رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

في احدى العمارات المتوسطة توجد فتاه تبلغ من العمر 20 عاما، تقف امام النافذة تضع الهاند فري ف اذنيها تستمع الى الموسيقى وتندن وتبتسم برقة. اسمها نورهان وهي: فتاه جميله تتميز بالعيون العسلية الفاتحة والبشرة البيضاء والشفايف الوردية.

تدخل عليها نيرة، وهي: فتاه جميلة تبلغ من العمر 20 عاما وتتميز بالعيون البنى والبشرة البيضاء والشفايف الوردية.

نيرة تؤام نورهان
نيرة : عامله ايه يا جميل ؟
نورهان لم تسمع نيرة لانها واضعة الهاند فرى ف اذنيها
تدخل نيرة ثم تاخذ الهاند فرى من اذنيها
نورهان بغضب : مين اللى خد الهاند فرى ؟
نيرة : انا نيرة عماله اقولك عامله ايه وانتى ولا هنا
نورهان بضحكة : انا اسفة مسمعتش والله
نيرة بابتسامة : ولا يهمك انتى عامله ايه ؟
نورهان : الحمدلله كويسة

نيرة : انتى من امبارح شكلك مدايق فيكى حاجة احكيلى
نورهان : لا ابدا بس موضوع جوز ماما ابراهيم مدايقنى اوى وقعدتة معانا ف البيت تعبانى نفسيا
نيرة : انا كمان مدايقة بوجودة اوى بس هنعمل ايه ؟
نورهان : من يوم ما بابا مات وانا مشوفتش حاجه ف حياتى عدله
نيرة : الحمدلله ...... بقولك ايه تيجى اذاكرلك شوية ؟
نورهان : اه ياريت عشان انسى اللى انا فيه
نيرة : ماشى هاتى ايدك
مدت نورهان يديها لنيرة ثم وصلو الى المكتب اجلستها نيرة ع الكرسى
ووضعت ع المكتب الكتب
نيرة : انا هروح اعملى نسكافية عشان انخنخ كدة تحبى اعملك معايا ؟
نورهان باتبسامة : اوك ماشى
وذهبت نيرة االى المطبخ لتصنع المشروب الساخن

في الشارع
يوجد شاب يقف ويتحدث ف الهاتف يدعى عمر
يصف الطريق الذى يقف فيه لصديقة يوسف
عمر : شاب وسيم وطيب يبلغ من العمر 24 عاما شعره طويل باللون الاسود يتميز بالعيون البنيه والبشرة الامحاويه
يدرس بكليه الحقوق
وبعد مرور ربع ساعة
يصل صديقة يوسف الى المكان المحدد الذى كان يصف له عمر
يوسف : شاب يبلغ من العمر 23 عاما وسيم يتميز بالعيون الخضراء والبشرة السمراء
عمر بتساؤل : كل دة بتوصل؟
يوسف : معلش المكان جديد عليا
عمر : اشطا يلا
يوسف : انت عايز ايه بقا هتودينى فين ؟
عمر : اصبر ع رزقك وانت تعرف
يوسف بنفاذ صبر : ماشى خلينى ماشى وراك كدة لغايه ما ان شاء الله اتشل بسببك
عمر : اخلص وبطل كلام ياد
وبعد دقائق معدودة يصلو الى المكان الذى يريد عمر اخذة اليه
ثم يقف عمر ويظل ينظر للاعلى
يوسف باستغراب : ايه يابنى انت جايبنى هنا ليه ؟
عمر : ششششششش استنه انت
يوسف بخفة : طيب انت باصص فوق ليه مستنى ملك الموت يجى يقبض روحك ؟
عمر : لا يا خفة باصص فوق عشان مستنى الملاك يبصلى
يوسف باستغراب : انت مجنون ... انت بتهزر صح وعمال بقا من امبارح بكرة عايزك ف موضوع مهم حاجة كبيرة اوى
وف الاخر جايبنى هنا افضل ابص للسما واستنى الملايكة
عمر بضحك : هههههههه وربنا انت اهبل
يوسف : طيب عرفنى انت يا ابو العاقلين احنا هنا بنعمل ايه ؟
عمر : شايف البلكونة دى رقم 3
يوسف : اه مالها هتاخد شقة ايجار جديد فيها
عمر : هيهيهيهيهي خفة يا واد
يوسف بثقة : من يومى
عمر : ششششش اسكت بقا
يوسف : والنبى يارب عوض عليا عوض الصابرين
عمر : اميين يارب
وبعد مرور 3 ساعات من الوقت
يوسف : ايه يابنى بقالنا 3 ساعات واقفين ايه الحوار انا تعبت
عمر : انت اللى حظك فقرى البت 24 ساعة واقفة هنا ومش بتدخل وانت اول ماجيت اهى مطلعتش تبص بصة
يوسف : بت مين ؟
عمر بابتسامة : اللى هرتبط بيها ان شاء الله
يوسف : وانت تعرفها منين بقا احكيلى
عمر : لسه متعرفناش بس كل يوم بعدى من الحتة دى وانا رايح الكليه والقيها واقفة تضحكلى
يوسف : وحيات ابوك
عمر : هههههههههه وحيات ابوك
يوسف : طيب انا تعبت

ف بيت نورهان
تجلس الام امام التلفاز ويجلس بجوراها زوجها ابراهيم
ابراهيم : اعمليلى كوبايه شاى يا ساميه
ساميه : من عنيا
ذهبت ساميه الى المطبخ
يظل ينظر ابراهيم يمينا ويسارا وامامة وخلفة حتى يتأكد انه بمفردة ثم يذهب الى غرفة نورهان
ثم فتح الباب ودخل
نورهان : مين دخل ؟؟ نيرة ؟؟
ابراهيم ينظر لها ويبتسم : لا مش نيرة
نورهان : عمو ابراهيم حضرتك دخلت ليه هنا ؟
ابراهيم : عايز فلوس
نورهان : نعم فلوس ايه ؟
ابراهيم : شوفيلك همة بدل ماانتى قاعدة كدة طول الليل اشتغلى انا مش قادر اصرف عليكى انتى واختك وامك وانتو مش صغيرين
نورهان بدمعة : اولا حضرتك عارف الظروف اللى انا فيها مينفعش اشتغل
وثانيا احنا مش بناخد من حضرتك فلوس انت اللى بتاخد من ماما اللى بتشتغل ياعينى وتتعب ف البيوت وانت تاخد الجاهز
ثالثا دة والاهم انت مش من حقكك تقعد معانا هنا ف البيت احنا بنات وانت راجل غريب علينا

دخلت ساميه المطبخ لتلتقى بنيرة
نيرة : ايه يا ماما عايزة حاجة اعملهالك وانا واقفة
ساميه : اه اعملى كوبايه شاى لابراهيم
نيرة : لا يا ماما انا لو كنت هعمل حاجة فهعملها ليكى لكن لعمو ابراهيم مستحيل
ساميه : ليه كدة يا نيرة دة بيحبكو اوى وبيخاف عليكو
نيرة : ماما احنا وافقنا تتجوزى من بعد بابا عشانك انتى ورضينا تدخلى علينا راجل غريب وكفايه اللى حصل لنورهان
ساميه : طيب اهدى خلاص يا حببتى ...... ايه الزعيق دة ؟
نيرة بخضة : دة صوت نورهان
جريت ساميه ونيرة لغرفة نورهان
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الثاني

ف غرفة نورهان
ابراهيم بزعيييييييق : انتى بتطردينى يا بت ؟
تدخلت نيرة وساميه
نيرة : ف ايه يا نور
نورهان تبكى بحرقة ولا تتكلم
ساميه بتساؤل : ف ايه يا ابراهيم ؟؟
ابراهيم : بنتك بتطردنى يا يا ساميه
ساميه : اييييييه ليه يا كدة يا نورهان ؟
نورهان ببكاء : والله مقولتلو حاجة
ابراهيم : انتى بتكدبينى
نورهان بعصبية : انا مش بكدب حتى اساليه هو دخل هنا ليه مش كان برة ؟
نيرة : عمو ابراهيم حضرتك كنت برة ايه اللى دخلك هنا ؟
ابراهيم : كنت كنت .... انا كنت بطمن عليها
نورهان : والله ما حصل دة بيضحك عليكو
ابراهيم : انت بنت قليله الادب
نيرة : لا يا عمو انا مسمحلكش انك تقول علينا كدة ماما طلعيه برة
ساميه : تعال يا براهيم نطلع
وذهبو للخارج


ذهب عمر الى البيت ثم جلس على احدى الكراسى
وظل يفكر قليلا حتى جاءت الام وقالت
يسرى : مالك يا حبيبى قاعد كدة ليه ؟
عمر : عادى يا ماما
يسرى : مروحتش شغلك ليه ؟
عمر : وانتى بتسمى اللى بعمله كل يوم دة شغل !
يسرى : قول الحمدلله يا عمر احنا احلى من ناس تانية كتير
عمر : الحمدلله ... انا صعبان عليا بابا الموظف الغلبان اللى بيشتغل يوم و 10 لاء
يسرى : دة قدرنا وقدر ربنا احنا نعمل اللى ربنا اداهولنا ف حاجات كتير احنا نمتلكها وف ناس تانية معندهاش
اللى احنا نمتكله دة ونفسها فيه
عمر : ونعمة بالله ... هدخل انام شوية واصحى اذاكر عشان الكليه بكرة
يسرى : ماشى يا حبيبى ربنا معاك يا رب
قام عمر من مكانة وتوجه نحو امه وقبلها من وجهها
ثم قال ف حنان
عمر : ربنا يخليكى ليا يا ماما انا عايش بدعويكى دى والله ادعيلى طول ما انتى قاعدة
يسرى : دعيالك يا حبيبى قلبى وربى راضين عليك ليوم الدين
ابتسم عمر لوالدتة ثم دخل الى غرفتة

عند نورهان ونيرة
نورهان ما زالت تبكى بشدة وتقول
نورهان ببكاء : والله ما قولتو كدة خالص
نيرة : معلش يا حببتى انا مصدقاكى
نورهان : وماما مصدقاه هو
نيرة : سيبك من ماما دلوقتى هو انا مش كفايه ولا ايه ؟
نورهان : لا طبعا يا قلبى
نيرة : هو كان عايز ايه ؟
نورهان : طلب فلوس
نيرة : هو مش مكفيه ؟
نورهان باستغراب : ايه دة انتى بتديلو من معاكى ؟؟
نيرة : اه عشان يسكت دة ممكن يفضحنا ف الشارع
نورهان : ياااااااالله مش كفايه ماما بتديلو انتى مالك بقا ؟
نيرة : طب اعمل ايه ربنا يتوب علينا ونعيش لوحدنا
نورهان : ياااارب عشان انا زهقت
نيرة تبتسم : ماشى يا حبى يلا نبداء بقا
نورهان : هى الساعة كام ؟
نيرة : يجيلها 6 ونص كدة
نورهان : طيب انا عايزة انام
نيرة : ومالو تعالى يا حببتى
نورهان : انا عارفة انى حمل تقيل عليكى اوى معلش كله ف ميزان حسناتك
نيرة : ايه اللى بتقوليه دة يا نؤنؤ هو انا مش اختك عيب كدة
نورهان : انتى الحاجة الحلوة اللى حصلت ف حياتى من ساعت ما بابا مات
نيرة : الله يرحمة ... يلا بقا نامى
نورهان : ممكن اطلب منك طلب ؟
نيرة : طبعا
نورهان : نايمينى ف حضنك كانك مامتى
نيرة مبتسمة : ماشى تعالى
ونامو الاختان ف احضان بعضهم



صباح يوم جديد
يرن هاتف عمر مرارا وتكرارا ولم يجيب
بعد فترة قصيرة يستيقظ عمر ع طرق الباب
عمر بنعاس : ادخل
تدخل الام يسرى ثم تقول
يسرى : كفايه نوم بقا يا حبيبى عشان تروح الجامعة
عمر : والله مانمت من امبارح سيبينى شوية وانا لو لقيت نفسى كويس هروح الكليه
يسرى : طيب وصاحبك اللى برة دة اقوله ايه ؟
عمر : يوسف برة ؟
يسرى : اه بيقول اتصل بيك كتير ومش بترد
امسك بهاتفة ثم نظر ليجد 25 مكالمة فائتة
عمر : يا خبر خلاص يا ماما هلبس واجى
يسرى : ماش يا حبيبى
بعد ربع ساعة ظهر عمر ثم خرج ليوسف
يوسف : كل دة عشان تلبس وكمان مش بترد
عمر : والله مسمعت الموبايل خالص
يوسف : صحى النوم يا خويا وايه اللى خلاك سهران امبارح ؟
عمر : عرفت منين ؟
يوسف : من امك
عمر : ما تحترم نفسك يالا
يوسف : انا اقصد من السيدة الوالدة يعنى اكيد مقصدش
عمر : امممم ماشى
يوسف : دايما دماغك راكبه شمال
عمر : مخلاص بقا يلا ننزل
يوسف : يلا



عند نيرة ونورهان
نيرة : خلصتى يا نور ؟
نورهان : اه خلصت بصى شوفى شعرى مظبوط كدة ؟
نيرة : لا هاتلى المشط اسرحلك الحتة دى
اعتطها الفرشاة
وبداءت بتسريح الشعر وبعد دقايق انتهت
نيرة : كدة قمر يلا عشان نلحق المحاضرة
نورهان : ماشى يلا
وخرجوالاتنين
ف الصاله
ابراهيم : يا مرحب بالناس اللى معاها فلوس
نيرة بنفاذ صبر : يا فتاح يا عليم يا رزاق يا كريم ع الصبح انا مش لسه مدياك من كام يوم
ابراهيم : عايز تانى اكيد الفلوس خلصت
نورهان : نفسى اعرف انت بتعمل اييه بالفلوس دى ؟
ابراهيم : خليكى ف اللى انتى فيه يا بتاعة المذاكررة هو دة اللى انت فالحة فيه
نورهان : والله يبقى احسن ماخد الفلوس من الناس والله وااعلم بتعمل بيها ايه ربنا يستر تكون عامل مشكله ولا مصيبة
نيرة : خلاص يا نور يلا نلحق المحاضرة
ابراهيم : استنو !! مش هتنزلو من هنا غير وانا معايا فلوس
نيرة : اووووووف عايز كام ؟
نورهان : انتى هدتيلو بردو
نيرة : خلينا نخلص
ابراهيم : عايز 200 جنية
نيرة : اييييييه انت شايفنى قاعدة ع بنك
ابراهيم : خلاص عشان القمر دى خليها 150 اظن دة عرض جديد نزلت 50 جنية مرة واحدة
نيرة : هى 50 جنية ومعيش تانى
ابراهيم : انتى هتقوليلى ع قلبك اد كدة ومخبية
نيرة : امسك اهى وياريت متقولش ع فلوس تانى سلام
ابراهيم : سلام يا قطة



ف كافتيرية الجامعة
يوسف : يوووو نسيت الموبايل ف العربية
عمر : اعملك ايه يعنى ؟
يوسف : ولا حاجة يا عم انا هروح اجيبة
عمر : اشطا
ذهب يوسف ولكن فجاءة تصرخ فتاه بشدة
يوسف: معلش انا اسف مكنش اصدى
بداءت الطلبه تتجمع
الفتاه : ف ايه يا نيرة حصل ايه ؟
نيرة ببكاء : ااااه رجلى انت مش شايف يعنى
يوسف : خلاص يا انسة والله مكنت اقصد حاجة زى دى
الفتاه : طيب لو سمحت ممكن تقومها
يوسف : حاضر هاتى ايدك
رفضت نيرة بشدة وحاولت القيام ونجحت ف ذلك
امسكت بيد نورهان وذهبت
يوسف : البت دى مجنونة ولا ايه ؟
وذهب يوسف ليأخد الهاتف من السيارة



ف الكافتريا
جلست كلا من نيرة و نورهان ع المقعد ثم بدا الحديث بينهم
نيرة : انا جعانة اوى تحبى اجبلك اكل معاايا
نورهان : ماشى هاتيلى سندوتش و عصير
نيرة : اوك خليكى هنا
نورهان : ماشى
ذهبت نيرة
وبقت نورهات ف مكانها
وضعت الهاند فرى ف اذنيها واشغلت اغانى حزينة ونظرت ارضا



من ناحية اخرى
عمر جالس ع احدى المقاعد ثم يظل ينظر يمينا ويسارا وخلفة ليبحث عن يوسف الذى تأخر كثيرا
ثم وجد الفتاه الذى يحبها كثيرا تجلس ع احدى المقاعد واضعة الهاند فرى ف اذنيها
لم يصدق نفسة فرح كثيرا
ثم توجة نحيتها
ووقف امامها ويقول
عمر : سلام عليكو
ظلت ثانيات ولا تجيب
ثم كرر حديثة مرة اخرى واعلى من صوتة
عمر : احم احم السلام عليكو
ولكن لا حياه لمن تنادى
لم تستمع نورهان لانها تضع الهاند فرى ف اذنيها والصوت عال
تضايق كثيرا من اسلوبها ثم ذهب



عند يوسف
اخد يوسف الهاتف وتوجة نحو الكافتريا وطلب فطار
وبعد مدة قصيرة ذهل مما حدث
نيرة : انا اسفة انا اسفة جدا مكنتش اقصد
يوسف : انتى عامية بقا كل شوية تطلعيلى
نيرة بذهوب : انت تانى استغفر الله العظيم يارب
يوسف : دة بدل ما تقولى انا اسفة ولا تعتذرى
نيرة : انا اعتذرتلك
يوسف بعصبية : طب قوليلى اعمل ايه ف المصيبة دى ؟
نيرة بزعيق : وانا مالى اعملك ايه يعنى ؟
يوسف : نعم ياختى امشى ازاى كدة ؟
نيرة : وانا اعملك ايه تحب اقولك اقلع القميص اغسلة لحضرتك
يوسف بنفاذ صبر : انتى بنت مهزقة
وذهب من امامها
ذهلت من طريقة كلامة وتضايقت اكتر واكتر



ذهب يوسف الى صديقة عمر وجلس امامة وظهرت علية علامات الضيق
يوسف : ايه ياض مالك ؟
عمر : ................
يوسف : انت ياااااض
عمر : ايه يا عم
يوسف : ايه سرحان ف ايه ؟
عمر : ولا حاجة
يوسف : هو انا لسه متعرف عليك من يومين قول مالك واخلص
عمر : هههههههههه ايه دة ههههههههههه
يوسف : عجبك اوى ياخويا
عمر : هههههههه شكلك مسخرة مين اللى عمل فيك كدة ؟
يوسف : بت كل ماروح ف حتة الاقيها ف وشى اول مرة وقعت عشان خبطتها من غير ما اقصد
عمر : ههههه وتانى مرة
يوسف : دلقت عليه العصير والاكل زى مانت شايف
عمر : مممممممم
رجع تانى لشرودة
يوسف : تانى ياض مش هتعرف تضحك عليه قولى مالك ؟
عمر : فاكر البنت اللى قولتلك عليها وجبتك تحت بيتها وساعتها مطلعتلش من البلكونة ؟
يوسف : اه مالها !؟ دلقت عليك عصير بردو ههههههههههه
عمر : هاهاهاها خفة طب مش هقولك بقا
يوسف : خلاص اهو سكت
عمر : طلعت معانا هنا ف الجامعة
يوسف : يا راجل طيب ودى حاجة تزعلك ؟
عمر : لا طبعا انا قولت اروح اكلمها مردتش عليه ولا حتى بصتلى
يوسف : ولا يهمك يا برنس قولى هى فين ؟
عمر : اللى قاعدة هناك دى
يوسف : خبر اسسوووووووود
عمر : ايه ياض شوفت عفريت
يوسف : لا دى قمر اوى
عمر : ماتحترم نفسك ياض
يوسف : هههههههههه انا اصلا مش شايفها
عمر : ياااد اللى هناك دى
وشاور عليها
يوسف : خبرررررر اسووووووود ومنيل عليك وعليا
عمر : لا دة انت عايز تضرب بقا
يوسف : ياعم دماغك شمال .... عارف مين دى ؟
عمر : لا نفسى اعرف
يوسف : دى صاحبة البت اللى دلقت عليه العصير
عمر : والله بجد طيب كويس روح كلمها بقا
يوسف : استنى استنى هى دى اللى بتحبها ؟
عمر مبتسم : اااااه
يوسف : عمر انت تعرف ظروف البنت دى ؟
عمر : ايه مالها
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الثالث

يوسف كاد ان يتكلم ف لحظة وصمت
يوسف :.......
عمر : مالها يااد
يوسف : لا ولا حاجة
عمر : طب يلا المحاضرة هتبداء
يوسف : اوك يلا

عنند نورهان
وصلت نيرة ثم جلست بغضب
نورهان : نيرة انتى جيتى
نيرة بزعل : اه
نورهان : طب يلا ناكل
نيرة : مفيش اكل
نورهان : مجبتيش اكل ليه امال واقفة كل دة ومجبتيش حاجة
نيرة : بعد ما جبت الاكل ادلق كله
نورهان : معلش حصل خير هو دة اللى مدايقك يعنى
نيرة : لا عشان العصير والاكل ادلق ع الواد اللى وقعنى من شوية
نورهان : يالهوووى دايما مش بتسكتى غير لما تاخدى حقكك
نيرة : انتى فاكرة انى كان اصدى اخد حقى بالعمله دى لا والله
نورهان : طيب مالك بقا خدتى حقكك وزيادة ومن غير قصد
نيرة : اصل الواد قالى كلمة معجبتنيش خالص


نورهان : شتمك ؟
نيرة : اه قالى انتى بنت مهزقة
شهقت نورهان : دة قليل الادب
نيرة : الحمدلله ع كل شئ
نورهان : ماهو اللى يصطبح بوش الاستاذ ابراهيم لازم يبقى يومة اسود
شهقت نيرة : يالهووووووى المحاضرة بداءت من 10 دقايق
نورهان : يالهوى طب يلا نلحق
نيرة : يارب بس الدكتور ميرخمش



ف بيت نورهان ونيرة
ابراهيم : ايه دة جيتى بدرى النهاردة يا سامية
ساميه بتعب : انا خلاص مش هشتغل الشغل دة تانى
ابراهيم : نععععععم امال اخد فلوس من مين وناكل منين ؟
ساميه : دة بدل ماتقولى انا هنزل اشتغل بدالك واصرف ع البيت
ابراهيم : ها او او اااااااااااو
ساميه : عجبتك بقول نكتة انا
ابراهيم : انتى عايزانى اشتغل واصرف ع بناتك واصرف عليكى انتى بتهزرى
ساميه : ليه بقا ان شاء الله مش انت الراجل بردو
ابراهيم : طبعا الراجل واللى يقول غير كدة يبقى اخر يوم ف عمرة
ساميه : من الاخر كدة انا قولت كلمة واحدة مش هروح هناك تانى
ابراهيم : خلاص نشوفلك شغل ف فيلا تانيه
ساميه : انت ايه معندكش دم انا مش هشتغل تانى ابدا ف شغل الخدامين دة انا متعلمة يعنى اشتغل ششغلانة اكبر من دى ومحترمة
ابراهيم : هييييييييهيهيى جتها نيلة اللى عايزة خلف اانا داخل انام شعايز دوشة خالص



ف الجامعة
طرقت نيرة الباب عدة مرات ثم فتحت الباب
نيرة : دكتور ممكن ندخل
الدكتور : اتاخرتى لييه يا انسة منك ليها
نورهان : احنا اسفين يا دكتور حصلت مشكله برة
الدكتور : اتفضلو
دخلت نيرة وامسكت بيد نورهان حتى وصلو الى اقرب مقعد واجلست نورهان ثم جلست هى الاخرى
الدكتور : اعملو حسابكو ف امتحان الاسبوع اللى جاى
وبداء بالشرح
ثم انتهو من المحاضرة بعد 2 ساعة



ركب السيارة كلا من يوسف وعمر
ونظر يوسف الى عمر الذى كان يفكر وسالة
يوسف : بتفكر ف ايه ؟
عمر : بفكر اتقدملها شكلها محترم ومش بتكلم اى حد وخلاص
يوسف : احم احم
عمر : ايه مالك مش عاجبك الكلام
يوسف بأرتباك : لا انا بس عندى حموضة
عمر : اه بحسب
يوسف : بقولك طيب انت مخدتش بالك ف حاجة فيها كدة غريبة
عمر : حاجة زى ايه ؟
يوسف ف نفسة : طيب اقولك ازى بقا ولو قولتله هيزعل
يوسف : لا انا بسالك بس عشان نطمن يعنى
عمر : بالعكس انا شايفها ملاك ومؤدبة اوى كفايه انها ماشية او قاعدة باصة ف الارض
يوسف : ااااه
عمر : هكلم بابا وماما وانت تيجى معانا نتقدملها
يوسف ف نفسة : يا خبرررر
يوسف : اممممم ماشى
عمر : تفتكر هيرفضو
يوسف : ليه دة انت قمر ياض والبنات هتموت عليك
عمر : من ناحية الشكل تمام لكن المصاريف يعنى تفتكر هيوافقو ع واحد زية ساقط سنة رابعة ودى تانى سنة ليه
يوسف : عمر انت مسقتش بمزاجك ولا اهمال منك
عمر : عارف عشان ام الدكاترة عايزين كتب كل شوية وانا مش معايا فلوس وحكاية الخناقة اللى حصلت مع تامر
يوسف : الحمدلله بس انت دلوقتى ف رابعة وبتشتغل سكرتارى ف مكتب من اكبر المحامين ف مصر وكلها سنة وتبقى انت مكان المحامى دة
عمر : يارب يا جوو يارب
--------
وصل كلا من نيرة ونورهان
ثم دخلو
نيرة بتساؤل : ماما انتى جيتى بدرى ليه حصل حاجة ؟
ساميه : لا يا حببتى محصلش حاجة
نيرة : امال جايه بدرى ليه
ساميه : هقعد من الشغل
نيرة : ليه ف حد دايقك
ساميه : محدش عملى حاجة بس انا زهقت من الشغل دة
نيرة : خلاص يا ماما انا هنزل اشتغل ف الايام اللى معليش فيها محاضرات
ساميه : ليه يابت كانت امك ماتت
نيرة : بعد الشر عليكى
ساميه : ادخلى انتى لاختك وربنا هيحلها من عندة
نيرة بابتسامة : ماشى يا ماما



وصل عمر الى بيتة
طرق الباب لتفتح والدتة
يسرى : حبيبى ى ى
عمر : ازيك يا مصر
يسرى : هههههه بتتريق على امك
عمر : تؤتؤ هو انا اقدر ... بابا مقلش هيجى امتى انهاردة ؟
يسرى : لا ودة من امتى ؟
عمر : ايه يا ماما بدردش عاتى
يسرى : فى حاجة حصلت انهاردة ؟
عمر : ليه يتقولى كدة ؟
يسرى : فيك حاجة غريبة
عمر : زى ايه ؟
يسرى : مش عارفة بس طالما بتسأل كدة يبقى حاجة فعلا
عمر : اه هو فى حاجة بس انتى وشطرتك قوليلى حاجة حلوة ولا وحشة ؟
يسرى : لا ربنا مايجيب حاجة وحشة ابدا بس هو ف حاجة وحاجة مفرحاك كمان
ثم اكملت بفرحة اوعى تقولى انك لقيت بنت الحلال
عمر : هههههههههه هو الكلام مكتوب ع وشى
يسرى : يبقى ف عروسة فعلا
عمر بضحكة : اه
يسرى : لولولوولووووولووووى
عمر : هششششش اسكتى يا ماما
يسرى : فرحنالك يا حبيبى
عمر : هو احنا لسه اتقدمنالها
يسرى : نروح يا حبيبى نروح
ثم طرق الباب
لتفتح يسرى لتجد والدة
احمد : ايه صوت الزغاريد دى يا يسرى وانا طالع الاقى الجيران يقولولى مبروك
يسرى : اصل انت متعرفش حاجة
عمر : ادخل يا بابا الاول

ثم يدخل الاب
احمد : فهمونى في ايه ؟
يسرى : ابنك هيخطب
احمد : لا ليكى حق تزغرطى
عمر : ههههه محسسنى انى عيل صغير
احمد : وانت تقدر تكبر علينا ياد
عمر : لا تبعا يا بابا وانا اقتر
يسرى : ههههه قولى بقا شوفتها فين وعرفتها منين ومعاك ف الكليه ولا ف الشغل وووو...
عمر مقاطعا : ايه يا ماما اهدى شوية
احمد : براحة ع الواد يا يسرى
يسرى : سكت اهو اتفضل قول
عمر : ولا حاجة انا شوفتها طالعة البيت وسألت عليها بواب عمارتهم وقالى
فلاااااااش باااااااك
وهما راجعين من الكليه
عمر : اقف هنا يا يوسف
يوسف : ليه ياعم
عمر : اقف اخلص
وقف يوسف السيارة
ونزل عمر ويوسف
يوسف : خد هنا ياد رايح فين ؟
عمر : اسكت ..... سلامو عليكو
بواب العمارة : وعليكو السلام ورحمة الله وبركاتة اؤمر يا باشا
عمر : الامر لله وحدة
البواب : ونعمة بالله فى شئ حاجة يا بية
عمر : انا مش بيه قولى يا عمر
البواب : عاشت الاسامى يا بية
عمر : ربنا يخليك بيه تانى .... المهم انا كنت جاى اسال على بنت ف العمارة هنا ف الدور التالت
البواب : مين الانسه نيرة بنت ابراهيم باشا
عمر بابتسامة : هى اسمها نيرة
البواب : ايوى يا بيه عملت شى حاجة لحضرتك
عمر : لا لا انا كنت عايز اتقدملها كنت بسال عليها ايه رايك
البواب : والله يا بيه دول ناس محترمة جوى جوى ملهمش دعوة باى حد والانسه نيرة بنت طيبة جوى جوى عارف شايف ابنى الصغير اللى هناك دة
عمر ويوسف ينظرون اللى المكان
عمر : اه ربنا يخليلهولك
البواب : الله يخليك يا بيه كانت تطلع من هنا ولو شافت الولد ابنى تديلة فلوس هى والانسه نورهان
عمر بابتسامة : يعنى اجى اخطبها ع ضمانتك
البواب : ايوى يا بيه
عمر : ربنا يخليك
ثم يبحث فى جيوب البنطلون وياخد عدة نقود ويعطيها للبواب
عمر : اتفضل وشكرا جدا
البواب : الشكر لله يا بية ملهوش لازمة والله يا بية
عمر : خليهم معاك يمكن تحتجهم
البواب : مستورة والحمدلله
عمر : خلاص اديهم لابنك سلام عليكو
البواب : وعليكو السلام يا بيه ربنا ينولهالك يا بية وتبجى من نصيبك
بااااااااك
عمر : بس كدة
يسرى : لولولولوى
احمد وعمر : ههههههه ههههههه
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الرابع

عند نورهان
نيرة تدخل لاختها
نيرة : مال الجميل
نورهان : ماما مالها يا نيرة
نيرة : ولا حاجة هتقعد من الشغل
نورهان بفرحة : بجد والله
نيرة : اه والله ايه الفرحة دى كلها
نورهان : اخيرا ماما مش هتتعب ف بيوت الناس تانى وتخلى عمو ابراهيم هو اللى يصرف ع البيت
نيرة : هههه والله انتى غلبانة اوى انتى فاكرة يعنى عمو ابراهيم هيشتغل
نورهان : شوفيلى اى شغلانة ينفع اشتغلها ف البيت
نيرة : ليه يا حببتى انتى ناقصك حاجة
نورهان : لا
نيرة : طيب نفسك ف حاجة عايزة تجبيها
نورهان مبتسمة : هو انتو بتخلونى محتاجة حاجة
نيرة : خلاص اديكى قولتيها مش عايزة اسمع الكلمة دى تانى ويلا عشان نغير ونذاكر
نورهان : ماشى



عند عمر
الباب يطرق عدة مرات
تفتح يسرى لتجد هبه
هبه : بنت رقيقة جدا تبلغ من العمر 22 عام امحاويه واعيونها جذابه بشدة ولكنها عاشقة لعمر
هبه : طنط بتزغرطى ليه انا سامعة من اول الشارع
احمد : هههههه عمال اقولها اسكتى
يسرى : تعالى ادخلى يا بنتى
لتدخل هبه وتسلم ع احمد
هبه : ازيك يا عمو
احمد : الحمدلله يا بنتى
هبه : دايما .... ازيك يا عمر
عمر : تمام ازيك انتى
هبه : انا تمام طول مانت / اصدى طول ماانتو تمام
احمد : هتكلم اهلها امتى
هبه : اهل مين يا عمو بردو معرفتش كنتى بتزغرطى ليه
يسرى : اصل عقبالك كدة يابنتى عمر واخيرا هيخطب
لتسقط هذة الجمله كالصاعقة عليها وتتحول ملامحها الرقيقة الى الشريرة ثم تقول
هبه : مبروك متنسوش تعزمونى ع الخطوبه
احمد : لا واحنا نقدر يا بنتى
هبه : انا هنزل سلام
يسرى : استنى يا حببتى انتى لحقتى
هبه : معلش يا طنط اصلى مقولتش لماما
يسرى : طيب حتى اقعدى الشاى ع النار
هبه بدموع : مرة تانيه ياطنط مع السلامة
يسرى : الله يسلمك
لتغلق هبه الباب بعنف وتمشى خطوتان
وتجلس ع درجة سلم من سلالم العمارة
ثم تبكى بصمت بحرقة



عند نورهان
الباب يطرق عدة مرات
لتفتح ساميه وتجد البواب
البواب : سلامو عليكو
ساميه : وعليكم السلام ف حاجة يا ناجى
ناجى البواب : اه يا هانم
ساميه : اتفضل
ناجى : ف اتنين بشوات عدو عليه من شويه واحد منهم اسمة عمر وكان بيسال ع الانسه نيرة بنت حضرتك
ساميه بخضة : ليه هى عملت ايه
ناجى : انا بردة اتخضيت زيك كدة ف الجول بس هو كان جاى يسال عليها عشان جاى يتجدملها
ساميه بفرحة : عريس لنيرة
ناجى : ايوى يا هانم
ساميه : وانت قولتله ايه
ناجى : جولت اللى لازم اجولو يا هانم جولت الحجيجة
ساميه : ايوة اللى هى ايه
ناجى : انتو ناس محترمة جوى وملكوش دعوة بحد يا هانم
ساميه : متشكرة يا عم ناجى استنى ثوانى
لتدخل الام غرفتها وتاخد من شنتطها نقودا وتخرج وتعطيها لناجى البواب
ةفى هذة اللحظة تخرج نيرة وتقول
نيرة ' ف حاجة يا ماما
ساميه بابتسامة : لا يا حببتى
ناجى : مبروك يا انسه نيرة والله فرحت جوى جوى
نيرة : الله يبارك فيك بس ع ايه
ساميه : اتفضل انت يا عم ناجى
ناجى : حاضر يا هانم تؤمرينى بحاجة
ساميه : لا شكرا
ناجى : مع السلامة.
ناجى : ايوى صوح هو خد منى رقم ابراهيم بيه وجال هيتصل
سامية : ماشى يا عم ناجى
ناجى : اقفلى انتى يا هانم
ساميه : عن اذنك
ثم اغلقت الباب
وفى هذة اللحظة ظهر ابراهيم لا تنسون كان نائما ف غرفتة ثم قال
ابراهيم : في حاجة
ظلت ساميه واقفة تبتسم وصامتة
نيرة : فى ايه يا ماما
ساميه : موبااااااايلك فين موبايلك يا براهيم
ابراهيم : جوة ليه يعنى
ساميه : سايبة جوة ليه ينفع يعنى الشبكة
ثم تدخل ساميه وتاخد الهاتف وتخرج به
ابراهيم : عايزة ايه منة مفيهوش رصيد
ساميه تكلم ذاتها
ساميه : احطو فييييييين احطو فين يا ساميه ؟
نيرة : يا ماما متقولى فى ايه ؟
ساميه بفرحة : ببساطة كدة جيلك عرييييييييييييس
نيرة تبتسم وتفكر فى يوسف الذى غرقتة بالعصير والسندوتشات ثم اعتقدت انة هو
ابراهيم : اه مبروك ومال ام الموبايل دة ؟
ساميه : العريس هيتصل هنا وانا عايزة احطة ف حتة فيها شبكة ... احطو فين فين يا ربى
نيرة : انا هدخل جوة
ثم تدخل نيرة غرفتها
ساميه : اه احطو فوق التليفزيون عشان لما يجى يرن يذبذب قبلها ونعرف انه هيتصل
ابراهيم : شكلك اتهبلتى يا سامية اما صدقتى تخلصى من بنتك
ساميه : امانة عليك يا براهيم لما يتصل كلمة براحة خااااااالص وبهدوووووووء وبصوت ناعم
ابراهيم : استغفر الله العظيم يارب

عند يوسف
يجلس يوسف محترا ويظل يفكر بنيرة كثيرا ويبتسم عندما يتذكر ما حدث لها اول مرة ف الجامعة ويتذكر ثانيه مرة ثم يضحك اكتر وتدخل عليه والدته
خلود : بتضحك على ايه يا يوسف
يوسف : ها ولا حاجة تعالى يا ماما
خلود : طيب بقالى ساعة بنادى عليك انا وابوك
يوسف : ها معلش يا امى مسمعتش والله
ثم ينزلو كلا من خلود ويوسف ليتناولو الطعام جميعا

احمد : ها مش بيرد
عمر : مفيش شبكة باين
يسرى : لا حاول يابنى الله يرضى عليك
عمر : هههههههههههه حاسس انك انتى اللى هتتجوزى
احمد : هات اجرب انا
عمر : اتفضل يا بابا
اعطى عمر والدة الهاتف
ليعيد الاتصال مرة اخرى ثم يعطى جرس
احمد : هششش جرس جرس
يسرى : بجد طلعت نحس يا عمر
عمر : ههههههههههه
احمد : اسكتو خلونى اعرف اتكلم


عند نورهان
ف الصاله
نورهان : نيرة شوفى موبايل مين اللى بيرن دة صدعلى دماغى
تجرى الام لتحلق بالهاتف ثم تقول
ساميه : براهيييييييييييم رقم غريب شكل العريس
ابرهيم : هاتى ........... سلامو عليكو
احمد : وعليكم السلام ورحمة الله وبركاتة .... تليفون ابراهيم بيه والد الانسة نيرة معايا
ابراهيم : ايوة انا مين معايا
احمد : انا احمد والد ابنى عمر كونا عايزين نيجى نتقدم لنبت حضرتك وبناخد ميعاد نحب نيجلكم امتى ؟
ابراهيم : يا مرحب تشرفونا والله
احمد : الشرف لينا احنا .... ممكن تحدد ميعاد الولد مستعجل
ابراهيم : خلاص تمام ع الخميس اللى بعد بكرة ان شاء الله تشرفونا
احمد : تمام حلو اوى متشكر جدا لزوق حضرتك
ابراهيم : الله يخليك ... تعرفو المكان ولا اقولك عليه ؟
احمد : احنا عارفينو بس نتاكد بردو
ابراهيم : ماشى 12 شارع .................
احمد : تمام نتشرف بحضرتكو الساعة كام
ابراهيم : والله ع 8 كدة يبقى حلو اوى
احمد : خلاص ماشى نشوفكم يوم الخميس الساعة 8 ان شاء الله
ابراهيم : ان شاء الله ....مع السلامة
احمد : مع السلامة



عند عمر

يسرى : ها اتفقتو خلاص
احمد : ماانتى سمعتى يا وليه خلاص اتفقنا ...... مبروك يا حبيبى
عمر : يارب يوافقو الاول
يسرى : وميوفقوش ليه ان شاء الله ابنى راجل وجاهز من كل حاجة بس محتاج شغلانة حلوة ويبقى كلة تمام
احمد : ان شاء الله يا يسرى
عمر : هروح اتصل بيوسف اقوله يجى معانا
يسرى : ماشى يا حبيبى
ثم يدخل عمر غرفتة ويتصل بيوسف
عمر : اهلا بيوسف
يوسف : اهلا بعمر
عمر : مالك ياض
يوسف : ماليش باكل
عمر : طيب بطل حش واسمعنى كويس
يوسف : ارغى
عمر : بابا اتصل بوالد نيرة واتفقنا هنروح نتقدملها بعد بكرة يوم الخميس
يوسف : ااااااوووووو الف مبروك
عمر : مش لم يوافقو
يوسف : اكيد هيوافقو
عمر : ياااارب
يوسف : يارب هتشوف
عمر : ان شاء الله ... طبعا انت معانا
يوسف : معاكو فين ؟
عمر : يا دى الظاهيمر
يوسف : اه اه طبعا يا حبيبى اكيد معاكو
عمر : اشطا هقفل انا ناو
يوسف : هتروح شغلك
عمر : احتمال هتصل بعادل بية واشوف
يوسف : ماشى ربنا معاك
عمر : الله يخليك ..... سلاموز
يوسف : سلابرقوق



عند نورهان

نورهان : الف مبروك يا نونة
نيرة : الله يبارك فيكى ... مش تصبرى لما يجى مش يمكن ارفضة
نورهان : يا وحشة افرض كان بيحبك
نيرة : هو شافنى اصلا قبل كدة
نورهان : عادى ممكن يكون من الكليه
نيرة : امممممم احتمال
نورهان : هو اسمة ايه ؟؟
نيرة : وانا اش عرفنى
نورهان : اعترفى يابت
نيرة : هههه خلاص سمعت عم ناجى بيقول اسمة عمر
نورهان : امممممم حلو اوى الاسم دة
نيرة : والله خديه ياختى
نورهان : هههههههه لا والله ما يحصل
نيرة : هههههههه وانا مقدرش اخد لقمة حد بصلى فيها
نورهان : هههههههه لا لا متخافيش انا عينى مش وحشة
نيرة : ههه لا بردو ماينفعش
ملامح نورهان تغيرت من الفرحة الى الحزن وبداءت تبكى : اهى اهى
نيرة : ايه دة مالك يا نورهان
نورهان : بابا ... بابا وحشنى اوى يا نيرة
نيرة : الله يرحمة ..كان نفسى اوى يبقى معايا فى يوم زى اللى جاى
نورهان : الله يرحمة كان نفسى ابقى صحبتك واكتر من اختك اقف جمبك وترمى حملك كلو عليه ابقى ظهرك
مش انا اللى ارمى عليكى حملى واتعبك كدة
نيرة : اخص عليكى يا نورهان وانا وانتى ايه مش اخوات يعنى واحد ... وبعدين يا ستى انا مش زعلانة حد اشتكالك
نورهان : لا
نيرة : دى ارادة ربنا
نورهان : ونعمة بالله



عند هبه

تجلس هبة فى غرفتها تظل تبكى بشدة حتى تنهدت فجاءة
وقررت الصعود اليهم مرة ثانيا
ثم لبست وخرجت لتفتح الباب وتصعد فوقا وتقف امام الباب وتظل تفكر
هل تقول اليهم ماذا جاءت الى هنا ثم توقفت عن التفكير بفح الباب
عمر : هبه انتى هنا
هبه بارتباك : ها لا لا انا مش هنا
عمر مبتسم : هههه طالما انتى مش هنا واقفة قدامى كدة ازاى ؟
هبه : ها ايوة انا هنا اقصد يعنى كنت جايه اطمن على طنط
عمر : اتفضلى ادخللها
هبه : اوك .... هو انت رايح فين ؟
كاد عمر ان يقولها ولكنة تراجع
عمر : وانتى بتسالى ليه ؟
هبه : انا مش قصدى انا اسفة
انزل عمر ع الدرج ثم خرج ف اتجاه المكتب
( نسيت اقولكوم ان عمر بيشتغل مع سكرتارى ف مكتب من اكبر المحامين ف البلد )
وصل عمر الى المكتب ثم دخل ف اتجاة مكتب عادل
تك تك تك
عادل : اتفضل
عمر : انا اسف جدا يا فندم ع التقصير
عادل : لازم تهتم بشغلك شوية يا افندى انت كلها السنادى وانا هتنقل وانت هتقعد هنا مكانى ع الكرسى دة
عمر : ان شاء الله يا فندم
عادل : انت عارف انى بحبك وخايف عليك انت دلوقتى بقيت راجل لازم تتحمل المسؤلية
عمر : عارف والله يا فندم وشكرا ع نصايح حضرتك ليا
عادل : لا شكر ع واجب .... خد الملفات دى وراجعها كويس اوى القضية دى كبيرة جدا لازم اكسبها
عمر : بأذن الله يا فندم هتكسبها .... عن اذنك
عادل : اتفضل
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الخامس

ف بيت عمر
يسرى : تعالى يا هبه ادخلى
هبه : لا يا طنط انا جايه ابص ليكى حضرتك كنتى عايزة حاجة
يسرى : ههههه ودة من امتى دة
هبه : شكرا عن اذنك
وخرجت هبه
يسرى : ايه المجنونة دى ....... البت دى مش طبيعية
احمد : ايه يا يسرى بتكلمى نفسك
يسرى : لا البت هبه بقت غريبة اوى وكل شوية تطلع وتسالنى ع اخبار عمر
تكونش بتحب ابنك
احمد : عيب يا ام عمر متجبيش سيرة حد حرام تظلمى البت
يسرى : مااشى يا ابو عمر وهتشوف
وعدا اليوم هكذا بسلام
وجاء يوم الخميس



عند عمر
عمر يتصل بيوسف ليستعجله
عمر : ايه يابنى انت رجعت فى كلامك ولا ايه
يوسف : لا طبعا بس معنديش مانع
عمر : مش وقت هزارك دلوقتى
يوسف : ايه مالك
عمر : خااايف اوى
يوسف : يابنى انت رايح امتحان انجليزى
عمر : خفة واشمعنا انجليزى
يوسف : اهو كيفى كدة
عمر : عااارف انا رجعت فى كلامى انا قررت اروح لوحدى
يوسف : لا لا اللى بيرجع فى كلامة يبقى .....
عمر : يبقى اييييه
يوسف : ولا اى حاجة
عمر : استعجل يااااه
يوسف : عارف انا تحت بيتك بالعربية
عمر : بكل هزارك دة
يوسف : ماشى انا كداب بص من البلكونة كدة
عمر : خلاص حالا واكون جمبك فى العربية
يوسف : طويب quikly
عمر : what ؟
يوسف : مش وقت واتوتة
ههههههعههههههه
عمر : يلا يا ماما يلا يا بابا استعجلو شوية يوسف تحت بالعربية
فخرجت الام وخرج الاب
الام : احنا جاهزين يلا
احمد وعمر : يلا
الام : استنو استنو
عمر : ايه تانى
دخلت الام مسرعة الى المطبخ
ثم خرجت وبداءت ترمى ع ابنها ملح
عمر : ايه اللى بتعمليه دة يا ماما
يسرى : دة عشان الحسد يا حبيبى
احمد : ههههههه والله تخاريف
عمر : طب كفايه .... كفايه يا امى
احمد : يا وليه خلاص هنروح للناس والواد مملح
هههههههههههه
عمر : اااااااااه عينى
يسرى : يالهوى ابنى طيب متلعبش فيها
عمر : بتحرقنى بتحرقنى
يسرى : تعالى اغسل وشك
دخل عمر مسرعا الى دورة المياه واغسل وجهة جيدا ولكن عينة مازالت متحوله للون الاحمر
يسرى : يا حبيبى يابنى
احمد : خلاص يلا اتاخرنا
ونزلو جميعا



فى الشارع

يوسف خرج من العربية
يوسف : كل دة تاخير
احمد : معلش ادينا نزلنا
يوسف : ايه دة عينك حمرا ليه ياااد
احمد : ههههههههههههه
نظر عمر ليوسف وقال
عمر : هو باين اوى
يوسف : يعنى بس اى حد يبصلك هيشوف
يسرى : تعالى اجبلك قطرة من الصيدليه
عمر : لا والنبى يا ماما هنتاخر
يوسف : هو ايه اللى حصلك
عمر مقلدا : طنط يسرى رشت عليا ملح قال ايه عشان الحسد
يوسف : ههههههههههههه
احمد : ههههههعهههههههه
يسرى : انا غلطانة وبردة مش هنروح غير لما اجبلك قطرة



عند نيرة
تقف امام المرايه
وتتخيل العرريس الذى تعتقدة يوسف عندما يدخل ليطلب ايديها
نورهان : انا حاسة انك فيكى حاجة
نيرة : خايفة شويه
نورهان : انتى هتاخدى حقنة
لتدخل الام سامية وتقول
ساميه : خلصتى لبس ؟
نيرة : اه خلصت
ساميه : كووووويس .... مالك وشك عامل كدة ليه ؟
نيرة : هو انا لازم اطلع يا ماما
ساميه : ايوة طبعا امال اهل العريس هيشفوكى امتى يوم الفرح
نيرة : مش قصدى بس انا مكسوفة اوى
ساميه : بقولك ايه انا مش فاضية لسهوكة البنات دى اول ما الناس تيجى بعدها بخمس دقايق تجيبى
صنية العصير وتطلعى
نيرة بزعل : حاااااااضر
نورهان : متخافيش توكلى على الله
نيرة : ونعمة بالله



فى الصيدليه

عمر : سلامو عليكو
الدكتور : وعليكم السلام اؤمر
عمر : الامر لله وحدة
وكاد عمر ان يتكلم لكن الدكتور اوقفة
عمر : كنت عاي....
الدكتور : ايه دة حضرتك عينك حمرا جدا لازم تاخدلها قطرة
احمد : ههههههههههههه
عمر نظر لابية بغضب : بس يا بابا
ثم اكمل متوجها للدكتور
عمر : ماانا جاى لحضرتك يا دكتور عشان اشوفلها حاجة
يسرى : اه والنبى يا دكتور شوفلو حاجة شديدة لحسن احنا رايحين نتقدم لواحدة وماينفعش نروح بالمنظر دة
عمر : فى ايه يا ماما ماتحكيله ع القصة كلها احسن .... وبعدين انتو ايه اللى جابكو ماتخليكو فى العربية هو انا صغير
الدكتور : حصل خير بس ممكن اعرف ايه اللى حصلها
عمر : دخل فيها ملح غصب عنى
الدكتور : مش معقول الملح يعمل كل دة الا اذا كانت كميه دخلت فى عينك
عمر : بالظبط كدة يا دكتور
الدكتور : كميه ملح !! ازاى دخلت كل الكميه دى
عمر : خلاص يا دكتور ثم نظر لامة وقال الله يجازى اللى كان السبب
الدكتور : اتفضل حضرتك القطرة اهى
عمر : شكرا



ثم خرجوا من الصيدليه وركبو العربية
جلس احمد بجوار يوسف
وعمر بجوار يسرى
وذهب يوسف بالسيارة
كان فى نفس ا لوقت عمر ييحاول ان يضع القطرة فى عينة ولكن لم يستطيع لسرعة حركة السيارة
عمر : ماتقف بقا يا عم يوسف مش عارف احط الزفتة
يوسف : اهدى يا عمر انت منفعل كدة ليه
يسرى : هااات انا هحطهالك
عمر : يا ماماهو انا صغير هاتى القطرة دى
يسررى : لالا انا اللى هحطهالك
احمد ويوسف : هههههههههههه ههههههههههههه
عمر : عجبتكو اوى هى نكتة
احمد : عايزنا نعمل ايه ؟
صممت يسرى ان تضع لعمر القطرة فى عينة
عمر : مش هتعرفى يا ماما
يسرى امسكت براس عمر ووضعتها على فخدها
احمد ويوسف : ههههههههههه هههههههههههههه
عمر : ايه يا ماما دة
يسرى : شششششششش افتح عينك
عمر : لالالا يا ماما مش هينفع اللى بتعمليه دة احنا فى الشارع الناس بتبوص علينا
يسرى : محدش بيبوص يلا افتح عينك
واخذ عمر يجادل مع امة حتى وضعت الدواء فى عينة



عند نورهان ونيرة
ابراهيم : الناس اتأخرو اوى
ساميه : اه فعلا ماتتصل بيهم
ابراهيم : طيب استنى
ساميه : لالالا اوعى تتصل لحسن يقولو مدلوقين عليهم ولا حاجة
ابراهيم : خلاص مش هتصل
ساميه : ولا اقولك
ابراهيم : خلالالالالالالاص يا ساميه مش هتصل هم جايين ان شاء الله
ف هذا الوقت كان جرس الباب يرن
ساميه : اهم جم افتح انت وانا هقول حاجة لنيرة واجى
ابراهيم : اوك
دخلت ساميه الى ابنتها ثم فتح ابراهيم لهم الباب
ابراهيم : اهلا اهلا اتفضلو
سلم ابراهيم ع عمر ثم دخل والدة ثانيا والدتة ثالثا ويوسف رابعا
وبداء عمر بتقديم عائلتو له
عمر : دة بابا احمد حسين
ابراهيم : اهلا وسهلا اتفضل
احمد : يزيد فضلك
عمر : ودى والدتى
ابراهيم : اهلا وسهلا
يسرى : اهلا بيك
ابراهيم : دة اكيد اخوك مش كدة
عمر : هههه لا دة زميلى وصديقى وكل حاجة يوسف
ابراهيم : اهلا بيك يا يوسف
يوسف : شكرا يا عمى
ثم دخلو جميعا وجلسو
ابراهيم ينادى على ساميه
ابراهيم : يااااا ام نيرة
ساميه : ايوة
ثم دخلت لهم ساميه
وبداءت تسلم عليهم ثم جلست
ابراهيم : اهلا وسهلا
الجميع : اهلا بيك
ابراهيم : نورتونا
احمد : الله يخليك
نااداه ابراهيييم على سامية
ابراهيم : ام نيرة تعالى الضيوف جم

فى هذا الوقت كانت ساميه فى اوضة
ساميه : الناس جم متتاخريش ها
نيرة : حاااضر
وقد سمعت سامية ابراهيم ينادى عليها
ساميه : ايووة
خرجت ساميه للضيوف
ساميه : اهلا اهلا
اخذو يتعارفون على بعضهم
ساميه : ايه يا عمر انت موطى وشك فى الارض ليه
يسرى : اصل انا ابنى خجول
ساميه : لا لا متتكسفش احنا خلاص ان شاء الله هنبقى اهل ارفع راسك يا حبيبى
رفع عمر راسة ونظر لساميه
شهقت ساميه عندما راتة
ساميه : انت عينك حمرة كدة ليه
عمر نظر ليسرى والدتة بغضب
عمر فى نفسه : اقولها ايه دى بقا
عمر : اه دة دخل فى عينى حاجة
ساميه : طيب متسبهاش كدة تحب اجبلك قطرة
عمر : لا لا يا طنط متتعبيش نفسك
ساميه : ولا تعب ولا حاجة اصلا القطرة جوة
يسرى : لا متشكرين جدا انا لسه حطاله قطرة قبل مانيجى
يوسف ماسك نفسة من الضحك بالعافية
ابراهيم بصوت منخفض متوجة الى ساميه : احم البت اتاخرت ليه
ساميه : مش عارفة انا قولتلها متتاخريش
ابراهيم : طب روحى شوفيها
ساميه : حااضر
يسرى : هو احنا مش هنشوف عروستنا ولا ايه
ساميه : لا لا هى زمانها جايه ثوانى استاذن انا



فى غرفة نيرة ونورهان

ساميه : ايه يابنتى مش قولتلك بعد مايجو تطلعى
نورهان : الحقينى يا ماما عماله اتحايل عليها مش رادية تطلع
ساميه : يالهوووى الناس برررة ااقولوهم ايه
نيرة : يووووووووووه بقا يا ماما انا مش هطلع
ساميه : بت انتى بطلى استعباط ويلا خدى صنية الحلويات والعصير واطلعى
نيرة : بس انا مكسوووفة اوى يا ماما
ساميه : انا مش فاضية لدلع وسهوكة البنات دى اخلصى الناس برة
نيرة بزعل : حاضر
ذهبت ساميه للضيوف وذهبت نيرة للمطبخ واخذت الصنية وخرجت بهدووووء
تنظر الى الارض بكسووف



نظرت امامها رأت يوسف ابتسمت ولكنها لم تعلم ان المتقدم هو عمر
نظر يوسف لها ولكنة اتصدم
قال فى نفسة : يعنى ايه يعنى صاحب عمرى يطلع بيحب وجاى يخطب البنت اللى انا معجب بيها لالا مستحيل
نظرت يسرى اليها وقالت : ما شاء الله زى القمر تعالى يا حببتى جمبى
نيرة بصوت خفيض : حاضر
ثم جلست بجوار يسرى
كان عمر فى غاية كسوفة ولكنة لم ينظر لنيرة ابدا
يسرى : ما شاء الله بتعرف تختار كويس يا عمر
نيرة فى نفسها : الله تؤتؤهو اسمة يوسف ولا عمر انا اتلغبط وبعدين هى مامتة موجهة كلامها للتانى دة ليه
ساميه : طبعا انا بنتى اخر ادب وجمال انا مربايها كوويس دى ترتبيتى انا
ابراهيم : احنا ممكن نسيب العروسة والعريس يتكلمو مع بعض شوية وبعدين نشوف ونتفق
احمد : اه اه اكييييد

ساميه : تحبو نقعد فى البلكونة ولا ايه
عمر : احم اى حاجة يا طنط
ساميه : ماشى ياحبيبى خدى عمر يا نيرة ووصليه للبلكونة
نيرة : حااضر
وتوجة كلامها ليوسف وتقول
نيررة : اتفضل حضرتك
يسرى : ههههههه لا مش دة العريس
بحلقت نيرة بشدة وقالت : امال مين ؟
يسرى : روح يا عمر معاها
قام عمر ونظر لها ولكنة اتصدم
عمر فى نفسة : لالالالالا مستحيل مش دى اللى بحبها مش هى نهار اسود عليه انا شكلى غلط فى العنوان بس اازاى انا متأكد
وفاق من شرودة عندما قالت له نيرة بصوت مزعج ومدايق : اتفضل
واتجهو نحو البلكونة
جلس عمر ثم نيرة
نيرة : احم ازيك
عمر : اه الحمد لله
نيرة : دايما
عمر : وانتى عامله ايه ؟
نيرة : اه انا كويسة
ابتسم عمر لها ثم انتقل لشرودة
عمر فى نفسة : هى هى نفس البلكونة اللى كانت بتقف فيها هنا مستحيل اكون غلط فى العنوان
فاق عمر بعد تفكير 10 دقايق
ثم قال : هو هو انتى فى سنة كام
نيرة : انا فى 1 كليه
عمر : امممم كليه ايه بقا
نيرة : كليه سياسة واقتصاد
عمر : ماشاء الله ربنا يوفقك
نيرة : يااارب .... تحب نخرج
عمر : اه ياريت
خرجو سويا ثم ذهبو للصاله وجلسو
احمد : ايه رايك يا عروسة فى عمر
نيرة : ربنا يخليهولك يا عمو
الجميع ماعدا يوسف وعمر : ههههههههههههههه
وبعد الكلام الكتير والاتفاقيات ذهبووو جميعا



فى العربية

مازال يوسف فى شرودة
وعمر الاخر ظل فى شرودة يفكر لمعالجة هذا الفخ الذى وقع فيه
يسرى : شكل الناس دول كويسين اوووى
احمد : فعلا والبنت مؤدبة جدا
يسرى : اسكت طلعت امها بتعمل الاكل نفس طرقتى انا استريحت ليهم اوى
احمد : وانا كمان ربنا يتمملكم ع خير يا رب يا بنى
يسرى نظرت لعمر وقالت : عممرررر انت روحت فيين
فاق عمر من شرودة
احمد : تلاقيه واقع هههههههه
يسرى : هههههههههه
وبعد فترة قصيرة من الوقت وصلو الى بيتهم
وكانت هبه تنظر من البلوكة فى انتظارهم
عمر : مش هتطلع يا بنى
يوسف : لا انا هروح

عمر : يوسف انا عايز احكى معاك شويه
يوسف : لا انا تعبان دلوقتى ي عمر سبنى فى حالى
عمر : ع راحتك بكرة هتروح الجامعة
يوسف : انصحك ولا تتصل بيا بكرة وتجيلى البيت
عمر : انت زعلان منى فى حاجة
يوسف : لا بس انا هاخد اجازة من نفسى ومن كل حاجة فى الدنيييييا وعشان اريحك ادى الموبايل
اغلق يوسف الهاتف
عمر : انت بتكلمنى كدة لييييييه ؟
يوسف : وحيات ابوك انا مش ناقص خناق انا تعبان جدا وعايز اريح
ثم دور يوسف مفتاح العربية وقال
يوسف : تصبح ع خير يا صاحبى
وذهب بالسيارة
استغرب عمر كثيرا من اسلوبة ولكنة علم ان اهلة صعدوا لبيتهم فقرر الذهاب الى البحر يجلس ويفكر هو الاخر
ثم ذهب للبحر
جلس يفكر
ماذا حدث اليوم !؟
اننى لم اعلم كيف حدث هذا .... هل هى ذاك البنت اللى احبها
هل هى ؟! لا ااعتقد ذلك
ولكنة قرر فى صباح الجامعة يجلس معها ويقول لها ع الحقيقة
وذهب للمنزل
وعندما صعد اخبر والدتة انه اتقدم لها بالخطا
يسرى : نعم ؟؟؟
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل السادس

يسرى : نعم ؟؟؟
عمر : زى ما قولتلك بالظبط
يسرى : ومقولتش ليه جاى تقول دلوقتى
عمر : انا مكنتش اعرف غير لما شوفتها انهاردة
يسرى : عايزنى ااعمل ايه ؟؟
عمر : نقولهم قبل مايردو علينا
يسرى : لالالالا مينفعش انت فاكرها حاجة عادية
خرج احمد وقال : يعنى ايه اللى بتقوله دة ؟
عمر : انا والله معرفش انا ايه اللى حصلى بس متاكد دة نفس البيت وربنا
احمد : لا لا انت بتستعبط انا مقدرش اتصل بيهم واقولهم حاجة زى كدة
عمر : امال ااانا اعمل ايه طيب
يسرى : طيب متخليك معاها وكملو
عمر : لا يا ماما انا بحب بنت تانيه وفكرة انى افضل معاها دى يبقى حرام عليا اتجوزها ع غش
يسرى : مش يمكن ربنا عمل كدة عشان تحبو بعض وتتجوزو
عمر : لا لا بصى خلاص انا هتصرف
احمد : خد هنا انا بنصحك لو عملت حاجة او تصرف غلط انت حر انت دلوقتى راجل
عمر : حاضر يابابا ... تصبحو ع خير
يسرى : يعنى ايه هتسيبو يعمل اللى هو عايزة
عمر : ابنك كبير يا يسرى سبية هو عارف مصلحتة فين

اما عند يوسف وقف بسيارتة امام الفيلا
ثم جلس يفكر كثيرا حتى ان اصابت راسة بصداع قوووى من كثرة التفكير وبكاءة وبعد فترة طويله من الوقت دخل فلتة راتة والدتة هاله
هاله : اتاخرت ليه يا حبيبى
يوسف : كنت ...... كنت مع عمر
هاله : اه اتقدم للبنت خلاص
يوسف نظر بحسرة : اه خلاص خلاص اتقدم
احست والدتة بة فتابعت نظراتة ثم قالت : حبيبى مالك
يوسف : مفيش يا ياماما عندى صداع
هاله : يالهوووى صداع استنى اجبلك مسكن
يوسف : ياريت ياماما لحسن هموووت
هاله : بعد الشر يا حبيبى ثوانى اجبلك الدواء وجايه
ثم جرت والدتة واخذت المسكن ثم ركدت اليه بسرعة ومعها ماء
هاله : اتفضل يا حبيبى
يوسف : شكرا يا ماما
هاله : العفووو يا حبيبى بالشفا
واخذت منة المياه ووضعتها على الترابيزة ثم قالت : مالك بقا
يوسف : ماانا قولتلك عندى صداع
هاله : تؤتؤ حاجة تانية
يوسف : حاجة تانية زى ايه ياماما
هاله : انت اللى تعرف يلا اعترف
يوسف : بصراحة يا ماما البنت اللى اتقدملها عمر .....
سكت يوسف لانة ليس متعود ان يحكى لوالدتة عن اسرارة ولا يريدها ان تعرف لانها هتخبر عمر بالحدث
هاله : ها كمل سكت ليه
يوسف فى نفسة : اقولها ايه اقولها ايه
يوسف : البنت اللى اتقدملها عمر...
هاله : ههههه ياابنى كمل بتيجى عجمله دى وتسكت
يوسف : اه اه صح طلعت معانا فى الجامعة
هاله : والله المفروض اصدق
يوسف : طبعا لازن تصدقى عشان دى الحقيقة
هاله : الحقيقة هه الحقيقة فيها ان



فى غرفة نورهان ونيرة

نورهان : ها ايه رايك فى العريس
نيرة : اه كويس
نورهان : يعنى هتقبلية
نيرة : مش عارفة بس هتاكد من حاجة وبعدين هرد
نورهان : هتتاكدى من ايه
نيرة : هقولك بعدين يلا نامى
نورهان : شاكة فيكى
نيرة : اخلصى نامى علينا محاضرة بكرة
نورهان : اوك



تانى يوووم
فى الجامعة
تجلس نورهان ونيرة فى الكافتيريا
لتجد عمر امامها
عمر : لو سمحت يا نيرة عايزيك دقيقة
نيرة : لو هتسالنى ع ردى انا لسه مفكرتش
عمر : لا دة موضوع تانى
نيرة : مينفعش يا استاذ عمر
عمر : ارجوكى لازم احكى معاكى
نيرة : مش معنى انك اتقدمتلى يبقى تفتكر هكلمك عادى لا انا لسه مقولتش ردى
عمر : طيب خدى اخر كلامى هى دقيقة مش هاخد منك وقت كتير دة موضوع مهم جدا
نورهان : طيب روحى شوفى عايز ايه يا نيرة
نيرة : اوووك انا موافقة .... خليكى هنا متتحركيش
نورهان : اوك
ذهبت نيرة مع عمر
عمر : انا اسف ع طريقتى
نيرة : ولا يهمك ممكن تحكى الموضوع المهم اللى حضرتك عايزنى فيه
عمر : حاضر بصى انا مش عارف هقولك ازاى بس الموضوع دة مينفعش اسكت عليه
نيرة : قلقتنى
عمر : بصى انا عارف انى هجرحك بكلامى دة بس ربنا يستر
نيرة : اتفضل احكى مت غير لف ودوران
عمر : من غير لف ودوران كدة انا جيت اتقدمتلك بالغلط
نيرة : نعمممممم
عمر : انا اسف جدا بس والله مقصد
نيرة : اتفضل كمل
عمر : انا كنت جاى اتقدم للبنت اللى قاعدة معاكى هناك دى بس انا معرفش ايه اللى وداكى عندها ف البيت ولا هى عشان صحبت شوفتها مرة عندكو افتكرت دة بيتها
نيرة : هههههههههههه على فكرة دى مش صحبتى
عمر : امال مين
نيرة : دى اختى
عمر : بجد
نيرة : اه والله
عمر : انا معرفش اسمها بس ايه اللى خله البواب يقولى اسمها نيرة
نيرة : مش عارفة بس هى اسمها نورهان
عمر : امممممم نورهان
نيرة : معجب بالاسم ولا ايه
عمر : نعم لا لا المهم يا نيرة انا جاى نفكر نعمل ايه ياريت تفكرى معايا
فى هذة اللحظة جاء يوسف
يوسف : اممممم وكمان روميو قاعد مع جوليت
عمر : يوسف انت مش قولتلى مش جاى انهاردة
يوسف : غيرت راى يا عمر فى حاجة
تمالك عمر اعصابة بغضب وقال : انا اسف يا انسة نيرة نتكلم فى وقت تانى ممكن رقمك
نيرة : اوك اكتب 011.........
يوسف : حلوو الرقم دة
نيرة : عن اذنك
عمر : عجبك اسلوبك دة
يوسف : زعلان ع ست جوليت يا سى روميو
عمر : الله فى ايه يا يوسف
يوسف : فى ايه شايفنى مجنون
عمر : انت شارب حاجة ولا ايه
يةسف : واول مرة اعملها بسببك انت
عمر : بسببى انا انت اصلا جيت الجامعة ازاى وانت سكران كدة
يوسف : ههاهاها فاكرنى عيل
عمر : تعالى
يوسف : هتعملى ايه
اخذ عمر بيد يوسف وادخله دورة المياه الموجودة بجامعة وانزل براسة تحت الصنبور واخذ يوسف يزعق
عمر : فوووووووق بقااا
يوسف : كفاااااااااايه خلاص يا عمر فوق والمصحف
عمر : بتحلف فى الحمام يبقى لسه ما فوقتش


يوسف : فووووووووووقت
عمر : خلاص اهو
يوسف : دة انت طلعت ايدك جامدة جدا
عمر : احسن اياااك اشوفك سكران
يوسف : خلاص يا صحبى متزعلش بقا
عمر : اوك خلاص
يوسف : تعالى فى حضنى يا صديقى
عمر : امشى قليل الربايه عايز تحضنى وانت مبلول
يوسف : ههههههههههههههه
عمر : ههههه يلا نطلع
يوسف امسك بيد عمر
يوسف : عمر متزعلش منى
عمر : ازعل منك ليه عشان بتحبها انا اتقدملها بالغلط
يوسف : بجد والله يعنى مش بتحبها
عمر : اه وربنا بحب واحدة تانيه ... وبعدين شكلك واقع
يوسف : هو واضح عليا كدة
عمر : انا حسيت عشان انت صاحبى
يوسف : حبيبى ... انت كنت بتقول اتقدمتلها بالغلط
عمر : ايوة طلعت عندها اخت وهى دى اللى بحبها
يوسف : طيب ليه قالولك نيرة
عمر : هو دة اللى هيجننى
يوسف : طيب كنت قاعد معاها ليه ؟
عمر : كنا بنفكر نشوف حل عشان اهلها
يوسف : اممممم عندى الحل
عمر : طبعا عندك الحل مش لنيرة قول يا معلم
يوسف : بص قولها هى تقول لاهلها انها رفضاك وانت اتقدم تانى لاختها وقولهم ساعتها
عمر : يابن الايه يا لذينة جبتها منين دى ؟
يوسف بغرور : بدماغى
عمر : يالهوى ايه الدماغ دى ابوس الدماغ
يوسف بيقلد البنات : لا الناس تدخل علينا تقول ايه ياعمر
عمر : هههههههههههههههه يلا نطلع
يوسف : يلا



عند نورهان ونيرة
نورهان : كان عايز ايه
نيرة : ها لا ملحقش يقول حاجة صاحبة جة وخدة
نورهان : ماشى
نيرة : استنى الموبايل فين ؟؟
نورهان : مش كان معاكى
نيرة : اه بس مش لاقياه
وفى نفس اللحظة ظهر شاب طويل القمة وعينة بنى غامض وجذاب للغاية ويقول
..... : موبايلك اهو
نيرة : شكرا جدا
..... : الشكرلله
نيرة : لقيتة فين ؟
.... : ها اه فى الارض هنا
نيرة : اممم ماشى
.... : انا هيثم وانتى
نيرة : اهلا بيك انا نيرة
هيثم : اتشرفت بيكى
نيرة : الشرف ليا انا
هيثم : لو احتجتى لاى حااجة انا موجود
نيرة : شكرا ليك جدا ان شاء الله مش هحتاج حاجة
هيثم : اتمنى ذلك ... عن اذنك
نيرة : اتفضل



من ناحية اخرى
يوسف : شايف يا عم هيثم شكلو بيلف ويدور ع نيرة
عمر : يالهوى هو مش هيبطل لعب العيال دة
يوسف : انا هروح اقولها
عمر : خد هنا تقولها ايه
يوسف : اقولها ملكيش دعوة بيه
عمر : يا سلام بصفتك ايه
يوسف : مش عارف
عمر : خلاص اسكت وانا هكلمها تانى عشان الموضوع المهبب دة واقولها ساعتها
يوسف : اشطا
عمر : اشطا!؟.... بالذمة فى راجل فى اخر سنة ليه فى الجامعة وبعدين يا محامى تقوله اشطا
يوسف : خلاص رز باللبن
عمر : انت عبيط يابنى
يوسف : ايه مش بتحبة طب خلاص محل الالبان كله
عمر : شكلك جعان
يوسف : اه والله مكلتش من امبارح
عمر : اه عشان نيرة المهم هعمل فيك معروف واعزمك ع بيتزا
يوسف : وكانز
عمر : يعنى جاى سكران ومش واكل من امبارح وانا اللى هعزمك وكمان بتتأمر
يوسف : عاجبك ولا
عمر : عاجبنى اتفضل قدامى



نورهان : هو احنا هنفضل كدة كتير
نيرة : عايزانا نعمل ايه ؟
نورهان : مش عارفة انا زهقانة اوى
نيرة : ليه كدة
نورهان : مش عارفة حاسة ان ف حاجة هتحصل
نيرة : فال الله ولا فالك ع العموم طالما انتى خايفة تعالى نروح
نوورهان : اه يااريت
وفى نفس اللحظة جاءت فتاه وخبطت فى نورهان
الفتاه : ااااااااه مش تحاسبى
نورهان : انا انا اسفة جدا
الفتاه : اعمل ايه بأسفك دة دلوقتى
نورهان : طيب حضرتك عايزانى اقولك ايه
نيرة : احنا اسفين يا انسة
الفتاه : اااااه مش قادرة مش عارفة انتى عاميه يعنى ولا ايه اهههههه دراعى
نورهان بزعل : انا اسفة انا عاميه فعلا
وكان يوجد شاب يقف مع هذة الفتاه عندما راى رد فعل نورهان اعجب بها كثيرا واشفق عليها عندما علم انها لا ترى
الشاب : خلاص يا سوسن هى اعتزرت
سوسن : ماشى يا حبيبى عششان خاطرك بس
ثم تابعت : يلا بااى باى
وعندما ذهبت سوسن والشاب قالت نورهان
نورهان : مش قولتلك قلبى حاسس ان فى حاجة هتحصل
واخذت تبكى

نيرة : طيب انتى بتعيطى ليه دلوقتى
نورهان بزعييييييق : عشااااان انا عاميه انا مش شايفة الناس وبخبط فيهم كل يوووم وكل الناس بتهنى عشان مش بشوف لا لكن انا بشوف وكويس اوى كمان
نيرة : حببتى انا قولتلك قبل كدة بلاش تدخلى الجامعة دى وادخلى الجامعة اللى متخصصة للى زيك
نورهان : وانا مش بحب كدة انا بنادمة الحمدلله بعرف ازاكر زيك بالظبط بس الفرق يوم الامتحان
نيرة : خلاص متزعليش وبعدين دى ارادة ربنا مش انتى بتحوشى عشان العمليه
نورهان : شكلى مش هعمل عمليات وهفضل طول عمرى عاميه
نيرة : مفيش حاجة بعيد عن ايد ربنا وانا كمان بحوش واهو نحط اللى معاكى ع اللى معايا وشوية من فلوس ماما وان شاء الله هتعمليها وهتنجح بس محتاجة صبر
نورهان : يااااااااااارب يارب انا اسحملت كتير ياااااااارب
نيرة : امسحى دموعك دى ويلا نروح
نورهان : حاضر يلا
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل السابع

تانى يووووم
عمر نايم وبيصحية يوسف
يوسف : انت يلا قوووووووم قوووووم
عمر : اسكت سبنى انام عندى شغل
يوسف : لا هتقوووم قوووووووم بقا
عمر : شششششش حبة وهصحى
يوسف : قووووم والله هرش عليك مايه
عمر : اعمل اللى تعمله
يوسف : هرش عليك مايه وربنا
عمر : سبنى انام
يوسف اخد المخدة منه
عمر : يووووووو عايز ايه
يوسف : قوم كلم نيرة
عمر : ليييييه ؟؟
يوسف : ع هيثم وبالمرة تعرف تحل مشكلتك
عمر : حاضر هات المخدة بقا
يوسف : هدهالك وتقوم
عمر : ماشى هات بقا
يوسف : خد اهى
عمر : اخرج انت وانا هحصلك
يوسف : موووشى
خرج يوسف وعمر نام تانى
دخل يوسف تانى
يوسف : يا ابن ال قووووووووووم
عمر : اهو قومت
يوسف : خد كلمها
عمر : استنة شويه
يوسف : اخلص جرس .... خد بترد اهى
عمر : الو
نيرة : ايوة مين معايا
عمر : انا عمر يا انسة نيرة
نيرة : اه عمر
عمر : انا اسف لو بزعجك
نيرة : لا اسف ولا حاجة انا فكرت ولقيت حل
عمر : وايه هو بقا


نيرة : مفيش غير انى اقول لاهلى انى مش موافقة عليك وهم اكيد هيقولولك وبعدين تعالى وقت تانى واتقدم لنورهان
عمر : غريبة دى نفس فكرة يوسف
نيرة : يوسف ؟! يوسف مين ؟
عمر : دة زميلى اللى جة معايا عندكو
نيرة : اه اه افتكرتة
عمر : ع العموم انا متشكر جدا
نيرة : العفو
عمر : اه نسيت اقولك فى شاب كان واقف معاكى امبارح اسمة هيثم معرفش قالك اسمة ولا لاء
نيرة : هيثم اه اه ماله
عمر : نصيحة اخ لاخته بلاش تتكلمى مع الانسان دة
نيرة : اولا مكنتش بتكلم معاه دة موبايل كان ضايع وهو لاقاه وجة ادهولى وثانيا مش محتاجة نصايح انا عارفة بمشى وبروح واجى واصد واتكلم مع مين وازاى
عمر : انا اسف بس مكنتش اقصد انا بس ....
نيرة : لا بس ولا مبسش انا قولتلك اللى عندى ومتشكرة جدا يا استاذ عمر سلام
عمر : متزعليش ي......
قفلت نيرة فى وجة عمر الهاتف



عمر : الو الو
يوسف : فى ايه ؟
عمر : قفلت فى وشى
يوسف : هههههههههه
عمر : اضحك انت براحتك
يوسف : ههههه هى هههه قفلت فى وشك ليه ؟
عمر : بقولها متتكلميش مع هيثم زعلت وفهمت انى بعتبرها واحدة مش كويسة بتكلم اى شاب
يوسف : ليه كدة دة حتى طريقتكفى الكلام حلوة
عمر : معرفش بقا هبقى اشوف الحكايه دى
يوسف : اممممم سمعتك بتقولها نفس خطة يوسف
عمر : اه بتقولى انا فكرت وقالتلى نفس فكرتك
يوسف بأعجاب : والله .. دة احنا بقينا فى حاجات بينا مشتركة
عمر وضع ايدة ع خدة : ياسلام ع الحب لما يدق بابك فجأة
يوسف : ثوانى اروح افتح
عمر : تفتح ايه يابنى
يوسف : الباب مش بتقول الحب بيخبط ع الباب هههههههه
عمر : والله الشبشب كان هنا مش عارف راح فين ؟
يوسف : هتضربنى يعنى هتعورنى هعورك
عمر : وانا بقا هبوظلك منظرك
يوسف : هههههههههه
عمر : ههههههههههه



فى الجامعة
نورهان : انا مش عارفة انتى جيبانا الجامعة ليه انهاردة وقولتى لماما عندنا محضرتين واحنا اصلا معندناش محضرات
نيرة : بينى وبينك اتخنقت من قاعدة البيت
نورهان : يا سلام كن ممكن تقولى لماما عادى ونخرج
نيرة : كان ساعتها ابية ابراهيم هيقولى معاكى فلوس وبتخرجى ويقر فيها
نورهان : مش مطمنالك
نيرة : شششششش استنى هيثم جاى
نورهان : هيثم مين
نيرة : بعدين بعدين
اتى هيثم
هيثم : هاى يا بنات
نيرة : هاى
هيثم : ازيك يا نيرة
نيرة : الحمدلله وانت
هيثم : تمام ايه عندك محضرات انهاردة
نيرة : اه اصدى معدناش بس جايه هنا عادى
هيثم : انا خلصت محاضراتى.... ممكن اطلب منك طلب ؟
نيرة : اتفضل
هيثم : ممكن نقعد فى كافية اعزمك ع فنجان قهوة
نيرة : والله مش هينفع خالص اصل ....
هيثم : اصل ايه بليز دة اول طلب اطلبو منك
نيرة : ماشى بس ممكن اطلب انا منك طلب
هيثم : اكيد
نيرة : هروح اختى ونتقابل فى الكافية
هيثم : ماشى عن اذنك هستناكى
نيرة : اوك
نورهان : انتى هتخرجى معاه
نيرة : لا احنا هنقعد فى كافية
نورهان : لا انتى بتهزرى انتى ازاى تفكرى كدة
نيرة : بليز يا نورهان متقوليش حاجة لماما
نورهان : ماشى بس انا مش موافقاكى ع اللى بتعمليه دة
نيرة : يلا عشان نلحق نروح
نورهان : يلا هاتى ايدك



عادل : ايه يا عمر سمعت امتحانات الترم قربت
عمر : فعلا ادعلنا والنبى
عادل : انت واخد عليا اوى
عمر : اسف يا متر
عادل : بص يا عمر انا مش بقولك كدة عشان تعتزر بالعكس انا بفرح جدا بيك بعتبرك زى ابنى
عمر : ربنا يخليك ا فندم
عادل : اديك شوفت ابنى مشى وسافر مع والدتة فى المانيا
عمر : ربنا يجعهولك ان شاء الله مع انى الواد دة واحشنى اوى
عادل : كان نفسى يطلع محامى ويشيل اسمى بعد ما اموت بس امة ربنا يباركلها بقا كبرتها فى دماغة وخليته يبقى صحفى
عمر : يا متر انا شايف ان صحفى دة مش حاجة وحشة وتبقى احلى لما حضرتك تبقى محامى ويوهان يبقى صحفى وماشاء الله يوهان صحفى مشههور جدا فى المانيا وفى مصر
عادل : نظرية حلوة .... ال قولى عملت ايه فى موضوع الخطوبه
عمر : والله يا متر حصلت مشكله وخايف منها اوى
عادل : تعالى اقعد واحكيلى
عمر بعد ان جلس : بعد ما اتقدمتلها اكتشفت ان البنت دى مش هى اللى عايز اخطوبها
عادل : ازاى انت مش متأكد من البيت كويس
عمر : ايوة يا متر ماهى طلعت اخت البنت اللى اتقدمتلها بالغلط
عادل : غريبة طالما اختها ليه مقلوش ان فى اخت تانية ليها
عمر : اهو دة اللى هموت واعرفة
عادل : طيب خالى بالك بقا اكيد فى سر
عمر بتساؤل : ازاى يا فندم سر زى ايه ؟
عادل : الله واعلم بس احساسى عشان محامى والخبرة وكدة بعتقد ان فى سر
عمر : ربنا يستر يلا دوشت حضرتك معايا
عادل : لا دوشتنى ولا حاجة المهم انت تروح دلوقتى وتاخد الاسبوعين دول اجازة تقعد تذاكر فيهم تشوف حل للبنت دى
عمر : انا مش عارف اشكر حضرتك ازاى
عادل : مش عايز شكر زى ما قولتلك بعتبرك زى يوهان
عمر : بس اسبوعين كتير اوى
عادل : مش كتير عليك وقبضك هيوصلك مش هينقص ربع جنية
عمر : لا يا فندم دة كتير اوى
عادل : مش هعيد كلامى مرتين معنديش وقت اضيعة ويلا قربت توصل للكرسى وتقعد بدالى عليه
عمر : ان شاء الله تؤمرنى بحاجة يا متر
عادل : متشكر يا عمر اتفضل انت
عمر : عن اذنك


فى غرفة نورهان ونيرة
تدخل نورهان الغرفة وتقول
نورهان : بتعملى ايه يا نيرة
كانت نيرة تمسك بيديها طقم خروج وتضعة ع جسديها وتقيسة
نيرة : بغير هدومى
نورهان : ليه ماانتى كنتى لابسة
نيرة : لا اصل الهدوم اتوسخت
نورهان : امممممم
نيرة : اعمل تسريحة ايه فى شعرى
نورهان : معرفش انا مش فايقة انا هنام شوية
نيرة : ماشى
نورهان : نيرة
نيرة : امممم
نورهان : متتأخريش
نيرة : متخفيش



يوسف : ايه يابنى لحقت خلصت شغل
عمر : انت ايه اللى مقعدك عندنا
يوسف : ايه قاعد مع مراتى
عمر : مراتك
يوسف : اه انت متعرفش انى اتجوزت مامتك
يسرى : هههههههههه جتك ايه يا يوسف
عمر بابتسامة: والله .... انت شكلك رايق بقا
يوسف : اه رايق وعشان رايق انا عازمك ع فنجان قهوة
عمر : معقول انت يوسف بية هيقوم ويعلمنا قهوة بنفسة
يوسف : لا يا حبيبى انا مبعملش احنا هنروح الكافيه اللى قريب من هنا
عمر : ودة من امتى ؟
يوسف : عايز اتكلم معاك فى موضوع ضرورى
عمر : اممم قول كدة بقا عشان مصلحتك يا معفن
يوسف : بقا كدة مووشى انا بقا صرفت نظرى عن القهوة دى
عمر : وانت قولتها والراجل اللى مش بيرجع فى كلامة
يوسف : وانا راجل ومرجعتش فى كلامى
عمر : موووشى يلا



ساميه : نيرة رايحة فين ومتشيكة كدة
نيرة بأرتباك : انا انا رايحة اقابل صحبتى
ساميه : رايحة تقابلى صحبتك ومتشيكة كدة
نيرة : الله يا ماما وانا كنت معفنة فى الاول
ساميه : نيرة انتى عارفة انى مش قصدى كدة خالص
نيرة : حببتى يا ماما
ساميه : متكليش بعقلى حلاوة يابت وقوليلى
نيرة : معاش ولا كان اللى ياكل بعقل امى حببتى حلاوة
ساميه : ماانتى كلتى بيها حلاوة خلاص
نيرة : لا اانا مكلتش بيها حلاوة
ساميه : امال كلتى بيها ايه
نيرة : كلت بيها جبنة و لانشون هههههههههه
ساميه : ههههههههههههه
نيرة : يلا يا ماما سلام
ساميه : نيرة انتى يابت
نيرة : بااى
وقفلت الباب
ساميه : يا حيوانة استنى عليه لما تيجى بس



فى الكافيه
نيرة : سورى اتاخرت عليك
هيثم : انتى تتاخرى براحتك
نيرة بدلع : ههههه
هيثم : ايه القمر دة
نيرة : ميرسى
هيثم : تشربى ايه
نيرة : فنجان قهوة
هيثم : اوك ... جارسون
الجارسون : اتفضل يا فندم
هيثم : عايزين 2 فنجان قهوة لو سمحت
الجارسسون : اى اوامر تانيه يا فندم
هيثم : لا شكرا
الجارسون : عن اذن حضرتك
هيثم : قوليلى بقا انتى مرتبطة
نيرة : تؤتؤ
هيثم : مش معقول
نيرة : هو ايه اللى مش معقول
هيثم : مش معقول واحدة بالجمال والحلاوة والقمر دة ومش مرتبطة ايه الشباب اتعمت ولا ايه
نيرة : هههههههه ميرسى خالص
هيثم : امال ايه حكايه حبيبك دة
نيرة : حبيبى مين ؟
هيثم : يوسف
نيرة : يوسف مش حبيبى
هيثم : والله ولا حتى متصحبين
نيرة : لا خالص احنا منعرفش بعض اصلا
هيثم بيغمزلها : اصلا
نيرة : احم احم
اتى الجارسون ووضع القهوة وذهب
هيثم : اتفضلى اشربى
نيرة : اوك
هيثم : اهى اهى
نيرة بابتسامة : ايه مالك
هيثم : القهوة سادة مرة
نيرة : هههههه هههههه



وصل عمر ويوسف للكافية
دخل عمر اولا
ونظر حوله التقى بنيرة تجلس مع هيثم حملق بشدة وشهق ثم قال بارتباك : لا يا عمم يلا تخرج دة كافيه وحش
يوسف : يابنى انت دخلتوا تعال بس دة تحفة
عمر : لا لا تعال نروح كافيه تانى
يوسف : بس انا عاجبنى دة وهندخل فيه يعنى ندخل فيه
وسحب يوسف بيد عمر وقال : يلا يلا
استسلم عمر ودخل ثم نظر لابعد منضدة ليجلس بعيدا حتى لا يراهم يوسف
عمر : اهى دى ترابيزة حلوة
يوسف : ماشى تعا........
صمت يوسف عند كلامة
خاف عمر كثيرا وقال : ايه سكت ليه
يوسف : مش دى نيرة
عمر : فين دى
يوسف : دى اللى هناك اهى
عمر :لا ياعم مش هى
يوسف : لا انا متاكد لان اللى قاعد معاها هيثم
عمر : فوكك بقا يعنى هتعملهم ايه
يوسف : هعملهم ايه دة انا هروح اطلع ميتين ابوهم هناك
عمر : استنى بس يا يوسف احنا فى كافيه وانت راجل محترم
يوسف : سيب ايدى يا عم
عمر : لا مش هسيبك تعال نخرج برة
يوسف بزعيق : مش هاااااخررررووووج
نظر الجميع اليهم حتى نظرت نيرة وهيثم
هيثم :فى ايه وايه اللى جاب يوسف هنا
نيرة : معرفش
هيثم : انتى قولتيله اننا هنا
نيرة : هو انا اعرفة هروح اقولو احنا هنا
هيثم : طب استنى ماتمشيش
نيرة : اوك
ذهب هيثم اليهم وقال
هيثم : فى ايه يا زميلى
يوسف : انت ايه اللى مقعدك مع نيرة
هيثم : وانت مالك هى تقربلك
يوسف : لا متقربليش بس انت تقربلى وانا خايف عليك فتمشى دلوقتى حالا بدل منعمل معاك الصح
هيثم : وانا مابتهددتش واعلى ما فى خيلك اركبه
عمر ؛ اهدو يا جماعة احنا فى مكان عام ماينفعش كدة
هيثم : اسكت انت ولم صاحبك ووعية وقولو اننا رجاله مش عيال صغيرة
وكاد هيثم ان يذهب فرجع ثانيتا
وقال : اه وقبل ما تيجى حط توكة فى شعرك ولمة بدل مانت سايبة كدة هه
عمر : اما انت طلعت متربتش صحيح
وهوب نزل عمر ويوسف الاثنين على هيثم واخذو يضربوا ولم يلفت من يديهم الا وامن الكافيه طردوهم فى الخارج
هيثم نزف من فمة ويدة وانفة واخذ لوكاميات فى وجهة
جرت نيرة اليه سريعا وقالت
نيرة : انت قولتلهم ايه عشان يضربوك كدة
هيثم : اقولك ايه بلاش تعرفى
نيرة : لا قول انا عايزة اعرف
هيثم : الاستاذ يوسف والتانى البية عمر بيقولوا عليكى كلام مش كويس ولما زعقتلهم ضربونى زى ماانتى شايفة
نيرة : ايه كلام عنى انا طب وحيات ربنا ماانا سيباهم
وجرت نيرة خارج الكافيه
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الثامن

هيثم بتعب : نيرة يا نيرة استنى اه رايحة فين ؟
فى الشاااارع
نيرة : انت بتستعبط ازاى تتكلم عنى بالطريقة دى انت اتجننت
يوسف : انا اللى اتجننت وكلام ايه اصلا اللى بتقولى عليه
نيرة : استعبط استعبط يا عمر خلى صحبك يبعد عنى
يوسف : طيب لو مبعدتش هتعملى ايه
نيرة : سبنى فى حالى احسنلك يا يوسف لاما والمصحف .....
يوسف مقاطعا لها : لاما ايه هاا كملى انتى ايه اللى مقعدك مع هيثم
نيرة : وانت مالك سبنى فى حالى
وقف عمر بعيدا عنهم لانه غضب كثيرا ولم يعرف ان يفكر فى شئ
يوسف : انا خايف عليكى الواد دة مش كويس انتى متعرفهوش
نيرة : اللى مش كويس دة انهاردة كان بياخدلى حقى منكو لما اتكلمتو عليه كلام مش كويس
يوسف : كلام ايه وزفت ايه مين اللى قالك الكلام الفارغ دة
نيرة : اللى قالى اللى ضربتوة جوة ياعينى عليه محترم ع قد الكلمة واكتر كمان
يوسف :الواد دة كداب مش قولتلك انة مش كو.....
صمت يوسف د صفعة نيرة ليوسف صفعة ع وجهة
نظر لها يوسف بغضب

نيرة : انا بحذرك ابعد عنى احسنلك
وكادت نيرة ان تذهب حتى امسك بها يوسف وصفعها صفعتين على وجهها الذى تحول للون الاحمر وامسك بشعرها وجر بها فى الارض وقال :انتى تعملى فيا كدة يا و..... انتى حيوانة يابنت ال....
نيرة : اه اه سبنى الحقنى يا هيثم
جرى عمر سريعا حتى يهدى يوسف من انفعاله وقال : انت مجنون يا يوسف ازاى تمد ايدك عليها سبها
يوسف : امشى يا عمر من قدامى لحسن اموتها.

عمر : ورحمة حبيبة عندك يا يوسف سبها ويلا نمشى الناس بتتلم
نيرة : اه ااااه سبنى يا يوسف شعرى اااه
هدا يوسف قليلا حتى فاق من غضبة وسحب يدة سريعا وابعد عنها وامسك عمر بيد نيرة واسندها حتى قامت من الارض وقال : انا اسف معلش انتى حصلك حاجة
نيرة بعياط : لا لا انا عايزة اروح
عمر : طب تحبى اروحك
نيرة : لا لا سبنى انت كمان
وذهبت سريعا نيرة وظلت تجرى حتى وصلت الى منزلها
كان هيثم يشاهد الحوار من داخل الكافيه وهو يضحك كضحة ابليس
عندما وصلت ودخلت لمنزلها
القت بها ساميه.

ساميه : ياالهووى ايه اللى عمل فيكى كدة
نيرة بتعب : مفيش يا مامة
ساميه : مفيش ايه ووشك وشعرك دة فيكى ايه يابت
نيرة : اتخنقت مع صحابى وشدينا معبعض شويه
ساميه : كداابه يابت انا كنت حاسة ان فى حاجةمش طبيعية انهاردة وخصوصا لما سالت نورهان امبارح ع محاضرتكم قالتلى مفيش انهاردة محاضرات
نيرة : لا يا ماما امتحانات الترم قربت وبقينا نروح المحاضرات بزيادة.

ساميه : واتخنقتو مع بعض ليه انتى وصحابك
نيرة : اصل اصل بصى هم شايفنى لابسة انهاردة احلى منهم واتغاظو اول ما شفوتى داخله عليهم فضلو يلقحو عليه بالكلام لغايه مامسكنا فى بعض بس
ساميه : يا سلام والمفروض انى اصدق
نيرة : ايوة عشان دة اللى حصل بالظبط
ساميع : ماشى يا نيرة هسيبك المرادى بس المهم ابراهيم بيقولى الناس اتصلو انهاردة وعايزين ردك عا نقولهم ايه
نيرة بانفعال : عايزة ردى يا ماما قوللهم مش موافقة.

ساميه : ليه كدة يا بنتى الواد كويس ومحترم وكلها السنادى وهيبقى محامى اد الدنيا
نيرة : ماما مش انتى عايزة ردى هو دة من الاخر ويلا بقا سبينى انام عشان اصحصح للمذاكرة
ساميه : ربنا يهديكى يابنتى وافرح بيكى انتى ونورهان لما ربنا ينورلها طرقها يااارب
دخلت نيرة الغرفة حتى القت بنورهان نائمة فى سبات عميق
فتحت الخزانة ببطئ حتى اخرجت منة ملبسا وذهبت لدورة المياه لتتحمم
الإثنين 7:56م.

عند عمر ويوسف
عمر : انت مجنون يابنى ازاى تمد ايدك ع بنت
يوسف بعصبية خفيفة : اهو اللى حصل بقا
عمر : طيب ايه اللى خلاك تضربها
يوسف : ضربتنى بالقلم
عمر : ماانت اكيد عملتلها حاجة
يوسف : والله ابدا الزفت هيثم قالها انا بتكلم عليها كلام مش حلو وهو بيدافع عنها روحنا انا وانت ضربناه
عمر : يا بن الكلب يا هيثم
يوسف : بقولك ايه انا عايز رقمها
عمر : رقم مين
يوسف : رقم نيرة يا عمر
عمر : اه ان شاء الله
يوسف : مبهزرش انا عايز رقمها
عمر : لا يا حبيبى انا مضمنش تعمل فيها ايه تانى.

يوسف : والله هعمل خير
عمر : طب قولى ايه اللى فى دماغك الاول
يوسف : هتأسفلها
عمر : والله المفروض اصدق بعد العلقة دى
يوسف : والله هتأسفلها
عمر : بص يا يوسف اهدء احسنلك وفكرة انى اديك رقمها دى تنساها خالص لانة مش هيحصل
يوسف : بقولك ايه يا عمر هتدينى رقمها ولا اجيبة بطريقتى الخاصة
عمر : للاسف هتضطر تجيبة بطريقتك الخاصة
يوسف بغضب : ماشى ماشى يا عمر الساعة كام ناو
عمر : 3 وربع ليه.

يوسف : متهيألى الجامعة فاتحة انا رايح الجامعة سلام
عمر : خد هنا ياض هتعمل ايه
يوسف : هجيب رقمها بطرقتى الخاصة
عمر : بص انا هديك رقمها عشان انت صاحبى بس تكلمها قدامى
يوسف : اوك هاتو بقا
عمر : 011....
يوسف : جرس اهو
نيرة : الووو
يوسف : الو انسة نيرة معايا
نيرة : ايوة انا مين معايا
يوسف : هقولك انا مين بس متقفليش
نيرة : اتفضل
يوسف : انا يوسف
نيرة : نعم انت بتتصل ليه دلوقتى مش كفايه اللى حصل.

يوسف : انا اسف جدا والله انا اتعصبت جدا ومحستش بنفس...
نيرة : انا مالى بدة كله تحس متحسش انا اعمل ايه فيك بعد اللى عملته دة
يوسف : انا بعتذرلك بشدة وانا موجود اهو لو عايزة تيجى تضربينى انا موافق وموافق على اى عقاب
نيرة بابتسامة : لا انا عشان متربية مش هقبل امد ايدى ع شاب مش زى ماانت عملت
يوسف : طب اعمل ايه قوليلى وانا موافق ع اى حاجة
نيرة : اى حاجة هقولها هتعملها.

يوسف : اه والله موافق
نيرة : اقفل دلوقتى حالا ومتتصلش بالرقم دة تانى
يوسف : حاضر يعنى هو ظة عقابى
نيرة : لا دة مش عقاب العقاب جاى قريب متستعجلش
يوسف : نيرة انا بحبك
وقفل الهاتف سريعا
سمعت نيرة اخر جمله قلبها دق بشدة ولم تقدر تسيطر ع حالها
توقفت عن السمع والنطق الا ان توجهت نحو المرئاه واخذت تنظر لحالها امامها باعجاب شديد
وقالت : وانا كمان بحبك وعشان بحبك لازم ازلك واخد حقى من الضربة دى...... اوووف وشى اتبهدل خالص وعينى وارمة اعمل ايه ياربى.

عند يوسف وعمر
فى الشارع
عمر : الله الله دة احنا طلعنا بنحب ونقول كلام جامد وانا معرفش
يوسف : بس الله يخليك معرفش قولتها ازاى ؟
عمر : لا بس كلامك جامد
يوسف : دة مش كلام دة اللى حاسس بية
عمر : الله مخلاص ياعم عبد الحليم عرفنا انك بتحب
يوسف : فصلتنى انا هروح بقا مش عايز مكالمة منك متصدعنيش
عمر : كدة انا غلطان يا زباله امشى
يوسف : هتروح
عمر : اه وانت
يوسف : تعالى فى عربيتى اوصلك
عمر :اوك يلا.

فى شقة عمر
دخل عمر شقتهم
قابل والدة فى الصاله
احمد : اخيرا جيت تعالى عايزك
عمر : خير يا بابا
احمد : خير خير .... عملت ايه فى موضوعك
عمر : كل خير ان شاء الله
احمد : انا لسه قافل مع والدها دلوقتى
عمر : ليه يابابا مش احنا متفقين بلاش تتصل هيفتكرو عايزنها
احمد : يا حبيبى افهم انا كنت بتصل اقفل الموضوع واقول احنا اتقدمنا غلط بالاسم
عمر : المهم قالك ايه ؟

احمد : اتصلت امبارح بيه واول ماتكلمت افتكرنى بستعجل ع الرد وقالى هرد عليك انهاردة
عمر : وبعدين
احمد : بصراحة اتكسفت اتكلم وقفلت معاه وجيت انهاردة وقالى رفضت
عمر : اه ماانا عارف انها هترفض المهم وبعدين
احمد : وانت عرفت منين
عمر : بص يا ابى اللى حصل روحت كلمتها وفهمتها انى اتقدمتلها باسم وطلع غلط وكدة وهى تقبلت ووافقت وساعدتنى
احمد : والله جدعة
عمر : فعلا جدعة جدا
احمد : اقولك مفاجاة
عمر : جول
احمد : بص يا صعيدى باشا اتصلت بوالدها وجالى رفضت وخدت منهم ميعاد انهاردة نقعد معاهم بس مجولتش ليه
عمر : يا ابوى واحنا هنروح نعمل ايه ؟

احمد : هنروح نتجدم لنورهان
عمر : اشطة عليك يا والدى
احمد : احترم نفسك ياض
عمر : اسف يا ابى هنروح امتى
احمد : دلوقتى امك بتلبس جوة
عمر : احلف
ظهرت يسرى وقالت : اه والله اوانا كمان خلصت اهو
عمر : الله عليكو شكلها هتحلو وهتبقا فله
يسرى : ان شاء الله مع ان عاجبانى نيرة بس يلا اكيد اختها زيها
عمر : واحلى يا ماما والله.

يسرى : اما نشوف
احمد : يلا بقا
يسرى : استنو
عمر : ف ايه رايحة فين ياماما؟
احمد : تكنش هتجيب ملح تانى
عمر : لالالالالالالالالا اجرى يا والدى
احمد : هههههه
نزل احمد وعمر سريعاع الدرج ووصلو للشارع
خرجت يسرى من المطبخ وهى تقول : متخفش المرادى مش هيدخل ف عينك ملح
.... ايه دة راحو فين
ههههههه ههههههههههه
نزلت يسرى والقت بهم
يسرى : مااااااشى مش قادرين لما انزل معاكو
عمر : معلش يا ماما كدة حلو
يسرى : يلا بينا
احمد : يلا

هاتف عمر صديقة ليخبرة عما حدث
يوسف : انت يا زفت مش نهبتك متتصلش بيا
عمر : خلاص احسن انا غلطان
يوسف : كنت عايز ايه
عمر : خلاص دة حتى كنت هخدك معايا عند نيرة نيرة ها
يوسف : استنى انا جاى معاك
عمر : مش من شوية قولت متتصلش
يوسف : لا خلاص دة انت الكبير هستناك تحت بيتها
عمر : ماشى متطلعش غير لما اجى
يوسف : sure
عمر : سلام

فى شقة نورهان ونيرة
فتحت ساميه الباب واستقبلتهم استقبالتهم استقبال رائع
ساميه : اهلا وسهلا نورتونا
يسرى : الله يخليكى
ساميه : هو عمر مجاش معاكو ليه
يسرى : عمر بيجيب حاجة هو وزميلة وطالعين
ساميه : يشرفونا والله
هاتف عمر صديقة يوسف وانتظرو فى المكان المحدد ثم صعدو للاعلى وطرقو الباب عدة مرات
ساميه : اهم جم
ذهبت ساميه فى اتجاه الباب ثم فتحت لهم واستقبلتهم واعطى عمر لساميه الجاتوة و
جلسو جميعا يتحدثون
استغل يوسف انشغالهم بالحديث ثم اخرج هاتفو وبعث لنيرة جوابا يحمل الحديث ذلك (( نيرة انا يوسف انا دلوقتى فى صاله شقتكوا اطلعى هموت واشوفك لاما هدخلك انا .... وحشتينى )).

ورجع ثانيا وتدخل ف الحديث مرة اخرى معهم
كانت نيرة تجلس فى الغرفة وجاء لها مكالمة من هيثم فاجابت
نيرة : الووو
هيثم بتمثيل : كنتى فين اااه دورت عليكى فى كل حتة اختفيتى مرة واحدة اااه
نيرة : مالك فيك حاجة
هيثم : جسمى مكسر من العلقة
نيرة بابتسامة : معلش الف سلامة
هيثم : يلا مش مهم كنتى فين بقا
نيرة : اه طلعت هزقت الواد الرخم اللى اسمة يوسف دة ومشيت
هيثم بخبث : بجد هزقتيه يلا يستاهل
نيرة : هضطر اقفل ناو نتكلم بعدين
هيثم : اشطة سلام يا قمر
نيرة : سلام.

بعد ان اغلقت نيرة المكالمة
رن هاتفها بابلاغها عن وصول رساله جديدة ففتحت الرساله وقراتها ثم قالت ايه دة موجود فى الصاله هنا فى شقتنا يالهوى ازاى لحسن يكون جاى يقول لماما ع اللى حصل ياالهوى انا هتصل بية والحقة
هاتفت نيرة يوسف ولم يستجاب فى الرد ف المرة الاولى والمرة الثانية اغلق عليها لاحظت ساميه ذلك وقالت يوسف لو حابب تتكلم وتاخد راحتك اقف فى البلكونة
يوسف : اه ممكن تقوليلى فين.

ساميه : امشى شويه قدام وادخل شمال
يوسف : ماشى شكرا يا طنط
ساميه : العفو يا حبيبى
دخل يوسف داخل البلكونة واجاب عليها
يوسف : عايزة ايه
نيرة : والله انا مش قولتلك متتصلش بيا تانى
يوسف : والله انتى اللى متصله مش انا
نيرة بابتسامة : وبالنسبة لمااستدج
يوسف : انتى لما كلمتينى قولتيلى متتصلش بيا تانى وانا وفيت بوعدى وعقابى مع انى معرفش ايه هو العقاب
نيرة : طب ايه الكلام اللى ف الماستدج دى.

يوسف : هو باللغة الهيروغلفية
نيرة : مبهزرش انت جيت تحكى لماما ع العلقة بتاعت الصبح
يوسف : لا طبعا
نيرة بارتياح : اووف الحمدلله ... طيب انت بتكلمنى ادام ماما عادى
يوسف : لا ياختى انا بكلمك وانا فى البلكونة وعمر ووالدة والدتة موجودين مع والدك ووالدتك برة
نيرة : ع فكرة انت كداب وبعدين انكل ابراهيم مش بابايا انا بابا متوفى
يوسف : والله مش كداب انا فى البلكونة بتاعاكو فعلا وع العموم الله يرحم والدك ياستى بس مش داخلة دماغى
نيرة : طيب من الاخر عايز ايه
يوسف : تعاليلى ع البلكونة.

نيرة : نعم لاطبعا
يوسف : خلاص يبقى هدخلك
نيرة : تدخل فين مش كفايه اللى عملته فيا
يوسف : اه قولى بقا انك خايفة اشوفك وانتىمشوهة هههه
نيرة : انا مش مشوهة وبعدين انا لسه هاهد حقى منك مش بنسى ع فكرة وانت كمان متنساش
يوسف : تعالى لاماا هحكى لوالدتك ع اللى حصل انهاردة
نيرة : لا خلاص هقفلك فى شباك الاوضة اللى جمب البلكونة
يوسف : اوك وخلى الخط مفتوح
فتخت نيرة شباك الغرفة ونظرت منه
يوسف : هههههه ههههه مشوهه هههه
نيرة بغيظ : والله ادخل
يوسف بضحك : هههه لا خلاص وحشتينى
نيىة : نعممم.

يوسف : اطرشيتى بقولك ايه قولتى ايه بقا
نيرة : قولت ايه فى ايه
يوسف : فى بحبك بقا ووحشتينى وكل حاجة
نيرة : لا طبعا انا احبك انت
يوسف : ليه ياما انتى تطولى وبعدين سعنى هيثم دة اللى يتحب
نيرة : ع الاقل دافع عن كلامك عليه وراجل
يوسف : ليه مصممة تزتفزينى والله دة كداب احنا بنتكلم عادى هو اللى قال لعمر حط توكة فى شعرك ولمة قبل ماتيجى
نيرة بتصديق من غير ماتبين : بردة كداب.

يوسف : ماشى انا كداب وعايز اصلح الغلطة دى واتقدملك وناو ايه رايك بقا
نيرة بابتسامة : هه لا طبعا انت نسيت دة انا لسه هاخد حقى منك
يوسف : موافق بس بعد الخطوبه
نيرة : اقفل يا يوسف
يوسف : قوليها والنبى تانى
نيرة : اقفل اقفل
يوسف : لا يوسف
نيرة دخلت واغلقت الشباك وقالت : سلام
واغلقت الهاتف
يوسف : بردو بحبك
اخرج يوسف من البلكونة وذهب للصاله وجلس معهم
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل التاسع

تانى يووم
دخلت نيرة لتخبر اختها
نيرة : قومى يا نورهان
نورهان : سيبينى انام شويه
نيرة : اصحى فى موضوع مهم جدا لازم نتكلم فيه
نورهان :فى ايه
نيرة : بصى يا نورهان عايزة اخد رايك فى موضوع صحبتى
نورهان : احكى
نيرة : صحبتى جالها عريس وهو بيموووووت فيها بيعشقها عشق محدش عشقه لحد قبل كدة بس هى متعرفوش خالص وشكلها كدة مش موافقة عليه
نورهان : طب انا اعمل ايه فين المشكله
نيرة : المشكله بقا انها عندها مشكله كبيرة شويه وهو موافق عليها بمشكلتها بس هى مش موافقة قوليلى لو كنتى مكانها كنتى عملتى ايه
نورهان : انا دايما بسمع عن الحب والعشق دول فى الافلام بس وكان نفسى من زمان اتحب زيها كدة قوللها انتى محظوظة ومتضيعيش الحب دة
نيرة : عين العقل يا نونو


نورهان : بس هى مشكلتها ايه
نيرة : احم احم
نورهان : الا بقا لو مشكلتها زية دى صعبة شوية ويبقى ليها حق لو مش وافقت
نيرة : ليه كدة كنتى كويسة دلوقتى
نورهان : انا بقول الصح
نيرة : بس حرام تضيعى الحب دة
نورهان : اضيععع وانا مالى
نيرة : نورهان الواد بيحبك جدا وهيموت بجد عليكى
نورهان : يعنى انتى كنتى بتحكى عليا
نيرة : اه ابوس ايدك توافقى
نورهان : بليز يا نيرة محدش بيحب واحدة عندها اعاقة
نيرة : مين قالك كدة ؟
نورهان : انا عارفة يا نيرة اكيد بيشفق عليا
نيرة : لا لا دة بيحبك جدااا
نورهاان : لو سمحت يا نيرة انا مش موافقة خالص ع الكلام دة
دخلت ساميه وقالت : ليه يا حببتى دة عمر بيحبك اووى
نورهان : انتو بتقولو ايه زهقتو منى ؟
ساميه : لا طبعا يا قلبى دة انا نفسى فرح بيكو
نورهان : هتفرحى بينا يا ماما ان شاء الله بشهادتنا وبأذن الله لما نيرة تتجوز وانا اعمل العمليه
ساميه : يعنى ايه مش هتتجوزى طول عمرك
نورهان : فكرة الجواز دى للى زيى اتقفلت من زمان
ساميه : ليه يا حببتى مش عايزة تخلفى وتوفى عيالك
نيرة : عشانى وافقى والنبى

نورهان بعياط : لالالا مش هوافق انتو بتتكلمو ف ايه عارفة يعنى ايه يا ماما اتجوز واحد مش هشوفو طول عمرى واخلف منة ومش اشوف عيالى طول عمرى هفضل مستنية الناس ف الشارع واقول لو سمحت اوصفلى شكل ابنى او بنتى عاملين ازاى اصلى عاميه ومش بشوف ونفسى اتخيلهم
جرت ساميه ع ابنتها وحضنتها واخذو الثالتة يبكون
نيرة : خلاص بقا يا نورهان ان شاء الله تعمليها قبل ماتتجوزى
نورهان ببكاء : معتقدش انى هعمل العمليه خلالاص الوقت راح والفلوس ع اد حالنا
ساميه : دايما قولى الحمدلله وادعى وربنا هيبعتلك صدقينى
نورهان : ياااااااارب يااارب حرام اللى بيحصلى دة
نيرة : ومش حرام عليكى تضيعى الواد من ايدك دة لو قولتو انك مش موافقة هيموت فيها
نورهان : قوليلو ماتت

وفى نفس اللحظة رن هاتف نيرة بلاغها عن المتصل هو عمر
خرجت نيرة من الغرفة
نيرة : الووو
عمر : نيرة انا اسف لو كنت صحيتك
نيرة : لا يا عمر انا كنت صاحية
عمر : الحمدلله طيب انا كنت عندكو امبارح وكن.....
ردت نيرة مقاطعه له : اه عرفت كل حاجة
عمر : طيب نورهان عرفت
نيرة بصوت حزين : لسه عارفة من شويه
عمر بلهفة : طيب قالت ايه ؟
نيرة : مش موافقة خالص يا عمر
عمر : لالا حاولى معاها والنبى
نيرة : حاولت انا ومااما كتير جدا فضلت تعيط
عمر : طيب انتو جاين الجامعة اننهاردة
نيرة : اه عندها محاضرة وانا هفضل مستنياها
عمر : الساعة كام المحاضرة
نيرة : ع 3 وعشرة كدة
عمر : وهى هتخلصها امتى
نيرة : احتمال ع 5 الا
عمر : تمام تسمحيلى اقعد معاكى فى الكافية لغاية متخلص واتكلم انا معاها
نيرة : مفيش مشاكل
عمرر : شكرا جدا جدا يا نيرة
نيرة : الشكر لله يا عمر المهم توافق
عمر : يااارب

بعد ان اغلق عمر هاتفة رن هاتفة ويعلن ان المتصل صديقة يوسف فاجاب عمر
عمر : الوو
يوسف : الغالى ناسينى من امبارح
عمر بصوت حزين : معلش يا يوسف انا اسف جداا
يوسف : مالك ؟؟
عمر ببكاء : مش موافقة يا يوسف
يوسف : اثبت يااض انت راجل متعيطش
عمر : اعمل ايه يا يوسف قولى
يوسف : طيب رايح المحاضرة ولا
عمر : لا انا هاروح الجامعة بس مش هحضر المحاضرة
يوسف : طييب ليه متخليك فى البيت
عمر : طول ماامى قاعدة فى وشى هتفضل تلقح ببالكلام واانا م هستحمل وبعدين انا رايح الجامعة هستنى نورهان تيجى واكلمها
يوسف : تمام هتروح امتى
عمر : الساعة كام ناوو
نظر يوسف فى هاتفة ثم قال
يوسف : 2 الا ربع
عمر : طيب هلبس وهروح
يوسف : اوك وانا هجيلك ونروح سوا
عمر : مستنيك



فى غرفة نيرة ونورهان
خرجت ساميه ونيرة من الغرفة
وظلت نورهان تبكى ف الغرفة
انا كتير .. انا الف حاجه علي بعضها
في حاجه واحده ..
انا واحده عايشه لوحدها .. مش حاسه وحده
في ضحكي حزن غريب اوي .. وفي حزني ضحكه
انا كتير .. انا الف حاجه علي بعضها
في حاجه واحده ..
انا واحده عايشه لوحدها .. مش حاسه وحده
في ضحكي حزن غريب اوي .. وفي حزني ضحكه
بحبني وبكره شعوري بحبي ليه
مش اي حاجه تمسني تأثر عليا
بحبني وبكره شعوري بحبي ليه
مش اي حاجه تمسني تأثر عليا
مصارحه نفسي عيوبي مش نكراها فيه
انا كتير .. انا الف حاجه علي بعضها
في حاجه واحده ..
انا واحده عايشه لوحدها .. مش حاسه وحده
في ضحكي حزن غريب اوي .. وفي حزنيييييي ضحكه
وانا تايهه ببقي مركزه في توهاني توهاني وبسرح فيه
احساسي لو اتأذي ممكن اموت بعديه
وانا تايهه ببقي مركزه في توهاني توهاني وبسرح فيه
احساسي لو اتأذي ممكن اموت بعديه
وعشان كده متحفظه ومش عايزه اغامر بيه
بحبني وبكره شعوري بحبي ليه
مش اي حاجه تمسني تأثر عليا
مصارحه نفسي عيوبي مش نكراها فيه


ابراهيم : نيرة انا شايفك من امبارح وساكت
نيرة : ع ايه يا انكل
ابراهيم : وشك ماله ؟؟
نيرة بأرتباك : أأأ .... أصل اتخانقت مع صحابى
ابراهيم : يااااه وهى ايد صحابك جامدة كدة
نيرة : اه جدا دة انا مش قادرة
ابراهيم : بس دى شكلها ايد راجل ومعلمة فى وشك
نيرة : وانت عايز تسمى صحابى ددول بنات ههههههه
ابراهيم : ههههههه عندك حق
نيرة : انت بقيت تهتم بينا اوى
ابراهيم : عشان بحبكو ولقيت اللى كنت بعمله دة غلط
نيرة : يارب تفضل كويس كدة ع طول
ابراهيم : ياااررب يا حببتى تسمحيلى اقولك حببتى
نيرة : وتسمحلى اقولك يا بابا
ابتسم ابراهيم وفتح زراعيه لها كى تحضنة
جرت نيرة ف حضن ابراهيم واخذو يبكو سوا
نيرة : نفسى ف حاجات كتير اوى تحصل وترجع زى ماكانت
ابراهيم : طول ماانا موجود اى حاجة عايزاها هنساعد بعض فيها
نيرة : بجد يا بابا
ابراهيم : اكيد يا حببتى واطلبى دلوقتى حالا
نيرة : عايزك ترجع خالد تانى
ابراهيم : بس انا معرفش هو فين
نيرة : اكيد عند صحابو والنبى يا بابا انا بجد هستريح لو رجع وماما كمان هتفرح ونورهان اوى
ابراهيم : هفكر واقولك
نيرة : لا تفكر ايه دة عقبال متفكر يكون ضااع صحابو هيبوظو ويضيعوة
ابراهيم : خلالاص ماشى تيجى معايا النهاردة وندور عليه
نيرة : بجد يا انكل
ابراهيم : بابا بقا
نيرة بابتسامة : بجد يا بابا
ابراهيم : اكيد يا حبيبتى بس متقوليش لحد خليها مفاجاة
نيرة : هيييييييييه هروح البس عشان محاضرة نورهان وبعدين نرجع ونروح ندور عليه
ابراهيم : متتاخريش
نيرة : طيارة

دخلت نيرة ووارتدت ملابسها وارتدت نورهان ملابسها ووضعت ميكب حتى تدارى الكدمات فى وجهها وخرجو سوا وطول الطريق نورهان لا تنطق بكلمة وصلو الى الجامعة كان هناك يوسف وعمر واقفين ع باب الجامعة شاورت له نيرة انها توصلها ع محاضرتها ثم تذهب اللى الكافتيريا وفهم يوسف انما عمر لم يفهم شئ.
عمر : فهمت حاجة
يوسف : اه بتقولك هتودى نورهان محاضرتها ومستنياك فى الكافتيريا
عمر : وانت فهمت ازاى
يوسف : 5 فى وشك
عمر : طيب يلا نروح نقعد ف الكافتيريا عقبال ماتيجى
يوسف: تمام
-----------------------
وصلت نيرة اللى قسم المكفوفين واوصلت اختها اللى السكشن واجلست ع المقعد ثم قالت لها
نيرة : انتى معاكى الموبايل خلى حد يرن عليه وانا اجى اخدك
نورهان : حاضر
نيرة : عايزة حاجة
نورهان : لا شكرا
نيرة : سلام
نورهان : سلام
-----------------
وصلت نيرة الى الكافتيريا ثم ذهبت للمنضدة ورحبت بهم وجلست
نيرة : كنت فكراك جاى لوحدك
عمر : لا دة يووسف زميلى مش حد غريب
يوسف : استنى انت بس يا عمر..... ايه يا قمر فين عقابى
عمر : عقاب ايه ؟
نظرت نيرة امامها والقت بهيثم ثم قالت بلهفة حتى ياخذ باله يوسف ويغار
نيرة : عمر انت عايز تقولى حاجة مهمة
عمر : لا انا هستنى لما تخلص المحاضرة وانتى عليكى تجبيها هنا باى طريقة وانا هكلمها
نيرة : يعنى دلوقتى مفيش حاجة نقولها صح
يوسف : ايه يااما هطيرى وانتى قاعدة
نيرة : هستأذن انا دلوقتى
وجرت نيرة الى هيثم
نظر يوسف لها حتى ان وصلت الى هيثم قام سريعا وامسك به عمر وقال
عمر : اقعد والنبى مش ناقصة غيرة
يوسف بعصبية خفيفة : بص عمايلها
عمر : معلش والنبى اصبر انهاردة بس وبعدين اعمل اللى تعمله
اخذ يوسف ينظر لنيرة بحزن
ثم شافتة نيرة وقالت فى نفسها : والله لخليه يغير اكتر
ثم قالت : هيثم تعال نقعد ف كافيه
هيثم : اوك يلا
تفاجئ يوسف من ذهابهم ثم قام وقال : عمر انا رايح اجيب حاجة وجاى
عمر : يابنى استنى حاجة ايه دى
ذهب يوسف قبل ان يتكلم عمر واخذ يراقبهم
دخل هيثم ونيرة الكافية ودخل ايضا يوسف وجلس ع منضدة قريبة منهم
واخذ ينظر لهما ونيرة تضحك وتنظر له بغرور
عدت حوالى ساعة فى الكافيه
امسك هيثم بيد نيرة وقبلها
اتلجلجت نيرة قليلا ثم سحبت يديها بخوف
تفاجى يوسف عندما قبل يديها وعيناه تنسش غضبا
ثم اخرج بهاتفة وبعث لها رساله تحمل ذلك

(( نيرة اللى بتعمليه دة مش هيعاقبنى ودة غلط عليكى انتى بنت ..... انا هطلع برة ومستنيكى ع باب الكافيه تعالى ومتطنشيش بدل ماتخدى علقة تانية وساعتها مش هينفع تروح ولو بكيلو مكياج ))
وصلت الماستدج سريعا قراتها نيرة ثم تفاجات من كلامها وخافت كثيرا ثم قالت : خليك هنا يا هيثم هطلع اعمل حاجة وجايه
هيثم : حاجة ايه ؟
نيرة : خليك هنا متخفش هاجى ع طول
هيثم : اوك
خرج نيرة وبالفعل وجدت يوسف ع باب الكافيه
نيرة : عايز ايه ؟
امسك يوسف بيد نيرة وذهب بها
نيرة : اااى ايدى سبها
يوسف : امشى وانتى ساكتة
نيرة : انت هتودينى فيين ؟؟
يوسف : اسكتى خالص
نيرة : لا والنبى يا يوسف نورهان قربت تخلص مين هياخدها
يوسف : هقول لعمر ياخدها
نيرة : بليز يا يوسف طب قولى هتودينى فين ؟
يوسف : اركبى
نيرة : مش هركب
امسك يوسف بنيرة واغصبها ع الركوب
وركب هو الاخر وساق السيارة
امسك بهاتفة وهاتف عمر
يوسف : من غير مناقشة اول ماارن عليك تاخد نورهان
وتكلمها وروحها البيت نيرة مش هتاخدها
واغلق يوسف
نيرة : احنا هنروح فيييييين ؟
يوسف : هحبسك واضربك واحطك فى اوضة الفيران
نيرة بخوف : يا ماما انا عملتلك ايه ؟
يوسف : من غير سبب اهو مزاجى كدة
نيرة : والنبى يا يوسف والله مش هعمل كدة تانى
يوسف : ششششششش مش عايز صوت
نيرة : طب هى اوضة الفيران دى فين ؟
يوسف : ف جهنم ان شاء الله
نيرة : لالالالالا خلاص يا يوسف والله هعمل اللى انت عايزو
يوسف : لا ماانتى هتعملى اللى انا عايزة بالزوق بالعافية هتعمليه بس لما الفيران ياكلوكى والتعابين
نيرة : ياماما تعابين لا يا يوسف
يوسف : شششششششش
نيرة : يوسف مش هينفع والله انا عندى مشوار ولازم اعملة
يوسف : مع هيثم !
نيرة : انت قليل الادب
يوسف : احترمى نفسك واياكى تقلى ادبك معايا
نيرة : طيب انا اسفة جدا
يوسف : اسفك مش هيفدنى بحاجة
نيرة : طيب اروح مشوارى وجيلك بكرة تحبسنى
يوسف : لا لا لا لا
نيرة ببكاء : اهى هى
يوسف : بتعيطى ليه ؟
نيرة : ملكش دعوة بيا
اوقف يوسف بسيارتة وقال : خلاص مش هوديكى اوضة الفيران
نيرة بفرحة : بجددد
يوسف : اه بس تقوليلى مشوار ايه
نيرة : ماشى
يوسف : واجى معاكى
نيرة : لا انكل ابراهيم جاى معايا
يوسف : وتحكيلى موضوع انكل دة
نيرة : ماشى
يوسف : اتفضلى

نيرة : المشوار اللى هروحة دة لاخويا خالد السنادى ف 3 ثانوى عام وبقالة سنة من يوم ما بابا مات وماما تجوزت بقا صايع وبيشرب مخدرات ومش بيذاكر وبيهرب من المدرسة وشكاوى كتير بتوصلنا فى جوابات من المدرسة وانكل ابراهيم اخر مازهق مسكو ضربو قدامنا كسفو وطردو برة البيت ومن ساعتها عند صحابة وبقا اكتر من الاول
يوسف : لا اله الا الله ..... طيب وانتى هتعمل ايه ؟
ننيرة : محمد رسول الله .... انا اقنعت انكل ابراهيم لغاية ماوافق وهنروح ندور عليه عند صحابة ونجيبة يرجع تانى
يوسف : امممممم تمام انا جاى معاكى
نيرة : مينفعش انكل ابراهيم جاى
يوسف : اتصلى بيه وقوليه انك هتتاخرى واحنا نروح نجيبة
فى نفس اللحظة رن هاتف نيرة وكان المتصل ابراهيم فاجات : الو انكل ابراهيم
ابراهيم : الو نيرة انا عرفت مكان خالد
نيرة : بجد يا انكل
ابراهيم : اه والله وانا بفتش فى اوضتة لقيت نوتة عليها ارقام صحابة اتصلت باول رقم رد عليه والد زميله يحيى انسان محترم جدا وقالى ان خالد عندهم ومتربى احسن تربية وادانى العنوان
نيرة بفرحة : قولى العنوان
ابراهيم : لا مش قولنا هنروح مع بعض
نيرة : اه اه طبعا بس قولى الاول
ابراهيم : شارع ال,........
نيرة : اوك شكرا جدا
ابراهيم : العفو
رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل العاشر

وبعد فترة من الوقت رن هاتف نيرة وكان المتصل نورهان
نيرة : نورهان رنت عليه
يوسف : كويس هتصل بعمر واقوله يعمل ايه
هاتف يوسف زميلة المقرب عمر واخبرة عما حدث
ذهب عمر الى القسم التى توجد به نورهان تردد قليلا قبل ان يدخل السكشن ثم دخل
عمر : انسة نورهان
نورهان : مييين
عمر : انا عمر متهيألى سمعتى اسمى قبل كدة
نورهان بتردد : انت ال----
عمر : اه انا اللى اتقدمتلك
نورهان : وحضرتك عايز ايه ؟
عمر : انا جاى اخدك نتكلم شويه فى موضوعنا
نورهان بعصبية خفيفة : تاخدنى فين حضرتك بتهزر..... وموضوع ايه االى نتكلم فيه.... الموضوع دة اتقفل وانا قولت اللى عندى
عمر : اسمعينى يا نورهان



نورهان : مش عااوزة اسمعك فين نيرة هى مجتش كل دة ليه ؟
عمر : حصلت مشكله صغيرة وبتحلها
نورهان بخضة : ايبيبه مشكله ايه حد من اهلى حصله حاجة ؟
عمر : لالالا بعد الشر متخفيش محصلش حاجة من دى
نورهان بأرتياح : الحمدلله .... طيب هى هتيجى امتى ؟
عمر : لا هى مش هتيجى هتخلص مشوارها وهتروح
نورهان : وانا هروح ازاى
عمر : متخفيش انا هوصلك
نورهان : نعممم لا طبعا مستحيل
عمر : انا واخد اذن من اهلك وهم موافقين ممكن بقا نقعد فى كافيه نتكلم شويه وبعدين اروحك
نورهان : كافيه ايه وانا اش ضمنى ان انت هتودينى كافيه
عمر : لالا انا مش كدة خالص حرام عليكى محدش ف حياتى قالى كدة خالص
نورهان : معلش من واجب الاحتياط
عمر : ولا يهمك بس احنا مش هينفع نفضل قاعدين هنا ع الاقل نقعد فى الكافتيريا ولا ايه
نورهان : ماااشى
قامت نورهان وعمر وذهبو للكافتيريا
كانت نورهان ع وشك ان تقع لكن الحق بها عمر مرتين
عمر : طيب لو مفيهاش احراج هاتى ايدك اسندك
نورهان : لا انا كدة تمام
عمر : متخفيش والله مش هكلها
نورهان : لا انا بعرف امشى
وقعت نورهان فى المرة الثالثة
انخض عمر عليها كثيرا ونزل الى مستواها وقال : انتى كويسة
نورهان : اه الحمدلله
عمر : قولتلك هاتى ايدك من الاول
نورهان : معلش ممكن تقومنى
عمر : حاضر
وهووب سندها بيدة وقامت لتذهب امسك يديها وقال : لا لحسن تقعى تانى
نورهان : لا مش هقع سيب ايدى
عمر : والله مش هكلها واسكتى بقا لحسن اشيلك انا مجنون واعملها
استسلمت نورهان وذهبو للكافتيريا



وصلت نيرة ويوسف فى العنوان الصحيح وبكل سهوله ثم صعدوا الدرجات ووصلو الى باب الشقة المحددة فى العنوان ثم دقو الباب فتح لهم والد يحيى صديق خالد وصاحب البيت (ياسر)
ياسر : انتى اختو صح
نيرة : صح
ياسر : اتفضلى يا انسه .... اتفضل يابشمهندس
نيرة : شكرا
يوسف : الله يخليك
دخل كلا من يوسف ونيرة البيت ثم جلسوا وخرجت من الغرفة سيدة تبلغ من العمر 43 عاما واعتقدو ان هذة السيدة والدة يحيى
وبعد الترحيب والاستقبال العظيم تحدث ياسر قائلا : لما كلمنى ابراهيم زوج والدتك مصدقتش نفسى
نيرة : انا فعلا مكنتش مصدقة
هند والدة يحيى : امال ابراهيم بية مجاش معاكو ليه
نيرة : انا حبيت اختصر الوقت مش اكتر
ياسر : ومين البشمهندش مش تعرفينا
نيرة بتردد : دة دة دة
هند : ايه يا حببتى مالك
نيرة : لا يا طنط مفيش دة دة يوسف
هند : اهلا وسهلا يقربلك ايه ؟
تكلم يوسف سريعا وقال : انا خطبها
صدمت نيرة من رد فعله ولم تسطيع ان تتحدث
نيرة : احم هو ...هو فين خالد
ياسر : ثانية واحدة هدخل اجيبة واجى
نيرة : اوك
دخل ياسر غرفة ابنة يحيى وتكلم معهم قليلا ع مذاكرتهم ثم
قال : خالد فى ناس بيحوبك اوى جاين عايزين يشوفوك
خالد : ناس بيحبونى انا معنديش حد بيحبنى
ياسر : لا لا دة فى ناس تانية غيرنا كتير بتحبك
خالد : مين ؟
ياسر : تعال وانت تشوف
خرج ياسر من الغرفة اولا ثم خرج خالد فى حاله فضول ليعرف مين من الزياردة
وتفاجى عندما راى نيرة
نيرة بدموع : خاالد وحشتنى اوى
خالد متفأجى : نيررة
نيرة : اه نيرة تعاال فى حضنى ولا موحشتكش
جرى خالد فى احضان نيرة واخذو يبكوا سويا تأثر والد ووالدة يحيى كثير وايضا تأثر يوسف الذى نزلت من عينة دموع وتذكر اختة حبيبة عندما توفت ثم مسح دموعة سريعا وحب ان يغير المود بمزح ثم وقف بجوار نيرة وقال : انت يااخ كفايه كدة ولا استحلتها
نظرت له نيرة بتعجب
قال خالد : اييه الكائن دة
يوسف : كائن
ثم نظر لجسديه وقال بمزح : اه كائن فضائى ابعد عن البت مبحبش حد يحضن خطبتى
نيرة بابتسامة : فى ايه يا يوسف
يوسف : اضحكى ياختى اضحكى وانت كمان اوعى كدة ايوة كدة تعال سلم عليه بقا
سلم خالد ع يوسف وجاء يوسف ان يحضنة ابتعد خالد
يوسف : ايه يابنى انت بتحضن بنات بس ولا ايه
ضحك خالد من مزحة ثم احتضنة بشدة
هند : اتفضلو اقعدو واحنا نسبكو تتكلموا براحتكو
ذهبت هند ثم ياسر
وجلس خالد ونيرة ويوسف
خالد : فين ماما ونورهان
نيرة : نيرة فى الجامعة وماما فى االبيت بس ميعرفوش حاجة انا قولت اعملها مفاجاة
خالد بتشوسيق : وابراهيم مشى من البيت طلق ماما صح
نيرة : لا تخيل دة هو اللى عرف مكانك وقال يرجعك البيت تانى
خالد بأستنكار : فعلا
نيرة : اه والله وكان جاى ياخدك بس انا سبقتة
خالد : يخدنى فين
نيرة : ترجع معانا بيتنا يا خالد
خالد : انا مش هدخل البيت طول ما اللى اسمة ابراهيم دة موجود فى
نيرة بحزن : لا والنبى يا خالد انا مصدقت الاقيك بليز ارجع بيتك وملكش دعوة بيه
خالد بنرفزة : مستحيل
يوسف : استنى انتى يا نيرة .... تعال كدة يابرنس عايزك ... احنا رجاله زى بعض ... يرضيك اخواتك البنات يقعدوا مع جوز مامتك فى نفس البيت لوحدهم
خالد : لا طبعا
يوسف : عين العقل يبقى انت مهمتك كراجل ترجع ببتك وتخلى بالك منهم افرص يعنى
قم مال ع اذنة وقال بصوت منخفض : ولا مستنى لما مامتك تنزل من البيت وابراهيم قاعد مع البنات لوحدهم يدخل يغتصبهم
نظر خالد له بشدة : عندك حق انا لازم ارجع البيت
يوسف : ايوة بقا
ثم نظر لنيرة بغرور مصطنع
ضحكت نيرة كثيرا فأعجبت جدا بيوسف
خالد : هدخل احضر شنطتى وهاجى معاكو
دخل خالد مسرعا ليحضر شنطتة
جلس يوسف بغرور ولا ينظر لنيرة
نيرة : انت قولتلتو ايه خليتة يوافق ع طول
يوسف : كلام رجاله ملكيش فيه
ضحكت نيرة بشدة اعجب يوسف بضحكتها كثيرا ثم قال فى نفسه : لازم ادايقها
يوسف : اضحكى براحتك اوضة الفيران مستنياكى
توقفت نيرة عن الضحك
نيرة بزعل : عايزنى اعمل ايه وانا اعملهولك.
يوسف : حاجات كتير مش هتقدرى عليهم
نيرة : لا هقدر قول
يوسف : ولو مقدرتيش ع طول ع اوضة الفيران
اومأت نيرة براسها بااموافقة
يوسف : اولا ملكيش دعوة بهيثم ولا تردى ع موبايلاتة ولا رسايله ولا ع الفيس ولا اى وسائل التكنولوجيا وثانيا تخرجى معايا بكرة ....وثالثا لا ثالثا سبيها شويه عليكى دى صعبة شويه
نيرة : انا موافقة ع الشرط الاول والتانى بس قولى التالت وحتى لو كان صعب هعمله
يوسف باستنكار : لالا مش هتقدرى
نيرة : لا لا هقدر صدقنى
يوسف : تقوليلى بحبك بصوت عاالى
نيرة : نعممم
يوسف : قبل متكملى انا عارف كدة كدة هتدخلى اوضة الفيران
نيرة : طب خلاص بس مش دلوقتى
يوسف : امتى
نيرة : لما احس انى عايزة اقولها هقولها
نظر لها يوسف وقال : ماشى موافق


عمر : وصلى ردك بدون تفكير
نورهان : ايوة
عمر : ايوة اللى هو ايه يعنى
نورهان : مش موافقة
عمر : طب ممكن تفكرى تانى
نورهان : حتى بعد التفكير ردى مش هيتغير
عمر : انتى كدة عايزة تموتينى
نورهان : انا معملتش حاجة تموتك انا مينفعش ولا اتجوز ولا اخلف ولا اى حاجة كفايه مذاكرتى وجامعتى بعملهم بالعافيه وتعب
عمر : انتى بس وافقى وبجد وان شاء الله انا قد المسؤليه
نورهان : انت عارف انت بتقول ايه انا هبقى حمل كبير اوى عليك وانا مبحبش ابقى حمل ع حد
عمر : هيبقى حمل عليه لما ترفضى
نورهان : عايزنى اعمل ايه اوافق اوك انا موافقة بس هفضل طول عمرى مش شيفاك
عمر : تصدقى كدة احلى بكتير ع الاقل مش هنكون بنحب بعض عشان الشكل والمال
صمتت نورهان
عمر : طب ممكن اسالك سؤال
نورهان : اتفضل
عمر : هو اللى حصل دة بسبب حادثة معينة ولا ايه
تحولت ملامح نورهان للغضب وقالت بحزن : حادثة معينة
عمر : احكيلى ايه اللى حصل
فلاش بااااك
بعد نتيجة الثانويه العامه
وفرحة نورهان ونيرة بنتائجهم المبهرة
قررت نورهان زيارة زميلتها سها
وعندما وصلت عند بيتها جاء مكالمة من نيرة وتخبرها بأن تاتى فورا لان والدها مرض فجأة
ذهبت نورهان لتركب اى تاكسى لكى يواصلها عند بيتها وبالفعل ركبت تاكسى وكان السائق رجلا كبير فى العمر ويمشى ببطئ وقالت له نورهان : كتر السرعة الله يخليك
السائق : حاضر
عندما ارتفعت نسبة السرعة بداء الرجل العجوز يشرد كثيرا لاحظت ذلك نورهان
نورهان : انت شاارب ايه ولا عايز تنام
السائق : مش مش شايف حاجة
نورهان : ايييه طيب وقف الفرامر بسرعة
ولكن الرجل العجوز لم يستطيع وقف الفرامر ولا لم يتعود يمشى بهذة السرعة وفجأة ظهرت سيارة كبيرة الحجم امامهم
نورهان : حاسب حااااسب اااااااااه
فى هذا الوقت كان السائق قد خبط فى هذة السيارة دخل زجاج العربية فى اعين نورهان وفقدت الوعى تماما وسائق السيارة توفى

بااااااك
نورهان بدموع : بس صحيت من النوم لقيت ماما ونيرة قاعدين جمبى والدكتور بيقولهم انى اتعميت ومحتاجة اسافر برة والعمليه محتاجة مليون
اشفق عمر عليها كثيرا ثم امسك بيديها وقبلها وقال : الحمدلله
خجلت نورهان كثيرا وسحبت يديها بهدوء
ابتسم عمر وقال : انا اسف لو دايقتك
نورهان بكسوف : مفيش حاجة
عمر : ها قولتى ايه بقا
نورهان : فى ايه ؟
عمر : موافقة عليه
نورهان بضعف : متضغطش عليه بليز انا مش قد كدة
عمر : ابوس ايدك اضحكى
نورهان : معتقدش ان فى حاجة فى حياتى تضحك
عمر : نورهان بلاش التشاؤم دة انتى هتعملى العمليه قبل الجواز ها ايه رايك
نورهان : وافرض منجحتش
عمر : ياااا متشائمة اوى
ابتسمت نورهان
وابتسم عمر وقال : ايوة كدة اضحكى بفرح لما بتكونى مبسوطة
خجلت كثيرا وصمتت
عمر : هااا قولتى ايه
نورهان : ............
عمر : السكوت علامة الرضا صح
نورهان : لا مش صح انا محتاجة وقت افكر
عمر : اووووف حسى بيا بقا لسه هستنى لغاية ما تردى انا هموت واخرج معاكى ونتفسح
ثم قابل عمر وقال : وااااد يا كامل ... يا كاااااااامل
نورهان : بتنادى ع مين ؟
عمر : استنى هتعرفى
نورهان : اوك
جاء كامل وقال : كل حاجة زى ماتفقنا وكله تمام
عمر : فين المايك ؟
كامل : اهووو
عمر : ماشى شكرا يا كامل
كامل : ياباشا انت تؤمر
وذهب كامل
عمر : اسمعى الاغنية دى
نورهان : انت اللى هتغنى
عمر : اه شوفى صوتى عامل ازاى ؟
ياللي شمس الدنيا تطلع لما تطلع ضحكة منك :)
حسي بالناس الغلابه اللي زيي بعد اذنك
بطلي تحلوي أكتر واوعي وشك يوم يكشر
واضحكي دايما يا سكر ياللي سابقه بجد سنك
اضحكي خليني أضحك
ضحكتك بترد روحي
ربنا وحده اللي يعلم
بعشقك ازاي يا روحي
اضحكي خليني أضحك
ضحكتك بترد روحي
ربنا وحده اللي يعلم
بعشقك ازاي يا روحي
ياللي لما بتبقي جنبي بنسى بيكي كل تعبي
ياللي احتليتي قلبي قلبي فرحان باحتلالك
ياللي لما بتبقي جنبي بنسى بيكي كل تعبي
ياللي احتليتي قلبي قلبي فرحان باحتلالك
اضحكي خليني أضحك
ضحكتك بترد روحي
ربنا وحده اللي يعلم
بعشقك ازاي يا روحي
اضحكي خليني أضحك
ضحكتك بترد روحي
ربنا وحده اللي يعلم
بعشقك ازاي يا روحي
ياللي شمس الدنيا تطلع لما تطلع ضحكة منك
حسي بالناس الغلابه اللي زيي بعد اذنك
بطلي تحلوي أكتر واوعي وشك يوم يكشر
واضحكي دايما يا سكر ياللي سابقه بجد سنك

iklan banner

Abdulrhman Sayed
كاتب المقالة
كاتب ومحرر اخبار اعمل في موقع قصص وروايات .

جديد قسم :