بين يوم وليله كدة أنا بس صعبان عليا أنه مصدقنيش وأن حياتى إنتهت معاة وانه معدش له وجود فى حياتى اعذرني ياهانى انا انسانه مش حجر ......وعيطت جامد.


هانى ضم اخته لحضنه وفضلت تعيط وتشهق كتير بعد شويه بعدت عنه وهو مسح بايده دموعها وطبطب عليها بحنان: ابكى يامايسه لو كان البكاء هايريحك بس ثقى تماما ان الأيام كفيله أنك تنسيه .

مايسه بسخريه مريرة:وتفتكر ده ممكن طب ازاى وابنه اللى شايلاه جوايا.
هانى: مايسه بكره ربنا هايعوضك بأحسن من جاسم مليون مرة ويكون زوج وأب لابنك بس انتى اصبرى.

مايسه بصت لاخوها باستغراب وكملت:اتجوز تانى لا ياهانى مااظنش أنى ممكن احب تانى خلاص انا جربت حظى فى الحب اكتر من مرة والجواز استكفيت أنا هاعيش علشان خاطر ابنى اللى جاى وبس .


هانى :لا ياحبيبتى اوعى تقولى كده بكره هاتلاقى اللى يعوضك الحب كله ينسيكى جاسم واللى شوفتيه منه.

مايسه بعصبيه:هانى أرجوك كفايه كلام فى الموضوع ده لانه بيوجعنى.
هانى:أيوة يامايسه بس.
مايسه بضيق:مابسش ياهانى ربنا يعينى على تربيه ابنى وبس ....حطت ايديها على بطنها وكأنها بتكلم أبنها. :أوعدك ياحبيبى أنى أكون أمك وحبيبتك وكل دنيتك وهاحميك من الدنيا كلها .

هانى بص لأخته بحزن حاول يخفف عنها بس هى كانت بتحاول تهرب من نفسها ومن ماضيها مع حبيبها بأى طريقه.بعد فتره الجو بدأ يبرد هانى أخد أخته ورجعوا شقتهم من غير ولا كلمه .


فوزيه شافت بنتها داخله اوضتها وندهت عليها وبصت لها بحزن:استنى يابنتى تعالى علشان تأكلى لقمه معنا.

مايسه بحزن:معلش يا ماما كلوا انتوا بالهنا والشفا انا مليش نفس.
فوزيه راحت لها وطبطبت عليها بحنان ورفعت وشها لها وكملت:يابنتى اللى انتى بتعمليه فى نفسك ده غلط وميرضيش ربنا أنتى حامل ياحبيبتى هو الجنين دة مش محتاج غذاء .

مايسه بدموع واتكلمت بعصبيه شديدة:ارحمونى بقى حرام عليكم والله العظيم حرام ... وسابتهم ودخلت اوضتها وفضلت تعيط بدموع وقهر وحزن وألم.

طه اتنهد بحزن:ربنا يعينك يابنتى أنتى جبل استحميلتى ولسه بتستحملى كتير ربنا يخفف عنك حزنك يامايسه يابنتى ويعوضك خير.

فوزيه:يسمع من بوقك ربنا يا طه.

طه بثقه :بنتك قويه يافوزيه بس هتاخد وقت على ماتنسى اللى حصل لها.
هانى بعد تفكير علشان يطلع اخته من حزنها : اما حته فكرة ازاى ماجتش فى بالى.
طه باستغراب:مش فاهم تقصد ايه اتكلم ياهانى .
هانى: بص يابابا مايسه خريجه كليه فنون جميله صح.
فوزيه:ايوة صح بس إيه دخل الكلام اللى بتقوله دة فى حاله اختك.

هانى:اسمعينى بس يا ماما اختى موهوبة اوى وأنا قررت أفتح لها مرسم ترسم وتعرض فيه لوحاتها والمرسم ده مع الوقت هايكبر وهايبقى معرض كبير وهايجى فيه زوار من كل مكان واللى تعجبه لوحاتها ياخدها بفلوس وهايساعدها فى ده خبرتها فى الرسم بجانب ان المعرض ده هايكون فيه فنانين تشكليين من كل مكان وأنا واثق أنه فى خلال سنتين بس هايبقى من أكبر المعارض فى اللوحات التشكيلية وبكده تبقى فرصه أنها تنسى ماضيها بسرعه مع البيه طليقها ومنها هاتكسب فلوس وساعتها بس هى هاتحس بالفرق .


طه:والله يابنى فكره مش بطاله بس أنت عرضت عليها الفكرة دى؟

هانى:للأسف مدتنيش فرصه انى اتكلم معها فى اى كلام على العموم لما تهدى ابقى اكلمها فى موضوع المرسم وانا واثق ان الفكرة هاتعجبها.
طه:طب وندى يابنى خلاص قفلت بابها هى كمان؟

هانى بحزن ونكس رأسه وعينه لمعت بالدموع حاول كتير ان يمنع دموعة انها تنزل لكنها خانته مسح عينه بسرعه ورفع راسه من تانى واتكلم بأسف:مالها ندى يابابا أنا قلت لحضرتك قبل كدة خلاص دى قصه وانتهت معدش ينفع صدقنى.

طه بص لابنه اللى كانت عينه مليانه حزن وألم.وكمان حب وحنين لمحبوبته.
طه: ماتكدبش على نفسك أنت لسه بتحبها وده باين فى عنيك.
هانى برغم حزنه لكن اتكلم بثقه:مع الوقت هانساها يابابا.

طه:والله يابنى مش باين الظاهر كده أنكم مش هاتخلصوا من حبكم لاولاد محمد المنصوري.

هانى بارتباك:طب عن إذنك يابابا.
طه:على فين يابنى.
هانى بارتباك:ها خرج أتمشى شويه .
طه:ربنا يريح بالك يابنى يارب.
فوزيه:والنبى يا طه تدعى لاولادك ربنا يخفف عنهم حزنهم.
طه:ومن غير ماتقولى يافوزيه أنا بدعى لهم من كل قلبى ليل ونهار ربنا يعوضهم ويخفف عنهم اللى هما فيه
فوزيه بأمل :ربنا يريح بالكم ياولاد بطنى.

هانى طلع يتمشى وهو الحزن بياكل فى قلبه يااااااه قد إيه ندى وحشته أوى نفسه لو يسمع بس صوتها حط ايدة فى جيوبه وطلع الموبايل وشاف صورتها معاه كخلفية ايام الشبكه وكتب كتابهم وفضل يقلب فى صورها وبعدين فضل باصص لتليفونه متردد يكلمها ولالا اخيرا استجمع نفسه وضغط على رقم موبايلها وتليفونها رن باسم حبيبى ندى عرفت أن هانى بيرن عليها كانت سعيدة جدا لكن سعادة ممزوجه بالحزن والالم نفسها هى كمان تسمع صوته بس فضلت فترة مترددة ترد ولالا وبعد الحاح منه على الرن فتحت فونها.


هانى بشوق:عامله إيه دلوقتى ياندى طمنينى عليكى انتى ماتعرفيش انتى وحشانى قد ايه انا اسف بجد انى طلقتك بس دة كان غصب عنى انا عملت كدة علشان خاطر اختى ماستحملتش ان اخوكى ضربها واهانها.

ندى:.............
هانى اتنهد بألم :أنا عارف ومتاكد كويس أنك مش عاوزة تكلمينى أوحتى تردى عليا بس اللى حصل ماكنش سهل عليا أنا كمان كان المفروض مش اشيلك بذنب إنتى ملكيش فيه بس مايسه أختى زى ماجاسم اخوكى.

ندى كانت بتعيط وبتشهق بعنف ومردتش:...........

هانى اتنهد بألم واتكلم بحزن: سامعك وحاسس بدموعك بتاكل فيا حبيبتى علشان خاطرى كفايه عياط انتى لكى كل الحق انك تزعلى وتاخدى على خاطرك منى .
ندى وهى لسه بتعيط جامد وأخيرا ردت:مش أنت اللى كتبت النهاية بايدك وبعدين انت عاوز منى إيه ليه بتتصل بيا تانى ليه ؟

هانى بحب:علشان وحشتينى وحشتينى اوى .

ندى بحدة وعصبيه وزعقت:هونت عليك ياهانى هونت عليك تطلقنى.هان عليك حبى؟
هانى:غصب عنى ياندى انا قلتلك انى عملت كدة علشان اخوكى جرح اختى وعذبها وكانت النتيجه انها خسرت واحد من اولادها ولولا انها هربت منه ومن بطشه ووجودنا جنبها كان زمان البيبى التانى مات.
ندى بدموع:هانى خلص الكلام وكل اللى بينا إنتهى ومن فضلك ماعنتش تتصل بيا تانى ......وراحت قافله السكه فى وشه.

هانى بحزن:أنا آسف يا حبيبتى آسف يااحلى ندى فى الدنيا كلها.

ندى قفلت تليفونها وأبوها كان سامعها بس حب يترك لها مجال للكلام مع هانى يمكن الأمور ترجع ما بينهم تانى بس للآسف الأمور بتزداد تعقيد أكتر.
محمد بمكر:مين اللى كنتى بتكلميه ياندى.
ندى مسحت دموعها بسرعه وانتبهت لوجود ابوها :ها لاابدا يابابا مافيش حد.

محمد ابتسم لابنته بحنان:عليا أنا برضه ياندوش أوعى يابنتى تكونى فاكره أنى مش واخد بالى أنا سامعك وانتى بتكلمى هانى أنتى لسه بتحبيه صح واوعى تنكرى دة.

ندى بحزن:وأيه الفايدة يابابا ماخلاص كل حاجه إنتهت هانى طلقنى ومايسه رفعت قضيه خلع ضد جاسم علشان تخلص منه معدش فى حاجه عادت تربطنا بعيله عم طه او بعياله .

محمد:لايا بنتى انا عارف ومتأكد ان لسه فى قلبك حب لهانى وهو كمان بيحبك والدليل على كده أنه إتصل علشان يطمن عليكى لانك وحشتيه بصى يابنتى أنا عمرى أبدا ماهاغصب عليكى فى اى حاجه ولاهاطلب منك أنك ترجعى له لأن دى حياتك الخاصه ومستقبلك انتى بس ياريت يابنتى تفكرى فى كلامى وتعيدى حساباتك من اول وجديد وأظن أن اللى أنا شايفه أنكم ممكن ترجعوا لبعض لو رجع واعتذر لكى واديتم نفسكم فرصه تانيه بعيدا عن اخوكى وعمايله الغير مسؤله.


ندى ارتمت فى حضن ابوها وعيطت بقهر:مااظنش يابابا خلاص كل حاجه راحت وانتهت صعب جدا انى انسى واسامحه بعد ماطلقنى من غير سبب.

محمد:على العموم براحتك يابنتى ربنا يسعدك ويقدملك اللى فيه الخير.اسيبك بقى علشان هأرجع الشركه أشوف الشغل اللى متكوم ده حتى اخوكى معرفش راح فين هو كمان.

فات أسبوع وداليا كل يوم تعطى لجاسم حبوب مخدرة لحد ماادمن ومبقاش قادر يعيش من غيرها واتفقت مع ابوها انهم يجيبوا جمال المحامى الخاص بيهم واعطاؤة مبلغ مالى كويس وتحضير كافه الاوراق المطلوبه فى سبيل انه يكتب كتابها على جاسم وابوها بلغها ان كل شىء هايتم زى ماهى عاوزة.


جاسم بتعب :داليا هاتيلى حبايه من اللى أخدتها أمبارح عندى صداع فظيع دماغى هاتتفرتك وجسمى كله تاعبنى .

داليا بمكر وخبث:عيونى يا قلب داليا بس بشرط.
جاسم بتعب:شرط شرط إيه ده.
داليا بلؤم :تتجوزنى.
جاسم بضيق وعصبيه:إيه اتجوزك انتى؟ دة مستحيل فاهمة مستحيل.

داليا بغل وحقد:ليه يعنى هو انا مش زى ست الحسن والجمال اللى اسمها مايسه ولاهى احسن منى.

جاسم بتعب وألم :بس أنا مش عاوز اتجوزك .
داليا بمكر:خلاص أنت حر يبقى مافيش حبوب.
جاسم بتعب:هاتى الحبوب ياداليا ومش هاتجوزك .
داليا بصت له وغمزتله بمكر وخبث : دة بعينك ياحبيبى ........ داليا طلعت وسابته وهى متغاظه منه وفضلت راحه جايه وهى بتفرك ايدها بعصبيه وحقد وغل هديت شويه ورجعت تانى للاوضه اللى فيها جاسم وفضلت حاطه الشريط قدامه .

جاسم أول ماشاف الشريط قدام عينه جه علشان يخده منها بس هى كانت أسرع منه وبعدت عنه الشريط.

داليا:تؤتؤ مش هاتاخد الشريط غير لما تمضى على العقد الأول.
جاسم بتعب وصراخ:ااااااااه.

بعد نص ساعه كان محمود السويفى رجع الفيلا ومعاه المحامى و كام شاهد تبعة علشان يشهدوا على كتب كتاب بنته.المحامى قعد وجاسم طلع وقابله وهو التعب والالم متمكن منه وفى النهايه اخضع لهم واعطى البطاقه الشخصيه للمحامى بعد الحاح من داليا فى سبيل انها تعطى له الشريط المخدر وفى الاخر تم جواز داليا الملعونه على جاسم ....... جاسم كان بيتوجع ويتألم رجع الاوضه اللى بينام فيها واخد حبايه من الشريط لحد ماجسمه هدى ونام ومحمود اعطى للمحامى الفلوس المتفق عليها فى سبيل انه يخلص اوراق الجواز باقصى سرعه ممكنه والمحامى وعدة بدة.


داليا رجعت له بس لقيته فى سابع نومه اختمرت فى دماغها فكرة شيطانيه فى انها تصنع صور لنفسها ولجاسم تبان اللى يشوفها انها حقيقه وعلشان توهم مايسه ان جاسم اتجوزها برغبته وبعتت الصور والفيديوهات على إيميل مايسه اما محمود راح لإحدى الصحف المشهورة ونشر صور لجاسم مع بنته فى الجرنال .


تانى يوم الصبح هانى كان بيقرا الجريدة وشاف صور لجاسم مع داليا الخبيثه ومكتوب تحت الصور حفل زفاف بسيط لجاسم المنصورى على كريمه الثانى داليا السويفى رمى الجريدة من ايدة بعصبيه وبص لأخته.


هانى بعصبيه مفرطه واتكلم بحدة:اتفضلى شوفى البيه اللى كنتى بتعيطى علشانه أهو أتجوز واتجوز مين اللى اذتك كتير بسببه.

مايسه باستغراب : مش ممكن اكيد فى حاجه غلط الكلام دة كله كدب.
هانى: لو مش مصدقانى شوفى الجرنال اهوة مكتوب فيه كدة.

مايسه أول ماشافت صور لجوزها مع داليا حطت ايديها على بوقها وعينها وسعت على اخرها وشهقت شويه ولقت موبايلها بيرن ورسايل كتيرة بتتبعت لها فتحته واتصدمت لما شافت فيديوهات وصور لداليا مع جاسم فى أوضاع حميمية بس كانت كلها صور متركبه بطريقه احترافيه وكأنهم أتنين متجوزين عن حب مسكينه ماتعرفش ان دة كله تدبير خبيث من افعى خبيثه زى داليا علشان تغيظها وتحرق قلبها عيطت كتير ودموعها كانت بتنزل على خدودها من غيرتوقف والموبايل وقع من ايدها وهانى شاف دة كله واتكلم بحدة.


هانى بغضب:شوفتى ان كلامى كان فى محلة ازاى كفايه دموع ياحبيبتى اللى زيه ماتبكيش عليه واحمدى ربنا أنه كشفه على حقيقته..

مايسه بدموع:أنا ببكى على حالى أنا بندم على أنى حبيته فى يوم من الايام.
فوزيه :كفايه يابنتى اللى بتعمليه فى نفسك ده.
مايسه مسحت دموعها بسرعه واتكلمت باصرار وثقه :خلاص يا ماما ماعنتش هاعيط تانى جاسم خلاص صفحة وطويتها نهائى مستحيل ارجعله تانى مهما حصل .

هانى:كويس أوعى وعلشان كمان تنسيه بسرعه أنا عملت لك المرسم ارسمى ولونى براحتك طلعى ابداعك كله فى الرسم أنتى خريجه فنون جميلة وأنا واثق أنك هاترجعى زى الأول وأحسن كمان.

مايسه:ربنا يخليك يااجدع واحن أخ.
هانى:ويخليكى يااحلى وأطيب أخت.

بعد أسبوع هانى فتح لها المرسم وبدأت تشغل نفسها بالرسم صحيح قلبها كان لسه متعلق بجاسم لكن عقلها كان رافضه وبقوة كانت بتحاول تفرغ طاقتها فى الرسم علشان تنسى حزنها والمها.


بعد اسبوعين فى فيلا محمود السويفى كانت داليا قاعدة بتفكر مع ابوها ايه الخطوة اللى ممكن يعملوها بعد كدة.

محمود : داليا اسمعينى كويس انتى هاتروحى الشهر العقارى وتحاولى تقابلى جلال ودة واحد معرفه المهم نفعيه بالفلوس وهو مش هايتاخر عليكى وتجيبه على الفيلا خلينا نخلص من الموال دة بقى.

داليا:ولو أنى لسه مافشتش غلى من جاسم وكل يوم يضربنى ويطردنى من الاوضه لكن مصلحتنا أهم طبعا.

محمود بعصبيه:سيبك من جاسم دلوقتى
داليا بقله حيله:حاضر يابابى هاروح الشهر العقارى واجيب جلال معايا .
داليا طلعت من الفيلا وركبت عربيتها ووصلت الشهر العقارى وهناك فضلت تسال عن جلال لحد مادلوها على مكانه راحت له وقابلته واول ماشافها جلال اصيب بذهول وقام من مكانه ورحب بيها وصافحها بقوة .

جلال باندهاش : مش ممكن داليا السويفى بنفسها منورانى هنا اهلا وسهلا بيكى اى خدمه اقدر اقدمها لكى.

داليا بمكر : بص يااستاذ جلال بصراحه كدة عاوزة منك خدمه وعمرى ماهانساها لك طول العمر.
جلال : وانا تحت امرك ياجميل اتفضلى انا سامعك اهوة.

داليا طلعت من شنطتها منديل وعملت نفسها انها بتعيط وبتبكى بدموع مزيفه :اصل الصراحه جوزى تعبان اوى ومش قادر يتحرك من مكانه وكان عاوز يكتب لى توكيل عام بأسمى فالحل الوحيد انك تيجى معايا وتخلص الأوراق بنفسك ها قلت ايه ......... وراحت مطلعه رزمه فلوس زغللت بيه عينه وهو اول ماشاف الفلوس قدامه اخدها منها بسرعه واتكلم بثقه : انا عيونى لكى وللباشا ابوكى والباشا جوزك .


داليا اخدت المندوب جلال وركب معاها لحد ماوصلوا الفيلا نزلت من العربيه بدلع وجلال نزل هو كمان وداليا راحت لحد الباب وخبطت والخادمه فتحت لهم الباب ودخلوا بعد مدة محمود نزل قابله وهى طلعت لحد اوضه جاسم وهى مترددة لان كانت كل ماتدخل له من غير الشريط المخدر كان احيانا بيتهجم عليها وبيضربها .


جاسم كان تعبان جدا وتعبه بيزيد مش بيقل.

جاسم بتعب :اااااااااه داليا هاتيلى حبايه دماغى هاتنفجر.
داليا بلؤم :حاضر حبيبى بس فى حاجه لازم تقوم بيها الاول ولك عليا هاعملك كل اللى انت عاوزة.
جاسم: عاوزة ايه؟
داليا:فى مندوب من الشهر العقارى تحت وعلشان انا شايفاك تعبان مردتش اتعبك اكتر واخليك تروح بنفسك فجيبته لحد هنا.
جاسم باستغراب: مندوب من الشهر العقارى اشمعنى؟
داليا بارتباك:علشان ااااا تكتبلى توكيل عام بأسمى.
جاسم بتعب: واكتب لك توكيل عام بأسمك ليه؟

داليا بمكر:حبيبى علشان أحافظ على فلوسك ااااا يعنى علشان محدش كده ولا كده يعنى يتصرف فيهم بطريقة مش حلوة وبعدين هو أنا مش بقيت مراتك يعنى أنا أولى أنى أحافظ على فلوسك حتى من أهلك .

جاسم بتعب:ااااااااه الصداع مش قادر .
داليا:معلش حبيبى تعالى على نفسك علشان خاطرى.
جاسم بتعب : حاضر.

داليا أخدت جاسم من ايدة ونزلت فى التراس اللى فى الفيلا وقعد قدام جلال وكان باين عليه التعب وعمال يصرخ من شدة الالم وبالرغم ان جلال استغرب شكله لكن محمود حذرة انه يتكلم.


داليا بابتسامه انتصار وبتكلم نفسها :خلاص كل حاجه بقت تحت أيدى ياجاسم وهاخد منك كل حاجه واجردك من كل شىء وهاخليك متسواش بصله .


جلال بارتباك :بطاقتك يااستاذ.

جاسم طلع من جيبه البطاقه واعطاها له.وبدأ جلال يخلص اجراءات التوكيل بسرعه واعطاة الورقه علشان يمضى عليها .
جلال: اتفضل يا استاذ وقع هنا.
جاسم بتعب:أوقع على انهى ورق.
جلال :على الورقه دى .
جاسم :ماشى..... جاسم وقع على الورق وجلال سابهم ومشى مع وعد انه مش هايتكلم والاهايكون مصيرة زى مصير اللى قبله.

داليا بانتصار:كل حاجه بقت بتاعتنا وملكنا صح يابابى.

محمود :أكيد ياحبيبه بابى.
جاسم بصراخ:حرااااااام عليكم دماغى .
داليا حبت تعطى له الحبوب بس أبوها مسك ايديها وهمس فى ودنها.
محمود:اديله الحقنه دى احسن.
داليا:حقنه أيه دى يابابى.

محمود بمكر وخبث:دى حقنه مفعولها اقوى وأحسن من الحبوب ميه مرة اديله وخلينا نخلص منه.

داليا:أيوة يابابى بس افرض جرى له حاجه.
محمود:متخافيش هانبقى نرميه فى أى خرابه. يلا ياداليا خلينا نخلص من الكابوس ده
داليا بخوف:حاضر حاضر يابابى.
داليا أعطت لجاسم حقنه المخدر القويه وبعد نص ساعه كان جسمة أشبه بجسم من غير نفس ولاروح.
داليا بخوف:ده بيموت مننا يابابى.
محمود:ساعدينى علشان نرميه من غير ما حد ياخد باله.

محمود اخد جاسم هو وداليا وطلعوا من الفيلا وركبوة معاهم العربيه لحد ماوصلوا لحته مقطوعه وضلمه ومفيهاش حد خالص رموة وهربوا بسرعه قبل ماحد يلمحهم وبعد ما مشيوا بفترة صغيرة كان فى حد سايق عربيته ومنور عربيته علشان يشوف الطريق وهو ماشى فجأة وقفها ولمح جثه حد مرميه فى المنطقة دى نزل من عربيته وراح يشوف مين دة وهل هو عايش ولاميت .


فادى نزل من عربيته وقرب من الواحد دة وبص له وشاف ملامحه وصعق لما شافه وبص له بذهول وخضه.

فادى بذهول:مش ممكن جاسم المنصورى صديق عمرى ياترى إيه اللى حصلك ياجاسم وأيه اللى عمل فيك كده.

فادى سند جاسم على كتفه وركبه عربيته ووداه المستشفى بتاعته.

فادى المنشاوى دكتور مختصص فى علاج مرضى السموم وصديق جاسم منذ الطفوله لكن الايام بعدتهم عن بعض فادى اول ماوصل المستشفى طلب من الممرضه تدخله اوضه الكشف بسرعه.
فادى:هاله ياهاله.
هاله الممرضه:تحت أمرك يادكتور.

فادى:دخلى المريض ده الاوضه حالا وبسرعة لأن واضح أنه آخد جرعه مخدر قويه جدا ولازم نخلصه من السموم دى بسرعة والا ممكن يموت فيها وبعدين نبقى نبدأ بعلاجه كويس لحد مايخف.

هاله بخوف:حاضر يادكتور تحت أمرك.
جه كام ممرض من المستشفى واخدوا جاسم لاوضه الكشف وقدر فادى بمعجزة رهيبه انها يلحق جاسم ويخلصة من السموم اللى اتشبعت بيها جسمة.
فادى بتعب وارهاق :الحمد لله حالته استقرت نوعا ما بس العلاج بتاعة هايطول معايا ربنا يعينى بقى.

بعد يومين بالظبط وبعد ماتخلصوا من جاسم داليا وأبوها المجرمين قدروا يستولوا على شركات ومصانع جاسم بالتوكيل العام المكتوب باسمها وطردوا أمجد من الشركه وسرحوا العماله اما باقى العمال اللى كانوا خايفين على لقمه عيشهم فما سلموش من اذيه محمود وبقى بيسرق من قوت الغلابه علشان يجمع فلوس حرام مش من حقه أما جاسم فكان لاحول له ولاقوة وفادى بيشرف بنفسه على علاجه.


ونيجى لمايسه اللى كانت حامله هم أبنها اللى لسه مجاش للنور.........حطت ايديها على بطنها بحب.

مايسه بضحك :شكلك هاتطلع ولد شقى وهاتطلع عينى بس هاتبقى على قلبى زى العسل.
هانى كان فى رحله ورجع على المرسم وحب يعملها مفاجأه.
هانى من وراها :طالما أنتى أمه لازم هايكون زى العسل.
مايسه التفتت له واتكلمت بفرحه :هانى حمدا لله على السلامه انت دايما كدة بتاع مفأجات بس احلى مفاجاة .
هانى:يعنى فرحانه .

مايسه بسعاده:طبعا فرحانه مش اخويا اللى بيغيب عنا كتير.

هانى:طيب ياحبيبتى يلا علشان نرجع مع بعض البيت علشان بابا وماما وحشونى.
مايسه:أوك يلا. ........ هانى آخد أخته ورجع على البيت وكل واحد منهم شايل هم بكرة.

فى قصر المنصورى

كانت ندى حزينة والهم سيطر عليها وعلى أبوها وعلى الحال اللى وصلوا إليه.

ندى :بابا أحنا بقالنا تقريبا داخلين على شهر اهو ومانعرفش أى حاجه عن جاسم.

محمد بحدة:ارجوكى ياندى ماتجبيش سيرته تانى قدامى سامعه ولالا أنا مليش ابن إسمه جاسم اخوكى مات من نظرى من يوم مأاتجوز الملعونة داليا.
ندى:أيوة يابابا بس ده مهما كان إسمه أخويا وأنت يا بابا اللى علمتنا المثل والاخلاق.

محمد:اخوكى خلاص عيارة فلت ولازم يتحمل نتيجة أفعاله واختياراته وكفايه كلام فى الموضوع ده دة حتى اهملنا واهمل شغله وسابنا واتجوزها وعرفت انها من اسبوع بس استولت على كل حاجه وبعد كده تقوليلى اسامحه لا ياندى مش هايحصل لما يرجع جاسم ابنى اللى ربيته كويس ويرجع اللى سرقته داليا هى وأبوها ويطلقها ساعتها أبقى اسامحه.


ندى جت تتكلم بس تليفون محمد رن وكان الرن متواصل فتح ورد على المتصل.

محمد:آلو مين معايا.
فادى:أنا الدكتور فادى المنشاوى صديق ابن حضرتك وببلغك أن جاسم تعبان اوى وهو حاليا فى المستشفى بتاعتى.
محمد بخضه:إيه ابنى تعبان طمنى يادكتور ابنى ماله.
فادى بأسف:للاسف آخد جرعه مخدر قوى بس طبعا أنا طلعت من جسمه السموم اللى كان بيتعاطها. وانا بعالج فيه بقالى اسبوع بس هو محتاج كورس علاج مكثف واسف جدا انى مابلغتكش من ساعتها بس كان لازم الاول حالته تستقر واخلص جسمة من السموم دى .

محمد:طيب يابنى ادينى العنوان وأنا مسافه السكه وجاى.

فادى ملا له أسم المستشفى اللى محجوز فيها ابنه ومحمد آخد بنته وطلعوا على طول على المستشفى وأول ماوصلوا محمد سأل بلفهه عن جاسم.

محمد:لو سمحت يابنى أنا بسال عن واحد محجوز هنا فى المصحة إسمه جاسم المنصورى.هو ابنى

الراجل:هو فى اوضه رقم 230 وحاليا معاه الدكتور فادى.
محمد:ماشى يابنى متشكرين.
محمد طلع لحد اوضه ابنه وفادى كان لسه طالع من عندة بعد مااعطى له حقنه مهدئه علشان يعرف ينام بعد صراخ وعذاب بسبب السموم اللى اتشبعت واتملكت منه.
محمد:أنت الدكتور فادى صح ؟

فادى:أيوة صح.انت والده

محمد: ايوة يابنى ممكن أدخل أشوفه لو سمحت.
فادى:مافيش مانع تقدر تدخله أنا اديتله حقنه مهدئ علشان يعرف ينام.
محمد:متشكر يادكتور فادى يلا ياندى علشان نتطمن على اخوكى..... محمد دخل واول ماشافه عيط بحرقه والم على الحال اللى وصل له ابنه قعد جنبه وملس على شعره وبحزن:ياترى يابنى ولاد الابالسه دول علموا فيك إيه.
ندى طبطبت على كتف ابوها واتكلمت بنبرة كلها حزن :متخافش يابابا جاسم قوى وهايطلع من الازمة دى على خير.
محمد بأمل :يارب يابنتى يارب.
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل التاسع والعشرون

عدى شهرين وجاسم فى المصحة والدكتور فادى لايتوانى عن علاج حالته والاهتمام بيه اما ندى فكانت قاعدة جنب اخوها وبتملس على شعرة وبتبكى وابوة كان حاطط ايدة مابين رأسه وبيدعى ربنا انه يحفظ له ابنه .


جاسم بصراخ:ااااااه جسمى واجعنى ااااااه.

ندى بدموع:وبعدين يابابا هانسيبه يتوجع كده .
محمد رفع رأسه وبص لابنته واتكلم بمرارة: واحنا بايدنا ايه نعملة يابنتى ربنا يجازيها بقى داليا بنت السويفى دمرت اخوكى وعلى مايخف محتاج علاج كويس ومكثف.

ندى:يعنى هانفضل نشوفه بيتعذب كده .


محمد:مافيش فى ايدنا غير أننا ندعيله ليل ونهار أن ربنا يشفيه ...... شويه وكان فادى خلص متابعه مرضاة وبعدها وراح الاوضه اللى محجوز فيها جاسم خبط على الباب ودخل ولما شاف جاسم بيتوجع وبيتألم اعطاة حنقه منومه علشان يرتاح من عذاب التعب لحد ماجاسم هدى تماما ونام.


محمد بلهفه:قولى يابنى هو جاسم هايفضل كده لحد أمتى؟

فادى بعمليه:محمد بيه حاله أبنك تهمنى مش لإنه أبن حضرتك لأ لإنه صديق عمرى ويهمنى كمان إعرف إيه وصله لحاله الإدمان دى .
محمد اتنهد بحزن:ربنا يجازيها مراته هى اللى وصلته لده.

فادى بص لمحمد وحك شعر رأسه واتكلم باستغراب:مراته ؟ لا معلش من فضلك انا محتاج افهم اكتر إشمعنى مراته وهاتعمل فيه كده ليه ؟ وازاى جاسم يوافق انة يرتبط بواحده بالأخلاق دى ؟ وازاى قدرت تخليه يدمن؟ هو مش المفروض أنه كان يسأل عليها قبل مايرتبط بيها ؟


محمد:فادى يابنى الأمر بجد صعب ومعقد.


فادى بفضول:ماهو علشان كدة انا طلبت من حضرتك تفهمنى أصل الحكايه ايه من الأول وبصراحه الفضول هياكلنى وعاوز اعرف كل حاجه بالظبط على الأقل لو محتاجين مساعدة أقدر اقدمها لكم لو أمكن.


محمد:حاضر أنا هاحكيلك الحكاية من الأول وأنت قول رأيك فى النهاية.

فادى:وأنا كل اذانى صاغيه اتفضل انا سامع حضرتك أحكى.
محمد:بص يافادى الحكايه يابنى...... فادى بدأ يسمع باهتمام شديد من محمد علاقه جاسم بداليا وأنه كان خطيبها فى الاول وبعد كدة مع مرور الوقت عرف أنها انسانه استغلاليه وكانت بتدعى أنها بتحبه وتركه لها مرورا بمعرفته بمايسه وحكايتها معاه وقصة حبهم القويه اللى تتوجت بالجواز ولحد انفصالهم عن بعض واخيرا لغايه لما أتجوز داليا وهو تحت تأثير المخدرات وبعدها استولت على كل حاجه وبعدين رمته.

فادى :يااااااه دى حكايه كبيرة ومعقدة فعلا بص هو جاسم حاليا محتاج أنه يخضع لعلاج مكثف جدا ومستمر لأن جسمه اتشبع بالسموم وطبعا علشان يتخلص منها كلها محتاج مايقرب من سنه ونص على إعادة تأهيله وعلشان مايرجعش للمخدرات من تانى ويحصل له انتكاسة يعنى محتاج وقت طويل على ما يستعيد صحته ومن المؤكد أن مراته التانية دى إنسانه حاويطه هى وابوها ومش سهلة خالص بحسب كلام حضرتك .


محمد:أيوة بس ده معناه أنها هاتمحى كل حاجه وتقضى على كل تعب السنين الطويلة اللى تعبتها علشان اكبر الشركات والمصانع دى وكمان ماتنساش أنه كتب لها توكيل عام باسمها .


فادى: على فكرة يامحمد بيه جاسم يقدر بجرة قلم انه يرجع كل حاجه بسهوله من مراته التانيه بس لما يخف تماما وخصوصا انك ذكرت فى كلامك انها اتجوزته بعد ماخلته يدمن يعنى ابنك ماكنش واعى خالص باللى بيدور حواليه بأختصار جوازهم باطل حتى التوكيل اللى كتبه لها ممكن ياخدة منها ويروح للمحكمه يلغيه ويرفع دعوة ببطلان جوزاهم وبكدة هايرجع كل اللى سرقته منه.


محمد: طيب ولحد ماجاسم يخف هاتفضل برضه تسرق من خير تعبنا أنا محتاج حد يكون شاطر يقدر يمسك ولاد الابالسه دول لغايه لما يرمهم فى السجن نفسى حق ابنى يرجع.


فادى:والله أنا عارف ظابط ممتاز جدا إسمه فارس الشوادفى ويبقى صديق ليا بس هو حاليا مسافر فى مأمورية برة مصر ممكن لما يرجع تحكى له الحكايه كلها من اولها وهو مش هايتاخر عنكم.


محمد:عارف يابنى وجاسم قبل سفر فارس كان قدم بلاغ ضد خطيب بنتى السابق لانه كان عاوز يغتصبها واخد جزاؤة واتحبس وبعدها هو سافر.


فادى:ان شاء الله ربنا يعدلها من عنده أهم حاجه دلوقتى أننا نهتم بصحه جاسم وعلاجه الاول وبعدين الأمور هاتتحل كلها واحدة واحدة أن شاء الله.


ندى بغيظ:أنا لو عليا أروح أقتل الزفته داليا دى ونرتاح منها هى وأبوها.

فادى بضحك:وساعتها أنتى اللى هاتروحى فى حديد ..... سكت شويه وبعدين كمل كلامه بجديه :محمد بيه صدقنى جاسم محتاج مننا كلنا أننا نقف جنبه لحد ماتزول الشدة اللى هو بيمر بيها وأن شاء الله كل حاجه بعد كده هاتبقى محلوله أن شاء الله.

محمد:أن شاء الله همتك أنت بس معنا علشان ابنى يروق على إيدك.

فادى:هاعمل كل مابوسعى علشان يرجع جاسم بتاع زمان بس انت قول يارب.
محمد بأمل :ياااااارب يابنى.

فى شركه جاسم كانت داليا هى أبوها قاعدين بيتكلموا فى أمور الشغل.

محمود كان حاطط رجل على رجل وبيتكلم بفحيح افعى:أخيرا اسهمى زادت فى السوق أخيرا يامحمد يامنصورى أنت وابنك بقيتوا فى الباى باى.

داليا بخبث:ودلوقتى هانعمل إيه يابابى.

محمود بابتسامه كلها شر:ولا حاجه ياحبيبه بابى أنا عن نفسى هاسيبلك شركات جوزك تتصرفى فيها زى ما يحلو لكى الشركات دى خلاص بقت ملكك أنتى وبس وانتى اللى هاتديرى كافه أمور الشغل بنفسك.
داليا:طيب وبالنسبه لااسهم جاسم اللى فى البورصة والبنوك هايكون التعامل معاها ازاى؟

محمود بمكر :لا مش دلوقتى خالص خلينا ناخد الامور بالراحه وعلى مهلنا خالص واوعدك فى اقرب فرصه هاناخد كل حاجه بس انتى اصبرى.


داليا ضحكت بشماته:أخيرا خلصت من مايسه ومن جاسم وارتحت منهم.

محمود:تؤتؤ ماتقوليش خلصنا منهم قبل مانحصل على كل حاجه وبعدها نهرب برة البلد دى .

داليا:عارف يابابى كان نفسى افش غلى من جاسم واخليه مذلول اكتر من كدة واموته بنفسى بس اهوة مات وخلصنا منه.

محمود: بس احنا مش متأكدين انه مات احنا لما رمناة كان نبضه ضعيف برضه ماتسبقيش الامور اهدى شويه ياداليا .

داليا:أيوة يابابى عندك حق لازم نهدى شويه لحد مانتأكد انه مات و بكدة نبقى خلصنا من الموال دة.


محمود بتحذير:اسمعينى ياداليا أنا بعد أسبوع مسافر برة أخلص شويه شغل مهم ومش عارف هارجع إمتى عاوزك تفتحى عينكى كويس أوى لأن محمد وبنته لا يمكن هايسكتوا على اللى عملناه فى جاسم وابقى حطى بودى جارد يحموكى علشان مش عاوزين مشاكل وإلا تعبنا كله هايروح على الفاضى فاهمه ولالا.

داليا:حاضر يابابى.هاعمل اللى قلتلى عليه.

بعد اسبوع ندى قررت تروح شركه اخوها ولما وصلت نزلت من عربيتها وشافت اتنين ضخام الجثه واقفين بثبات ولبسين نظارات سوادء ودول كانوا البودى جارد المكلفين بحمايه داليا وواقفين على باب الشركه من برة ومهمتهم الاساسيه انهم يمنعوا اى حد يقرب من الشركه بس ندى اتغاظت اوى وراحت لهم وفضلت تتخانق معاهم وتزعق علشان تسمع داليا انها موجودة.


واحد من أفراد البودى جارد :حضرتك رايحه فين.

ندى بغيظ وزعقت:حضرتى عاوزة أقابل الحرامية اللى استولت على الشركه دى عاوزة أقابل الحربايه اللى اسمها داليا حالا.
البودى جارد :آسف غير مسموح بدخول حضرتك إلا بأمر منها هى تحديدا.
ندى زعقت:وانا قلت هادخل يعنى هادخل.

داليا كانت نازله من الشركه وسمعت صوت ندى وهى بتتخانق وبتزعق مع البودى جارد وبكل تكبر واستعلاء وعجرفه.

داليا:إيه اللى جاب الزباله دى هنا.
ندى بزعيق:والله ما فى حد زبالة الا انتى.
داليا هو بتغيظها:اوووة سوفاج بيئه أوى ياندى أوعى من وشى الساعه دى علشان عاوزة أمشى.

ندى بغضب:اسمعينى كويس أوى ياداليا ماتفتكريش أبدأ أنك انتصرتى علينا لأ وخليكى فاكره هايجى يوم وقريب اوى وربنا هاينتقم منك فى اللى عملتيه فى أخويا ومن قبله مايسه مراته اللى حبته بجد مش واحده زيك فضلت تلعب عليه لحد ماخلته أدمن واتجوزته غصب عنه ومش بس كدة لا وكمان سرقت شركاته وفلوسه ومصانعه خليكى فاكرة كلامى دة كويس اوى وآه بالمناسبه ياريت تبقى تغيرى جوز البهايم اللى بيحرسوكى دول لأنى ممكن بكل بساطه انى اصلط عليهم حبه بلطجية يخلصوا عليهم.وبعدين ابقى اقتلك بنفسى.


داليا بصت لندى بقرف:ياياى بيئه وشغل بلطجه اوعى من سكتى.


ندى باستفزازها:البلطجة دى أنتى اللى بدأتى بيها اشربى بقى وصدقيني نهايتك قربت أوى يادودة بتنخور زى السوس مابينخور فى السنان سلام بقى ولا حتى من غير سلام احسن.

داليا بحقد:برضه مش هاتقدرى تعملى لى حاجه .....ركبت داليا عربيتها وهى هاتولع منها.

فات تقريبا اسبوعين على خانقه ندى مع داليا وفى يوم رجعت الفيلا بعد يوم طويل من الشغل فى شركه جاسم دخلت بعربيتها لحد مقدمه البوابه الرئيسيه وفتحت الباب ونزلت بدلع وفتحت باب الفيلا بالمفتاح لان ماكنش فى حد من الخدامين موجود ساعتها دخلت الفيلا ونورت النور ورمت شنطتها على الكرسى ودلكت رقبتها بتعب بعد اجهاد يوم طويل ولسه هاتتحرك علشان تطلع اوضتها لقت اللى راح حط ايدة على بوقها وكمم نفسها انتفضت بزعر وفضلت تتلوى بين ايدة وهمهمت بخوف وبعدين حاولت تتملص من ايد هذا المجهول لحد مانجحت انها تفلت من ايدة لفت لقت واحد شكله وملامحه غريبه بصت له بخوف ورعب واتكلمت وهى جسمها كله بيرتجف .


داليا بخوف : انت ؟ انت مين وعاوز ايه ؟

شريف قرب منها وهى بترجع بضهرها لورا لحد ماقعدت على اقرب كرسى وهى نفسها طالع نازل من كتر الخوف والرعب الظاهر على ملامحها شريف قرب منها وقعد على ركبه وهمس بصوت واطى .
شريف : هششششش داليا اهدى انا شريف .
داليا بصدمه : ايه شريف ؟ مش ممكن بس انت يعنى .
شريف : عارف بصى تعالى نتكلم بعيد عن هنا وانا هاحكيلك كل حاجه .

شريف طلع متخفى وركب العربيه جنب داليا لحد ماراحوا لحته مقطوعة بعيد عن اى بشر وحكى لها ازاى هرب.


فلاش باك .

شريف كان قاعد فى الزنزانه ومعاة واحد مسجون من نفس الزنزانه اللى هو فيها شافه قاعد شارد وحاطط ايدة على خدة وفى دنيا تانيه راح له وقعد جنبه .

المسجون شحاته : مالك ياشريف بيه شايفك سرحان ومهموم مش عوايدك يعنى خير .

شريف بحدة : بقولك ايه ياشحاته انا مش فايقلك دلوقتى ابعد عنى الساعة دى لان عفريت الدنيا بتتطنط قدامى .
شحاته : ليه بس ياباشا ماالحياة فى السجن اخر جمال اكل ببلاش وراحه من وجع دماغ الستات وذنها .

شريف بص لشحاته باصه ناريه واتكلم بحدة : بقولك ابعد عنى والا قسما بالله اقتلك وارتاح منك .

شحاته وهو بيتفحص ملامحه وهو شايف شريف ماسك صورة داليا واتكلم بثقه : قد كدة امرها يهمك؟
شريف اتنهد بضيق : كان يهمنى انما خلاص كرهتها بس انا عاوز اربيها .
شحاته : عدم لا مؤاخذة ياباشا هى السنيورة دى تقربلك ايه ؟

شريف : تبقى بنت خالتى وحبيبتى بس للاسف غدرت بيا واتجوزت جاسم .

شحاته : طيب واللى يلاقى لك مخرج من هروبك من السجن ؟
شريف بص للمسجون اللى معاة وظهرت على شفايفه ابتسامه سخريه واتكلم بتريقه: ازاى بقى ياذكى انت ناسى ان السجن عليه حراسه مشددة .
شحاته بخبث : لا ماهو انت هاتطلع من هنا ميت .
شريف اتعصب عليه ومسكه من هدومه وهزة بقوة واتكلم بفحيح افعى : نعم انت اكيد اتجننت عاوز تموتنى ياخسيس.

شحاته : اهدى بس ياباشا واسمعنى للاخر ؟

شريف بنفس الحدة : عاوز تقول ايه ؟

شحاته بمكر : بص ياباشا انا اعرف دكتور فى مشرحه زينهم الدكتور دة صاحبى وحبيبى هو اتصل بيا من شويه اثناء استراحه المساجين وقالى ان فى جثه لراجل لسه واصله حالا المشرحه والجثه دى شبهك بالظبط الخالق الناطق كأنكم فوله وانقسمت لنصين ولما سأل عن اهلة طلع يتيم وملهوش اهل خالص ومات بأذمه قلبيه انا عليا بقى انى اعمل شويه شغب واجرحك جرح صغير فى وشك بعدها على طول هانعمل كاننا بنتخانق مع بعض وتاخد الحبايه دى بعدها لامؤاخذة قلبك هايتوقف فترة صغيرة والدكتور اللى بيكشف على المساجين هايجى يكشف عليك مش هيلاقى عندك نبض هايفتكر انك مت وهايبلغ مأمور القسم وطبعا مأمور السجن علشان يخلى نفسه من المسؤليه هيحاولك لمشرحه زينهم واول ماتوصل هيدخلوك التلاجه لحد مايجى الطبيب الشرعى علشان يشرح جثتك شويه الدكتور دة هايستغل حاله الانفلات الامنى اللى فى المشرحه وهايطلعك من التلاجه وهاينعش قلبك ويفوقك ويشربك سوائل علشان تعوض نقص الاكسجين فقدتها الفترة اللى انت كنت فيها فى التلاجه وهايحط جثه الراجل اللى شبهك مكان ماكنت موجود وهايعمل له نفس الجرح بتاعك كأن اللى فى التلاجه هو انت اما انت فاهتلبس هدوم واحد صعيدى وتدهن وشك بلون اسود وتركب شنب كبير وهاتطلع من المشرحه متخفى ومحدش هايعرفك وسيادتك بعدها هاتهرب بعيد وأثناء استراحه السجناء هاتصل بيك وهاقولك تروح لمين بس اهم حاجه انك تستخبى عن عيون الشرطه.


شريف بحماس : ها وبعدين كمل .

شحاته : هاوصفلك واحد بتاع تجميل ممكن يغير من ملامحك بحيث تبقى واحد تانى غير شريف وهايعطيك كمان باسبور مزيف بأسم ثرى عربى اسمه حيدر عبد القادر وعليك انك تتكلم خليجى كويس وهاتعيش بعدها ملك زمانك وشخصيه شريف تبقى ميته بالنسبه للشرطه وللجميع .

انتهى الفلاش باك .

شريف : بس ياستى اداى كل اللى حصل انا دلوقتى اسمى حيدرعبد القادر الراجل الخليجى الثرى بس اوعى تفتنى عليا مفهوم يادودو .

داليا بمكر وارتمت فى حضن شريف : من عينيا ياروح دودو .

شريف : بس انا واخد على خاطرى منك بقى تسيبنى وتتجوزى جاسم .
داليا وهى بتملس على وش شريف بدلع واتكلمت بمكر: ماهو انا اتجوزته على الورق بس علشان استولى على كل حاجه .

شريف بصلها برغبه : وانا عاوزك ياداليا عاوزك ليا انا لوحدى .

داليا بارتباك : يعنى ايه ياشريف ؟
شريف بمكر : يعنى انا ليا حق عندك وهاخدة .
داليا بضيق : استنى بس ياشريف مش وقته .

شريف اخدها ورجعها الفيلا ودخلوا وماكنش لسه فى حد وصل الفيلا خالص وشالها لحد اوضه نومها حاولت انها تمنعه وتقاومه لكن شريف مش اعطى لها اى فرصه للكلام وبث رغبته فيها لحد مااستسلمت له فى النهايه برغبتها ونهلوا مع بعض من العشق الحرام.


فى بيت أمجد كان مهموم وحزين وحاطط ايدة على خدة ومراته شافته وحزنت على حال جوزها من بعد مااتطرد من شركه جاسم اللى كان شايلها من اولها لاخرها فى اوقات كتيرة جاسم ماكنش متواجد بيها راحت له وطبطبت على كتفه واتكلمت بنبرة كلها حنان .


نجلاء :وبعدين ياامجد هاتفضل حاطط ايدك على خدك كدة كتير حرام عليك اللى بتعمله فى نفسك دة.

أمجد بحزن: غصب عنى يانجلاء محدش كان شايل هم الشركه دى غيرى وفى الاخر اتطردت من الملعونه داليا بعد ماخربتها وقعدت على تلها.

نجلاء:حبيبى أنت لك خبرة فى الشغل وفى التعاملات والشركات والف من يتمنى واحد بخبرتك وكفأتك وبعدين صاحبك شركاته مش لا اول ولااخر الشركات اللى تتسرق أو تخسر فى السوق.


أمجد :يانجلاء أنا لو عليا أشتغل فى أى شركه وخلاص بس أنا صعبان عليا جاسم واللى وصله مش قادر أصدق أنه أتجوز اللى اذته واذت مايسه ومش بس كده دى حتى سحبت من مال الشركات والمصانع فلوس بالملايين فى وقت قصير جدا دى حتى سرحت العماله اللى كانوا شغالين وأغلبهم ناس على قد حالهم وقطعت لقمه عيشهم.


نجلاء:أدعى ربنا ينتقم منها.

أمجد :حسبى الله ونعم الوكيل فيها ده حتى جاسم ماسلمش منها وخلته يدمن وهو دلوقتى محجوز فى مصحه لعلاج الإدمان.
نجلاء:عارف ياامجد أهى اللى زى داليا دى ببقى نفسى أكلهم بأسنانى.
أمجد :ربنا هو المنتقم الجبار قادر ينتقم منها.

فى مرسى مطروح عدت شهور كتير اوى وكان تعب الحمل بيزيد على مايسه وخصوصا أنها بدأت فى أوائل الشهر التاسع كانت كل يوم بتتالم كل يوم تحس أنها هاتولد والدكتورة تقول لها لسه لأن الولادة البكريه بتاخد وقت.وفى يوم كانت فى المرسم بترسم وهى على آخرها من شدة الالم.


مايسه بألم :ااااااه.

شافها الراجل اللى بيقدم الطلبات داخل المرسم وهى بتتوجع راح لها وطبطب على كتفها وبصلها بحنان اب.

عم فتحى:مالك يابنتى شكلك تعبان أوى قومى روحى أنتى شكلك بتولدى.

مايسه بتعب:أنا كويسه ياعم فتحى ماتشغلش بالك بيا.
عم فتحى:ماهو لو ماروحتيش هابلغ ابوكى.
مايسه كانت بتتكلم وهى مبتسمة رغم تعبها: صدقنى ياعم فتحى أنا كويسه خالص.
عم فتحى: يابنتى ارحمى نفسك شويه.حرام عليكى اللى بتعمليه فى نفسك.

مايسه بوجع والم: بص اوعدك أنى أروح بعد مااخلص اللوحه اللى فى ايدى دى اتفقنا... فتحى سابها بتعبها وبعد بعيد واتصل على أبوها.


فتحى :آلو أيوة ياعم طه .

طه:فى إيه يافتحى.
فتحى:فى أن الست مايسه تعبانه أوى وشكلها بتولد ومش راضيه تسيب المرسم وتروح.
طه:طيب أنا جاى حالا يافتحى خد بالك منها انت بس على أما إجى أنا وأمها مسافه السكه.
فتحى:ماتقلقش الست الصغيرة فى عينيا ياعم طه....... طه قفل السكه وبص لمراته واتكلم بتأكيد. فوزيه يلا اجهزى وجهزى حاجات لابنتك علشان هانطلع بيها على المستشفى علشان بتولد .

فوزيه:ثوانى بالظبط هاجهز الحاجه وننزل.

بعد شويه طه اتصل على ابنه اللى كان راجع من رحلاته وهو مرهق وتعبان.
طه:هانى أنت فين دلوقتى .
هانى بأرهاق:أنا جاى فى الطريق يابابا ليه فى حاجه ولا ايه.

طه:أختك تعبانه وبتولد ومصرة تفضل فى المرسم قال إيه لما تخلص اللوحه اللى فى ايدها أختك بتنتقم من نفسها فى الرسم وبس ياهانى.

هانى :طب أهدى يابابا أنا قدامى بالظبط ربع ساعه هاطلع الأول على مايسه فى المرسم اخدها وبعدين اعدى عليكم ونطلع بيها على المستشفى.

طه:ماشى يابنى بس ماتتاخرش علينا أنا وأمك قلبنا وكلنا عليها.

هانى:ماتقلقش يابابا أن شاء الله خير.....هانى قفل التليفون مع أبوه وزود سرعه العربيه وراح لحد المرسم وهناك شاف أخته وهى بتتالم وبتتوجع.
هانى:مايسه.

مايسه التفتت وشافت أخوها وراح لحد عندها وشافها وهى بتتألم طبطب عليها بحنان واتكلم بضحك.

هانى :إيه يا جميل شكلك كده بيقول هاتعلميها وهاتولدى النهاردة صح.
مايسه بتعب:حمدا لله على السلامه ياهانى.
هانى باس أخته من جيبنها وبحنان:الله يسلمك يلا ياحبيبه اخوكى اركبى معايا علشان اعدى على بابا وماما ونخدك علشان تيجيبى الواد المفعوص دة.

مايسه بتعب :لسه شوية ياهانى الدكتورة قالت لسه حبة.

هانى:بلاش عند يامايسه أنتى تعبانه تعب ولادة يلا من غير كلام واتفضلى قدامى على العربيه لأحسن اشيلك غصب عنك.
مايسه بتعب:لا وعلى إيه اتفضل ياسيدى أمرى لله........ مايسه ركبت عربيه أخوها والتعب بيزيد عليها اكتر واكتر وبعدين راح آخد باباه وماماته وطلعوا بيها على المستشفى وأول ماالدكتورة شافتها دخلتها بسرعه اوضه الولادة وبعد ساعه ونص وولادة متعسرة ولدت مايسه ولد جميل جدا وكان واخد شبه كبير من ابوة وواخد الغمزتين اللى فى الخدود من أمه وبعد مافاقت من البنج لقت أبوها وأمها واخوها بيبصولها وهما مبتسمين لها.

فوزيه ضمت بنتها لحضنها وبصت لها بحنان واتكلمت بفرحه على ملامحها:حمدا لله على سلامتك يابنتى.

مايسه بتعب:الله يسلمك يا ماما.
طه وهانى:حمدا لله على سلامتك يامايسه.
مايسه:الله يسلمك يابابا الله يسلمك ياهانى.
هانى غمزلها وضحك وكمل بشقاوة :أخيرا بقيت خال بس إيه ده يامايسه الواد وحش أوى ليه كدة هههههه.
طه خبط على رأس أبنه بالراحة واتكلم بضيق:ياواد انت بطل ترخم على أختك ماتبقاش رخم.
مايسه بتعب:صحيح يابابا الكلام دة ابنى وحش.

طه:بيضحك معاكى ياحبيبتى أنتى ولدتى ولد زى العسل ماشاء الله عليه.

مايسه بتعب:هانى عاوزة أشوفه لو سمحت.
هانى:عيونى يا قلب اخوكى ثوانى واجيبهولك.

هانى راح جاب أبن أخته من الحضانة اللى كان فيها وأعطاه لها.

مايسه أول ماشافت أبنها الرضيع وشالته مابين ايدها فضلت تعيط كتير حلمها انها تبقى أم اتحقق وبقى واقع لكن اللى كان بيألمها أن ابوة مش موجود معاها فى اللحظة دى أكيد كانت هاتبقى الفرحه مش سيعاها لو كان جاسم متواجد وبالرغم من قسوته عليها الا انها حست ان وجوده فى حياتها كان هايفرق كتير وبالرغم كل اللى حصل بينهم إلا أنها لسه بتحبه وقلبها لسه متعلق بيه مسحت بأيدها دموعها وهى بتبص لابنها بحب.ومسكت ايد ابنها وباسته بحب وهى بتتأمله.

هانى:هاتسميه إيه يامايسه.

مايسه:هاسميه مهند بس بذمتك مش حلو والنبى دة سكر حتى واخد كتير من جاسم.
هانى بحده:انتى لسه برضه باقيه عليه بالرغم كل اللى عمله فيكى الظاهر أنك مابتتعلميش أبدأ.
مايسه وهى محتضنه أبنها بحب وبصت لاخوها واتنهدت بحزن :وحتى لو نسيت صدقنى جاسم مش هايسكت وهايفضل يدور عليا لحد مايلاقينى ويطالب بابنه هو ابوة زى ما انا أمه.

فوزيه بحزن:ربنا يعينك يابنتى ويصبر قلبك.

مايسه بعياط:ادعيلى يا ماما والنبى.
فوزيه:والله بدعيلك يابنتى يسعدك ويريح بالك .
مايسه وهى ماسكه أيد أبنها الرضيع واتكلمت بثقه:وأنا واوعدك ياحبيبى أنى ها كون كل دنيتك.
طه:خلاص كفايه نكد بقى يابنتى النهاردة لازم كلنا نفرح بحفيدنا الصغير.

بعد يومين مايسه رجعت البيت وهى معاها أبنها اللى أقسمت أنها تاخد بالها منه وتحافظ عليه زى عينيها... أما هانى كان مصر انه يتصل بندى علشان يبلغها بخبر ولادة مايسه وبالرغم انفصاله عنها إلا أنه كان بيحاول يتصل بيها كتير علشان يطمن عليها لكنها كانت فى كل مرة بترفض انها ترد عليه ومع ذلك مافقدش الامل انها ترد وقرر انه مش هاييأس مهما حصل رن عليها تانى وتالت ورابع وفى النهايه فتحت تليفونها وردت.


ندى ببرود:ألو نعم عاوز ايه ؟

هانى بنبرة كلها حب :إزيك ياندى عامله إيه.
ندى :هانى من فضلك ماعنتش تتصل بيا تانى لو سمحت وسبق وقلتلك قبل كدة كل اللى بينا إنتهى أنت ليه مصر أنك تنبش فى حاجه خلصت بالنسبه لي.

هانى اتكلم بحزن وهى حست من كلامه انه حزين ومع ذلك اتملكت نفسها واصرت على البرود فى الرد عليه:أنا اسف ياندى بس انا اتصلت بيكى النهاردة علشان ابلغك أن مايسه ولدت.

ندى بفرحه :بجد طب جابت إيه.
هانى: جابت ولد وسمته مهند.
ندى:يتربى فى عزكم يارب.

هانى بحنان: احم ندى لو طلبت منك أنك تيجى أنتى وباباكى تحضروا سبوع مهند هاتيجوا.

ندى نفسها من جواها لو توصل لهانى وتترمى فى حضنه لكنها مع ذلك اتكلمت بثبات : مااظنش وبعدين اصل.
هانى بقلق لما حس ان صوتها اتخنق:أصل إيه ياندى.فى ايه ريحينى ارجوكى.
ندى بصوت مبحوح ودموع:أصل جاسم تعبان أوى.
هانى بضيق:تعبان ماله.

ندى:المجرمه داليا خلته يدمن ورمته بعد ماسرقت الشركات والمصانع وهو بيتعالج بقاله شهور هانى ارجوك ادعيله ربنا يشفيه.

هانى ببرود وجمود:ربنا يشفيه. ......... شويه وجه أبوها وشافها مرتبكه فضل يتفحص ملامحها لانه متأكد انها بتكلم هانى بصلها بمكر وبعدين حمحم بثبات.

محمد:بتكلمى مين ياندى.

ندى بارتباك:أنا أنا بكلم هانى يابابا.
محمد بخبث وعمل نفسه مش فاهم :هانى؟ طب اديهولى أكلمه.

ندى:آه طبعا اتفضل يابابا ......أعطت التليفون لابوها وهو كلمه.

محمد:إزيك ياهانى عامل إيه.
هانى:الحمد لله ياعمى حضرتك عامل إيه.
محمد:أنا كويس يابنى خير كنت بتتصل بندى فى حاجه ولا ايه.
هانى بارتباك:ها لاابدا ياعمى مافيش حاجه أنا كنت بس بعرفكم أن مايسه ولدت وجابت ولد وياريت لو حضرتك أنت وندى تشرفونا فى سبوع مهند.

محمد: ربنا يقدم اللى فيه الخير يابنى وابقى سلم لى على والدك ووالدتك .

هانى:يوصل ياعمى...... هانى قفل التليفون مع حماة وهو بيفكر فى حبيبته هل فعلا ممكن تسافر هى وابوها هل مرسى مطروح هل من ممكن انه يشوفها تانى؟ قد إيه هى وحشته أوى وبيدعى ربنا أن حماه يوافق وتيجى معاه.

بعد أسبوع طه عمل سبوع لحفيدة وسط فرحه الجميع ومحمد وندى حضروا السبوع ده وهانى كان فرحان انه شاف حبيبته.


ندى قعدت جنب مايسه وشالت ابن اخوها وفضلت تلاعبه بحب وبعدين بصت لمايسه وابتسمت لها:حمدا لله على سلامتك يامايسه .

مايسه بابتسامه :الله يسلمك ياندوش.
ندى بضحك : الواد مهند دة طالع وحش لمين ها .

مايسه بضحك:أخص عليكى والنبى دة عسل.

محمد اخد مهند من ندى وباسه من خدة وهو تأثب بعمق ونام بين دراع جده ومحمد ابتسم:بسم الله ماشاء الله عسل فعلا اعز الولد ولد الولد يتربى فى عزك يابنتى.

ندى اتكلمت بتلقائيه:بس سبحان الله واخد من جاسم كتير صح يابابا.

الكل سكت ومايسه مقدرتش تمنع نفسها وعيطت بحرقه وهربت بسرعه من قدامهم ودخلت اوضتها وقفلت على نفسها وكملت عياط.محمد بص لابنته بتحذير وندى حزنت على حال مايسه واتكلمت بأسف.

ندى اتنهدت بأسف:أنا أسفه مقصدش والله.

طه بحزن:عارف يابنتى أنك ما تقصديش.
ندى:أنا هاروح أتكلم معاها.
طه:وماله يابنتى على الأقل تخففى الحاله اللى هى فيها.

ندى راحت لمايسه وخبطت عليها كتير لحد مافتحت لها الباب وهى دموعها مغرقه وشها وكانت بتعيط جامد أوى.

ندى حبت تلطف الجو واتكلمت بهزار:فى إيه يا جميل فى حد يبقى عنده ولد زى مهند ويعيط برضه.
مايسه بدموع:أصل أصل.
ندى:أصل ياحبيبتى.
مايسه اتنهدت بأشتياق جارف:اخوكى عامل ايه ياندى .

ندى بصت للارض بحزن ودموع حاولت انها ماتبينهاش واتكلمت بأسف:جاسم تعبان اوى يامايسه.

مايسه بخضه :إيه تعبان تعبان ماله؟

ندى رفعت وشها وعيونها دمعت :بقى مدمن والزفته داليا خلته يدمن أنا عارفه أن اللى حصلك بسبب أخويا ماكنش سهل وجرح فى قلبك صعب انك تنسيه بس ارجوكى يامايسه ادعيله ربنا يشفيه.


مايسه بحزن على حال جوزها ودة كان باين فى عينيها وكملت بأسف: جاسم قوى وواثقه أنه هايتجاوز ازمته على خير.


ندى بمكر وبصت لمايسه اللى عينيها فضحتها.

ندى:مايسه ممكن أسألك سؤال وياريت تجوبينى عليه بكل صراحه.
مايسه:اسالى ياندى.
ندى:أنتى باين فى عينكى انك لسه بتحبى أخويا صح.
مايسه سكتت ومردتش.
ندى:على العموم أنا مش هاضغط عليكى فى الكلام بس دموعك دى بتاكد أنك لسه بتحبيه.
مايسه اتنهدت بحرارة:بصى هو بالرغم من قسوته عليا بس صدقينى مقدرتش أكرهة.

ندى:لا ماهو واضح اهوة على العموم سيبى الأيام وهى كفيله بأنها تداويكى المهم سيبك بقى وتعالى علشان نعمل سبوع لأحلى مهند.... لسه هاتطلع من الأوضة بتاعتها ومعاها ندى ألا وكان محمد حماها راح لها علشان يتكلم معها خبط وحمحم بحرج ودخل لها .وقعد جنبها.


محمد: قوليلى يابنتى تحبى نبلغ جاسم بمكانك أنتى وابنك لما يخف ويروق.

مايسه بأصرار:لا ياعمى مش دلوقتى مش قبل ما يرجع كل اللى سرقته داليا ويطلقها وكمان لو جه يعتذر ليا على كل اللى عملة معايا وبعدين ابقى افكر اسامحه ولالا.

محمد:أيوة يابنتى بس أنتى كده بتعاقبيه وعقاب كبير معلش سامحيه.

مايسه : لما يرجع جاسم اللى حبيته ويبطل داء الغيرة والشك ساعتها ابقى افكر فى موضوع رجوعى له من عدمه.
محمد:بالرغم أنى مش موافقك على طريقه تفكيرك دى إلا أنى هاسمع كلامك بس ارجوكى فكرى فى كلامى تانى.
مايسه:ربنا يسهل ياعمى.
محمد:ماشى يابنتى اللى تشوفيه.

الكل كان فرحان بمهند اللى كان نسخه بالكربون من ابوة فى الوقت اللى أبوه فيه تعبان وبيتعالج من الإدمان وبعد الانتهاء بالإحتفال بسبوع الحفيد.هانى قعد جنب حماه وحب يتكلم معاه فى موضوع رجوعة لندى.


هانى:عمى أنا عارف أن مش دلوقتى وقت كلام بس أنا لسه باقى بنتك وبالرغم أنى طلقتها إلا أنى لسه بحبها ويعنى كنت طعمان فى كرمك لو توافق أنى أرجع لها فهل حضرتك موافق أنى ارجعها لعصمتى.


محمد:بالرغم انك اخدتها بذنب أخوها إلا أنى واثق ومتاكد انك صادق فى كل كلمه قلتها دلوقتى ودة باين فى عينك بس مااظنش ان دة وقته على الاقل لما يخف اخوها من الادمان ماهو لازم يكون موجود علشان يحضر فرحها.


هانى : ماشى ياعمى اللى تشوفه حضرتك.

محمد:كنت عارف انك هاتقدر موقفى.
طه سمع من محمد أن إبنه جاسم أدمن وأتكلم بذهول اتحولت بعدها لحزن:ادمن طب ليه؟
محمد:داليا المجرمة خلته يدمن واجبرته أنه يخضع لها واستولت على كل حاجه ومش بس كده ده رمته ولا كأنه كلب ولايسوى ........بص لمايسه وكمل كلامه:ده ذنبك يابنتى ربنا بيخلصه من ابنى.

مايسه دموعها نازله على خدودها على حب حياتها جوزها وأبو أبنها هى بتحبه اة بس قررت تلغى قلبها وتحكم عقلها قلبها بيقول لها تروح وتضمه لحضنها لكن علقها رافض وقال أبدأ مش هاتهين كرامتها تانى على حساب حبها لازم يعتذر لها الاول ويوعدها وعد صادق انه هايبطل غيرة وشك ...إنتهى السبوع ورجع محمد وندى لأنهم فهموا أن الكلام مش هايجيب أى نتيجة دلوقتى.


بعد سنه ونص من العلاج المكثف بدأ جاسم يتعافى من الإدمان تماما وبعد العذاب والآلام اللى اجتاحت جسمه فتح عينه بصعوبه شديدة وبص لقى ابوة وأخته قاعدين معاه وجنبه ومبتسمين له.


جاسم بتعب:بابا.

محمد اخد ابنه بالحضن وطبطب عليه :جاسم حبيبى حمدا لله على سلامتك يابنى.
جاسم:الله يسلمك يابابا.
ندى بضحك:حمدا لله على سلامتك ياجاسم والله زمان وحشتني رخمتك ياشيخ هههههه.
جاسم:الله يسلمك ياندوش وحشتنى لمضتك يابت.
ندى:أحم علشان تعرفوا قيمتي بس ههههههه.
محمد بتحذير:ندى وبعدين معاكى.
ندى:أسفه يابابا سكت اهوة.
محمد فضل باصص لابنه فترة كبيرة وساد صمت كتير لكن كانت لغه العيون هى اللى بتتكلم لحد مامحمد قطع لحظات الصمت دة واتكلم باصرار وثقه .

محمد:اسمعني يابنى أنت الحمد لله خفيت من الإدمان بعد سنه ونص من العلاج ها هاتنوى على إيه بعد كده.

جاسم:مش عارف يابابا صدقنى مش عارف.
محمد:أنا أقولك ها تعمل إيه انت لازم تخلص من جوازتك من داليا وترجع اللى سرقته منا وساعتها بس هاترجع اللى ربيته كويس واللى مافيش حاجه تكسرة أو تهزة.

جاسم غصب عنه عيط واتنهد بالم واتكلم بانكسار وحسرة وندم:وأنت فكرك يابابا أنى لسه متكسرتش تفتكر لما الانسانه الوحيدة اللى حبتها وحبتنى ترفع عليا قضيه خلع ضدى علشان تخلص منى ومن حبى وتهرب وهى حامل فى ابنى واتحرم منها ومنة مبقاش انكسرت ولما تضحك عليا واحده كلبه ولاتسوى زى داليا وتستغل قمه ضعفى وتجبرنى أنى اتجوزها وتخلينى أعملها توكيل عام بالتصرف فى كل املاكى وأنا تحت تأثير المخدرات وتستغل التوكيل اللى معاها وتبيعنى إللى قدامى واللى ورايا وبعدين ترمينى فى أقرب خرابه هى وأبوها وأبقى متكسرتش لا يابابا أنا اتكسرت خلاص خسرت كل حاجه خسرت مايسه مراتى خسرت ابنى اللى كان هايموت بسببى زى ما مات أخوة خسرت شركاتى ومصانعى ياريتكم ماعلجتونى وكنتوا سيبتونى أموت يمكن كان بقى الموت أرحم بكتير من العذاب اللى أنا عايش فيه دلوقتى... ورجع يعيط تانى وابوة طبطب عليه بحنان.


محمد:أنا عارف يابنى أن دة كله صعب عليك بس لازم تتجاوز محنتك دى لازم تقف على رجليك من تانى انت سندى فى الحياة يابنى أنت آه اتكسرت بس لازم تواجه انكسارك وضعفك ده وترجع تقف تانى على رجليك ماتخليش أعدائك يشمتوا فيك عاوزك ترجع جاسم بتاع زمان اللى إسمه بيلمع زى البرلنت ويتهزله الكل ويتعمل له الف حساب ويفضل صامد قدام أى رياح عاتيه وقبل ده كله لازم ترجعلك ثقتك بنفسك ساعتها بس كل اللى خسرته هايرجع أسمع كلامى يابنى أنا أبوك وعاوز مصلحتك.


جاسم:حاضر يابابا بس والله العظيم لادفع داليا وأبوها التمن غالى وغالى أوى كمان.

شويه والباب خبط ودخل فادى علشان يطمن عليه واول ماشافه كويس ابتسم بارتياح.
فادى: بسم الله ماشاء الله انا شايفك أحسن بكتير عن الاول لازم امسك الخشب.
جاسم ابتسم برغم تعبه:أنا متشكر أوى يافادى على تعبك معايا السنه ونص دول.

فادى:ده واجبى أنا دكتور قبل مااكون صديقك على العموم أنت أخدت درس قاسى وياريت تتعلم منه وباباك حكى لى على اللى حصلك بس نصيحتى لك لازم تلغى التوكيل اللى كتبته لمراتك التانيه وياريت تبلغ عنها هى وأبوها باللى عملوة فيك أنا قلت لوالدك على فارس وهو هايمسك القضية ويحلها.


جاسم:أيوة بس هو فى مأمورية شغل ومعرفش هايرجع إمتى.

فادى:لا ماهو رجع من أسبوع تقدر تلجأ له وهو مش هايتاخر.
جاسم:أن شاء الله ربنا يسهل.

فادى:أن شاء الله خير .

محمد:متشكرين يابنى على تعبك معنا.
فادى:ولاتعب ولا حاجه حمدا لله على السلامه.
جاسم:الله يسلمك يافادى.
فادى :طب عن اذنكم أروح بقى علشان أتابع باقى المرضى.
محمد:اتفضل يابنى......... فادى سابهم ومشى وجاسم بات فى المصحه وتانى يوم محمد آخد ابنه ورجعوا القصر وأول ماوصلوا جاسم وقف فى ألتراس وهو حزين ومهموم وشارد ودموعه نزله على خدودة وابوة لاحظ ده وطبطب عليه بحنان.

محمد:أنا عارف يابنى ان اللى حصلك فوق مقدرتك بس انا محتاجلك جنبى محتاج ابنى دراعى اليمين وسندى فى الحياة آنا متاكد إنك لسه بتحب مراتك ونفسك ترجع لها بس لازم تعافر علشان توصل لها وترجعها لحضنك من تانى.


جاسم ظهرت على جانب شفايفه ابتسامه سخريه واتكلم بقهر:مااظنش يابابا لأنها خلاص كرهتنى واخوها اكيد هايقف فى وشى وهايمنعنى انى ارجعها تانى.

محمد:معلش يابنى محدش يعرف الخير فين المهم اسيبك بقى علشان ترتاح.... محمد سابه مع نفسه ومشى.

جاسم بسخرية واتنهد بالم ودموعة نزلت غصب عنه واتكلم مع نفسه بقهر:أرتاح طب ازاى أرتاح ومراتى وحب حياتى وأبنى بعاد عنى منين أجيب الراحه دى وماسه قلبى بعيدة عنى ااااااه ياحبيبتى لو تعرفى قد إيه إنتى وحشانى وحشتينى أوى أوى ياضى عينى نفسى أشوفك وأملى عينى منك واطمن عليكى إنتى وأبنى ياترى ياحبيبتى عامله إيه دلوقتى.


فى مرسى مطروح كانت مايسه بتلاعب أبنها وضماه لصدرها وبتفكر فى جاسم جوزها وحب حياتها وقد إيه بتتالم علشانه وبتتالم لأنه بعيد عنها.

مايسه وهى بتكلم ابنها:حبيب قلبى عارفه انك لأبوك بالظبط. ...بصت له بحب وعيطت كتير :اااااه يامهند لو تعرف باباك قد إيه واحشنى وواحشنى حضنه وحبه ليا ياترى ياجاسم ياحبيبى عامل إيه دلوقتى.
رواية ما بعد الرحيل للكاتبة ياسمين أحمد الفصل الثلاثون

جاسم قرر أنه يروح يحكى لفارس على كل حاجه حصلت له وازاى اتعرض للخديعه من داليا الملعونة وابوها الفاسد وازاى قدروا يضحكوا عليه وخلوة يدمن وبعد كدة استولوا على كل ما يخصه من شركاته ومصانعه وتعب وشقى ابوة سنوات فيهم.

فى قسم الشرطه
كان فارس فى مكتبه والعسكرى خبط على الباب وإذن له بالدخول.

العسكرى:تمام يافندم فى واحد برة طالب مقابله حضرتك.

فارس:مين ده واسمه إيه.
العسكرى:أسمه جاسم المنصورى.
فارس بتفكير :اممممم جاسم المنصورى ......سكت شويه وبعدين افتكرة :أيوة أيوة افتكرته طيب تمام دخله.
العسكرى:تحت أمرك يافندم.... العسكرى طلع ودخل جاسم مكتب فارس واول مافارس شافه صافحه بحرارة وجاسم قعد قدام فارس وفضل فترة صمت احد ماجاسم قطعه.

جاسم:إزيك يا فارس حمدا لله على السلامه.

فارس:الله يسلمك ياجاسم معلش أنا آسف جدا والله السفريه دى جت فجأه وأخر مرة قبل مااسافر كنت بحقق فى مقتل المندوب والمجهول وطبعا سيبت القضيه مفتوحة ياترى فى حاجه جديدة جدت.
جاسم ظهر على جانب شفايفه ابتسامه سخريه ممذوجه بحزن :قول حاجات مش حاجه واحده.
فارس:اتفضل اتكلم وأنا سامعك.

جاسم بدأ يحكيله كل اللى حصل له من بعد مااتجوز مايسه مراته والمشاكل اللى واجههتم مرورا بالأحداث المؤسفة واللى أدت لانفاصلهم عن بعض لغايه لما أتجوز داليا وازاى قدرت تستولى على كل حاجه تخصه من أسهم شركاته ومصانعه وسرقه فلوسه ولحد إدمانه وشفاؤة بفضل الله ثم بفضل وخبرة فادى .


فارس:يااااااه دة أنت عانيت كتير أوى ياجاسم بص مراتك التانية هى وأبوها دول ناس مش سهلين ابدا وانا كنت شاكك فيهم من قبل مأمورية الشغل والسفر اللى جه فجأة بس اطمن أنا مش هاسكت وهأساعدك ترجع حقك منهم ومن اللى سرقوة منك.

جاسم:أيدى على كتفك بس ازاى؟
فارس:بص ياسيدى على حسب كلامك أن داليا فى أغلب الوقت بتبقى فى الشركه بتاعتك صح كده.
جاسم:أعتقد كده.
فارس بمكر: خلاص وهى فى الشركه أنا ممكن أدخل الفيلا متنكر لأنى طبعا مش هاقدر اروح بزى ظابط.

جاسم:معلش ممكن توضحلى اكتر؟

فارس:لا بقى دى لعبتى انا على العموم هاقولك بص ياسيدى أنا هادخل فيلا السويفى على أنى جرسون وعاوز اشتغل وانتهز ان جميع الخدامين مش موجودين وازرع دول..... ووراه أجهزة تنصت ومراقبة صغيرة جدا محدش يقدر يشوفها ويسمع كل كلمه بتقولها .
جاسم: ماشى كمل.

فارس:قبل ماازرع أجهزة التنصت دى لازم الأول أدور على التوكيل العام اللى انت كتبته باسمها.

جاسم بسخريه:وأنت متخيل يعنى أنها هاتسيب التوكيل فى الفيلا كده عادى دة أكيد التوكيل هايبقى معاها منين ماتروح.

فارس: مش شرط أنها تاخده معاها المهم هادور عليه لحد ماالاقيه وأنت هتاخده وتقوم محامى كويس يقوم بوقف التوكيل وابطال جوازك منها عن طريق المحكمه وبعد كده هاتروح توقف كل اسهمك فى البورصة لأنها استحالة فى خلال سنه ونص أنها تفلسك لأنك معروف بوزنك وقيمتك فى السوق يعنى مهما حاولت تسرق من الشركات والمصانع بتاعتك مش هايجى شىء جنب ثروتك.

وبعدها توقف الفيزا كارد بتاعتها اللى بتسحب بيها من مالك بحيث لو حبت تسحب أى مبلغ ماتعرفش.وبعدها تقدر تخلص تارك منها زى ماانت عاوز.

جاسم: كل الكلام اللى قلتة مظبوط بس دة مش هايبرد نارى منها أنا لو عليا نفسى اقتلها بايدى بحق كل اللى عملته فيا وفى مايسه ده كفايه أنى محروم منها.


فارس:واحده واحده عليا ماتستعجلش الأمور ماتتخدتش قفش كده.

جاسم اتنهد واتكلم بحزن :فارس ممكن أسألك سؤال.
فارس:أكيد طبعا اتفضل.
جاسم:أنت متجوز؟
فارس:أيوة.

جاسم:بتحب مراتك؟

فارس:أكيد طبعا ومش بحبها بس ده أنا بعشقها كمان.
جاسم:عندك أولاد؟
فارس بضحك:أنت بتحقق معايا ولا ايه.
جاسم:أرجوك جوابنى عندك أولاد؟
فارس:أيوة عندى ولد وبنت معتز ومى.
جاسم:بتحبهم طبعا.

فارس:أكيد طبعا ومين مايحبش ولادة إنما إيه الاسئله دى كلها؟

جاسم بحزن وعينه لمعت بالدموع وبلع ريقه بصعوبه وكمل:أنا كمان ليا زوجه بحبها وبعشقها بجنون بس بسبب تسرعى واندفاعى حكمت عليها بالعذاب واتحرمت منها ومن ابنى ولا اعرف هى فين ولا عامله إيه حتى ابنى معرفش عنه اى حاجه.

فارس بحزن:حاسس بيك المهم الأول ننفذ خطتنا وبعد كده كل الأمور محلوله ان شاء الله.

جاسم برجاء:فارس أرجوك ساعدنى أنى أرجع كل حاجه سرقتها منى المجرمه دى.
فارس:أوعدك أنى هابذل قصرى جهودى فى القبض على داليا وأبوها فى أسرع وقت.
جاسم باستفسار:طب أمتى هاتروح الفيلا على أنك جرسون؟

فارس:ادينى يومين بس أدرس مداخل ومخارج الفيلا واعرف هادخل ازاى وبعدين أرد عليك.

جاسم:ماشى أن شاء ولو لقيت التوكيل رن عليا وأنا هاجى أخده منك.
فارس:أن شاء الله.
جاسم:طب استأذن أنا بقى.
فارس:فى رعايه الله مع السلامه.
جاسم :الله يسلمك........... جاسم خرج من عنده واتصل على ابوة ورد عليه بسرعه.

جاسم:أيوة يابابا.

محمد:أيوة يابنى أنت فين؟
جاسم:كنت فى قسم شرطه.
محمد بحماس:ها طمنى لقيت فارس؟
جاسم:أيوة وحكيتله كل حاجه.
محمد:وقالك ايه؟

جاسم:طلب منى اديله يومين وهو هايتصرف.

محمد:طب كويس ...آمال أنت فين دلوقتى ؟
جاسم اتنهد بحزن وغمض عينه بألم وفتحهم تانى واتكلم بقهر:هاعدى على العزبه الاول .
محمد:وهاتروح العزبه ليه دلوقتى بس يابنى.

جاسم اتنهد بمرارة :العزبه لسه فيها روحها وخفه دمها يابابا فيها ذكرياتنا الجميلة مع بعض فيها الورد اللى رزعته بأيدها على أسمى نفسى أروح العزبه يمكن لما أفتكر كل حاجه حلوة كانت بينا تهون عن نفسى عذاب بعدها عنى.أنا بحبها اوى ومش ممكن أبدأ أبطل أحبها أنا عارف أنى عذبتها كتير بشكى وغيرتى اللى بزيادة بس أعمل أيه فى قلبى قلبى مش ملكى قلبى هى اخدته معاها أخدت روحى أخدت ابنى أخدت كل حاجه وهربت بس انا مش هاسكت ايوة مش هاسكت وهافضل ادور عليها حتى ولو كانت فين........صوته اتخنق وكمل بدموع :وهافضل أحبها ومش هاحب ابدا غيرها لحد مااموت وحشتنى أوى يابابا اوى.


محمد بحزن على حال ابنه:عارف يابنى ومقدر موقفك معلش ربنا يهونها ياجاسم ماتقلقش يابنى مسيرك هاتلاقيها.

جاسم بتأكيد: هالاقيها واعقابها على حرمانى منها.
محمد:ربنا موجود.
جاسم:أن شاء الله عن إذنك بقى .
محمد:أول ماتوصل العزبه أبقى طمنى.
جاسم:حاضر أن شاء الله. ...سلام.
محمد:مع السلامة يابنى.

بعد مرور ساعه كان جاسم وصل العزبه ونزل من عربيته وأول ما دخل حس بارتياح وأن روح وخفه دم حبيبته لسه موجودة فى العزبه وكان أول حاجه يعملها أنه راح لحوض الورد وهناك شاف أروع مايكون الورد اللى مكتوب باسمه فتح وكان شكله جميل جدا وواخد كذا لون من الورود قرب منه وقعد على ركبة وملس بايدة على الورد بحب.


جاسم بشوق واشتياق جارف وقلبه اللى لسه بينبض بحبها غمض عينه بالم وفتحهم تانى واتنهد:وحشتينى اوى ياضى عينى ملامحك بلاقيها فى كل وردة زرعتيها بنفسك اه لو تعرفى قد إيه انتى واحشانى وأنى بتعذب فى بعدك آه لو تعرفى انا محتاجلك قد ايه بس اطمنى وغلاوتك عندى لاادور عليكى وعلى ابنى ومش هييأس يااحلى ماسه ويوم ماالاقيكى هاسجنك فى حضنى طول العمر علشان ماتفكريش تهربى منى تانى.


عم عثمان شافه وراح لحد عندة وطبطب على كتفه واتكلم بحنان :ربنا يرجعهالك بالسلامة يابنى.

جاسم إنتبه والتفت له :بتقول حاجه ياعم عثمان.
عم عثمان:بقولك ربنا يرجعهالك بالسلامة.
جاسم:اللهم آمين.
عم عثمان:مايلزمش أى حاجه منى يابنى اعملهالك.
جاسم:متشكر ياعم عثمان أنا هافضل هنا شويه وبعدين هامشى.

عم عثمان:ربنا يريح قلبك يابنى ويصلح حالك.

جاسم:متشكر لحضرتك.
عم عثمان:طب عن إذنك يابنى.
جاسم:اتفضل ....... جاسم رجع تانى بص للورد بشوق واشتياق قاتل وعشق مامتش ومش هايموت كان قرر انه لازم يعافر علشان يرجع مايسه لحضنه من تانى بس لازم الاول يصفى حساباته مع داليا وابوها.

فى قصر المنصوري كانت ندى متوترة وخايفه صعبان عليها حال اخوها نفسها لو تقوله على مكان مراته علشان تخلص من عذاب ضميرها لحد مااتكلمت بضيق.


ندى:هانفضل لحد إمتى نخبى عن جاسم مكان مايسه وابنه يابابا.

محمد ساب الجريدة من ايدة وخلع نظارته الطبيه ومسك الجسر اللى بين عينه وفركهم بتعب واتكلم:أنا لو عليا نفسى أقوله على مكانها بس أنتى عارفه أن دى رغبتها.

ندى اتكلمت بضيق وعصبيه:طب لحد إمتى؟ لحد مامهند يكبر ومايعرفش ابوة؟

محمد:عندك حل تانى.

ندى باصرار: ايوة لازم مايسه تلين شويه إذا كان مش علشان خاطر اخويا يبقى علشان خاطر ابنهم.

محمد اتنرفز على بنته وقام من مكانه وكمل كلامه:بقولك إيه ارحمينى من ذنك ده واتصلى عليها وبلغيها بالكلام ده.

ندى:أيوة هاتصل عليها ماهو ماينفعش الاستهبال بتاعها ده صحيح اخويا أخطأ فى حقها واهو اتعاقب ببعدها عنه كفايه لحد كده.

محمد:اعملى اللى أنت عاوزاة...... قام ولسه ها يخرج ندى ندهت عليه.
ندى:حضرتك رايح فين.
محمد:خارج أتمشى شويه.
ندى:ماشى وأنا هاتصل عليها......... أبوها سابها وهى رنت على مايسه واول ما مايسه شافت رقمها ردت عليها على طول.

ندى بضحك:إزيك ياهرابه كده ياوحشه بقالى شهر مااسمعش صوتك.

مايسه ابتسمت وكملت بحنان:حبيبتى ياندوش وحشاني والله .
ندى:ماهو لو أنا وحشتك بصحيح كنتى اتصلتى عليا.
مايسه:غصب عنى والله المرسم والمعرض واخدين كل وقتى المهم انتى عامله ايه .
ندى:أنا كويسه الحمد لله ازى مهند حبيب عمتو.
مايسه بضحك:مطلع عينى ههههههه ودماغه ناشفه.
ندى:هايطلع لمين يعنى ابوة وأمه دماغهم انشف من بعض.

مايسه :والله أنا غلبانه خالص.

ندى بتريقه :آه أنتى هاتقوليلى.
مايسه بشوق مستتر:وازى عمى عامل إيه.
ندى بمكر:عمك بس .
مايسه بارتباك:ااااا أيوة طبعا بس.

ندى:عمك كويس وحبيبك كمان كويس بس مفتقدك اوى ياميوس.

مايسه بدموع :حبيبى كان قاسى عليا اوى ياندى.
ندى:هو اتعذب مش كفايه يابنت الناس عذاب وفراق حنى على الواد اخويا الغلبان ده.
مايسه بتريقه:اخوكى غلبان وربنا ضحكتينى.

ندى:أيوة غلبان ومافيش أغلب منه والله أنتى لو تشوفيه دلوقتى هايصعب عليكى .

مايسه صوتها اتخنق وفضلت فترة ساكته وكانت بتبلع ريقها بصعوبه شديدة وكملت بحزن :وهو عامل إيه دلوقتى.
ندى بخبث:هو كويس وفى العزبة دلوقتى.
مايسه باستغراب:فى العزبه ؟ إشمعنى؟
ندى:أكيد يعنى بيفتكر ذكرياتكم مع بعض الورد اللى زرعتيه باسمه ولانسيتى .
مايسه اتنهدت بحزن:لا طبعا مانستش وعمرى ماهانسى.

ندى:طيب يا بنت الحلال لما أنتى بتحبيه أوى كده يبقى ليه بس العناد ده.

مايسه:أنا سبق وقلت رأيى فى الموضوع ده أنا مش هارجع لجاسم إلا لما يرجع الشركات والمصانع اللى اتسرقت ويطلق داليا وبعدين أبقى أفكر ارجعله ولالا.
ندى:براحتك يامايسه أنا أصلى عارفه ان دماغك ناشفه ومافيش حاجه بتلينك ومتأكدة أن الكلام معاكى مش هايوصل لأى نتيجه.المهم هانى عندك.
مايسه بمكر:أيوة موجود عاوزاة.
ندى:يعنى إذا ماكنش عندك مانع.

مايسه:أوك هو معاكى اهوة...... هانى كان لسه راجع من شغله ومايسه أعطت له التليفون علشان يكلم ندى.

هانى بهمس :مين يامايسه.
مايسه بهمس مماثل :دى ندى خد كلمها.
هانى:ماشى ...... هانى آخد التليفون من أخته وكلم حبيبته اللى كانت واحشاه اوى واتكلم بنبرة كلها حب وحنان .
هانى:إزيك ياندى عامله إيه.
ندى :إزيك ياهانى.أخبارك إيه.
هانى:الحمد لله أنا كويس.طمنينى عليكى إنتى كويسه.

ندى:عاوز الحق ولالا.

هانى:أكيد طبعا .
ندى:أنا مش كويسه خالص ياهانى.
هانى بخضه:ليه بس يا حبيبتى.
ندى:أولا لأنى بشوف أخويا بيتألم كل يوم ومش قادرة اخفف عنه حزنه والست مايسه أختك منشفه دماغها خالص.

هانى بضيق:اخوكى كان شاكك وشك فيها ليله فرحهم وحاولت الانتحار ولولا ستر ربنا كانت ماتت ومش بس كدة لا ورجع كمان يشك فيها من تانى وضربها واتسبب فى موت واحد من عياله وكمان زود العيار وأتجوز اللى اذته واذت أختى يعنى اختى معاها حق.


ندى بحده:يعنى أنت بقى اللى مسخن أختك ضد اخويا .

هانى:اللى غلط يتحمل نتيجة غلطه ياندى.

ندى اتنرفزت عليه وزعقت له:تصدق إنى غلطانه أنى بكلمك أنا اسفه فعلا ماكنتش إعرف أنك بارع جدا فى خداعى يعنى أنت بتولع الدنيا وبتحمض وبتشحن النفوس من بعضها وكمان بتقولى أخويا غلطان ماشى ياسيدى اخويا غلطان بس أنت كمان غلطان وبدل ماتهدى اختك بتساعدها أنها تعاند وتاخد موقف ضد جاسم ومين يعرف يمكن كمان إنت اللى بتقول لها ماترجعش لاخويا .


هانى:يعنى أنتى عارفه أنى اخوكى غلطان وكمان زعلانه.

ندى بغيظ:أيوة زعلانه وهاطق منك لأنك المفروض تهدى النفوس مش تشعللها وعلى العموم دى آخر مرة هاتسمع فيها صوتى سلام.

هانى:استنى بس ياندى أنتى عاوزة إيه دلوقتى.

ندى:عاوزاك تعقل أختك وتخليها تهدى من ناحيه أخويا ماينفعش جاسم يفضل طول عمرة محروم من مراته وابنه.

هانى ببرود:تقصدى طليقته.

ندى بعصبيه:مهما كانت المسميات مايسه ماكنتش زوجه لا دى كانت حبيبته وكل دنيته.
هانى:طب ممكن تهدى وسيبك من مايسه وجاسم وتخليكى معايا أنا شويه.
ندى ببرود:عمرى ماهاكون معاك طول ماانت بتفكر بالاسلوب دة وبتعصى اختك ومش عاوزها تلين من ناحيه اخويا عن إذنك بقى ...... وقفلت التليفون فى وشه.
ندى بغيظ :بقى كده ماشى ياهانى طالما أنت مش عاوزهم يرجعوا لبعض أنا لا يمكن ارجعلك أبدأ .

بعد يومين بدأ فارس يدرس مداخل ومخارج الفيلا واتنكر فعلا على هيئة جرسون وراح لحد الفيلا ورن جرس الباب وفتحت له الخادمة وفضلت تبص له من فوق تحت باستغراب.


الخادمه :نعم مين سيادتك.

فارس بصوت راجل راقى وقلد صوت جدة الانجليزى :أنا أدعى سميث ولقد نشرتم فى الجريدة الرسميه عن جرسون يقدم الطلبات هنا فى هذة الفيلا ولقد اتيت بناء عن هذا الطلب .
الخادمه بصتله باستغراب:ثوانى وهانده الهانم الصغيرة.

سميث:لابأس وأنا فى انتظارها ......... الخادمة طلعت وبلغت داليا.خبطت واذنت لها بالدخول.

الخادمه:ستى فى واحد تحت بيقول أنه جاى بناء على وظيفه الجرسون اللى حضرتك نشرتى عنها فى الجرنال.
داليا:طيب ثوانى وهانزله.
الخادمة :تامرينى بحاجه تانيه ياستى.

داليا:لا متشكرة روحى أنتى شوفى شغلك.

الخادمة مشيت وداليا نزلت سلالم الفيلا بدلع علشان تستقبل المدعو السميث.
داليا:أنت الجرسون الجديد؟
سميث:نعم ياسيدتى انا هنا من اجل خدمتك.

داليا بصتله بشك:مع أن شكلك ميديش جرسون خالص لكن باين عليك جنتل مان خالص ومع ذلك اتفضل معايا علشان تعرف هاتعمل إيه.

سميث: امرك ياسيدتى الجميلة.
داليا وهى لسه باصه له بشك :هو أنا ممكن أسألك سؤال.
سميث:بالتاكيد.
داليا :هو أنت مصرى؟
سميث:نعم انا مصرى ولكن والدتى من اوصول انجليزية .
داليا باعجاب:اممممم مش بطال تعالى ورايا علشان أقولك هاتعمل إيه.

داليا قالت له انه المفروض يقدم الطلبات للضيوف وقت مايجوا عندها فى نظير أنه ياخد مبلغ كبير ومحترم كل شهر وبعدين أعطت الخدامين كلهم أجازة ليوم واحد وفارس لسه هايمشى بس فجأه داليا ندت عليه .


داليا:استنى.

سميث:اجل ياسيدتى.
داليا قربت منه بدلع وفجأة حاوطت بايديها حوالين رقبته وبدلع ومسكنه وعملت نفسها دايخه وكل دة طبعا كان تمثيل بارع ظنا منها انها تقدر توقعة فى شباكها.
داليا عملت نفسها داخيه واتكلمت بمسكنه:أنا مش عارفه مالى كدة حاسة أنى تعبانه أوى.
فارس بيكلم نفسه :شكلك فعلا انسانه مش سهله زى ما قال جاسم .......فارس بعد ايديها عنه وزقها بعيد عنه.

سميث: من فضلك سيدتى ابتعدى عنى فانا لست من النوع الذى تفضلينه ولا احب المغامرات ولااهوى امرأة تفرض نفسها على معذرة فانتى اخطأتى فى اختيارك عذرا ياسيدتى لابد من ان اذهب الان والا اذا احد رأينا فجأة فسيحدث سوء ظن بى الوادع اليوم وغدا سابدأ فى عملى كخادم لكى.


داليا بغيظ:افتكرتك معندكش حاجه إسمها حرام لأن أمك زى مابتقول انها من اصول انجليزيه.

سميث:أنا راجل مصرى فى المقام الاول شرقى واعرف كيف تكون الأصول انا ارى انك تعشقين المغامرات مع الكثير وانا كما سبق قلت لكى لست نوعك المفضل واذا كنتى تبحثين عن من يشبع رغباتك فابحثى بعيدا عنى ارجو المعذرة ........... ولسه هايمشى فاتكلمت بسرعة.

داليا:خلاص خلاص ماتتنرفزش اوى كدة على العموم من بكرة تقدر تجهز و تستلم شغلك.

سميث بنفاد صبر: حسنا لابأس .
فارس أول ماطلع من الفيلا اتشاهد.
فارس:اوووووف ده أنتى حيه فعلا ربنا يخلصك منها يا جاسم ومن شرها.

تانى يوم داليا راحت الشركه والخدامين لسه مارجعوش الفيلا علشان يستأنفوا أعمالهم فارس لابس لبس واحد فلاح وغطى وشه وراقب المكان كويس لحد مااتاكد أن مافيش حد موجود أو حتى حد ماشى ناحيه الفيلا نط من على السور بسرعه البرق ودخل وفتح باب الفيلا ببنسه شعر ودخل وفضل يمشى بشويش وبحذر لحد ماطلع اوضه داليا.وفتح إدراج الكمودينو يمكن يلاقى التوكيل اللى كان كاتبه جاسم لها.


فارس بضيق:وبعدين بقى هايكون التوكيل راح فين بس... فضل يدور على التوكيل لحد مالقاة فى علبه الدهب الخاص بداليا اتنهد براحة وحطه فى جيبه ورجع كل حاجه مكانها وبدأ يزرع أجهزة التنصت فى الفيلا كلها واستعد علشان يمشى بس سمع ضحكه داليا وهى بتدور المفتاح علشان تفتح الباب اوضتها وفارس اتوتر ومش عرف يعمل ايه او يتصرف ازاى وقرر يهرب من سور الشرفه بتاع اوضه داليا ركب فى سور الشرفه حبل متين وفضل ينزل بشويش وسحب الحبل وطلع بسرعه من الفيلا وبعد بعيد واتنهد .


فارس اتنهد براحه:الحمد لله طلعنا على خير... .رجع على مكتبه فى القسم ووصله فاكس مستعجل.

فارس قرأ الفاكس وبص بذهول وأبتسم بخبث:تمام أوى كده وأبوها كمان زعيم عصابه فى مافيا تهريب السلاح ده أنتو نهايتكم مهببه على أيدى أن شاء الله ........ شويه واتصل على جاسم ورد عليه.

فارس:جاسم أنت فاضى ولا وراك حاجه.

جاسم بتريقة :أنا أساسا قاعد بهش دبان خير فى جديد.
فارس:أيوة أنا أخدت التوكيل وهو معايا دلوقتى وفى كمان مفاجأه هاتذهلك.
جاسم :مفاجأه إيه.
فارس:لما تيجى هاتعرف كل حاجه أنا فى انتظارك ماتتاخرش،
جاسم:حاضر نص ساعه وأكون عندك سلام.

فارس:سلام.

بعد نص ساعه بالظبط كان جاسم وصل مكتب فارس وطلب من العسكرى أنه يقابله العسكرى دخل وفارس طلب منه أن يدخل.
جاسم دخل وقعد وفضل باصص لفارس ومنتظر انه يتكلم وبعدين بدأ هو فى الحديث:أيوة يا فارس خير .
فارس طلع من جيبه التوكيل واعطاة لجاسم.

فارس:التوكيل اهوة تقدر توكل المحامى علشان يوقف التوكيل ده وتقدر كمان باتصال بسيط منك توقف كل تعاملاتك فى البورصه وفى البنوك وتلغى الفيزا كارد بتاع مراتك.

جاسم:أنا مش عارف أشكرك ازاى على وقوفك جنبى.
فارس:أنا ظابط ياجاسم ومهمتى تحقيق العدل ودحر الشر.
جاسم:بالمناسبه أنت كنت قلت لى أن فى مفاجأه هاتذهلنى.ايه هى ياترى؟

فارس:آه فكرتنى المدعو محمود السويفى حماك عارف هو بيشتغل إيه.

جاسم:رجل أعمال وكان منافس ليا فى السوق.
فارس:ده ظاهريا بس إنما فى الحقيقه ده راجل تعبان وشغال فى أكتر من منظمة سريه وبيشتغل مع عصابات المافيا ومش بس كده ده كمان شغال فى تهريب الأسلحة والمخدرات والاغذيه الفاسدة وكمان شغال مع مافيا تهريب الأدوية وتوريد أدوية منتهية الصلاحية.

جاسم باستغراب واتكلم بضيق وزهق:ولما كل ده انت عارفه ليه مش بتقبضوا عليه.

فارس:مين قالك كده أنا وصيت واحد أعرفه وطبعا بدون ذكر أى أسماء أنه يعرفلى عنه كل حاجه وبعتلى الفاكس ده حالا اتفضل اقرأة.
جاسم شاف الفاكس وفعلا أندهش أن محمود السويفى بالقذارة دى.
جاسم:طب وبعدين.
فارس:ولا قبلين إحنا هانطالب الإنتربول الدولى أنها تتعقبه وهانحطه على قوائم الوصول من برة وأول ماهايرجع هانقبض عليه ماتقلقش.

جاسم:فارس أنا عاوز أخلص من الكابوس اللى أنا عايش فيه ده.

فارس :خير ياجاسم صدقنى الناس دول نهايتهم قربت المهم لازم تصبر.
جاسم :حاضر هاصبر.

جاسم طلع من عند فارس وبدأ بالفعل يوقف كل تعاملاته فى البورصة والبنوك واوقف الفيزا كارد الخاص بداليا.ولغى التوكيل العام اللى كتبه لها ورفع قضيه فى المحكمه ببطلان جوازة منها لانه كان تحت تاثير المخدرات وكل ده استغرق بتاع أسبوع بالظبط .


بدأ فارس يراقب كل تحركات داليا عن طريق أجهزة التنصت ويسجل كل كلمه وكل حوار بيدور وكل كلمه بتقولها .

جاسم:ده أنتى نهار ابوكى أسود استنى عليا ياداليا الكلب أما وريتك مابقاش انا جاسم المنصورى.
وفى يوم راح جاسم الفيلا ومن سوء بخت داليا أن الخدامين ماكنوش موجودين وباب الفيلا كان نوعا ما مفتوح طلع لحد اوضتها وسمع صوت ضحكها فتح جنب بسيط من باب الاوضه ومستغربش لأن اللى زى داليا ممكن تعمل أى حاجه وكل حاجه لقاها فى حضن واحد وكانوا زى المتجوزين فتح الباب بثبات وسند بجسمة على جنب الباب وهو ضامم دراعته حوالين صدرة وبيتابع عشقهم الحرام والواحد دة كان شريف بس متنكر علشان محدش يعرفه هو وهى انتفضوا واستغربوا لما لقوا جاسم واقف قدامهم وفضلت داليا فى حاله من الصدمه والذهول وباصه لجاسم باستغراب انه لسه عايش.

جاسم صفق بايدة وبكره لداليا:مستغربيش يامدام أنى لسه عايش إلا بصحيح هو أنتى انسه ولامدام ولا انتى إيه بالظبط.

داليا وهى بتحاول تدراى جسمها المكشوف:جاسم اسمعنى بس ياجاسم افهمنى حبيبى؟

جاسم بغل وحقد : تعرفى انا عمرى مابصتلك على أنك مراتى خالص أنتى ازبل واقذر إنسانه شوفتها فى حياتى كلها اخدتى منى كل حاجة ورمتينى زى الكلب بس لا ياداليا أنا هاسففك التراب واخليكى عبرة لغيرك يامجرمه.


جاسم حاول يمسك بشريف بس هو هرب بسرعه من قبضته وهو لافف نفسه بميلاة السرير وجاسم بيضحك بهستريه وهو باصص لها والشر طالع من عينه وقرب منها وفضل يخنقها بايدة وبكل الكرة اللى جواة لها وهى مش قادرة تاخد نفسها لحد ماحس انها هاتموت بين ايدة وسابها وكمل كلامه بسخريه.


جاسم: هة الكلب الجبان هرب وسابك......قرب منها تانى والخوف والرعب اتملك منها اكتر.

داليا بخوف:أرجوك ياجاسم سيبنى وانا أوعدك أنى اتنازلك عن كل حاجه بس متموتنيش.ارجوك متموتنيش.

جاسم مسكها من رقبتها وبص لها بشر:أنتى اللى زيك ماينفعش يعيش أنتى مكانك الطبيعى فى أوسخ مزبله واة بالمناسبه انا ابطلت جوازنا وهاقدر ارجع اللى سرقتيه منى بس مش قبل مااخلص تارى منك... فضل قابض بايدة على رقبتها بقوة ووشها احمر من كتر ضغط ايدة عليها وبعدين سابها وهى وقعت على الأرض وكانت بتاخد نفسها بصعوبة وجه علشان يمشى بس داليا جريت بسرعه وفتحت التلاجه وطلعت الحقنه المخدرة وراحت نطة عليه علشان تحقنه بيها بس جاسم كان أسرع منها وزقها بعيد عنه ولوى دراعها وراح واخد الحقنه من ايديها وحقنها بالمخدر فى رقبتها.


جاسم ابتسم بسخريه :أنا هاسيبك تعفنى واشوفك وانتى بتتمنى الموت ومش تلاقيه هاتعيشى لحد ماتبقى مدمنه زى ماعملتى فيا واحده بواحده والبادى أظلم سلام يادودة ياللى بتنخور زى السوس مابينخور فى السنان وبالمناسبه أنا لغيت التوكيل اللى عملته باسمك ولغيت الفيزا كارد كفايه عليكى اللى سرقتيه منى باى باى... وسابها ومشى.


داليا بحقد:مش هاتقدر تسيبنى ياجاسم سامعنى مش هاتقدر تسيبنى.

بعد شهرين شريف خلى داليا تدمن وبقت مدمنه فى وقت قصير جدا وفى مرة وهو فى البار وكان لسه متنكر فى شخصيه حيدر عبد القادر الرجل الخليجى الثرى علشان محدش يقبض عليه كانت داليا رايحه له وهى بتترنح وبتستعطفة انه يعطيها الحبوب المخدرة.

داليا بتعب :شريف أبوس إيدك عاوزة حبايه من اللى معاك جسمى وجعنى مش قادرة استحمل.

شريف بصوت همس واتكلم بمكر : اولا مش تنتطقى اسمى خالص لا هنا ولا فى اى مكان ثانيا خدى دى احسنلك يادودو.
داليا بصت له باستغراب:إيه دى .
شريف بخبث:دى حقنه مفعولها قوى هاتريحك من الألم اللى فى جسمك .
داليا بألم : طب هاتها اوام.
شريف بمكر ذئب :تؤتؤ مش قبل مااخد حقى منك الأول.
داليا :ماشى بس بسرعة.
شريف:عيوني ياعسل.

شريف طلع من البار وهو مسندها وركبها عربيته وطلع بيها على الفيلا واخدها لحد اوضه نومها وأعطاها الحقنه المخدرة ولسه هأيشبع رغباته فيها لكن لقى جسمها ساكن تماما بعد عنها وحاول يهز فيها بس هى كانت مابتتحركش خالص اتأكد أنها ماتت من جرعه المخدر فى الحال قبل مايلمسها او يعاشرها لبس هدومه وهرب من الفيلا بسرعه .


تانى يوم راحت الخادمه فيلا السويفى فضلت تنادى على داليا بس محدش بيرد طلعت لحد اوضه نومها وخبطت وبرضه محدش بيرد فتحت الباب واتصدمت لما شافت داليا نايمه فى سريرها وجسمها مكشوف .ومش بتتحرك راحت لها بفزع وفضلت تهز فيها ولكن لاحياة لمن تنادى.


الخادمة :ست داليا ست داليا..... لكن برضه محدش بيرد حاولت تجس نبضها بس ماكنش فى اى نبض لها اتصلت بالبوليس وبعد نص ساعه كان وصل فارس الفيلا ومعاه مجموعه كبيره من العساكر ووصل لحد اوضتها وشاف جثه داليا.

فارس بشده وحزم للعساكر :عاوزكم تقفلوا جميع مداخل ومخارج الفيلا حالا والشغالين كلهم محدش يتحرك خالص لاننا لسه هانستجوبهم واحد واحد وكمان وعاوز اشرطه المراقبه بسرعة عاوز إعرف إيه اللى حصل بالظبط.

العسكرى :تحت أمرك يافندم.

فارس قرب من الخادمة وسألها إيه اللى حصل.
الخادمه بخوف ودموع :معرفش ياسعاده البيه أنا باجى كل يوم الصبح علشان أشوف طلبات الست داليا وفضلت انادى عليها محدش رد عليا طلعت اوضتها وخبطت عليها برضه محدش رد فتحت الباب بشويش لقيت الست نايمه على السرير ولامؤاخذة مكشوفه ومابتردش حاولت أشوف نبضها بس مالقتش نبض اتصلت بحضرتك وبلغتك .

فارس:طيب خليكى هنا علشان لسه هانستجوب باقى زمايلك اللى شغالين معاكى . واة ياريت كمان تغطى جسمها ده.

الخادمة بتوتر وخوف :حاضر حاضر يا بيه...... شويه وجه العسكرى بأشرطه المراقبة اللى فى الفيلا وأعطاه لفارس وفضل فارس يشوف مين كان آخر حد مع داليا وكان واحد ملامحه مجهوله ومش معروفه ودة جننه اكتر.

فارس بحيرة وحك شعر راسه بتفكير وسال نفسه ياترى مين الشخص دة: ياترى مين دة ؟ سكت شويه وبعدها نده على العسكرى .......ياعسكرى.

العسكرى راح له بسرعه وادى التحيه العسكريه :تحت أمرك يافندم.
فارس:عاوزكم فى خلال 24 ساعه تجيبولى الشخص الغريب اللى كان مع داليا فى الفترة الاخيرة من تحت الأرض ومش عاوزة يفلت من ايديكم مفهوم.

العسكرى بتأكيد: حاضر يافندم.

بعد 24 ساعه الشرطه نجحت وعرفت مكان هذا المجهول بعد ماحاول يهرب منهم اكتر من مرة وتم القبض عليه بالفعل واتحط فى التخشيبه لحين التحقيق معاه.

iklan banner

Abdulrhman Sayed
كاتب المقالة
كاتب ومحرر اخبار اعمل في موقع قصص وروايات .

جديد قسم :